II SA/Kr 457/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego uchyla zaskarżoną decyzję. Burmistrz [...] decyzją z dnia 21 grudnia 2016 r. na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art.80, art. 82 oraz art.85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 353), § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczono oddziaływać na środowisko (tj. Dz. U. z 2016r., poz. 71) na wniosek inwestora: P. Sp. z o.o. w B. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia: "Budowa obiektu do hodowli drobiu ilości powyżej 210 DJP w miejscowości [...], zlokalizowanego na działkach nr [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...] [...], [...] [...], [...], [...], [...]". Od powyższej decyzji odwołanie złożyło [...] osób, domagając się uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucili bezzasadne pozbawienie statusu strony oraz nie zapewnienie udziału społeczeństwa w przeprowadzonym postępowaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wystosowało do odwołujących wezwanie do wykazania interesu prawnego w sprawie. W dniu 30 stycznia 2017 r. A. L. (która nie podpisała odwołania) wniosła pismo w którym oświadczyła, że jest właścicielem/współwłaścicielem nieruchomości gruntowej - działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...]. Wniosła o uznanie jej za stronę postępowania. Ww. pismo zostało uznane przez organ II instancji za odwołanie. Decyzją z dnia 23 lutego 2017r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 23 ze zm.), umorzyło postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem A. L.. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że w wyniku podjętych czynności w postępowaniu odwoławczym ustalił właścicieli działek nr [...], [...], [...], [...] [...] [...], [...] [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] [...], [...], [...], [...] obr. [...] Z kolei właścicielem działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...] w m. [...] - stanowiących teren inwestycji jest P. Sp. z o.o. w B.. Wyjaśnił, że strony postępowania w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia ustala się stosownie do treści art. 28 kpa. Interes prawny winien być oparty na przepisach prawa materialnego. Materialnoprawną podstawą interesu prawnego w postępowaniu środowiskowym mogą być m.in. przepisy Kodeksu cywilnego regulujące sposób wykonywania prawa własności nieruchomości oraz ich niezakłóconego korzystania. Na tej podstawie należy przyjąć, że interesem prawnym mogą wykazać się podmioty mające prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Istotny jest sam fakt oddziaływania inwestycji w przestrzeń objętą prawem do nieruchomości sąsiednich, co uzasadnia konieczność zapewnienia właścicielom działek udziału w postępowaniu środowiskowym. Zakres oddziaływania przedsięwzięcia należy badać zarówno na etapie jego realizacji, jak i późniejszej eksploatacji. Zasięg oddziaływania przedsięwzięcia najczęściej ogranicza się do nieruchomości bezpośrednio graniczących z terenem inwestycji, co jednak nie wyklucza objęcia nim gruntów znajdujących się w dalszym sąsiedztwie. Nie można z góry ograniczać się jedynie do nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z tą, na której znajduje się, lub ma powstać, źródło oddziaływania, ale należy brać pod uwagę rzeczywisty zasięg oddziaływania. O interesie prawnym właścicieli nie decyduje bowiem fakt, że dwie działki ze sobą bezpośrednio graniczą lecz to, że jedna z nich znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji zlokalizowanej na drugiej działce. Ustalając krąg stron postępowania, kolegium miało na względzie ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Z ustaleń tych wynika, że oddziaływanie na etapie prowadzenia prac budowlano-montażowych, ograniczy się do bezpośredniego terenu inwestycji oraz dróg dojazdowych i nie będzie miało istotnego wpływu na stan zanieczyszczenia powietrza poza terenem, na którym planowane jest przedsięwzięcie. Charakter oddziaływania w trakcie prowadzenia tego typu prac oraz wielkość terenu, na którym planuje się przedsięwzięcie, pozwala na stwierdzenie, że nie należy spodziewać się znaczącego oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza poza granicami terenu przewidzianego pod przedmiotową inwestycję. Emitowany hałas będzie miał charakter nieciągły, jego natężenie będzie podlegać zmianom w poszczególnych etapach budowy, nawet w obrębie jednej zmiany roboczej, w zależności od przebiegu prac i udziału poszczególnych maszyn i urządzeń montażowych w trakcie realizacji przedsięwzięcia. Prace prowadzone będą w porze dziennej, co pozwoli na ograniczenia uciążliwości akustycznej placu budowy w porze nocnej. Ze względu na fakt, że prace budowlano-instalacyjno-montażowe prowadzone będą w większości w porze dziennej można przyjąć, że poziom ekwiwalentny hałasu poza terenem prowadzonych robót, spowodowanych pracą maszyn budowlanych i towarzyszących im urządzeń technicznych, a także zwiększonym ruchem pojazdów samobieżnych i samochodowych, nie przekroczy poziomu dopuszczalnego dla terenów objętych ochroną akustyczną. Ścieki socjalno-bytowe powstałe w fazie budowy będą odprowadzane do kabin typu toi-toi i wywożone na oczyszczalnię ścieków. Na etapie realizacji przedsięwzięcia nie przewiduje się ingerencji w środowisko wodne. Realizacja przedsięwzięcia nic wpłynie negatywnie na wody powierzchniowe, wody podziemne, gleby i ziemie okolicznych terenów. W wyniku realizacji inwestycji powstaną głównie odpady budowlane, które do czasu ich przekazania do odzysku lub unieszkodliwienia, magazynowane będą w miejscu prowadzonych prac, w odpowiednio wydzielonych, oznakowanych oraz przystosowanych do tego celu miejscach i pojemnikach, w sposób selektywny. Woda, na etapie eksploatacji, dostarczana będzie z wodociągu gminnego, natomiast rezerwowym źródłem wody będzie studnia wiercona. W skali roku zużycie wody do celów produkcyjnych i socjalno-bytowych kształtować się będzie na poziomie 15 102 m3. Na terenie fermy powstawać będą ścieki socjalno-bytowe, których źródłem będą urządzenia sanitarne znajdujące się na terenie obiektu. Kanalizacja socjalno-bytowa obejmuje urządzenia sanitarne wewnątrz części istniejącego budynku socjalnego wyposażonego w toalety oraz kabinę prysznicową. Powstające ścieki odprowadzane będą do szczelnego zbiornika wybieralnego o pojemności 4,5 m3. Następnie ścieki odbierane będą przez odbiorcę zewnętrznego na podstawie umowy cywilno-prawnej, celem poddania ich oczyszczeniu w oczyszczalni ścieków. W skali roku powstanie około 115 m3 ścieków socjalno-bytowych. Źródłem ścieków technologicznych będzie okresowe mycie kurników, które odbywać się będzie po każdym cyklu hodowlanym trwającym 6 tygodni. Mycie odbywać się będzie przy pomocy myjki ciśnieniowej. Ilość tych ścieków będzie adekwatna do ilości zużytej wody. W skali roku powstanie ok. 187 m3 ścieków. Ścieki te nie będą zawierały środków chemicznych i bakteriobójczych, ponieważ w związku ze stosowaną technologią chowu, dezynfekcja kurników nastąpi po umyciu kurnika, a środki dezynfekcyjne pozostaną do wyschnięcia (nie będą usuwane z kurnika). Dla odprowadzenia ścieków z mycia kurników zastosowane będą bezodpływowe zbiorniki znajdujące się wewnątrz kurnika o pojemności 2 m3 każdy (po 4 na każdy kurnik). Po zakończeniu mycia ścieki te będą odpompowywane ze zbiorników i wywożone na oczyszczalnię ścieków. Ścieki opadowe z dachów budynków oraz terenów utwardzonych wokół budynków pojazdów i placów manewrowych odprowadzane będą bez oczyszczania do ziemi (rozprowadzane po terenach zielonych własnej działki). Odprowadzane ścieki będą dotrzymywać stężenia przewidziane prawem tj.: do 100,0 mg/dcm3 w odniesieniu do wskaźnika zawiesina ogólna, do 15,0 mg/ dcm w odniesieniu do wskaźnika węglowodory ropopochodne. Źródłami emisji gazów i pyłów do powietrza będą: 18 kurników, 12 silosów paszowych, agregat prądotwórczy, 15 zbiorników magazynowych, transport samochodowy. Przeprowadzone obliczenia wykazały, iż ferma ze względu na emisję dwutlenku azotu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego PM 10 i PM2,5 węglowodorów aromatycznych, węglowodorów alifatycznych, amoniaku oraz siarkowodoru będzie spełniała wymagania przepisów ochrony środowiska nie powodując przekroczeń dopuszczalnych stężeń w powietrzu poza terenem własności inwestora. Przyjęte rozwiązania techniczno-technologiczne będą wpływać na zmniejszenie oddziaływania przedsięwzięcia na zmiany klimatu. Realizowane to będzie poprzez: zastosowanie konstrukcji eliminującej straty ciepła w chłodne dni, zastosowanie wysokosprawnych urządzeń grzewczych ograniczających zużycie gazu, a co się z tym wiąże emisje gazów cieplarnianych, zainstalowanie instalacji wywiewnej z możliwością odzysku ciepła, zastosowanie ogrzewania podłogowego kombinowanego z chłodzeniem (system "Pad cooling") ograniczającą emisję gazów do powietrza. Źródłem emisji hałasu do środowiska będą: 72 wentylatory dachowe zainstalowane na kurnikach o mocy akustycznej 82 dB, 60 wentylatorów szczytowych zainstalowanych w 6 kurnikach o mocy akustycznej 64 dB, agregat prądotwórczy o poziomie mocy akustycznej 96 dB oraz transport samochodowy. Przeprowadzone obliczenia propagacji hałasu wykazały, iż ferma drobiu będzie dotrzymywała dopuszczalne poziomy hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną. Obliczenia, zamieszczone zostały w sporządzonym raporcie. Z obliczeń tych wynika, że maksymalny zasięg normatywnego oddziaływania inwestycji zamknie się w granicach działek będących własnością inwestora. Kolegium uznało, że oddziaływanie inwestycji może przekroczyć granice dziełek i przyjęło w związku z tym, że oddziaływanie to - nie przekraczające norm - dotyczyć może wszystkich nieruchomości znajdujących się w sąsiedztwie planowanej inwestycji. Wniosek taki kolegium wywiodło z analizy załączników nr 5a - 5j na których przedstawiono w postaci izolinii oddziaływanie poszczególnych substancji chemicznych i zanieczyszczeń: amoniaku, siarkowodoru, pyłu PM 10, pyłu PM 2,5, opadu pyłu, dwutlenku azotu. Z treści tych załączników wynika, że inwestycja będzie oddziaływać - nie przekraczając dopuszczalnych norm - również na tereny działek sąsiednich. Kolegium uznało zatem, że interes prawny mają - poza inwestorem - również właściciele następujących działek: [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] [...], [...], [...], [...] Spośród tych osób, którym przysługuje interes prawny, pod odwołaniem podpisała się H. C. -właścicielka działki nr [...] . Natomiast, jak stwierdziło kolegium, odwołującej nie przysługuje interes prawny. Odwołująca jest co prawda właścicielem działki położonej w [ ], ale działka ta pozostaje poza zasięgiem oddziaływania inwestycji. W takim zaś przypadku odwołanie wniesione nie mogło zostać rozpatrzone merytorycznie. Odwołująca posiada jedynie interes faktyczny, nie zaś prawny. A. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła, że wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, a to: z naruszeniem przepisów art. 6, 7, 8, 9 i 10 kpa; naruszenie określonych w tych przepisach zasad, w szczególności zasady zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu skutkowało ostatecznie wydaniem przez organ odwoławczy decyzji administracyjnej umarzającej postępowanie odwoławcze, poprzedzonej niedokładnym, wyjaśnieniem istniejącego stanu faktycznego i prawnego i tym samym istotnym ograniczeniu podmiotowym. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organ II instancji oparł swoją decyzję głównie na wywodach zawartych w raporcie, pomijając przy tym stanowisko i zarzuty jakie zostały zawarte w odwołaniu od decyzji Burmistrza [...]. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, organ administracyjny winien dokonać gruntownej analizy dokumentu jakim jest raport o oddziaływaniu na środowisko działając przy tym z urzędu. Niezależnie od tego wszelkie wnioski kierowane w tej mierze przez podmioty mające interes prawny i faktyczny w rzetelnej ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko winny być poważnie traktowane przez organ administracji publicznej, albowiem są one zazwyczaj emanacją interesu społecznego w prowadzonym postępowaniu. Skarżąca podkreśliła, że osoba, która jest właścicielem nieruchomości ma prawo do korzystania z niej w sposób zgodny z przeznaczeniem, a zarazem odpowiadający powszechnie obowiązującym standardom w zakresie poziomu hałasu, zanieczyszczenia powietrza czy też odoru pochodzącego z sąsiednich nieruchomości. Zarówno rodzaj zamierzonej działalności produkcyjnej, jak i poziom immisji hałasu oraz odoru od obiektów, które mają powstać na gruncie inwestora został przez ustawodawcę określony jako mogący zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Organy w każdym wypadku winny ustalić komu przysługuje przymiot strony. Tymczasem organ I Instancji nie podjął jakichkolwiek czynności, które zmierzałyby do precyzyjnego ustalenia stron postępowania i czynności te byłyby udokumentowane w materiałach sprawy. Formalną próbę ustalenia stron postępowania podjął jedynie organ odwoławczy, który oparł się w tej mierze li tylko na geograficznym położeniu działek bezpośrednio sąsiadujących z planowaną inwestycją wskazując, iż status strony postępowania może być przyznany jedynie właścicielom nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie względem działki na której realizowana ma być inwestycja. Organ odwoławczy nie podjął próby ustalenia zakresu potencjalnego oddziaływania inwestycji na obszar nieruchomości innych niż bezpośrednio sąsiadujące. Kolegium zignorowało realne zagrożenie negatywnej immisji (zarówno w zakresie poziomu hałasu jak i stężenia odoru) na nieruchomości położone w dalszym (tj. niebezpośrednim) sąsiedztwie planowanej inwestycji. Skarżąca zwróciła uwagę, że organ I instancji – wbrew wymogom ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, nie zapewnił udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. W wyniku dokonanej sądowej kontroli należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 23 lutego 2017 r., którą na podstawie art. 138 §1 pkt 3 k.p.a. umorzono postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem A. L. od decyzji Burmistrza [...] z 21 grudnia 2016 r., znak: [...], którą na wniosek inwestora: P. Sp. z o.o. w B. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia: "Budowa obiektu do hodowli drobiu ilości powyżej 210 DJP w miejscowości [...] zlokalizowanego na działkach nr [...], [...], [...], [...] [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]". Stosownie do art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 k.p.a.). Odwołanie, będące podaniem, powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych (do art. 63 § 2 k.p.a.). Z cytowanych przepisów wynika, że organ odwoławczy przed przystąpieniem do oceny żądań i zarzutów zawartych w odwołaniu ma obowiązek dokonać wstępnej kontroli wniesionego środka zaskarżenia poprzez sprawdzenie, czy odwołanie czyni zadość dla podania i czy zostało złożone w terminie przez legitymowany podmiot, tj. będący stroną w postępowaniu. Dopiero ustalenie tych kwestii warunkuje zgodne z prawem prowadzenie postępowania odwoławczego i rozpoznanie merytoryczne sprawy. W pierwszej kolejności wskazać, że organ odwoławczy zasadnie przyjął, że pismo złożone przez skarżąca do SKO w [...] w dniu 30 stycznia 2017 r. stanow, odwołanie od decyzji Burmistrza [...] z 21 grudnia 2016 r. znak [...] ,którą ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia: "Budowa obiektu do hodowli drobiu ilości powyżej 210 DJP w miejscowości [...], zlokalizowanego na działkach. Pismo to bowiem zostało złożone do organu odwoławczego w otwartym terminie do złożenia odwołania, natomiast A. L. nie została uznana przez organ I instancji za stronę postępowania i nie brała w nim udziału. O ile jednak organ odwoławczy w ramach wstępnej kontroli wniesionego środka zaskarżenia decyzji organu I instancji prawidłowo uznał, że ww. pismo stanowi odwołanie i zostało złożone w terminie to nie dokonał prawidłowej oceny celem ustalenia czy odwołanie zostało wniesione przez podmiot będący stroną w postępowaniu. A zatem, dopiero po wyjaśnieniu czy A. L. przysługuje przymiot strony będzie możliwa ocena czy złożony przez nią środek zaskarżania będzie skutkował ponownym rozpoznanie sprawy czy też postepowanie zainicjowane ww. pismem z skarżącej – zakończy decyzja wydana na podstawie art. 138 par. 1 pkt 3 k.pa. o umorzeniu postępowania odwoławczego. Jak już wskazano, w ocenie Sądu e składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę, organ odwoławczy nie wyjaśnił należycie , czy skarżącej przysługuje status strony postępowania do czego był jest zobowiązany z racji przepisu art. 7 k.p.a., który nakazuje organom administracji publicznej podejmowanie z urzędu lub na wniosek stron wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W zaskarżonej decyzji Kolegium, co prawda wskazało - powołując się na ustalenia raportu oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji polegającej na budowie fermy drobiu w ilości powyżej 201 DJP w m. [...] opracowanego na wniosek P. sp. z o.o. w B., opracowany przez E. mgr K. W. - że . oddziaływanie na etapie prowadzenia prac budowlano-montażowych, ograniczy się do bezpośredniego terenu inwestycji oraz dróg dojazdowych i nie będzie miało istotnego wpływu na stan zanieczyszczenia powietrza poza terenem, na którym planowane jest przedsięwzięcie. Nie należy spodziewać się też znaczącego oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza poza granicami terenu przewidzianego pod przedmiotową inwestycję, hałas nie będzie ciągły i tylko w porze dziennej, a ścieki socjalno-bytowe będą wywożone do oczyszczalni ścieków. Zgodnie z raportem także na etapie eksploatacji inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko wodne, ścieki socjalno-bytowe będą gromadzone w szczelnych zbiornikach a następnie wywożone, ścieki technologiczne związane z okresowym myciem kurników (po cyklu produkcyjnym trwającym ok. 6 tygodni) i po czasowym zgromadzeniu w odpowiednich zbiornikach będą także w wywożone. Wskazano, że ferma obejmująca 18 kurników, 12 silosów paszowych, agregat prądotwórczy, 15 zbiorników magazynowych i samochody do transportu będzie emitować do powietrza gazy i pyły, jednak emisje te będą spełniać wymagania przepisów ochrony środowiska, nie spowodują przekroczeń dopuszczalnych stężeń w powietrzu poza terenem własności inwestora. Co do hałasu, którego źródłem będą: 72 wentylatory dachowe zainstalowane na kurnikach o mocy akustycznej 82 dB, 60 wentylatorów szczytowych zainstalowanych w 6 kurnikach o mocy akustycznej 64 dB, agregat prądotwórczy o poziomie mocy akustycznej 96 dB oraz transport samochodowy. – to również nie przekroczą dopuszczalnych poziomów hałasu dla terenów objętych ochroną akustyczną, a z obliczeń wynika, że maksymalny zasięg normatywnego oddziaływania inwestycji zamknie się w granicach działek będących własnością inwestora. W konkluzji Kolegium wskazało, że inwestycja co wynika m. in. z analizy załączników nr 5a - 5j do ww. raportu w zakresie emisji pyłów, gazów a więc także odorów będzie oddziaływać - nie przekraczając jednak dopuszczalnych norm - również na tereny działek sąsiednich. Kolegium uznało zatem, że interes prawny mają - poza inwestorem - również właściciele następujących działek: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Wskazało także iż spośród osób, którym przysługuje interes prawny (są właścicielami ww. działek), pod odwołaniem podpisała się H. C. - właścicielka działki nr [...], natomiast stroną nie jest właścicielka działki nr [...] – A. L.. Postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone na podstawie przepisów ustawy z 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 353), zwana dalej w skrócie ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku, której przepisy nie regulują kwestii legitymacji procesowej w postępowaniach prowadzonych w oparciu o jej regulacje. Zastosowanie zatem znajduje ogólna zasada wyrażona w art. 28 k.p.a., zgodnie z którą, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie przyjmuje się, że interes prawny powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego wpływającej na sytuację prawną wnoszącego dany środek zaskarżenia (por. wyrok NSA z 30. 08. 2012 r., sygn. akt II OSK 1588/12). Interes prawny musi charakteryzować się tym, że jest indywidualny, konkretny, istniejący obiektywnie i potwierdzony okolicznościami faktycznymi, które stanowią podstawę zastosowania przepisu prawa materialnego. Kwestia posiadania interesu prawnego, który warunkuje występowanie w danym postępowaniu w charakterze strony, uzależniona jest więc od okoliczności konkretnej sprawy oraz przepisów znajdujących do niej zastosowanie. Niewątpliwie w postępowaniu, w którym została wydana decyzja Burmistrza [...] z 21 grudnia 2016 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. posiada inwestor, a oprócz niego, status strony przysługuje podmiotom, które legitymują się prawem własności lub prawem wieczystego użytkowania do nieruchomości objętej wnioskiem jak i nieruchomości sąsiednich, jeżeli znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy ma zatem obowiązek zbadać rodzaj inwestycji, jej rozmiary oraz stopień i zakres jej uciążliwości dla otoczenia, a następnie ustalić, jak daleko sięgać będzie oddziaływanie planowanej inwestycji, ze szczególnym uwzględnieniem działki nr [...]. Okoliczności te powinny być wnikliwie zbadane niezależnie od tego czy osoba składająca odwołanie brała udział w postępowaniu pierwszoinstancyjnym czy tak jak w rozpoznawanej sprawie nie brała udziału. Analizę taką organ odwoławczy powinien przeprowadzić w fazie postępowania rozpoznawczego i dopiero po przeprowadzeniu takiej analizy, jeśli stwierdzi, iż odwołująca się nie posiada przymiotu strony, powinien umorzyć postępowanie odwoławcze (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie SKO w [...] nie dokonało prawidłowo oceny interesu prawnego A. L. , którą uznało za odwołującą się. Co istotne w aktach administracyjnych organu II instancji brak jest mapy katastralnej lub innej obejmującej obszar, na której znajduje się przedmiotowa inwestycja wraz z oznaczeniem terenu działki nr [...], której współwłaścicielką jest strona skarżąca. Co więcej także w aktach postepowania pierwszoinstancyjnego brak takiej mapy, natomiast w załączniku nr 5 sporządzonym na kopii mapy zasadniczej działka nr [...] nie została uwzględniona. Dopiero w załączniku do pisma procesowego z 2 sierpnia 2017 r. Kolegium przedłożyło mapę z obszarem obrazującym położenie działki nr [...] w stosunku do obszaru przedmiotowej fermy. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art.59 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a przedmiotowe przedsięwzięcie stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 51) rozporządzenia Ministra Środowiska z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2016.71 t.j. z dnia 2016.01.18) zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z przepisem art.3 pkt 8) cyt. ustawy przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Zgodnie z pkt 13 cytowanego przepisu przez przedsięwzięcie rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu. Zgodnie z przepisem art. 62 ustawy w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wymagany zakres monitoringu. Zgodnie z przepisem art. 74 ust. 1 pkt. 1 cyt. ustawy do wniosku o wydanie decyzji o i środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko – raport o odziaływaniu na środowisko, natomiast .zgodnie z art. 66 ustawy Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz m.in. zawierać opis planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a w szczególności charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania, przewidywane rodzaje i ilości emisji, w tym odpadów, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia, informacje na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, a także racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Winien również zawierać porównanie oddziaływań analizowanych wariantów na ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, jak również opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska, emisji. Raport musi również zawierać przedstawienie zagadnień w formie graficznej, przedstawienie zagadnień w formie kartograficznej w skali odpowiadającej przedmiotowi i szczegółowości analizowanych w raporcie zagadnień oraz umożliwiającej kompleksowe przedstawienie przeprowadzonych analiz oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem Mając na uwadze powyższe uregulowanie i analizując treść przedłożonego raportu, który stanowi podstawowy środek dowodowy także w przedmiotowej sprawie należy przede wszystkim wskazać, że uprawnione jest stanowisko, w którym nie dochodzi do zawężenia kręgu stron postępowania wyłącznie do właścicieli tych nieruchomości, które znajdują się w obszarze ponadnormatywnego oddziaływania przedsięwzięcia. A zatem nawet jeżeli oddziaływania przedmiotowej fermy w zakresie oddziaływań ponadnormatywnych zamyka się w obszarze działek należących do inwestora to także stwierdzenie oddziaływania w zakresie nieprzekraczającym dopuszczalnych norm jest wystarczające do poszerzenia kręgu stron postępowania. Z przedłożonych dokumentów w tym raportu wynika, że takie oddziaływanie w zakresie hałasu, niektórych pyłów i gazów ( a zatem i odorów) przekracza obszar należący do inwestora Obrazują to załączniki nr 5a – 5 j przedstawiające izolinie oddziaływania m. in pyłu PM 2,5, SA PM10 dwutlenku azotu, amoniaku, i siarkowodoru. W rozpatrywanej sprawie istotne jest, że zakres tych oddziaływań wykracza poza teren przedsięwzięcia. Kolegium uznało, iż skarżącej nie przysługuje status strony postępowania, ale nie wskazało gdzie znajduje się należąca do niej działka nr [...], co uniemożliwia weryfikację przyjętego przez organ stanowiska, stanowiąc uchybienie przepisom prawidłowego postępowania administracyjnego. Niezależnie od powyższego trzeba zauważyć, że w raporcie tylko w niewielkim zakresie uwzględniono kwestie związane z komunikacją i transportem w szczególności na etapie eksploatacji przedsięwzięcia. I tak nie została wskazana droga, po której będzie przebiegał transport towarów przywożonych do fermy i z niej wywożonych, w tym odpadów i ścieków. W raporcie określono jedynie , że :" w bezpośrednim kompleksie działek, na których planowana jest inwestycja, znajdują się: od strony południowej – droga gruntowa (działka nr [...]), następnie użytki rolne, a w odległości 2,5 km zlokalizowana jest droga krajowa nr [...]; od strony północnej – droga gruntowa (działka nr [...]), tereny upraw rolnych i nieużytki, dalej tereny leśne i w odległości około 0,5 km gruntowa droga lokalna; od strony wschodniej – tereny leśne; od strony zachodniej – tereny upraw rolnych i nieużytki zielone, dalej w odległości 0,7 km zabudowa mieszkalno-zagrodowa wsi [...] i droga gminna relacji [...] (s. 11 raportu) Z ustaleń zawartych w raporcie wiadomo , że co 6 tygodni - po zakończonym cyklu produkcyjnym nastąpi dwutygodniowa przerwa technologiczna, podczas której m.in. nastąpi usunięcie ściółki wraz z pomiotem z budynków kurników oraz intensywne ich wietrzenie. Wywożone będą także ścieki zarówno technologiczne jak socjalno-bytowe, nadto wywożone będą brojlery w ilości 1 800 000 sztuk rocznie (produkowane w 6 budynkach inwentarskich) Powyższe oznacza, że transport będzie stanowił istotny segment przedsięwzięcia, natomiast nie określono sposobu dojazdu na planowaną fermę. W raporcie ograniczono się do wskazania , że "emisja hałasu powodowana przez pojazdy będzie rozproszona, chwilowa (przyjazd i wyjazd pojazdów i praca silnika będzie od kilku do kilkunastu sekund). Poziom dźwięku nie będzie przekraczał norm określonych w prawie ochrony środowiska dotyczących terenów otaczających (s. 32). W analizie akustycznej dla planowanego przedsięwzięcia (s.82 raportu) wskazano, że. najbliższe tereny objęte ochroną (chronione tereny zabudowy mieszkaniowej) znajdują się w odległości 700 m od zachodniej granicy inwestycji. Wskazano także, iż ruch będzie się odbywał po wewnętrznych drogach zakładowych o długości 400 m, co naprowadza, że przy obliczeniach nie wzięto pod uwagę hałasu, jaki wystąpi na drogach dojazdowych łączących drogi publiczne z fermą, którymi poruszać się będą samochody ciężarowe. Pominięto zagadnienie pyłów i odorów związanych z transportem obornika kurzego, o którym co prawda nie ma informacji w raporcie, ale o którym pisze mgr K. W. – autor raportu w piśmie skierowanym do PPIS w T. z 2 kwietnia 2016 r. wskazując, że będzie on polegał na dowożeniu na fermę słomy przez okolicznych rolników i odbieraniu obornika kurzego. W odniesieniu do przedmiotowego przedsięwzięcia, które jak wynika z życiowego doświadczenia charakteryzuje uciążliwość zapachową związana z przemysłową produkcją drobiu należy wskazać na niejasne sformułowanie raportu (s. 89-80), gdyż z jednej strony wskazano, że dopuszczalne wartości substancji odorotwórczych, które wynoszą Da—2,0 µ/ m 3 nie będą przekraczane – a równocześnie wskazano, że "na dzień sporządzenia niniejszej dokumentacji odory nie są normowane jednak w powietrzu." Konkludując, i brak prawidłowej weryfikacji przedłożonego raportu przez organ odwoławczy nie pozwala uznać, że organ ten zasadnie uznał iż Skarżącej nie przysługuje przymiot strony postępowania środowiskowego. Należy podkreślić, że nawet jeżeli przy ponownym rozpoznaniu sprawy okaże się, że działka nr [...] jest znacznie oddalona od terenu wnioskowanego przedsięwzięcia to nie wyklucza to jeszcze, iż nie znajduje się ona w obszarze odziaływania ze względu jej położenie względem drogi, po której będzie się odbywał transport związany z fermą i związane z tym oddziaływanie. Niezależnie od powyższego należy wskazać, ze w świetle przedłożonych do akt administracyjnych dokumentów, ze przy wydawaniu decyzji z 21 grudnia 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowego przedsięwzięcia brak informacji, iż obwieszczenie o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie zostało udostępnione na tablicy ogłoszeń w sołectwie [...]. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo Burmistrza [...] do sołtysa [...] z dnia 19 maja, 2016 r. w tej sprawie, brak jednak potwierdzenia, że obwieszczenie było wywieszone na tablicy ogłoszeń. Wadliwość przedłożonego raportu i jego niedostateczna weryfikacja przez organ odwoławczy przesądziły o uznaniu skarżonej decyzji za wydana przedwcześnie. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższe wskazania i oceni czy skarżącej jako właścicielce nieruchomości oznaczonej nr [...] przysługuje przymiot strony w sprawie dotyczącej środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia "Budowa obiektu do hodowli drobiu ilości powyżej 210 DJP w miejscowości [...], zlokalizowanego na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]". Ze względu na powyższe, na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku. Zgodnie z przepisem art. 210 §. 1p.p.s.a. o kosztach postępowania nie rozstrzygnięto wobec braku wniosku skarżącego w tym przedmiocie.