II SA/Kr 424/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. B. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 stycznia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych czynności postanawia: oddalić wniosek. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 21 stycznia 2016 r. znak: [...]. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 8 maja 2015 r. znak: [...], którą na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego odmówiono nakazania inwestorowi P. B. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem utwardzenia powierzchni działek budowlanych nr [...], [...] w B. przy ul. W. - i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. P. B. zwarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że w niniejszym stanie faktycznym decyzja pośrednio podlega wykonaniu - brak wstrzymania decyzji spowoduje, że organ I instancji będzie dalej prowadził postępowanie, zgodnie z wytycznymi z zaskarżonej decyzji sformułowanymi przez organ II instancji. W innym przypadku organ I instancji narazi się na zarzut bezczynności, który może być formułowany przez pełnomocnika uczestnika. Dlatego też skarżącemu zależy - nawet w razie nieuwzględnienia niniejszego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji - na pozytywnym wyrzeczeniu przez Organ lub Sąd, że postępowanie przed organem I instancji (Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego) nie może być prowadzone do czasu rozpatrzenia niniejszej skargi. Grożące skarżącemu niebezpieczeństwo znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polega na potencjalnej możliwości wydania przez organ I instancji decyzji niekorzystnej dla szkodzącego (nakazu rozbiórki, opłaty legalizacyjnej), co może doprowadzić do znacznych szkód finansowych po stronie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia uchylającego rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazującej mu sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu kasacyjny charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiekolwiek obowiązku na adresata tego rodzaju decyzji. W wyniku decyzji kasacyjnej obowiązek prawny powstaje jedynie po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dla niej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponownie wydane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji będzie podlegało bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna okoliczność szczególna, która wyłączałaby opisane wyżej stanowisko. Uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji rodzi określone konsekwencje w prowadzonym przez ten organ postępowaniu, jednak ewentualne wydanie postanowienia czy też innego aktu niekorzystnego dla strony, ma na tym etapie postępowania charakter hipotetyczny. Nie można zatem przesądzić, że istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków po stronie strony skarżącej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia