II SA/Kr 374/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.G. i Z.G. na uchwałę Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 27 kwietnia 2010 r., Nr LXIII/629/10 w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomice postanawia skargę odrzucić. Rada Miejska w Niepołomicach podjęła w dniu 27 kwietnia 2010 r. uchwałę Nr LXIII/629/10 w sprawie przyjęcia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomice. W dniu 6 września 2010 r. do Rady Miejskiej w Niepołomicach wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia przedmiotową uchwałą pochodzące od D.G. i Z.G. . Do powyższego wezwania Rada nie ustosunkowała się. ` D.G. i Z.G. w dniu 17 stycznia 2011 r. (data nadania) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powołaną wyżej uchwałę Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 27 kwietnia 2010 r., Nr LXIII/629/10 w sprawie przyjęcia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Niepołomice. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska Niepołomice wniosła o jej odrzucenie wskazując, iż skarga zastała złożona po upływie 60-dniowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Treść art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. oznacza, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi). Nie budzi wątpliwości w świetle jednolitego stanowiska i doktryny, że uchwała w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Oznacza to, iż skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną. O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi – bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie otrzymali odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa więc termin do złożenia przez nich skargi będzie wynosić 60 dni, a jego początkiem jest data wpływu wezwania do organu właściwego, a to 6 września 2010 r. Dodatkowo należy zauważyć, iż ustawodawca przewidział pośredni tryb składania skarg do sądu administracyjnego tj. za pośrednictwem organu. Skarżący ze swoją skargą wystąpili bezpośrednio do sądu, a ich skarga do organu została przekazana w dniu 24 stycznia 2011 r. Zatem dopiero tę datę należy uznać za datę złożenia skargi. Termin 60-dniowy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał dla skarżących w dniu 5 listopada 2010 r. Natomiast skarżący wnieśli skargę sporządzoną w dniu 17 stycznia 2011 r. dopiero w dniu 24 stycznia 2011 r. Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy cofnięcie przedmiotowej skargi pismem z dnia 4 marca 2011 r. nie mogło odnieść skutku, gdyż w pierwszej kolejności Sąd bada wymogi formalne wniesienia skargi i dopiero po stwierdzeniu, ze skarga została złożona z zachowaniem tych wymogów dopuszczalne jest rozpatrzenie wniosku o jej cofnięcie. Jednocześnie należy zauważyć, że złożona w piśmie z dnia 4 marca 2011 r. kolejna skarga na przedmiotową uchwałę będzie analizowana w odrębnym postępowaniu.