II SA/Kr 476/11

Kraków, dnia 14 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. i W. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. R. i W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 stycznia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W przedmiotowej sprawie pismem z dnia 3 czerwca 2011 r. skarżący M. R. i W. W., domagały się wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, mocą którego organ stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji ustalającej warunki zabudowy dotyczące budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pozostawienie zaskarżonego postanowienia w obrocie stwarza zagrożenie pominięcia istotnych interesów skarżących, którzy nie zostali uznani za strony w postępowaniu administracyjnym, a dalsze procedowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy ponownie uniemożliwia wypowiedzenie się co do charakteru zabudowy w najbliższym sąsiedztwie i obrony praw. W związku z tym niewstrzymanie wykonania przedmiotowego postanowienia może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej "p.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie podkreślić należy, że instytucja udzielenia przez sąd administracyjny tymczasowej ochrony skarżącemu poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może odnosić się wyłącznie do takich rozstrzygnięć organów administracji publicznej, które nadają się do wykonania. Pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego trzeba rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem, zawartym w danym akcie, przy czym może to nastąpić w sposób dobrowolny bądź przymusowy (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2009 roku, sygn. akt II SA/Gd 888/08, Lex nr 477238). Powyższe oznacza, że wykonalna będzie decyzja nakładająca na jej adresata obowiązek, ponieważ możliwa jest dobrowolna realizacja jej dyspozycji bądź wykonanie jej w trybie przymusowym, a także decyzja przyznająca adresatowi uprawnienie do konkretnego działania- wówczas realizując takie uprawnienie, strona będzie wykonywała akt administracyjny. Nie można natomiast mówić o wykonaniu w sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie ma charakter odmowny - nie uwzględnia wniosku strony o przyznanie uprawnienia bądź nałożenie obowiązku na inną stronę (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 roku, sygn. akt II OZ 714/08, Lex nr 493646 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Wr 411/08, Lex nr 504587). Odnosząc powyższe do wniosku złożonego w niniejszej sprawie należy wskazać, że postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od decyzji stanowi rozstrzygnięcie jedynie formalne, a nie odnoszące się do istoty sprawy. Nie przyznaje ono uprawnień, ani nie nakłada na nikogo obowiązku. Charakter prawny takiego postanowienia jest najbardziej zbliżony do rozstrzygnięć odmownych. Adresat takiego postanowienia nie nabywa na jego podstawie żadnych uprawnień, zatem nie może go dobrowolnie wykonać. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji nie może być również wykonywane w drodze egzekucji administracyjnej, ponieważ nie nakłada na nikogo żadnych obowiązków, a jedynie oznacza, że adresat nie może skutecznie wnieść odwołania od decyzji. Nie można także w żaden racjonalny sposób pogodzić ewentualnego wstrzymania wykonania takiego postanowienia z jego naturą, jaką jest formalne rozstrzygnięcie, zamykające drogę do wydania decyzji administracyjnej, konkretyzującej prawa i obowiązki stron. Ochrona tymczasowa w postaci wstrzymania wykonania nie mogłaby przecież polegać na "chwilowym" przyjęciu, że odwołanie jest dopuszczalne, co również jedynie "chwilowo" obligowałoby organ odwoławczy do jego rozpatrzenia. Skoro tak, to wstrzymanie wykonania tego rodzaju postanowienia w ogóle pozbawione jest sensu. Zatem skoro postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji nie posiada przedmiotu wykonawczego, nie podlega wykonaniu ani w sposób dobrowolny, ani przymusowy, to nie istnieje możliwość wstrzymania jego wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, i orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.