II SA/Kr 467/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr) Sędziowie WSA Piotr Głowacki AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. [ ] w przedmiocie zasiłku okresowego skargę oddala II SA/Kr 467/07 UZASADNIENIE Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej - Filia Nr .... w K. , decyzją z dnia (....) przyznał J.B. , zam. w K. , przy ul......., zasiłek okresowy w kwocie 167 zł. miesięcznie na okres od dnia ...... stycznia 2007 r. do dnia ..... marca 2007 r. W uzasadnieniu tej decyzji napisano, że na podstawie wywiadu środowiskowego i zebranej dokumentacji stwierdzono, że J. B. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe a uzyskiwany przez nią dochód nie przekracza kwoty 477 zł., jest bowiem osobą bezrobotną. Wysokość zasiłku obliczono w części minimalnej, ponieważ J. B. odmówiła udziału w rozmowach kwalifikacyjnych do pracy biurowej w ramach prac społecznie użytecznych. Odrzuciła też przedstawioną jej ofertę udziału w programie "Możemy więcej - partnerstwo na rzecz spółdzielni socjalnych", który dawał możliwość poprawy sytuacji bytowej. W odwołaniu od powyższej decyzji J. B. podniosła, że MOPS naruszył art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej oraz art. 7, 75 § 1 i 77 § 1 k.p.a. oraz podał dane niezgodne ze stanem faktycznym. Uważa ona, że była przez ...... lata poddawana mobbingowi uniemożliwiającemu jej podjęcie zatrudnienia. Samorządowe Kolegium odwoławcze w K. decyzją z dnia (....) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji napisano, że zgodnie z treścią art. 4 ustawy o pomocy społecznej osoby korzystające z pomocy są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej, którego J. B. nie podejmuje, odmawiając podjęcia oferowanych jej prac. Ponadto wskazano, że oprócz zasiłku przyznanego jej w zaskarżonej decyzji, uzyskała ona różnorodną pomoc w postaci świadczeń na ogólną sumę 705 zł. w styczniu 2007 r. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. J. B. skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzuciła ona naruszenie art. 5 w zw. z art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nieprawidłowe uzasadnienie decyzji, a także nadinterpretację art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Skarżąca zarzuciła, że w decyzjach obu instancji praca zarobkowa wskazana w ustawie została w sposób nieuprawniony rozszerzona na odmowę wzięcia udziału w rozmowach kwalifikacyjnych do prac społecznie użytecznych. W rozumieniu kodeksu pracy prace te nie są jednak pracą zawodową. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, póz. 593 z późn. zm.) brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną lub wykonywania prac społecznie użytecznych, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. W analizowanej sprawie skarżąca J.B. odmówiła udziału w rozmowach kwalifikacyjnych do proponowanej jej pracy biurowej, a także odrzuciła propozycję udziału w specjalnym programie, umożliwiającym poprawę jej sytuacji. Należy zatem uznać, że w świetle przytoczonego, bardzo szerokiego ujęcia art. 11 ust. 2 cyt. ustawy J. B. nie współdziałała z MOPS w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej. Ta okoliczność mogła, zgodnie z cyt. przepisem, stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczeni, nie jest zatem trafny zarzut nadinterpretacji cyt. art. 11 ust. 2. Organ pomocy społecznej mimo to jednak przyznał skarżącej zasiłek okresowy w takiej kwocie, jaka odpowiadała jej dochodom i w takiej, jaka odpowiadała możliwościom finansowym ośrodka. Nie są trafne zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. Uzasadnienie decyzji jest wprawdzie krótkie, ale informuje stronę o faktycznych i prawnych przyczynach wydania decyzji wskazując dodatkowo, że skarżąca pobrała w styczniu 2007 r. innego rodzaju świadczenia na ogólną kwotę 705 zł. Należy przypomnieć, że decyzje wydawane w ramach prawa pomocy społecznej mają charakter uznaniowy i organu orzekające mogą miarkować przyznawaną pomoc w stosunku do rzeczywistych potrzeb wnioskodawcy. W tych okolicznościach Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270).