II SA/Kr 481/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2010 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Wojewody z dnia 1 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Pismem z dnia [....] 2009 r. J.B. złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na przebudowę i zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń parteru w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z przeznaczeniem na usługi medyczne - specjalistyczne gabinety lekarskie, na działkach nr [....] i [....] obręb [....] przy ul. [....] w T. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r., znak: [....] , wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 k.p.a. Prezydent Miasta zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie z wniosku J.B. złożonego w dniu [....] 2009 r. o wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Organ podał, iż zawieszenie postępowania w sprawie następuje na skutek prowadzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta postępowania wyjaśniającego w sprawie prowadzenia przez inwestora robót budowlanych poza zakresem ujętym w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia 8 października 2007 r. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r., znak: [....], wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 1 oraz art. 50 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta wstrzymał prowadzenie robót budowlanych dotyczących rozbudowy wewnętrznej instalacji elektrycznej i wentylacyjnej oraz remontowych w pomieszczeniach zlokalizowanych w części południowo-wschodniej na parterze budynku mieszkalnego nr [....] przy ul. [....] w T. i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia inwentaryzacji dotychczas przeprowadzonych robót oraz ocen technicznych w terminie 30 dni. W dniu 18 grudnia 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta decyzją znak: [....] , działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, umorzył postępowanie w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonywanych robót budowlanych dotyczących rozbudowy wewnętrznej instalacji elektrycznej i wentylacyjnej oraz remontowych w pomieszczeniach zlokalizowanych w części południowo-wschodniej na parterze budynku mieszkalnego nr [....] przy ul. [....] w T. W uzasadnieniu organ podniósł, iż w dniu [....] 2009 r. inwestor przedłożył stosowne dokumenty wskazujące, iż wykonane roboty budowlane nie uchybiają przepisom Prawa budowlanego. W dniu 23 grudnia 2009 r. Prezydent Miasta postanowieniem znak: [....] działając na podstawie art. 97 § 2 k.p.a. podjął z urzędu zawieszone postępowanie stwierdzając, iż postępowanie w sprawie prowadzenia przez inwestora robót budowlanych poza zakresem ujętym w projekcie budowlanym zostało zakończone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia 18 grudnia 2009 r. znak: [....] umarzającą postępowanie w sprawie. Postanowienie powyższe zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody [....] z dnia 26 lutego 2010 r., znak: [....] . Decyzją z dnia 31 grudnia 2009 r., znak: [....] Prezydent Miasta, działając na podstawie między innymi art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 71 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. Nr 156 z 2006 r., poz. 1118 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił J.B. pozwolenia na przebudowę i zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń parteru w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z przeznaczeniem na usługi medyczne - specjalistyczne gabinety lekarskie na terenie obejmującym działki nr [....],[....], obręb [....] przy ul. [....] w T. , o pow. użytkowej lokalu użytkowego - 83,79 m2. Od decyzji organu I instancji odwołanie z dnia [....] 2010 r. złożyła J.L. , reprezentowana przez pełnomocnika A.L. . Strona odwołująca się twierdzi, iż kwestionowana decyzja została wydana na prace już wykonane, których nie wstrzymano, mimo pisma z dnia [....] 2009 r., skierowanego do Urzędu Miasta, dotyczącego sposobu ich realizacji. W odwołaniu wyrażono obawy co do planowanej pracowni RTG w pomieszczeniu z podpartym sufitem oraz co do szkodliwości oddziaływania promieniowania rentgenowskiego na sąsiednie pomieszczenia mieszkalne. Decyzją z dnia 1 marca 2010 r., znak: [....] Wojewoda [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta z dnia 31 grudnia 2009 r., znak [....] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Organ stwierdził, że zakwestionowaną decyzję Prezydenta Miasta z dnia 31 grudnia 2009 r. wydano przedwcześnie, tj. przed dniem, w którym decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia 18 grudnia 2009 r., stała się ostateczna. Organ odwoławczy podniósł, iż w okolicznościach utrzymania w mocy postanowienia Prezydenta Miasta z dnia 23 grudnia 2009 r. o podjęciu zawieszonego postępowania, należy wyłącznie zbadać czy przy wydaniu przedmiotowej decyzji nie doszło do naruszenia pozostałych przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego. Organ podniósł, iż z uwagi na spełnienie wymagań określonych w art. 35 ust. 4 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r. nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na przebudowę i zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń parteru w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z przeznaczeniem na usługi medyczne -specjalistyczne gabinety lekarskie na terenie obejmującym działki nr [....] , [....] obręb [....] przy ul. [....] w T. Organ wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się oświadczenie projektantów mgr inż. arch. M.N. i mgr inż. J.W. z września 2009 r. o kompletności projektu budowlanego przebudowy i zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń parteru w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z przeznaczeniem na usługi medyczne - specjalistyczne gabinety lekarskie i jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdził kompletność projektu, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Wskazano, że do projektu budowlanego dołączono ekspertyzę techniczną konstrukcji istniejącego budynku wykonaną przez mgr inż. J. W., w świetle której budynek będzie mógł być bezpiecznie użytkowany w funkcji, jaką posiada obecnie oraz w funkcji projektowanej, po wykonaniu zaprojektowanej zmiany w konstrukcji podparcia stropu. Ponadto projekt budowlany w dniu [....] września 2009 r. został zaopiniowany bez zastrzeżeń pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymogami ergonomii przez mgr inż. Z.P. - rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, a w dniu [....] października 2009 r. uzgodniony, także bez zastrzeżeń, pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez mgr inż. T.W. - rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych. Organ odwoławczy podniósł, że zobowiązano inwestora do zapewnienia objęcia kierownictwa robót przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności, która z kolei jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji robót i sprawowania kontroli, by roboty budowlane były wykonywane zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz przepisach. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [....] z dnia 1 marca 2010 r., znak: [....] złożyła w ustawowym terminie J.L. , działająca przez pełnomocnika A.L. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Strona skarżąca zarzuciła, iż decyzja przewiduje lokalizację pracowni RTG w połowie budynku na parterze w pomieszczeniu z podpieranym ugiętym sufitem, które jej zdaniem stwarza zagrożenie budowlane oraz zagrożenie szkodliwego promieniowania na otoczenie ze szkodliwym oddziaływaniem odpadów. J.L. podniosła, że w zatwierdzonym projekcie prac adaptacyjnych nie uwzględniono wytycznych zawartych w rozporządzeniach Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz. U. z 2006 r. Nr 180 póz. 1325) i z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 213 póz. 1568 z późn. zm.) w zakresie adaptowanych pomieszczeń na pracownie radiologiczne. Ponadto zdaniem skarżącej wydana decyzja sankcjonuje prace wykonane w 2009 r., które nie były wstrzymane pomimo pisma z dnia [....] września 2009 r., skierowanego do Urzędu Miasta, dotyczącego sposobu ich realizacji. J.L. zakwestionowała także stanowisko organu nadzoru budowlanego informującego o wydaniu w dniu [....] października 2007 r. pozwolenia na prowadzenie prac poprzedniemu właścicielowi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji nie znajdując podstaw do jego zmiany wskutek argumentów podniesionych w skardze. Organ wyjaśnił dodatkowo, że roboty budowlane związane z przebudową pomieszczeń mieszkalnych budynku usytuowanego na działce nr [....] obręb [....] w T. były wykonywane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 października 2007 r., znak [....] , przeniesionej na rzecz innego podmiotu – J.B. , decyzją Prezydenta Miasta z dnia 9 czerwca 2009 r., znak [....] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, iż w przedmiotowej sprawie sąd bierze pod uwagę przede wszystkim obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia regulacje ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). W związku z tym nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie podnoszone przez skarżącą okoliczności dotyczące robót budowlanych prowadzonych przez poprzedniego właściciela budynku i legalności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 października 2007 r., nr [....] , znak: [....] , która nie jest objęta skargą. W pierwszej kolejności w realiach rozpoznawanej sprawy należy zwrócić uwagę na art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, zgodnie z którym nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1, tj. przepisu stanowiącego zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając na uwadze tę regulację oraz stanowisko strony postępowania J.L. , organ przed rozstrzygnięciem sprawy z wniosku inwestora z dnia [....] października 2009 r. o udzielenie pozwolenia na przebudowę i zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń parteru w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z przeznaczeniem na usługi medyczne - specjalistyczne gabinety lekarskie, na działkach nr [....] i [....] obręb [....] przy ul. [....] w T. , przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie ustalenia, czy roboty budowlane objęte wnioskiem nie zostały już wcześniej rozpoczęte. Z poczynionych ustaleń wynika, że inwestor legitymował się pozwoleniem na przebudowę pomieszczeń mieszkalnych przedmiotowego budynku. Decyzja Prezydenta Miasta z dnia 8 października 2007 r., nr [....] , znak[....] o pozwoleniu na przebudowę pomieszczeń mieszkalnych przedmiotowego budynku była wprawdzie adresowana do poprzednich właścicieli budynku, została jednak przeniesiona na inwestora decyzją Prezydenta Miasta z dnia 9 czerwca 2009 r., znak: [....] . Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta, tj. właściwy organ nadzoru budowlanego w piśmie z dnia [....] listopada 2009 r. podał, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [....] listopada 2009 r. stwierdzono, że roboty wykonywane w przedmiotowym budynku nie odbiegają od treści pozwolenia na budowę z dnia [....] października 2007 r. poza częściowymi nieistotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Z kolei roboty wykonane przez inwestora w pomieszczeniu nie objętym powyższym pozwoleniem na budowę a polegające na wykonaniu w stanie surowym instalacji elektrycznej i rozpoczęciu wykonywania instalacji wentylacyjnej zostały objęte postępowaniem legalizacyjnym, które zakończyło się wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta w dniu 18 grudnia 2009 r. decyzji, znak: [....] umarzającej postępowanie w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonywanych robót budowlanych dotyczących rozbudowy wewnętrznej instalacji elektrycznej i wentylacyjnej oraz remontowych w pomieszczeniach zlokalizowanych w części południowo-wschodniej na parterze budynku mieszkalnego nr [....] przy ul. [....] w T. Jak wynika z akt sprawy, decyzja ta stała się ostateczna z dniem 12 stycznia 2001 r. W uzasadnieniu podkreślono, że dotychczas wykonane roboty budowlane są zgodne z prawem, natomiast na ich dokończenie inwestor zobowiązany jest uzyskać stosowne zezwolenie właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do twierdzenia, że roboty budowlane objęte wnioskiem z dnia [....] października 2009 r. zostały wcześniej rozpoczęte z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Jak stanowi art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. DZ. U. 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Zasadne jest twierdzenie organu o zgodności przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego z ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 18 lutego 2009 r. znak: [....] o warunkach zabudowy dla zamierzenia polegającego na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń parteru w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z przeznaczeniem na usługi medyczne - specjalistyczne gabinety lekarskie na terenie obejmującym działki nr [....] i [....] obręb [....] przy ul. [....] w T. Decyzja ta jako decyzja ostateczna korzysta z domniemania zgodności z prawem. Badanie legalności tej decyzji pozostaje poza granicami sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Projekt architektoniczno-budowlany w przedłożonym przez inwestora zakresie uwzględnia również wymagania ochrony środowiska (pkt 16 opisu technicznego), jest przy tym wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Zatwierdzony projekt budowlany nie jest jednak kompletny. Art. 34 Prawa budowlanego określa wymagania, jakie powinien spełniać projekt budowlany. W myśl powołanego przepisu projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana. Nadto zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany powinien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, 3) stosownie do potrzeb: a) oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych, b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Nadto projekt powinien być sporządzony zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ((Dz. U. 2003 Nr 12, poz. 1133 ze zm.). Mając na uwadze powyższą regulację stwierdzić należy, iż badany projekt budowlany nie zawiera wszystkich obligatoryjnych elementów. Przede wszystkim przedmiotowy projekt budowlany nie zawiera projektu zagospodarowania działki lub terenu, o jakim mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Ustawodawca stanowi w art. 34 ust. 3a cyt. ustawy, że przepisu ust. 3 pkt 1 dotyczącego projektu zagospodarowania działki lub terenu nie stosuje się do projektu budowlanego przebudowy lub montażu obiektu budowlanego, jeżeli, zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, nie jest wymagane ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Oznacza to, że w innych sytuacjach projekt zagospodarowania działki lub terenu jest obligatoryjnym elementem projektu budowlanego. Dla przedmiotowej inwestycji polegającej na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń parteru w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z przeznaczeniem na usługi medyczne - specjalistyczne gabinety lekarskie wymagane było ustalenie warunków zabudowy i decyzja w tym przedmiocie została wydana. W konsekwencji konieczne było sporządzenie w niniejszej sprawie projektu zagospodarowania działki lub terenu. Projekt taki nie został sporządzony, a jedynie w treści projektu architektoniczno-budowlanego znalazło się oświadczenie, iż nie przewiduje się żadnych zmian w zagospodarowaniu i uzbrojeniu terenu. Oświadczenie takie nie spełnia wymagań co do kompletności projektu budowlanego. Projekt zagospodarowania terenu powinien był być w niniejszej sprawie sporządzony, aby można było dokonać jego oceny w kontekście art. 34 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych, a także przez pryzmat regulacji art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którą przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Brak sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na gruncie niniejszej sprawy stanowi uchybienie przesądzające o wadliwości zaskarżonej decyzji. Organ bowiem nie dostrzegł niekompletności projektu budowlanego, a zatem nie mógł poprawnie skontrolować tego projektu, a tym samym uchybił regulacji zawartej w art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którą w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Należy dodatkowo zauważyć – również w kontekście zarzutów skargi, że zgodnie z przyjętym rozwiązaniem zawartym w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, organ budowlany nie jest uprawniony do sprawdzenia zgodności z przepisami projektu architektoniczno-budowlanego, a wyłącznie do przeprowadzenia takiej kontroli w odniesieniu do projektu zagospodarowania działki lub terenu, co tym bardziej nakazuje zawężająco traktować wyjątek ustawowy pozwalający na niesporządzanie projektu zagospodarowania działki lub terenu. Jak trafnie podkreśla NSA w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., II OSK 940/07, LEX nr 491284, w wyniku zmiany art. 35 Prawa budowlanego przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzanie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało natomiast ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Należy podkreślić, że zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego projekt budowlany składa się z projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Powyższe przepisy korespondują z przewidzianą w Prawie budowlanym szeroką odpowiedzialnością projektanta. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 4, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902), lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm.), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Projektant, a także sprawdzający do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą - Prawo budowlane podlegają ponadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 Prawa budowlanego). Należy zatem stwierdzić, że w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada więc wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). Oświadczenia takie znajdują się na str. 13 projektu architektoniczno-budowlanego, branża: architektura z elementami konstrukcji, karta 15 i 21 projektu architektoniczno-budowlanego, tom: instalacje sanitarne, str. 3 projektu architektoniczno-budowlanego, branża: elektryczna. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci, w tym również w zakresie wskazywanych przez skarżącą regulacji rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz. U. z 2006 r. Nr 180 póz. 1325) i z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 213 póz. 1568 z późn. zm.) w zakresie adaptowanych pomieszczeń na pracownie radiologiczne. W realiach niniejszej sprawy organy nie dostrzegły jednak, że w projekcie architektoniczno budowlanym jego autor jednoznacznie wskazał na konieczność odrębnego opracowania zawierającego szczegółowe wytyczne dotyczące urządzeń oraz zabezpieczeń pracowni RTG sporządzonego przez uprawnionego projektanta technologii zabezpieczeń urządzeń RTG i dołączenie tego opracowania przez inwestora na etapie ubiegania się o decyzję o pozwoleniu na budowę (str. 7,10 i 11 projektu architektoniczno-budowalnego). Oznacza to, że w tym zakresie przedłożony projekt wymagał dodatkowego opracowania przez biegłego w odpowiedniej specjalności. Niewątpliwie bowiem zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt architektoniczno-budowlany pomimo wymogu zawarcia w nim proponowanych niezbędnych rozwiązań technicznych, a także materiałowych (art. 34 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego) nie zawiera takich rozwiązań w stosunku do pomieszczenia przeznaczonego na pracownię RTG, gdyż w zakresie rozwiązań dotyczących izolacji tego pomieszczenia i konstrukcji drzwi stanowi, że mają być one przedstawione w odrębnym opracowaniu. Opracowanie takie nie zostało – wbrew wymogom wskazanym w projekcie – dołączone, co oznacza, że przedmiotowego projektu również z tego względu nie można uznać za kompletny. Tym samym i w tym zakresie – szczególnie akcentowanym przez stronę skarżącą - organ nie mógł poprawnie skontrolować tego projektu, a tym samym uchybił regulacji zawartej w art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga okoliczność, iż mimo jasnej deklaracji autora projektu architektoniczno-budowlanego, iż projekt ten nie zawiera rozwiązań dotyczących zabezpieczeń pracowni RTG, organy administracji nie podjęły żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia tej kwestii, a zwłaszcza ustalenia czy odesłanie przez autora projektu do odrębnego, przygotowanego dopiero w przyszłości opracowania sporządzonego przez uprawnionego projektanta technologii zabezpieczeń urządzeń RTG, może być w przedmiotowej sprawie traktowane jako wypełnienie ustawowej przesłanki w zakresie kompletności projektu budowlanego. Okoliczności powyższe sprawiają, że decyzja organu pierwszej instancji, jak i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego zostały wydane przedwcześnie, w braku przeprowadzenia postępowania zmierzającego do usunięcia nieprawidłowości w zakresie projektu budowlanego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, a w konsekwencji do wydania decyzji zatwierdzającej niekompletny projekt budowlany. Tymczasem – jak stanowi art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - tylko w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organy naruszyły zatem przepisy postępowania, w tym również przepisy k.p.a. dotyczące zasady prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż w bezpośredni sposób zdeterminowało treść podjętego rozstrzygnięcia zatwierdzającego niekompletny projekt budowlany. Zgodnie z treścią art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż wskazane wyżej uchybienia dotyczą decyzji organów obydwu instancji i nie mogą być konwalidowane w postępowaniu przed organem drugiej instancji, gdyż działanie takie naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Uzupełnienie projektu budowlanego o wskazane wyżej elementy na etapie postępowania drugoinstancyjnego oznaczałoby bowiem, że skontrolowanie projektu budowlanego z prawem w granicach wyżej wskazanych miałoby miejsce wyłącznie w jednej instancji, tj. instancji odwoławczej. W związku z tym uchylenie również decyzji organu pierwszej instancji jest niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. W toku ponownego postępowania konieczne jest wyeliminowanie wskazanych wyżej uchybień i dokonanie przez organy oceny kompletnego projektu budowlanego przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy - mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), należało uchylić zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji. Na podstawie art. 152 cyt. ustawy sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.