II SA/Kr 483/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.B. i A.S. z dnia 18 sierpnia 2014 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku w sprawie ze skarg [....] Sp. z o.o. w M. , , J.B. i A.S. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 6 lutego 2014 r. znak: [....] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania postanawia: odmówić wyjaśnienia wątpliwości co do treści uzasadnienia W dniu 27 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 483/14 uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [....] oraz poprzedzające je postanowienie Starosty K. zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości. Pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. skarżące J.B. i A.S. złożyły wniosek o dokonanie – w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", wykładni wątpliwości co do treści uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, że wątpliwym było przyjęcie przez Sąd, jakoby cel wywłaszczenia wynikający z decyzji o ustaleniu lokalizacji szczegółowej z dnia 5 sierpnia 1965 r. nr 35/65 to cele magazynowe na potrzeby wojskowe, skoro w decyzji tej jest mowa tylko w budownictwie magazynowym. W chwili wydawania decyzji o wywłaszczeniu z dnia 24 grudnia 1968 r. decyzja o lokalizacji szczegółowej z dnia 5 sierpnia 1965 r. nr [....] obowiązywała w niezmienionym kształcie. Dopiero decyzją z 24 kwietnia 1969 r. zmieniono decyzję o lokalizacji szczegółowej z dnia 5 sierpnia 1965 r. i dopiero z tą zmianą ustalono, że przedmiotowe nieruchomości będą użytkowane przez wojsko. Dalej skarżące podniosły, że nawet przy uznaniu za dopuszczalne stanowisko, że cel określony w decyzjach wywłaszczeniowych z 24 grudnia 1968 r. jako "budownictwo" należy odczytywać z uwzględnieniem treści decyzji lokalizacyjnej Nr [....] po jej zmianie dokonanej decyzją Nr [....] z dnia 2 kwietnia 1969 r., to nie zmienia to faktu, że celem wywłaszczenia przedmiotowej parceli była lokalizacja magazynów, przy tym okoliczność, iż miało to nastąpić dla potrzeb wojska ma sprawie drugorzędne znaczenie. Celu wywłaszczenia przedmiotowych parcel, jakim była lokalizacja magazynów nie neguje również zgromadzona i przeanalizowana przez organy administracji dokumentacja pochodząca z okresu wywłaszczenia, w szczególności decyzja o lokalizacji szczegółowej Nr [....] z dnia 21 kwietnia 1965 r., znak [....] ustalająca lokalizację terenów wojskowych, położonych "[....] ", których granice określono na mapie katastralnej, stanowiącej do niej załącznik graficzny. Powyższe dokumenty łącznie z treścią decyzji wywłaszczeniowych Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia 24 grudnia 1968 r. wskazują, że celem wywłaszczenia przedmiotowych parcel gruntowych była lokalizacja na ich terenie magazynów, a nie jak przyjął w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, cele budownictwa magazynowego na potrzeby wojskowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści i takie postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. We wniosku złożonym przez skarżące podnoszona jest nie tyle kwestia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku, ile wątpliwości skarżących co do zdefiniowania przez Sąd celu wywłaszczenia. Jak podnoszą to skarżące i co zostało wyeksponowane we wniosku, skarżące kwestionują ustalenie przez Sąd, że celem wywłaszczenia była budowa magazynów na cele wojskowe. O ocenie skarżących celem tym pierwotnie była budowa samych magazynów, a dopiero później sprecyzowano czy też zmieniono ten cel poprzez przyporządkowanie budowy tych magazynów na cele wojskowe. Tym samym tak złożony przez skarżące wniosek nie dotyczy wykładni wątpliwości co do treści uzasadnienia wydanego wyroku, ale zmiany uzasadnienia tego wyroku poprzez przyjęcie treści celu wywłaszczenia tak, jak na to wskazują same skarżące. Ta wnioskowana zmiana nie jest dopuszczalna w trybie wyjaśniania wątpliwości uzasadnienia wyroku sądu. Uwzględnienie wniosku o dokonanie wykładni wątpliwości może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 473/12, opub. w LEX nr 1230577). Sąd w tej sprawie takich wątpliwości nie zauważa. Jak wynika z treści uzasadnienia przedmiotowego wyroku na stronie 15 i następne uzasadnienia tego wyroku (z dnia 27 czerwca 2014 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyraźnie określił cel wywłaszczenia nieruchomości stanowiących obecnie części działek nr 973/1 i 973/4. Przyjęcie jako zasadnym wniosek skarżących prowadziłby w istocie do zmiany tej części uzasadnienia i stwierdzenia, że celem wywłaszczenia nie była budowa magazynów na cele wojskowe, ale sama budowa magazynów. Byłaby to zmiana merytoryczna, a takiej nie można dokonać w trybie art. 158 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 677/11, opub. w LEX nr 1333026 wyraźnie stwierdził, że wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. Sąd w tej sprawie w pełni zgadza się z takim stanowiskiem. Niedopuszczalne byłoby także uzupełnianie uzasadnienia przedmiotowego wyroku o wyrażanie przez Sąd stanowiska, które skutkowałoby przyjęciem innej niż zajęta w uzasadnieniu tego wyroku wykładni (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 698/12, opub. w LEX nr 1329608). Wykładnia uzasadnienia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Tym samym należy stwierdzić, że skoro w istocie wniosek skarżących miałby prowadzić nie tyle do wyjaśnienia wątpliwości uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2014 r., ile do zmiany merytorycznej jego uzasadnienia poprzez stwierdzenie, że celem wywłaszczenia nie była budowa magazynów na cele wojskowe ale sama budowa magazynów – to taki wniosek nie może zostać uwzględniony na podstawie art. 158 P.p.s.a. Strona niepodzielająca stanowiska Sądu może, z zachowaniem właściwego terminu, zaskarżyć dany wyrok w drodze skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego i wówczas może podnosić kwestię braku prawidłowego przyjęcia przez Sąd celu wywłaszczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd odmówił uwzględnienia wnioskowi skarżących co do dokonania wykładni wyroku z dnia 27 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 483/14.