II SA/Kr 375/12

Kraków, dnia 2 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia 18 października 2011 r. w przedmiocie odmowy uznania za stronę postanawia 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony od skargi wpis w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. Skarżący R.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia 18 października 2011 r. odmawiające mu przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa 4 budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami w zabudowie bliźniaczej, wewnętrzną drogą dojazdową na działkach nr [...] ,[...] obr. [...], budowa zjazdów z działek nr [...] ,[...] obr.[...] w K". Skarżący wskazał, że jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...], graniczącej rogiem, z działką [...], której dotyczy przedmiotowe postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Skarżący podniósł, że nie został w ogóle poinformowany o toczącym się postępowaniu, a organ jako uzasadnienie odmowy przyznania mu charakteru strony wskazał, że jego działka graniczy jedynie punktowo z ternem inwestycji, a ponadto inwestycja nie należy do przedsięwzięć znacząco oddziałujących na środowisko. Skarżący wniósł o uchylenie w/w pisma Prezydenta oraz o uznanie skarżącego za stronę toczącego się postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wyjaśnił, że w toku trwania przedmiotowego postępowania R.P. trzykrotnie w pismach wnosił o uznanie go za stronę przedmiotowego postępowania. Na wszystkie pisma skarżącego organ udzielił odpowiedzi, informując go o braku przysługiwania mu przymiotu strony w tym postępowaniu. Warunkiem uznania za stronę danego postępowania w świetle dyspozycji art. 28 k.p.a. jest istnienie po stronie podmiotu interesu prawnego, uzasadniającego przyznanie mu statusu strony postępowania. W sprawie o ustalenie warunków zabudowy o interesie prawnym, a co za tym idzie przymiocie strony, decydują okoliczności konkretnej sprawy związane z rodzajem, rozmiarem oraz stopniem i zakresem uciążliwości oddziaływania zamierzonej inwestycji na otoczenie. O interesie prawnym właścicieli nie decyduje bowiem fakt, iż dwie działki ze sobą bezpośrednio graniczą, lecz to, że jedna z nich znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji lokalizowanej na drugiej działce. Działka nr [...] stanowiąca własność skarżącego graniczy wprawdzie z terenem inwestycji, jest to jednak graniczenie punktowe. Jak to wynika z planowanego sposobu zagospodarowania terenu objętego wnioskiem, przedstawionego przez inwestora w formie graficznej, inwestor nie planuje lokalizacji budynków w granicy działki, zaś zlokalizowany na działce nr[...] budynek mieszkalny, którego właścicielem jest wnioskujący o uznanie za stronę postępowania, usytuowany jest w dalszej odległości od granicy terenu inwestycji (graniczenie punktowe) niż budynki zlokalizowane na działkach bezpośrednio graniczących z terenem inwestycji (graniczących na całej długości granicy działki). Objęte wnioskiem zamierzenie inwestycyjne nie jest zaliczane również do przedsięwzięć negatywnie oddziaływujących na środowisko. W ocenie organu, za interesem prawnym R.P. nie przemawia również fakt, iż planowana inwestycja zwiększy natężenie ruchu na jedynej drodze dojazdowej do nieruchomości skarżącego O powyższym Pan R.P. był informowany w formie zwykłego pisma, gdyż w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do wydania postanowienia. Z treści art. 28 k.p.a. nie wynika bowiem, by organ administracyjny byłby właściwy do wydawania postanowień o dopuszczeniu do udziału w charakterze strony danego podmiotu. Podobnie pozostałe przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie dają podstawy do wydawania odrębnego aktu administracyjnego orzekającego o tym czy konkretna osoba jest czy nie jest stroną. Mając na uwadze powyższe organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Rozpoznając niniejszą sprawę wskazać należy, że pismo skarżącego dotyczące żądania uznania go za stronę postępowania nie stwarzało po stronie organów administracji obowiązku wydania postanowienia o uznaniu skarżącego za stronę postępowania. Ani przepis art. 28 k.p.a., ani pozostałe przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują bowiem, aby fakt uznania za stronę postępowania miał być realizowany w formie postanowienia lub też innego aktu administracyjnego. Zaznaczyć należy również, że pismo informujące skarżącego o odmowie uznania go za stronę postępowanie nie stanowi także innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone pismo organu nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie jest ani decyzją administracyjną ani postanowieniem ani też innym niż aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wobec powyższego, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako dotyczącą aktu który nie jest objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego. Na końcu wskazać można, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, iż podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu organ nie doręczył wydanej decyzji ma prawo do wniesienia odwołania, pod warunkiem, że wniesie odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. Po upływie tego terminu strona, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, może się skutecznie bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 października 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1606/04).