II SA/Kr 401/13

Kraków, dnia 16 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 29 marca 2012 r. Nr XXI/264/2012 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: skargę odrzucić Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez sąd administracyjny tylko wówczas, gdy Sąd ustali, że zostały spełnione przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Takimi przesłankami jest m.in. są wymóg zachowania ustawowego terminu do złożenia skargi. Przepis art. 52 P.p.s.a. stanowi, że skargę wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a, w przypadku o których mowa w art. 52 § 3 i 4 czyli aktów innych niż decyzja lub postanowienie (przykładowo uchwał, o których mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), skargę wnosi się w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przedmiotowe postępowanie wszczęte zostało na skutek skargi wniesionej na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 29 marca 2012 r. Nr XXI/264/2012 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Odnosząc się do zagadnienia zachowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego wskazać należy, iż dotychczasowe rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych w kwestii dotyczącej terminu do złożenia skargi do sądu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., zostały rozstrzygnięte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60, w której stwierdzono, iż przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. (tzw. skarga powszechna). Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w powołanej uchwale, a który Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekający w niniejszej sprawie podziela, przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów czyli 60 - dniowy, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin 30 - dniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym nieprzekraczalnym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09). W przedmiotowej sprawie skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa dwukrotnie. Pierwsze wezwanie zostało skierowane do organu w dniu 8 października 2012 r., natomiast drugie wezwanie w dniu 23 stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 552/08 wyraził pogląd, że skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest surogatem środka odwoławczego, to nie ma podstaw, by je traktować inaczej, niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, czy też podmioty, którym przysługują środki prawne wskazane w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, jeżeli następnie doszło do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe rozważania, przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie rozpoczął swój bieg od dnia pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zatem od dnia 8 października 2012 r. Termin do wniesienia skargi na uchwałę upłynął zatem z dniem 7 grudnia 2012 r. czyli z końcem 60 – dniowego terminu licząc od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (na które w tym terminie skarżąca nie uzyskała od organu odpowiedzi). Powyższe oznacza, że skarga złożona przez M. B. w dniu 27 lutego 2013 r. złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe należało zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.