II SA/Kr 423/13
WyrokWSA w Krakowie2013-07-12
Skład orzekający: Joanna Tuszyńska, Krystyna Daniel, Waldemar Michaldo
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo z dnia 30 sierpnia 2006 r. stanowiło doprecyzowanie wniosku z dnia 16 września 2005 r. o ustalenie odszkodowania, czy też nowy, odrębny wniosek, co wpływa na ocenę zachowania terminu określonego w art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r.?Ratio decidendi
Sąd uznał, że pismo z dnia 30 sierpnia 2006 r. nie stanowiło doprecyzowania wniosku z dnia 16 września 2005 r., lecz nowy, odrębny wniosek o ustalenie odszkodowania. W konsekwencji, wniosek dotyczący działki nr [....] został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r., co uzasadnia odmowę ustalenia odszkodowania za tę działkę.Stan faktyczny
Skarżący domagali się odszkodowania za działkę nr [....] powstałą z podziału innej działki, która stała się własnością Gminy K. po nabyciu jej z mocy prawa. Wnioski o odszkodowanie były składane w różnych terminach, a kluczowe było ustalenie, czy pismo z 30 sierpnia 2006 r. było doprecyzowaniem wcześniejszego wniosku z 16 września 2005 r., czy też nowym wnioskiem. Wojewoda odmówił ustalenia odszkodowania, uznając, że wniosek dotyczący działki nr [....] został złożony po terminie.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II SA/Kr 423 /13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Waldemar Michaldo (spr.) Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Z. K. i W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania skargę oddala.
Decyzją z 12 października 2011 r. nr [....] Starosta K. orzekł: w pkt. 1 - o ustaleniu odszkodowania na rzecz Z.K. oraz W.K. w wysokości 9 427,00 zł za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [....] o pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr [....] , objętą księgą wieczystą nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] , której własność z dniem 1 stycznia 1999 r. nabyła z mocy prawa Gmina [....] na podstawie decyzji Wojewody [....] z dnia 18 maja 2010 r. nr [....] ; w pkt. 2 - o wypłacie ustalonego w punkcie 1 decyzji odszkodowania na rzecz Z.K. w wysokości 4713,50 za udział wynoszący 1/2 części oraz W.K. w wysokości 4713,50 za udział wynoszący 1/2 części; w pkt. 3 - o tym, że do zapłaty odszkodowania zobowiązana jest Gmina K. , reprezentowana przez Prezydenta Miasta K. ; w pkt. 4 – o tym, że zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stosownie do treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stanie się ostateczna oraz o tym, że do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, a także o tym, że odszkodowanie wpłaca się do depozytu sądowego, jeżeli osoba uprawniona odmawia jego przyjęcia albo wpłata natrafia na trudne do przezwyciężenia przeszkody.
Odwołanie od w/w decyzji złożyła Gmina K. , reprezentowana przez Prezydenta Miasta K. , w imieniu którego działał Kierownik Referatu w Wydziale Skarbu Miasta Urzędu Miasta K. , zarzucając jej "obrazę art. 7, art. 10 oraz art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego", podnosząc m.in., iż: "zdaniem Gminy Miejskiej K. , strona po złożeniu wniosku o odszkodowanie, a przed wydaniem rozstrzygnięcia może go zmodyfikować i precyzować. Działania te jednak nie mogą zmierzać do obejścia prawa. Treść pisma z dnia 30 sierpnia 2006 r. (data wpływu do Urzędu 24 października 2006 r. nie może być jednak traktowana jako modyfikacja wniosku złożonego w dniu 19 września 2005 r. W w/w piśmie Wnioskodawcy rozszerzają i wskazują dodatkową nieruchomość - działkę nr [....] . Brak było zatem podstaw do uznania przez organ administracyjny, że pismo z dnia 30 sierpnia 2006 r. stanowi sprecyzowanie wniosku z dnia 16 września 2005 r. Oświadczenie złożone po przekroczeniu terminu nie może zostać ocenione jako doprecyzowanie wniosku i nie wywołuje skutków prawnych. Zdaniem Gminy Miejskiej K. brak jest uzasadnienia faktycznego i podstaw prawnych do wydania decyzji orzekającej o ustaleniu i wypłacie odszkodowania na rzecz Pana W.K. i Pana Z.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] . Jak wynika z uzyskanych dokumentów działka nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] stanowiła odrębną nieruchomość od nieruchomości objętej wnioskami z 2005 r. Działka nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] objęta księgą wieczystą Lwh 295 [....] (następnie ......) stanowiła wyłączną współwłasność Pana A.B. i Pani J.B. , zaś działki nr [....] i nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] objęte były księgą wieczystą Lwh 272 cd. Kw [....] (aktualnie....) i stanowią współwłasność wielu osób fizycznych w tym Pana A.B. i Pani J.B. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Pan Z.K. i Pan W.K. nie złożyli osobiście lub przez pełnomocnika w ustawowym terminie stosownego wniosku o odszkodowanie za działkę nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] ".
Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Wojewoda [....] decyzją z dnia 15 lutego 2012 r. znak: [....] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty K. z dnia 12 października 2011 r. nr [....] i w tym zakresie orzekł o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz Z.k. oraz W.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [....] o pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr [....] , objętą księgą wieczystą nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] m. [....] , której własność z dniem 1 stycznia 1999 r. nabyła z mocy prawa Gmina K. , na podstawie decyzji Wojewody [....] z 18 maja 2010 r. nr [....] . W uzasadnieniu omawianej decyzji organ odwoławczy wskazał, że Z.K. i W.K. , pismami z dnia 16 września 2005 r. (data wpływu do Urzędu Miasta K. -19 września 2005 r.), powołując się na przepis art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872), wystąpili z wnioskami "o wykup mojego udziału stanowiącego 1/68 części działek: [....] i [....] położonych w obrębie [....] stanowiących działki drogi - ul. [....] - objętych Księgą Wieczystą Lwh [....] cd KW 14000 [....] . Prawa do wyż. wym. działki nabyłem na podstawie postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego dla [....] w K. Wydz. I Cywilny z dn. 11.10.2004 sygn. akt I Ns 1139/04/S po zmarłych dziadkach A.B. i J.B Następnie pismem z 26 października 2005 r. Z.K. i W.K. wskazali, iż "nasze wnioski z dnia 16 września 2005 r., które złożyliśmy dnia 19 września 2005 r. w Wydziale Skarbu Miasta K. należy traktować jako wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 ustawy (...)", natomiast pismem z 30 sierpnia 2006 r. obaj Panowie oświadczyli: "W nawiązaniu do wniosku z dnia 16 września 2005 r., w sprawie działek zajętych pod ul. [....] uzupełniamy i precyzujemy, iż wniosek dotyczy także działki nr [....] obr. [....] , zajętej przez pas drogowy ul. [....] Z kolei 17 listopada 2010 r. Z.K. i W.K. oświadczyli: "podtrzymujemy nasze roszczenia dotyczące wyłącznie odszkodowania za część naszej działki zajętej pod drogę (ul.....). Działka ta zgodnie z operatem geodezyjnym jest oznaczona nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] , ul. [....] o pow. 0,0034 ha." Dalej w uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że w zakresie, w jakim prawo materialne lub procesowe opiera postępowanie administracyjne na zasadzie skargowości, uzależniając je od złożenia przez stronę żądania, treść tego żądania wyznacza przedmiot postępowania. Pismami z 19 września 2005 r. Z.K. i W.K. wnieśli o ustalenie i wypłatę odszkodowania za udział w 1/68 cz. nieruchomości oznaczonej jako działki nr [....] i nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] m. [....] . W stosunku natomiast do nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] (powstałej z podziału działki....), obr. [....] , jedn. ewid. [....] m. [....] która - zgodnie z decyzją Wojewody [....] z 18 maja 2010 r. nr [....] - została zajęta pod drogę gminą (ul. ...w K. ) i stała się własnością Gminy K. , stosowny wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 w/w ustawy na rzecz: Z.K. i W.K. został złożony z uchybieniem terminu określonego w tym przepisie. Wojewoda stwierdził w tym miejscu, iż pismo z 30 sierpnia 2006 r. stanowiło nowy - odrębny w stosunku do wniosku z 19 września 2005 r. - wniosek o ustalenie odszkodowania za działkę nr [....] , obr[....] , jedn. ewid. [....] , w trybie cytowanego wcześniej art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. Zdaniem organu II instancji brak było więc podstaw, aby w jakikolwiek sposób powiązać przedmiot wniosku określony w piśmie z 30 sierpnia 2006 r. z zakresem żądania zawartym we wniosku z 19 września 2005 r. i przyjąć, że zachowany został przez wnioskodawców termin zakreślony w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Wojewoda stwierdził, iż w zakresie odszkodowania za działkę nr [....] (powstałą z podziału działki nr....), obr. [....] , jedn. ewid. [....] , wniosek został złożony 30 sierpnia 2006 r., bowiem w/w działka nie powstała w wyniku podziału objętych złożonym w ustawowym terminie wnioskiem o odszkodowanie działek nr [....] i nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] . Następnie Wojewoda przyznał, że zgodnie z poglądami doktryny i ukształtowanym w tym zakresie orzecznictwem sądów administracyjnych - iż w razie niezręcznego, niezrozumiałego sformułowania żądania zawartego we wniosku inicjującym postępowanie administracyjne, organ powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska (por. wyrok NSA z 5 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 1753/07, a także powołany tam wyrok NSA z 4 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA 2188/00), zwłaszcza, że art. 73 przywołanej ustawy nie precyzuje z jakich elementów powinien składać się wniosek o ustalenie odszkodowania, a w szczególności nie nakazuje wnioskującemu wskazania konkretnych numerów działek zajętych pod drogę publiczną. W ocenie organu odwoławczego w sytuacji nie wskazania przez ubiegającego się o odszkodowanie za jakie nieruchomości żąda on odszkodowania, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie powinien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku (por. wyrok NSA z 30 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 1410/09). Zdaniem organu II instancji w przedmiotowej sprawie wystąpiła jednak inna sytuacja, bowiem w pierwotnym wniosku z 19 września 2005 r. o przyznanie odszkodowania wnioskodawcy precyzyjnie określili, że żądają ustalenia i wypłacenia odszkodowania za przysługujące im udziały w 1/68 cz. nieruchomości oznaczonej jako działki nr [....] i nr [....] , zajęte pod drogę publiczną - ul. [....] w K. , natomiast w piśmie z 30 sierpnia 2006 r. wskazano działkę nr [....] , a więc w opinii Wojewody określając zupełnie nowy przedmiot postępowania, co spowodowało konieczność stwierdzenia uchybienia terminowi zakreślonemu w przepisie art. 73 ust. 4 ustawy i w konsekwencji stanowiło podstawę do odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za działkę nr [....] na rzecz Z.K. i W.K. W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał również na prawidłowo sporządzony przez A.W. operat szacunkowy z dnia 16 maja 2011 r. dotyczący wyceny działki nr [....] położonej w obr. [....] , jedn. ewid[....] , m. K.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakwie na decyzję Wojewody [....] z dnia 15 lutego 2012 r. znak: [....] złożyli Z.K. i W.K. reprezentowani przez pełnomocnika.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- naruszenie art. 7 i art. 63 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwą interpretację treści żądania skarżących, przejawiającą się bezzasadnym uznaniem, jakoby wniosek skarżących miał obejmować nieruchomości nie będące ich wyłączną własnością mimo, iż gro informacji zawartych we wniosku wskazywało na co innego;
- naruszenie art. 63 § 2 w zw. z art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez wybór najmniej korzystnej dla skarżących interpretacji treści ich wniosku mimo iż nie było ku temu wyraźnych podstaw oraz bez uprzedzenia skarżących o wyborze tej interpretacji zanim wydana została decyzja;
- naruszenie art. 63 § 2 i art. 7 k.p.a. poprzez dokonanie w zaskarżonej decyzji nieprawidłowej interpretacji żądania skarżących, polegającej na ocenieniu wniosku w sposób nieprawidłowy i nieprzystający do okoliczności sprawy - zarówno znanych organowi w dacie złożenia owego wniosku, jak i ujawnionych w toku postępowania;
- naruszenie art. 15 w zw. z art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez zaniechanie poinformowania stron postępowania o tym, iż organ wyższego stopnia zamierza uznać że w jego ocenie przedmiot postępowania jest inny niż to przyjmował organ l instancji, a przez to uniemożliwienie stronom ustosunkowanie się do tej oceny przed wydaniem decyzji i pozbawieniem prawa kwestionowania tej oceny w administracyjnym toku instancji.
Wskazując na powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego poprzez zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu przedmiotowej skargi skarżący podnieśli, że żaden przepis prawa nie zobowiązuje wnioskodawcy do ściśle precyzyjnego wskazania nieruchomości, za której zajęcie żąda odszkodowania oraz, że ustawa przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną nie określa szczególnych wymogów co do treści podobnego wniosku, zastosowanie znajduje art. 63 § 2 k.p.a., wedle którego w podaniu należy po prostu określić żądanie. Dalej w ocenie skarżących wymóg "określenia żądania" w rozumieniu powołanego przepisu od lat interpretuje się w doktrynie i judykaturze jako postulat wyłącznie takiego sformułowania wniosku, aby organ administracji był w stanie określić, czego domaga się wnoszący podanie, a nie jako wymóg ścisłego zredagowania żądania tak, aby mogło być ściśle inkorporowane do orzeczenia bez konieczności czynienia przez organ jakiejkolwiek jego wykładni (na podobieństwo pozwu w postępowaniu cywilnym). Zdaniem skarżących wynikało to z okoliczności, że to obowiązkiem organu administracji (a nie strony postępowania), było dokładne określenie przedmiotu postępowania oraz wyjaśnienie okoliczności sprawy - jak tego wymagają normy wyrażone w art. 7 - 9 k.p.a. W tym miejscu przytoczono stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (wyrok z dnia 20.7.2011 r. sygn. akt II SA/Lu 332/11, opubl. w LEX nr 852992). W dalszej części uzasadnienia skargi podniesiono, że w treści wniosku złożonego dnia 16 września 2005 r. Z.K. i W.K. żądali wypłaty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną - podając zarówno osobę pierwotnych właścicieli tej nieruchomości, jak i tytuł prawny do następstwa po nich (spadkobranie) numer księgi wieczystej jaka dla nieruchomości była prowadzona oraz powierzchnię. Zdaniem skarżących na podstawie tej okoliczności Wojewoda [....] w zaskarżonej decyzji wywiódł, jakoby wniosek nie dotyczył nieruchomości zajętej pod drogę której właścicielem byliby wyłącznie poprzednicy prawni wnioskodawców, gdyż pgr nr [....] i [....] stanowiły przedmiot własności licznych osób fizycznych, co do których wnioskodawcy nie byli następcami prawnymi. W ocenie skarżących taka interpretacja wniosku była jednak nietrafna - pomijając fakt, że była dokonywana poprzez wybór wersji najmniej korzystnej dla strony. Wyjaśniając skarżący wskazali, iż wniosek złożono do Urzędu Miasta K. , a więc jego adresatem był organ prowadzący zarazem ewidencję gruntów i budynków obejmującą przedmiotową nieruchomość (Prezydent Miasta K. ). W dacie złożenia wniosku nie istniały już parcele oznaczane jako pgr, bowiem już w latach 70. XX stulecia doszło do przekształceń geodezyjnych i założenia obecnej ewidencji gruntów, a więc dawne pgr stanowiły obecnie działki ewidencyjne. Co więcej, zanim doszło do tych przekształceń, obie pgr których numery przytoczono we wniosku, uległy podziałowi wskutek którego wyodrębniono nieruchomość na wyłączną własność poprzedników prawnych wnioskodawców i to właśnie część tej nieruchomości została zajęta pod drogę publiczną, opisaną w treści wniosku z roku 2006. Skarżący wskazali, że dowód zajścia tych przekształceń geodezyjnych zawierały akta postępowania administracyjnego, w którym wydano zaskarżoną decyzję.
Zdaniem skarżących Prezydent Miasta K. oraz Wojewoda [....] mieli pełną możliwość sprawdzenia, jakie nieruchomości stanowiły własność poprzedników prawnych Z.K. i W.K. . W opinii skarżących niepodobieństwem było twierdzić, jakoby na podstawie treści wniosku organy nie były w stanie określić, jakiej nieruchomości dotyczył ów wniosek. Równie nieuprawnione byłoby twierdzenie, jakoby wniosek dotyczyć miał parcel pgr sprzed ich podziału (a tak właśnie zdaniem skarżących przyjął Wojewoda.....) skoro w dacie złożenia wniosku parcele takie od dawna nie istniały, zaś organy administracji wiedziały o tym z urzędu.
Następnie skarżący podnieśli, że Wojewoda [....] w zaskarżonej decyzji postawił przed wnioskodawcami wymóg, którego żadną miarą nie mogli oni spełnić - czynił im bowiem zarzut z tego, że w roku 2005 nie wskazali w swym wniosku numeru działki ewidencyjnej [....] i na tej podstawie, zdaniem skarżących, uważał, jakoby ich wniosek tej działki nie dotyczył. W ocenie skarżących, w dacie złożenia wniosku nieruchomość nie miała takiego numeru, albowiem wydzielenie fragmentu działki skarżących zajętego pod drogę publiczną i oznaczenie go jako działka ewidencyjna nr [....] nastąpiło dopiero na skutek owego wniosku, w postępowaniu administracyjnym - operatem przyjętym do Państwowego Zasobu Geodezyjnego w dniu 22 kwietnia 2008 r., nr [....] , o czym Wojewoda [....] wiedział i co zakomunikował stronom w przywołanej już decyzji z dnia 18 maja 2010 r. nr [....] . Tym samym dopiero w toku rozpoznawania wniosku właściwe organy były w stanie odpowiednio wydzielić i oznaczyć nieruchomość skarżących, a więc nieprawidłowy był pogląd przyjęty w zaskarżonej decyzji, jakoby dla rozstrzygnięcia sprawy mogło mieć znaczenie to, w jaki sposób skarżący ową nieruchomość oznaczyli.
W końcowej części skargi stwierdzono, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji i jego uzasadnienie godziły w zasadę dwuinstancyjnego postępowania - albowiem organ wyższego stopnia w toku postępowania w taki sposób zmienił interpretację żądania strony, że dokonał de facto zmiany przedmiotu postępowania (uznał, że wniosek dotyczył innej nieruchomości, niż objęta postępowaniem w l instancji).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Rozpoznając przedmiotową skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 maja 2012r. sygn. akt II SA/Kr 603/12 uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, zasądzając od Wojewody [....] na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał m.in., iż istotą sporu w niniejszej sprawie jest ocena, czy pismo skarżących z dnia 30 sierpnia 2006 r. w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania stanowi nowy (kolejny) wniosek skarżących o wypłatę odszkodowania, czy też jest ono uzupełnieniem wcześniej zgłoszonego żądania odszkodowawczego z dnia 16 września 2005 r. Od powyższej okoliczności zależeć bowiem będzie ocena, czy wniosek został złożony w terminie. W dalszej części uzasadnienia Sąd przypomniał, iż skarżący tj. Z.K. i W.K. pismami z dnia 16 września 2005 r. wniesionymi do Urzędu Miasta K. w dniu 19 września 2005 r. wystąpili o wykup udziału stanowiącego 1/68 części działek nr [....] i [....] obr. [....] , jedn. ewid. [....] . Dodatkowo oświadczyli, że prawa do w/w działek nabyli w drodze spadku po zmarłych dziadkach A.B. i J.B. co nastąpiło postanowieniem Sądu Rejonowego dla [....] Wydział I Cywilny z dnia 11 października 2004 r. (sygn. akt I Ns 1139/04/5). Następnie skarżący pismem z dnia 26 października 2005 r. wyjaśnili, że ich wnioski z dnia 16 września 2005 r. należy traktować jako wnioski o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Kolejnym pismem, z dnia 30 sierpnia 2006 r. Z.K. i W.K. wskazali, że ich wnioski z dnia 16 września 2005 r. dotyczą również działki nr [....] obręb [....] , zajętej pod pas drogowy ul [....] W dniu 18 listopada 2010 r. do Urzędu Miasta K. wpłynęło pismo skarżących, w którym sprecyzowali oni, że domagają się odszkodowania za działkę nr [....] obr. [....] , jedn. ewid. [....] . W opisanej sytuacji zdaniem rozpoznającego opisaną wyżej skargę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za przedwczesne należy uznać stanowisko Wojewody [....] , iż pismo skarżących z dnia 30 sierpnia 2006 r. stanowiło nowy – odrębny wniosek w stosunku do wniosku z dnia 16 września 2005 r. Aby tak stwierdzić organ II instancji winien jednoznacznie ustalić - gdyż nie wynika to z akt administracyjnych - czy działka nr [....] obręb [....] , nie powstała w wyniku wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r. Jak bowiem trafnie podnoszą skarżący, numeracja działek podana w w/w wniosku (tj........) jest numeracją "starą". Sama różnica w numerze księgi wieczystej nie przesądza natomiast o tym, że w przedmiotowym wypadku jest mowa o różnych działkach albowiem dla każdej nowej nieruchomości, czyli nowej działki, zakładana jest nowa księga wieczysta. Uchylając zaskarżoną decyzję organu II instancji WSA w Krakowie wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie zatem ustalić, czy działka nr [....] obr. [....] jedn .ewid. [....] powstała z wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r., tj. działek o dawnych numerach [....] obr. [....] . Jeśli tak, to pismo Z.K. i W.K. z dnia 30 sierpnia 2006 r. należy ocenić jako doprecyzowanie wniosku z dnia 16 września 2005 r. Jeśli natomiast działka nr [....] obr. [....] jedn .ewid. [....] nie powstała z wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r., tj. działek o dawnych numerach [....] i [....] obr. [....] , jedn. ewid. [....] , to ich wniosek z dnia 30 sierpnia 2006 r. należy ocenić jako odrębny wniosek o ustalenie odszkodowania za działkę nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] m. K. Za takim stanowiskiem przemawia duża szczegółowość i precyzja wniosku z dnia 16 września 2005 r. w zakresie przedmiotu sprawy, oraz użyty we wniosku z dnia 30 sierpnia 2006 r. zwrotu "iż wniosek dotyczy także działki nr [....] "
Opisany powyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie został zaskarżony przez strony postępowania.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewoda [....] decyzją z dnia 16 stycznia 2013r.znak [....] uchylił w całości zaskarżoną decyzje Starosty K. z 12 października 2011 r. nr [....] i w tym zakresie orzekł o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz Z.K. oraz W.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [....] o pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr [....] , objętą księgą wieczystą nr [....] obr. [....] , jedn. ewid. [....] , której własność z dniem 1 stycznia 1999r. nabyła z mocy prawa Gmina K. , na podstawie decyzji Wojewody [....] z 18 maja 2010 r., nr [....] . W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ odwoławczy po przedstawieniu historii sprawy oraz instytucji z art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną podniósł m.in., iż jak wynika z analizy akt sprawy zgromadzonej przez organ I instancji, Z.K. i Pan W.K. , pismami z 19 września 2005 r. (data wpływu do Urzędu Miasta K. -19 września 2005 r.), powołując się na przepis art. 73 ww. ustawy, wystąpili z wnioskami "o wykup mojego udziału stanowiącego 1/68 części działek: [....] -1568 m2, [....] - 1667 m2 położonych w obrębie [....] stanowiących działki drogi ul. [....] - objętych Księgą Wieczystą LWH [....] cd KW 14000 [....] . Prawa do wyż. wym. działki nabyłem na podstawie postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego dla [....] w K. Wydz. I Cywilny z dn. 11.10.2004 sygn. akt I Ns 1139/04/S po zmarłych dziadkach A.B. i J.B. ." Następnie pismem z 26 października 2005 r. Z.K. i W.K. wskazali, iż "nasze wnioski z dnia 16 września 2005 r., które złożyliśmy dnia 19 września 2005 r. w Wydziale Skarbu Miasta K. należy traktować jako wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 ustawy (...)", natomiast pismem z 30 sierpnia 2006 r. Z.K., i W.K;. oświadczyli: "W nawiązaniu do wniosku z dnia 16 września 2005 r., w sprawie działek zajętych pod ul[....] uzupełniamy i precyzujemy, iż wniosek dotyczy także działki nr [....] obr[....] , zajętej przez pas drogowy ul. [....] ." Z kolei 17 listopada 2010 r. Z.K. i W.K. oświadczyli: "podtrzymujemy nasze roszczenia dotyczące wyłącznie odszkodowania za część naszej działki zajętej pod drogę (ul.....). Działka ta zgodnie z operatem geodezyjnym jest oznaczona nr. [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] , ul. [....] o pow. 0,0034 ha". Równocześnie Wojewoda [....] podkreślił, iż w zakresie, w jakim prawo materialne lub procesowe opiera postępowanie administracyjne na zasadzie skargowości, uzależniając je od złożenia przez stronę żądania, treść tego żądania wyznacza przedmiot postępowania. Pismami z 19 września 2005 r. Z.K. i W.K. wnieśli o ustalenie i wypłatę odszkodowania za udział w 1/68 cz. nieruchomości oznaczonej jako działki nr [....] i nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] . Organ odwoławczy podniósł także, iż stosując się do zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zawartych w wydanym w przedmiotowej sprawie wyroku tego Sądu z 29 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 603/12, przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe, o którym mowa w art. 136 k.p.a. - celem ustalenia, czy działka nr [....] , obr. [....] , jedn. wid. [....] powstała z wydzielenia działek o dawnych numerach [....] i [....] obr. [....] , jedn. ewid. [....] . W tym celu, w siedzibie Sądu Rejonowego dla [....] w K. , Wydział IV Ksiąg Wieczystych, dokonano kwerendy akt ksiąg wieczystych nr: [....] (dawna Kw 14000 [....] cd whl 272 .....XXXIV......)- prowadzonej pierwotnie dla m.in. działek nr: [....] i [....] (aktualnie nr nr: [....] i [....] ); [....] (powstałej w wyniku odłączenia części nieruchomości z księgi wieczystej nr v ) -prowadzonej dla działek nr nr [....] ; v - prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] (powstałej z podziału działki nr [....] ), obr. [....] , jedn. ewid. [....] , która wykazem zmian gruntowych z 12 sierpnia 2005 r. nr ks. rob. [....] powstała z działki nr [....] (objętej dawnym lwh [....] - karty akt organu I instancji nr 33-34 oraz organu II instancji nr 107). W wyniku zbadania treści ww. ksiąg organ odwoławczy ustalił, iż działki nr: [....] i [....] zostały wpisane do księgi wieczystej [....] jako nieruchomości drogowe, stanowiące współwłasność osób fizycznych (m.in. poprzedników prawnych Z.K. i W.K. )- 18 kwietnia 1973r. na wniosek z 12 kwietnia 1973 r. Dz. Kw [....] - w oparciu o wykaz zmian gruntowych nr ks.rob. [....] , którego brak w dokumentach znajdujących się przy wspomnianej powyżej księdze wieczystej, w związku z czym pozyskano ten dokument do akt sprawy z Archiwum Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego Wydziału Geodezji Urzędu Miasta K. (karta akt organu II instancji nr 113). Jednocześnie Wojewoda podkreśli, iż pismem Wydziału Skarbu Państwa i Nieruchomości [....] Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie z 21 listopada 2012 r. nr [....] zwrócono się do Wydziału Skarbu Miasta Urzędu Miasta K. z prośbą o udzielenie informacji, czy przed Prezydentem Miasta K. , wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, toczy się obecnie lub zostało zakończone postępowanie administracyjne w sprawie z wniosków złożonych 19 września 2005 r. w Urzędzie Miasta K. przez W.K. i Z.K. , w trybie art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną "o wykup (...) udziału stanowiącego 1/68 część działek: [....] -1568 m , [....] - 1667 m2, położonych w obrębie [....] , stanowiących działki drogi - ul. [....] -objętych Księgą Wieczystą [....] cd KW [....] ". Jak podkreślił organ odwoławczy z informacji zawartych w piśmie Wydziału Skarbu Miasta Urzędu Miasta K. z 7 stycznia 2013 r. nr [....] (karta akt organu II instancji nr 128) wynika, iż postanowieniem Prezydenta Miasta K. , wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, z 29 maja 2008 r. nr [....] , zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone z wniosków Pana W.K. i Pana Z.K. o ustalenie i wypłatę odszkodowania na podstawie art, 73 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną za nieruchomość oznaczoną jako działki nr [....] i nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] , do czasu uzyskania ostatecznej decyzji Wojewody [....] w przedmiocie nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego własności ww. nieruchomości. Z pisma tego wynika ponadto, iż przed Wojewodą [....] toczy się obecnie postępowanie administracyjne w trybie art. 73 ust. 1 i 3 ustawy z 13 października 1998 r. w sprawie regulacji stanu prawnego ww. nieruchomości pod sygnaturą [....] . W ocenie więc Wojewody [....] w świetle zgromadzonego w sprawie przez organy obu instancji materiału dowodowego należy stwierdzić, iż w stosunku do nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....] (powstałej z podziału działki....), obr. [....] , jedn. ewid. [....] , która - zgodnie z decyzją Wojewody [....] z 18 maja 2010 r., nr [....] - została zajęta pod drogę gminą (ul.......) i stała się własnością Gminy K. , stosowny wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania w trybie art. 73 ww. ustawy na rzecz Panów: Z.K. i W.K. został złożony z uchybieniem terminu określonego w powołanym przepisie. Jak bowiem wynika ze znajdującej się w aktach przedmiotowej sprawy dokumentacji geodezyjnej, brak jest podstaw, aby w jakikolwiek sposób powiązać przedmiot wniosku określony w piśmie z 30 sierpnia 2006 r. z zakresem żądania zawartym we wniosku z 19 września 2005 r. i przyjąć, że zachowany został przez wnioskodawców termin zakreślony w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Organ II instancji stwierdził, iż w zakresie odszkodowania za działkę nr [....] (powstałą z podziału działki nr ....), obr. [....] , jedn. ewid. [....] , wniosek został złożony dopiero w dniu 30 sierpnia 2006 r., bowiem ww. działka nie powstała w wyniku podziału objętych złożonym w ustawowym terminie wnioskiem o odszkodowanie działek nr [....] i nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] (por. w tym zakresie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy skonstatował , iż zaskarżona decyzja Starosty K. z 12 października 2011 r. nr [....] została wydana z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 § 1 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w związku z czym należało tę decyzję uchylić w całości i w tym zakresie orzec o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz Z.K. oraz W.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [....] o pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr [....] , objętą księgą wieczystą nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] , której własność z dniem 1 stycznia 1999 r. nabyła z mocy prawa Gmina K. , na podstawie decyzji Wojewody [....] z 18 maja 2010 r. nr [....] .
Pismem z dnia 15 lutego 2013r. skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewody v wnieśli reprezentowani przez pełnomocnika Z.K. i W.K. . Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili :
1) naruszenie art. 63 § 2 w zw. z art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez wybór najmniej korzystnej dla skarżących, zawężającej interpretacji zakresu ich wniosku, mimo iż nie było ku temu wyraźnych podstaw a także pomimo faktu, że owa zawężająca interpretacja przyjęta przez organ opiera się na fachowej wiedzy, której skarżący posiadać nie mogli a więc i formułując swój wniosek nie mogli mieć na myśli tak wąskiego zakresu żądania, jak to przyjął organ administracji,
2) naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia, czy nieruchomość skarżących zajęta pod drogę publiczną jest tożsama z nieruchomościami, wskazanymi we wniosku skarżących z dnia 16.9.2005 r. o
ustalenie i wypłatę odszkodowania.
W uzasadnieniu przedmiotowej skargi skarżący wskazali m.in., iż przede wszystkim ich wątpliwości budzi zastosowanie w realiach niniejszej sprawy rygorystycznego stanowiska, zgodnie z którym wniosek strony, skoro determinuje zakres postępowania, winien być interpretowany jak najściślej. Organ wyższego stopnia bowiem dokonuje wykładni żądania skarżących, zawartego we wniosku z dnia 16.9.2005 r. w taki sposób, aby jego zakres jak najściślej zawęzić. Zawężenia tego dokonuje jednakże w oparciu o wiedzę zaczerpniętą z archiwalnych dokumentów i danych niedostępnych skarżącym- a więc w oparciu o okoliczności, o których skarżący 16.9.2005 r. wiedzieć nie mogli. Aby tak zawęzić zakres żądania wniosku należało zatem przeprowadzić bardzo szczegółowe postępowanie. Powyższe oznacza, że- skoro skarżący nie dysponowali taką wiedzą, jaką obecnie dysponuje organ - to formułując swe żądanie nie mogli mieć na myśli tak wąskiego jego zakresu, jaki obecnie uznaje ów organ. W istocie treść wniosku z dnia 16.9.2005r, zwłaszcza nagromadzenie szczegółowych informacji, wskazują, że skarżący nie byli świadomi, jak dokładnie oznaczona jest nieruchomość, za którą domagają się odszkodowania. Wiedzieli jedynie, że takie odszkodowanie im się należy i starali się tak określić żądanie, aby organ mógł ustalić, jakie jest oznaczenie tej nieruchomości. Z kolei pismem z dnia 30.8.2006 r. skarżący wskazali, że ich wniosek obejmuje również działkę o innym numerze. W ocenie skarżących w tym stanie rzeczy zasady określone w art. 8 i 9 k.p.a. nakazywały dokonać oceny ich żądań przy uwzględnieniu poziomu ich wiedzy na temat oznaczeń nieruchomości i znanej organowi trudności w czynieniu jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie. Zamiast interpretacji restrykcyjnej, opartej na szczegółowej wiedzy jakiej skarżący posiadać nie mogli - należało uznać, że wniosek z dnia 16.9.2005 r. miał charakter ogólny, zaś szczegółowość zawartych w nim informacji nie miała na celu zawęzić przedmiot wniosku, lecz ułatwić ustalenie, jakie konkretnie nieruchomości skarżący utracili i za jakie należy się im odszkodowanie. Z kolei pismo z dnia 30.8.2006 r. musi być w związku z tym traktowane jedynie jako objaśnienie do wniosku z dnia 16.9.2005 r. a nie jako odrębny wniosek. Wszak za odrębny wniosek mógłby uznać je tylko ten, kto wie, iż nieruchomość wskazana w piśmie z dnia 30.8.2006 r. nie jest żadną z nieruchomości, wskazanych w piśmie z dnia 16.9.2005 r. -tymczasem skarżący w roku 2006 takiej wiedzy posiadać nie mogli, skoro sam organ administracji w oparciu o archiwa doszedł do takiego przekonania dopiero w roku 2013.
Tym samym zdaniem skarżących przy wydawaniu skarżonej decyzji doszło do naruszenia art. 63 § 2 w zw. z art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. - albowiem organ nie uwzględnił ich rzeczywistych intencji i w instrumentalny sposób wykorzystał wszelkie nieścisłości wniosku choć wiedział, że skarżący tych nieścisłości uniknąć nie mogli. Taka postawa nie budzi zaufania do organów administracji publicznej i jest przejawem dążenia nie do tego, aby sprawę wyjaśnić w zgodzie ze słusznym interesem obywateli, lecz aby nie uwzględnić żądań stron - co osiąga się przez wykorzystanie na niekorzyść strony jej własnych, siłą rzeczy niezbyt ścisłych, twierdzeń. Nadto w opinii Z.K. oraz W.K. skarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 i art. 77 k.p.a., albowiem wydano ją bez uzyskania jednoznacznego dowodu na tezę, na której oparto rozstrzygnięcie. Decyzję wydano mianowicie bez dowodu na to, że w piśmie z 30.8.2006 r. skarżący mieli wskazać inny grunt, niż objęty wnioskiem z dnia 16.9.2005 r., choć rozstrzygnięcie opiera się na takim właśnie założeniu. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący podkreślili, iż organ poprzestał jedynie na analizie części dokumentów dotyczących wskazanych nieruchomości, ujawniając jakim podziałom uległy w ciągu pewnego okresu - nie dysponuje jednak dokumentami, które wskazywałyby, czy wskutek zmian oznaczeń i innych przekształceń nie doszło do powstania nieruchomości wskazanej w piśmie skarżących z dnia 30.8.2006 r. z części nieruchomości wymienionych przez nich we wniosku z roku 2005. Mimo wskazań Sądu Administracyjnego nadal nie wyjaśniono w sposób jednoznaczny, czy twierdzenia skarżących w tym zakresie są słuszne.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z dnia 16 stycznia 2013r.znak [....] i wniósł o oddalenie skargi.
Rozpoznając przedmiotową sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skarga jest niezasadna i jako taka na uwzględnienie nie zasługuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a.- tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sprawa zakończona wydaniem zaskarżonej decyzji, rozpoznawana była przez organ odwoławczy w postaci Wojewody [....] ponownie w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 29 maja 2012r. sygn. akt II SA/Kr 603/12 decyzji Wojewody [....] z dnia 15 lutego 2012 r. znak [....] . Rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez organ odwoławczy nastąpiło więc w ramach związania wynikającego z rozstrzygnięcia Sądu wydanego już uprzednio w sprawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem ponownego rozpoznania przez ten sąd oraz organ administracji publicznej, będą one obowiązane podporządkować się ocenie prawnej wyrażonej w uzasadnieniu poprzednio wydanego wyroku, jeżeli nie zostanie on uchylony, nie ulegnie istotnej zmianie stan faktyczny sprawy lub zmianie nie ulegną przepisy prawa.
W wyroku z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1328/10 (LEX nr 1104099), Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Kontrola legalności przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji, wydanej w ramach związania wynikającego z art. 153 p.p.s.a., sprowadza się zatem w głównej mierze do oceny, czy organy podporządkowały się ocenie prawnej wyrażonej w poprzednim wyroku.
W związku z powyższym, konieczne jest ustalenie co zostało "przesądzone" przez Sąd orzekający w sprawie sygn. akt II SA/Kr 603/12.
Jak zostało wskazane wcześniej powyższym wyrokiem Sąd uchylił decyzję Wojewody [....] z dnia 15 lutego 2012 r. znak: [....] , na mocy której wskazany organ odwoławczy uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty K. z dnia 12 października 2011 r. nr [....] i w tym zakresie orzekł o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz Z.K. oraz W.K. za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [....] o pow. 0,0034 ha, powstałą z podziału działki nr [....] , objętą księgą wieczystą nr [....] , obr. [....] , jedn. ewid. [....] , której własność z dniem 1 stycznia 1999 r. nabyła z mocy prawa Gmina [....] , na podstawie decyzji Wojewody [....] z 18 maja 2010 r. nr [....] . Zdaniem orzekającego wówczas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za przedwczesne uznano stanowisko Wojewody [....] , iż pismo skarżących z dnia 30 sierpnia 2006 r. stanowiło nowy – odrębny wniosek w stosunku do wniosku z dnia 16 września 2005 r. Aby tak stwierdzić organ II instancji winien bowiem jednoznacznie ustalić - gdyż nie wynika to z akt administracyjnych - czy działka nr [....] obręb [....] , nie powstała w wyniku wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r. Jak bowiem trafnie podnoszą skarżący, numeracja działek podana w w/w wniosku (tj.......) jest numeracją "starą". Sama różnica w numerze księgi wieczystej nie przesądza natomiast o tym, że w przedmiotowym wypadku jest mowa o różnych działkach albowiem dla każdej nowej nieruchomości, czyli nowej działki, zakładana jest nowa księga wieczysta. Uchylając zaskarżoną decyzję organu II instancji WSA w Krakowie wskazał równocześnie, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie zatem ustalić, czy działka nr [....] obr. [....] jedn .ewid. [....] powstała z wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r., tj. działek o dawnych numerach nr nr [....] obr. [....] , jedn. ewid. [....] . Jeśli tak, to pismo Z.K. i W.K. z dnia 30 sierpnia 2006 r. należy ocenić jako doprecyzowanie wniosku z dnia 16 września 2005 r. Jeśli natomiast działka nr [....] jedn .ewid. [....] nie powstała z wydzielenia z działek wskazanych przez skarżących we wniosku z dnia 16 września 2005 r., tj. działek o dawnych numerach nr nr [....] obr. [....] , to ich wniosek z dnia 30 sierpnia 2006 r. należy ocenić jako odrębny wniosek o ustalenie odszkodowania za działkę nr [....] , obr. [....] m. [....] . W ocenie orzekającego wówczas Sądu za takim stanowiskiem przemawia duża szczegółowość i precyzja wniosku z dnia 16 września 2005 r. w zakresie przedmiotu sprawy, oraz użyty we wniosku z dnia 30 sierpnia 2006 r. zwrot "iż wniosek dotyczy także działki nr [....] "
Przedstawione powyżej istotne fragmenty stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w uzasadnieniu wyroku zapadłego w sprawie sygn. akt II SA/Kr 603/12 wskazują, iż Sąd ten dokonał precyzyjnej oceny prawnej co do sposobu i zakresu interpretacji treści pierwotnego wniosku skarżących z dnia 16.09.2005r. opowiadając się wobec jego precyzyjnej treści jednoznacznie za jego literalną wykładnią. W tym miejscu należy podkreślić, iż we wspomnianym wniosku skarżący jednoznacznie sformułowali żądanie wniosku poprzez wskazanie obok jego podstawy prawnej, także jego przedmiotu tj. udziału stanowiącego 1/68 części działek: [....] – o pow. 1568 m2 i [....] o pow. 1667 m2 obr. [....] . We wspomnianym wniosku obaj skarżący precyzyjnie opisali, iż przedmiotowe działki objęte zostały Lwh [....] ciąg dalszy KW 1400 [...] . Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić ze skarżącymi, iż Wojewoda błędnie zawęził zakres przedmiotowy ich wniosków jedynie do wskazanych w nim dwóch działek nie odgadując niejako rzeczywistych intencji wnioskodawców. Wbrew twierdzeniom skargi oba wnioski skarżących z 16.09.2005r. nie zawierają żadnych nieścisłości co zwalniało organy administracyjne w niniejszej sprawie od podjęcia czynności wyjaśniających, zmierzających do ustalenia rzeczywistej ich treści, czy też intencji jaka przyświecała wnioskodawcom w chwili ich formułowania. Mając na uwadze powyższe, oraz w szczególności fakt, iż sposób interpretacji wniosków skarżących z 16.09.2005r. został już prawomocnie przesądzony przez tut. Sąd w poprzednim wyroku i jako taki pozostaje pod ochroną dyspozycji art.153 p.p.s.a. jako oczywiście bezzasadny należy uznać zarzut skargi wskazujący na naruszenie w zaskarżonej decyzji art. 63 § 2 w zw. z art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. poprzez wybór najmniej korzystnej dla skarżących, zawężającej interpretacji zakresu ich wniosku, mimo iż nie było ku temu wyraźnych podstaw a także pomimo faktu, że owa zawężająca interpretacja przyjęta przez organ opiera się na fachowej wiedzy, której skarżący posiadać nie mogli a więc formułując swój wniosek nie mogli mieć na myśli tak wąskiego zakresu żądania, jak to przyjął organ administracji. Równocześnie konsekwencją przedstawionego stanowiska Sądu było sformułowanie dla organu II instancji precyzyjnych wskazań co do dalszego przebiegu postępowania i kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dowodowe w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków dowodowych. Stosując się do przedmiotowych zaleceń Wojewoda [....] przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe celem ustalenia czy działka nr [....] obr. [....] jedn. ewid[....] powstała z wydzielenia z działek o nr [....] i [....] . Obr. [....] . Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż działki ewidencyjne nr nr [....] powstały z przekształcenia dawnych parceli gruntowych oznaczonych nr nr [....] (k.113). Następnie przedmiotowe działki uległy dalszemu podziałowi: działka [....] na działkę [....] a działka [....] na działkę [....] . Te dwie ostatnie podzieliły się zaś dalej odpowiednio na działkinr nr [....] ) Z kolei jak wynika z zalegającego w aktach na karcie 107 wykazu zmian gruntowych działka nr [....] powstała z parceli katastralnej [....] objętej Lwh [....] . Powyższe ustalenia przedstawione także przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji potwierdzają wbrew twierdzeniom skarżących, iż działka nr [....] nie powstała z podziału działek nr nr [....] .. Podobnie zebrana dokumentacja geodezyjna i wieczystoksięgowa wskazuję, iż także działki nr nr [....] nie powstały także ze wspomnianej działki nr [....]. O fakcie tym świadczą, po pierwsze całkowicie odmienne oznaczenia parceli katastralnych, z których przedmiotowe działki się wywodzą, jak i oznaczenia obejmujących je nr Lwh . Reasumując ustalony stan w przypadku działek [....] i [....] wskazuje, iż działki te wywodzą się z przekształcenia dawnych parcel gruntowych oznaczonych nr nr [....] objętych Lwh [....] , gdy zaś działka nr [....] powstała z dawnej parceli oznaczonej nr [....] objętej zupełnie innym Lwh [....] . Tym samym rację ma Wojewoda [....] w zaskarżonej decyzji, iż brak jest podstaw, aby w jakikolwiek sposób powiązać przedmiot wniosku określony w piśmie z 30 sierpnia 2006 r. z zakresem żądania zawartym we wnioskach z 19 września 2005 r. i przyjąć, że zachowany został przez wnioskodawców termin zakreślony w art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Zasadnie więc organ II instancji stwierdził, iż w zakresie odszkodowania za działkę nr [....] (powstałą z podziału działki nr.....), obr. [....] , wniosek skarżących został złożony dopiero w dniu 30 sierpnia 2006 r., bowiem ww. działka nie powstała w wyniku podziału objętych złożonym w ustawowym terminie wnioskiem o odszkodowanie działek nr nr [....] obr. [....] . Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło