II SA/Kr 438/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Wodociągów sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 23 lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku likwidacji urządzenia wodnego postanawia: oddalić wniosek. Spółka [...] Wodociągi sp. z o.o. w N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 23 lutego 2016 r. znak: [...], którą uchylono w całości decyzję Starosty [...] z dnia 30 grudnia 2015 r. znak: [...], odmawiającej nałożenia na [...] Wodociągi Sp. z o.o. obowiązku likwidacji urządzenia wodnego - progu dennego stabilizującego dno rzeki [...] w km 115+964 - 116+000 w m. P. i S. - i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie wydanej decyzji może nastąpić bądź to poprzez tzw. legalizację urządzenia wodnego, które będzie wiązało się z poniesieniem znacznych kosztów na powtórne opracowanie pełnej dokumentacji, lub poprzez nakazanie rozbiórki gurtu dennego. Ze względu na to, że nie ma innej możliwości zapewnienia należytego zaopatrzenia w wodę dla około dwustu tysięcy mieszkańców [...] jak tylko budowa urządzenia wodnego, to Spółka [...] Wodociągi wystąpi z wnioskiem o legalizację urządzenia. W przypadku gdyby zaskarżona decyzja została uchylona to wydatki strony skarżącej, szacowane na kilkadziesiąt tysięcy złotych, na opracowanie potrzebne do legalizacji dokumentacji okażą się zbędne. Celowe i uzasadnione jest zatem wstrzymanie wykonania decyzji aż do prawomocnego rozstrzygnięcia. Podkreślono, że sytuacja, w które znalazła się strona skarżąca nie wynikła z jej winy lecz na skutek rozbieżności pomiędzy organami administracji państwowej i samorządowej, co do tego jakie są konieczne do realizacji inwestycji decyzje i uzgodnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia uchylającego rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazującej mu sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu kasacyjny charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiekolwiek obowiązku na adresata tego rodzaju decyzji. W wyniku decyzji kasacyjnej obowiązek prawny powstaje jedynie po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dla niej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponownie wydane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji będzie podlegało bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępnego na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna okoliczność szczególna, która wyłączałaby opisane wyżej stanowisko. Uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji rodzi określone konsekwencje w prowadzonym przez ten organ postępowaniu, jednak ewentualne wydanie postanowienia czy też innego aktu niekorzystnego dla strony, ma na tym etapie postępowania charakter hipotetyczny. Nie można zatem przesądzić, że istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków po stronie strony skarżącej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia