II SA/Kr 423/13

Kraków, dnia 26 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. i W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 stycznia 2013r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 P.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Wnioskiem datowanym na 26 lutego 2013 r. profesjonalny pełnomocnik skarżących radca prawny M. M. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 stycznia 2013 r. znak: [...]. We wniosku podniósł, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a tym bardziej bez winy reprezentowanych przez niego stron, albowiem w ciągu ostatnich siedmiu dni, w trakcie których biegł termin do wniesienia skargi, wskutek obłożnej choroby (rwa kulszowa) był niezdolny do pracy, co uniemożliwiło ukończenie projektu skargi i jego ekspediowanie. W dodatku choroba wystąpiła w czasie pobytu poza miejscem zamieszkania i prowadzenia kancelarii, a to w R., dokąd pełnomocnik udał się w sprawach rodzinnych. Pełnomocnik zaznaczył przy tym, że wprawdzie termin na wniesienie skargi liczy 30 dni, jednakże właśnie z tej przyczyny zwyczajowo przygotowaniu skargi poświęca się więcej czasu i uwagi, a samą skargę wnosi się raczej pod koniec owego terminu, aby uniknąć błędów spowodowanych pośpiechem. Zaznaczył również, że zawsze, a więc i w niniejszej sprawie, stosował się do tej zasady, jednakże nie mógł przewidzieć nagłego załamania stanu zdrowia, które, jak zaznaczył, nigdy dotąd mu się nie zdarzyło. Z tego też powodu nie zdążył zaangażować do pomocy jakiejkolwiek osoby trzeciej, którą mógłby dopuścić do wykonywania czynności związanych z przygotowaniem czy wniesieniem skargi (dotyczą one wszak okoliczności objętych tajemnicą zawodową) -kancelarię prowadzę indywidualnie, dotąd nie zatrudniałem także nikogo do pomocy. Do wniosku pełnomocnik dołączył odpis zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego jego niezdolność do pracy w terminie od 15 lutego 2013 r. do 22 lutego 2013r. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było w rozpatrywanym przypadku niezawinione. Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej może być choroba nagła, która powoduje niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 211/09, opubl. LEX nr 564225). W przedmiotowej sprawie twierdzenia pełnomocnika o chorobie uniemożliwiającej podjęcie określonych czynności zostało uwiarygodnione przedłożonym zaświadczeniem lekarskim. Za przekonywujące należało również uznać wyjaśnienia pełnomocnika, że skorzystanie z pomocy innych osób nie było możliwe, w sytuacji gdy pełnomocnik prowadzi kancelarię jednoosobowo. Dodatkowo zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść do sądu w terminie trzydziestu dni od doręczenia aktu organu administracji publicznej. W związku z tym, nie można czynić pełnomocnikowi zarzutu, że zwlekał z przygotowaniem pisma do ostatniego dnia. W orzecznictwie wyrażono pogląd, że nie można z góry zakładać, iż podmiot, który planuje dokonać czynności w ostatnim dniu terminu cechuje brak staranności w działaniu czy też, że można mu przypisać jakiekolwiek zaniedbanie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 176/10, LEX nr 663532). Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż pełnomocnik skarżących uprawdopodobnił, że opóźnienie powstało bez jego winy, a także, że w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny opóźnienia, bowiem w dniu 27 lutego 2013 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dokonując jednocześnie czynności, której nie dokonał w terminie. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji