II SA/Kr 441/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. i E.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.S. i E.S. na decyzję Wojewody [....] z dnia 4 marca 2016 r. znak: [....] w przedmiocie niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda [....] z dnia 4 marca 2016 r. znak: [....] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty M. z dnia 4 września 2015 r. orzekającą o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w części dotyczącej terminu i czasookresu wykonania robót budowlanych, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję organu l instancji w mocy. Pismem z dnia 14 marca 2016 r. skarżący wnieśli skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżone decyzji organu do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi, w tym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podali, że prowadzenie prac budowlanych spowodowałoby nieodwracalne skutki, wyrządziłoby skarżącym znaczne szkody (zaniechanie zabezpieczenia konstrukcji budynku skarżących przez inwestora spowoduje zagrożenie katastrofą budowlaną, a uwidocznione pęknięcia, rysy w konstrukcji budynku inwestora spowodują, iż budynek, który jest posadowiony bez ław fundamentowych na podmurówce kamiennej lasującej się zaprawie wapiennej -ulegnie degradacji). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., póz. 718) - dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie, o którym wyżej mowa, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Sygn akt. II SA/Kr 441/16 Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi natomiast wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby ocena Sądu zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie nastąpiła w pożądanym przez stronę kierunku, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia skarżącego o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r, II GSK 1799/11, LEX nr 965117). Należy mieć na uwadze również to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678). Podobne stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004, w którym stwierdził, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji - zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich Sygn akt. II SA/Kr 441/16 wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964). Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych i ich wykładni zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu, a wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r. sygn. akt l FSK 983/08). W przedmiotowej sprawie wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wskazane w nim okoliczności nie stanowią przesłanki do uznania, iż zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy przy tym zaznaczyć, że w dużej mierze argumentacja zawarta we wniosku w istocie związana jest z kwestionowaniem zasadności zaskarżonej decyzji, co oczywiście nie podlega weryfikowaniu na wstępnym etapie postępowania i nie wskazuje okoliczności, która w jakikolwiek sposób zmieniałaby istniejący stan prawny. Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie jest fakt, że w decyzji organu II instancji wykonanie prac określono w terminie 40 dni w dniach pomiędzy 1 kwietnia 2016 r., a 30 maja 2016 r. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby niezasadne w związku z okolicznością upływu terminu przewidzianego na wykonanie robót budowlanych. Ponadto istotą decyzji wydanej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane jest umożliwienie inwestorowi wejścia na teren Sygn akt. II SA/Kr 441/16 nieruchomości należącej do innej osoby, w celu wykonania robót przygotowawczych lub robót budowlanych na nieruchomości objętej pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że wykonanie robót budowlanych jest zdarzeniem faktycznym, a nie prawnym, i wobec tego nie prowadzi do skutku, który można określić jako nie dający się odwrócić. W niniejszej sprawie, zaskarżona decyzja dotyczy jedynie czasowego wejścia na teren sąsiedniej działki i tylko w takim zakresie należało upatrywać możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków - przesłanek wstrzymania decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że organ nakazał inwestorowi po zakończeniu robót przywrócenie stanu poprzedniego na nieruchomości i nałożył na niego obowiązek ewentualnego naprawienia wyrządzonych szkód. Reasumując, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazali zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.