II SA/Kr 453/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 stycznia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia: skargę kasacyjną odrzucić J. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 stycznia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania. Postanowieniem z dnia 1 września 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 453/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie z uwagi na jej nieopłacenie. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 9 września 2014r. W terminie otwartym dla wniesienie skargi kasacyjnej skarżący w piśmie datowanym na dzień 28 września 2014 r. podtrzymał żądania swojej skargi . W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 2 października 2014 r. skarżący został wezwany o sprecyzowanie, w terminie 7 dni, charakteru procesowego ww. pisma z dnia 28 września 2014 r., pod rygorem przyjęcia, że przedmiotowe pismo stanowi skargę kasacyjną na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 1 września 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 453/14 w przedmiocie odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skarżący otrzymał osobiście w dniu 9 października 2014 r. W piśmie z dnia 16 października 2014 r. skarżący ponownie wyraził swoje niezadowolenie z zaskarżonej decyzji, podnosząc, przy tym, że "Legalizacja przez Sąd bezprawia pełnomocnika Wojewody w/w sprawie odmowy odszkodowania wywłaszczonej nieruchomości użytej na inny cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu bez wynagrodzenia było możliwe w czasie Zaborów i Okupacji" . Mając na uwadze treść ww. pisma skarżącego, Sąd zakwalifikował przedmiotowe pismo jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 września 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 453/14 w przedmiocie odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie - p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie, Sąd w związku z treścią odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu o sprecyzowanie charakteru procesowego pisma z dnia 28 września 2014 r., oraz zgodnie z nałożonym rygorem, przyjął, iż pismo to stanowi skargę kasacyjną. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę, która nie należy do kręgu podmiotów, o których mowa we wskazanych powyżej przepisach. Zaznaczyć należy, że skarżący został wcześniej pouczony o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że wywiedziona osobiści przez J. B. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu niedochowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Końcowo należy podkreślić, iż brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11, LEX nr 1104008).