II SA/Kr 44/04

Sygn, akt IISA/Kr 44/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie AWSA : Mariusz Kotulski / spr. / Wojciech Jakimowicz Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2005 r. sprawy ze skargi M. G. i Z. G. na uchwałę Rady Gminy w Z. z dnia [...] 2003r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutu w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. - skargę oddala - II SA/Kr 44/04 UZASADNIENIE Na podstawie uchwały Rady Gminy w Zabierzowie z dnia 21 listopada 1997r. Nr XLVII/271/97 przystąpiono do sporządzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy Zabierzów. Projekt tego planu (podzielony na 5 części według sołectw: 1.Balice, Szczyglice, Rząska; 2.Aleksandrowice, Burów, Kleszczów; 3. Brzoskwinia, Młynka, Nielepice; 4.Brzezinka, Niegoszowice, Pisary, Radwanowie, Rudawa; 5.Karniowice, Kobylany, Więckowice) został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 10 września 2001 r. do 3 października 2001 r. W dniu [....] października 200Ir. zarzut do powyższego projektu wnieśli M.G. i Z.G. (zwani dalej skarżącymi) współwłaściciele działki nr [....] położonej w S. W swoim zarzucie skarżący sprzeciwili się nie przeznaczeniu ich działki pod usługi rolnictwa z możliwością zabudowy gospodarczej. Rada Gminy w Zabierzowie uchwałą z dnia 2.08.2002r. Nr LX/763/02 odrzuciła powyższy zarzut. Na tą uchwałę M.G. i Z.G. skierowali skargę do NSA OZ w Krakowie, który w wyniku jej uwzględnienia wyrokiem z dnia 30.06.2003r., sygn. akt II SA/Kr 2644/02 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Gminy w Zabierzowie z 2.08.2002r., nr LX/763/02. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż samo uzasadnienie uchwały jest formalnie poprawne, a organy planistyczne Gminy Zabierzów wzięły pod uwagę okoliczności podniesione w zarzucie i zbadały indywidualną sytuację wnoszących zarzut. Nie zostały natomiast wyjaśnione sprzeczności pomiędzy uzasadnieniem uchwały a stwierdzeniami strony skarżącej zawartymi w skardze i podniesionymi podczas rozprawy. W wyniku ponownego rozpatrzenia zarzutu M.G. i Z.G. Rada Gminy w Zabierzowie uchwałą z dnia 20 listopada 2003r., nr XXI/117/03 ponownie go odrzuciła. W uzasadnieniu tej uchwały opisano stan faktyczny i prawny sprawy w przedmiocie wniesionego zarzutu. Wskazano, iż obszar objęty zarzutem był początkowo określony w projekcie planu jako teren lasów i zieleni ochronnej (ZŁ) i w tej części zarzut został uwzględniony poprzez oznaczenie tego terenu jako użytków rolnych (RP). Działka skarżących jest położona wśród kompleksów gruntów rolnych, z dala od zabudowy wsi, w sąsiedztwie obszarów cennych przyrodniczo i krajobrazowo, na których projekt plany przewiduje ochronę dotychczasowego charakteru zagospodarowania przestrzennego - zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy. Za odrzuceniem zarzutu przemawiały więc wymogi ładu przestrzennego, względy ekologiczno-przyrodnicze oraz ochrona krajobrazu. Po analizie stwierdzono, że przesłanki te powinny mieć w tym konkretnym przypadku przed przesłankami wynikającymi z prawa nieruchomości. W części prawnej uzasadnienia powołano przepisy ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o ochronie przyrody i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, tłumacząc ich zastosowanie w sprawie. Skargą z dnia [....] stycznia 2004r. (wniesioną osobiście w dniu ....01.2004r.) M. i Z. pp. Grobliccy skierowaną na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucili, iż jej uzasadnienie w zasadzie nie różni się od uzasadnienia zawartego w poprzedniej uchwale z 2.08.2002r. odrzucającej ich zarzut. "W szczególności Rada Gminy Z. w ogóle nie zastosowała się do wskazań i zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zwłaszcza w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały w ogóle nie ustosunkowano się do podniesionych w skardze sprzeczności uchwalonego planu, a argumentami dotyczącymi położenia działki skarżących się jej parametrów oraz kwestii możliwości wzniesienia na działce budynku gospodarczego, niezbędnego dla prowadzenia jakiejkolwiek produkcji rolnej. Tym samym w ocenie skarżących nie wyjaśniono w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy." Zarzucają zatem naruszenie art.24 ust.3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i zasady określone w rozdziale II k.p.a. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gminy Z. wniósł o oddalenie skargi ustosunkowując się szczegółowo do podniesionych przez skarżących zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Analizując uchwałę o odrzuceniu zarzutu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy najpierw zwrócić uwagę na pewne cechy charakterystyczne tego rodzaju uchwał i na specyfikę ich kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Po pierwsze proces planistyczny składa się z kilku etapów i na każdym z nich zainteresowanemu służą odmienne środki obrony przed tymi regulacjami planu, które godzą w jego uprawnienia lub w jego interesy prawne. W szczególności w pierwszym etapie przygotowania planu dochodzi do wyłożenia jego projektu do publicznego wglądu i do zgłaszania wobec tego projektu zarzutów i protestów. Organu gminy mają prawo ich przyjęcia lub odrzucenia, przy czym uchwała rady gminy w sprawie odrzucenia zarzutu powinna zawierać faktyczne i prawne uzasadnienie. Rada winna w tym uzasadnieniu przedstawić wyniki wniesionego zarzutu i wytłumaczyć przyjęte rozstrzygnięcie przedstawiając sytuację faktyczną wnoszącego zarzut (sytuację jego nieruchomości), a także wyjaśniając przepisy prawne mające zastosowanie w sprawie, sposób ich interpretacji i ich związek z sytuacją adresata uchwały. Uchwała ta stanowi wyraz stanowiska organów Gminy, które wybrały je w ramach przysługującego im władztwa planistycznego i nie wywiera ona skutków prawnych w obrębie samego planu. Uchwała ta podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego w specjalnym trybie (art.24 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym). Skarga ta nie może jeszcze dotyczyć samych rozwiązań planistycznych (mamy tu jeszcze do czynienia z projektem planu, a nie z gotowym planem), ale jej przedmiotem może być ewentualne naruszenie prawa dotyczące odpowiedzi udzielonej na wniesiony wcześniej zarzut. Następnie dopiero dochodzi do sporządzenia planu i uchwała o przyjęciu planu zagospodarowania przestrzennego podlega osobnej skardze do sądu administracyjnego, wnoszonej w trybie przepisów art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Po drugie Wojewódzki Sąd Administracyjny jest upoważniony do kontroli zgodności z prawem zaskarżonych do niego aktów (art.l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r., Dz.U. nr 153, poz. 1269) i dlatego nie może kontrolować poglądów organów planistycznych, wyrażanych w odpowiedziach na zgłaszane zarzuty. Zgodnie z założeniami opisanymi wyżej Sąd nie może również na tym etapie badać legalności samego planu. Analizując uchwałę o odrzuceniu zarzutów Sąd bada natomiast, czy zawiera ona prawidłowe - faktyczne i prawne uzasadnienie, rozpatrujące sytuację faktyczną i prawną podmiotu wnoszącego zarzut i wskazujące na to, że organy planistyczne nie działają dowolnie. Sąd bada również, czy uzasadnienie to operuje prawdziwymi faktami i czy prawidłowo łączy te fakty z obowiązującymi przepisami prawa, a wreszcie kontroluje sam sposób podjęcia uchwały i zachowanie przepisów określających tryb jej podejmowania. W analizowanej tu sprawie, biorąc pod uwagę powyższe założenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa. W szczególności uchwała ta zawiera obszerne i wyczerpujące uzasadnienie, z którego wynika, że organy planistyczne wzięły pod uwagę okoliczności podniesione w zarzucie i zbadały indywidualną sytuację wnoszącej zarzut. Wytłumaczono od strony faktycznej i prawnej powody takiego a nie innego, projektowanego rozwiązania planistycznego, posługując się rzeczowymi argumentami. W szczególności wyjaśniono dokładnie przesłanki, którymi kierowano się wprowadzając ograniczenia w zabudowie terenu obiektami kubaturowymi. Podkreślić także należy, iż już w uzasadnieniu swojego wyroku z dnia 30.06.2003r., sygn. akt II SA/Kr 2644/02 NSA OZ w Krakowie stwierdził, iż samo uzasadnienie uchwały jest formalnie poprawne, a organy planistyczne Gminy Zabierzów wzięły pod uwagę okoliczności podniesione w zarzucie i zbadały indywidualną sytuację wnoszących zarzut. Starały się także wytłumaczyć od strony faktycznej i prawnej powody takiego a nie innego, projektowanego rozwiązania planistycznego. Nieważność zaskarżonej uchwały Rady Gminy w Zabierzowie z 2.08.2002r., nr LX/763/02 Sąd stwierdził wówczas jedynie ze względu na konieczność dokładniejszego ustalenia stanu faktycznego. Tymczasem zaskarżona uchwała, będąca obecnie przedmiotem rozpoznania przez Sąd, takich uchybień, wątpliwości w tym zakresie nie nasuwa. W opisanej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa i z tego powodu oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270).