II SA/Kr 390/06

Kraków, dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody [...] o wykładnię pkt l postanowienia sądu z dnia 6 października 2008 r. w sprawie ze skarg E. N., J. S., W. W. – S., M. R., W. P. i R. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 23 stycznia 2006 r., Nr : [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: I. dokonać wykładni postanowienia sądu z dnia 6 października 2008 r. w następujący sposób: zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania kwota 9.690, 00 zł została zasądzona od Wojewody [...] na rzecz skarżący solidarnie. II. W pozostałym zakresie wniosek o wykładnię postnowienia oddalić. Postanowieniem z dnia 6 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt I zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżących W. W., M. R., W. P. i R. R. kwotę 9.690, 00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wniosku z dnia 4 stycznia 2010 r. Wojewoda [...] zwrócił się o wykładnię, czy w związku z treścią art. 202 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (określanej dalej jako p.p.s.a.), wskazana kwota została zasądzona na rzecz skarżących solidarnie czy też w zależności od udziału w sprawie. Ponadto organ zwrócił się o interpretację w zakresie określenia podmiotów, na których rzecz winna nastąpić wypłata kosztów postępowania, w związku ze znajdującymi się w aktach sprawy postanowieniami w przedmiocie nabycia spadku po W. P., J. P. i M. R.. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił dokonania wykładni postanowienia z dnia 6 października 2008 r., podając, że rozstrzygnięcie w zakresie zasad zwrotu kosztów jest jasne i precyzyjne. W sprawie orzeczono bowiem koszty na rzecz kilku uprawnionych stron, przy czym powyższa wierzytelność ma charakter podzielny, a skoro sąd nie określił jednocześnie innych szczególnych zasad zwrotu, to tym samym sposób jej rozliczenia wynika wprost z art. 379 § 1 k.c. Również sposób rozliczenia kosztów w sytuacji zaistnienia następstwa prawnego na skutek sukcesji uniwersalnej regulują odpowiednie przepisy k.c. Nie zachodzą zatem także wątpliwości, co do sposobu wykonania orzeczenia. Na skutek zażalenia W. W. powyższe postanowienie zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 385/10. W swoim postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że powołanie się jedynie na przepisy Kodeksu cywilnego w sytuacji, gdy kwestia zwrotu kosztów postępowania uregulowana jest w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi narusza art. 202 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4, art. 158 i art. 166 p.p.s.a. W postępowaniu sądowym, jako podstawowe, sąd stosuje bowiem przepisy powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Powyższy przepis pozwala zatem na dokonanie wykładni również postanowień. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia sądu zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, lub mało precyzyjny, w związku z czym może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W postanowieniu z dnia z dnia 6 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżących W. W., M. R., W. P. i R. R. kwotę 9.690, 00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Z uwagi na to, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze współuczestnictwem materialnym – uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia przysługują skarżącym wspólnie, zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących następuje solidarnie zgodnie z regulacją zawartą w art. 202 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli uprawnienia lub obowiązki skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, zwrot kosztów następuje na ich rzecz solidarnie. W pozostałym zakresie wniosek o wykładnie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestia określenia podmiotów, na których rzecz winna nastąpić wypłata kosztów postępowania, w związku ze śmiercią niektórych ze stron, nie jest związana z wątpliwością co do teściu wyroku ale zagadnieniem związanym z zasadami dziedziczenia. Kwestia ta nie ma jednak większego znaczenia, gdyż jak wynika z pkt I postanowienia, zapłata należności związanych z zasądzonymi kosztami postępowania powinna nastąpić na rzecz uprawnionych solidarnie a jak wynika z zasad solidarności wierzycieli - dłużnik może spełnić całe świadczenie do rąk jednego z wierzycieli (żyjącego), a przez zaspokojenie któregokolwiek z wierzycieli dług wygasa względem wszystkich (art. 367 § 1 k.c.) tj. także w stosunku do spadkobierców stron zmarłych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.