II SA/Kr 393/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie [ ] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30.11.2010r., nr [ ] w sprawie ze skargi M.M. na postanowienie [ ] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30.11.2010r., nr [ ] w przedmiocie zwrotu podania postanawia : odmówić przywrócenia terminu. Skarżący M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2010r., nr [.....] . Wraz ze skargą złożony został również wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu skarżący podał, iż nie mógł złożyć skargi terminie, gdyż przeszkodziła mu w tym choroba. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie skarżący odebrał dnia 10 grudnia 2010r. Termin do wniesienia skargi upłynęła w dniu 10.01.2011r. (9.01.2011r. – była niedziela). Skarga natomiast złożona została wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu 31.01.2011r. (data stempla pocztowego). W konsekwencji uznać należy, iż skarga na postanowienie [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2011r. nadana została z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., oznaczanej dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. Powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie pozwalają na przyjęcie braku winy skarżącego w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi w terminie. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T.Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 str 333). Zgodnie ze stanowiskiem NSA, zawartym w postanowieniu z dnia 26.11.2008r., sygn. akt II OZ 1231/08 – "Powyższe przepisy są tak skonstruowane, że nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona może działać z dostatecznym rozeznaniem i ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę, np. zaangażować do jej prowadzenia pełnomocnika, lub chociażby posłańca". Podsumowując, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas. Skarżący podał, że w okresie wniesienia skargi chorował. Sąd zwrócił się zatem o przedłożenie zaświadczenia lekarskiego dokumentującego fakt nagłej choroby uniemożliwiającej skarżącemu dokonanie czynności procesowej w ustawowym terminie. Z przedłożonych Sądowi zaświadczeń w żaden sposób nie wynika, aby choroba uniemożliwiała mu podjęcie jakichkolwiek działań, w szczególności aby skarżący nie mógł się poruszać i musiał pozostawać w łóżku. W zaświadczeniu lekarskim z dnia [.....] .2011r. mowa jest jedynie, że skarżący jest w stałym leczeniu i obserwacji w powodu przewlekłej choroby i z tego tytułu otrzymuje rentę. W odpowiedzi na wezwanie sądu lekarz, który wystawił pierwsze zaświadczenie, w piśmie z dnia [.....] .2011r. uszczegółowił swoją wypowiedź podając m.in., że "pacjent do tej pory zgłaszał się do gabinetu kilka razy w roku, nie stosowano na życzenie pacjenta farmakoterapii, nie był w tym okresie hospitalizowany, lub też nie ujawniał takiego faktu. Do gabinetu zgłaszał się samodzielnie, bez pomocy trzecich." Pomimo próby dalszego sprecyzowania przez lekarza podstawowych informacji poprzez dokładne podanie czy ze względu na chorobę skarżący mógł się samodzielnie poruszać, wychodzić z domu, czy też musi leżeć, w jakim terminie (od – do) itp., które to dane nie wiążą się z naruszeniem tajemnicy lekarskiej, ujawnieniem nr statystycznego choroby, ani rozpoznania lekarskiego lekarz odmówił sprecyzowania tych danych. W konsekwencji żaden sposób nie wyklucza to, iż skarżący nie mógł się poruszać i podejmować czynności. Nadto mimo, że jak utrzymuje jest (był) chory i nie mógł podejmować żadnych działań, to w okresie tej choroby tj. w dniu 31.01.2011r. złożył skargę i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem twierdzenia skarżącego, iż choroba całkowicie uniemożliwiła mu wniesienie skargi w terminie przewidzianym ustawą, gdyż nie mógł podejmować jakichkolwiek działań, pozostają w sprzeczności z ustalonymi faktami. W szczególności z zaświadczenia lekarskiego nie wynika, aby w okresie między 10.01.2011r. a 31.01.2011r. skarżący był chory w sposób uniemożliwiający mu samodzielne poruszanie się, wiązałoby się to z koniecznością pozostawania w łóżku, posłużeniem się osobą trzecią lub leczeniem w szpitalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku M.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2011r. nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.