II SA/Kr 422/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie : WSA Renata Czeluśniak WSA Iwona Niżnik - Dobosz Protokolant : st. sekr. sądowy Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2015 r. sprawy ze skargi S. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] po wyroku uchylającym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 931/14 I. wymierza Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywnę w kwocie 500 zł (pięćset złotych); II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S. G. kwotę 474 zł (czterysta siedemdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania. S. G. pismem z dnia 13 marca 2015r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] po wyroku uchylającym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 931/14. Skarżący wniósł o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny, w wysokości o której mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a., stwierdzenie, na podstawie art. 154 § 2 zd. 2 p.p.s.a., iż. bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podano, iż w/w wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 kwietnia 2014 r. znak: [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia 8 maja 2013 r., znak [...], którą odmówiono wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i stwierdzono brak możliwości realizacji przedsięwzięcia określonego jako "Zakład Naprawy "[...]" Kompleksowa Naprawa Samochodów" na dz. ew. [...], w miejscowości [...], i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku wskazano w szczególności, iż SKO w [...] dopuściło się naruszenia art. 138 § 2 kpa poprzez wydanie orzeczenia kasacyjnego, podczas gdy zobowiązane było dokonać uzupełniającego postępowania dowodowego, w tym ustaleń w przedmiocie prawidłowego obszaru oddziaływania planowanej inwestycji i zakończyć postępowanie odwoławcze orzeczeniem co do istoty sprawy. SKO w [...] pozostaje związane zaprezentowaną w przedmiotowym wyroku oceną prawną, a to na mocy art. 153 p.p.s.a. i winno zakończyć sprawę orzeczeniem merytorycznym. Akta postępowania zostały zwrócone SKO w [...], zgodnie z art. 286 § 1 p.p.s.a., dnia 17 grudnia 2014 r., co stanowi datę wpływu akt do urzędu. Pismem z dnia 9 lutego 2015 r. skarżący wskazał na upływ ustawowych terminów załatwienia sprawy oraz konieczność rozstrzygnięcia sprawy z zachowaniem przepisów postępowania administracyjnego. Wobec braku jakiejkolwiek czynności organu w sprawie, wezwaniem z dnia 9 marca 2015 r. skarżący wezwał SKO w [...] do wykonania powołanego wyżej wyroku WSA w Krakowie i załatwienia sprawy. Skarżący wskazał, iż decyzja powinna być wydana przez skarżony organ w terminie 1 miesiąca, a tymczasem organ nie podjął do 17 lutego 2015r. jakiegokolwiek działania, co stanowi rażące naruszenie prawa. W zakresie grzywny wskazano, iż postanowieniem z dnia 25 marca 2014r. sygn. II SO/Kr 8/14 WSA w Krakowie orzekło wobec organu 2000 zł na nieprzekazanie do Sądu akt sprawy, a zatem dotychczasowe działanie świadczy o lekceważeniu wymiaru sprawiedliwości. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż w dniu 3 kwietnia 2015r. wydał decyzję (znak: [...]) kończącą postępowanie w drugiej instancji. W tym zakresie Kolegium wskazało, że na mocy ww. decyzji orzekło o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji Wójta Gminy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wyjaśniło, że opóźnienie w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w opisanej sprawie spowodowane było znacznym obciążeniem Kolegium pod względem wpływających do niego spraw jak i skomplikowaniem niniejszej sprawy, w tym obszernością materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25. 07. 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art.1 ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. kontrola ta odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt. 8, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1- 4 tego przepisu. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność organu po wyroku uchylającym WSA w Krakowie. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl § 2 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3 w/w przepisu). Jak wynika z akt administracyjnych strona wypełniła wymogi formalne, dające uprawnienie do wniesienia skargi. Co się tyczy okoliczności faktycznych sprawy, organ otrzymał akta sprawy po wyroku uchylającym w dniu 17 grudnia 2014 r. Zgodnie zatem z art. 35 § 3 k.p.a., organ winien dokonać rozstrzygnięcia sprawy najdalej do 17 lutego 2015 roku. W terminie tym rozstrzygnięcie nie zapadło, a z przekazanych Sądowi akt administracyjnych wynika przy tym, że organ nie podjął w tym czasie żadnych istotnych czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Nie budzi zatem wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało w bezczynności po wyroku uchylającym WSA w Krakowie z dnia 24 września 2014 roku w sprawie o sygnaturze II SA/Kr 931/14, co uzasadnia wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. (pkt I wyroku). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, okoliczność że bezczynność wynika ze znacznego obciążenia organu pod względem wpływających do niego spraw, nie usprawiedliwia bowiem bezczynności. Nie usprawiedliwia jej również skomplikowany charakter sprawy i obszerność materiału dowodowego, w sytuacji kiedy w okresie przewidzianym do zakończenia sprawy, organ nie podejmuje w tym kierunku żadnych istotnych czynności. Nie ulega przy tym wątpliwości, że organ wydał decyzję kończącą przed nim postępowanie już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność, tj . w dniu 3 kwietnia 2015r. W myśl art. 154 § 3 p.p.s.a., wydanie decyzji nie uzasadnia umorzenia postępowania i nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz z orzeczenia o wymierzeniu grzywny. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a. uznał, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku). Ocena ta wynika z faktu, że wydanie decyzji nastąpiło w nieznacznym czasie po skierowaniu skargi do sądu i stosunkowo nieodległym po upływie terminu ustawowego wynikającego z k.p.a. Przy ocenie rodzaju bezczynności, uwzględnić natomiast należy zarówno przyczyny nierozpoznania sprawy w terminie, jak i czasokres jaki upłynął od chwili, kiedy sprawa winna zostać zakończona zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Uwzględnienie tych okoliczności, prowadzi w ocenie Sądu do wniosku, że bezczynności organu nie można zakwalifikować jako rażącej, a wymierzona grzywna w wysokości 500 zł. jest adekwatna do stwierdzonej bezczynności i uwzględnia przyczyny, które ją spowodowały. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz strony skarżącej orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a.