II SA/Kr 486/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2013 r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Wojewody z dnia 8 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Prezydent Miasta K. decyzją z [...] października 2012 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 art. 36 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) na wniosek A. Sp. z o.o. Sp. Komandytowa w K. , zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z jednopoziomowym garażem podziemnym, instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji, wentylacji mechanicznej, elektryczną, niskoprądową, cieplną wraz z przebudową istniejącego wjazdu, przebudową kanalizacji teletechnicznej, budową wewnętrznego układu komunikacji, zalicznikowej linii kablowej, instalacji oświetlenia terenu, kanalizacji niskoprądowej, sieci wodociągowej, przyłączy wody i kanalizacji na działkach[...] ,[...] ,[...] itd... (przed podziałem [...] ,[...] (przed podziałem [...]) obr. [...] przy ul [...] w K. ". W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z 19 października 2011 r. utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 stycznia 2012r.i przeniesionej na inwestora decyzją z 28 czerwca 2012r. Inwestor przedłożył decyzję z 22 listopada 2011 r. zatwierdzającą podział działki nr [...] obr.[...] na działki nr [...] oraz [...] obr. jw. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami ww. decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant oraz sprawdzający dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W toku postępowania strony postępowania tj. J.P. i Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] wniosły zastrzeżenia w zakresie uciążliwości związanych z usytuowaniem budynku dla właścicieli sąsiednich nieruchomości, zwłaszcza ograniczenia dostępu do światła, zagrożenia wynikającego z prac planowanych przy granicy działki dla ogrodzenia i usytuowanych przy nim drzew, wykonanie pali wierconych na granicy wzdłuż istniejącego ogrodzenia, zagrożenie dla konstrukcji budynku spółdzielni ze strony użycia w trakcie realizacji inwestycji ciężkiego sprzętu, niezawiadomienie o wszczęciu postępowania właścicieli lokali wyodrębnionych przy ul.[...] , nieprawidłowości w projekcie architektonicznym wynikających z naruszenia zapisów Uchwały Rady Miasta K. nr [...] odnoszącej się do ochrony Pomników Przyrody (dąb szypułkowy rosnący na działce [...]), przebudowy wjazdu która będzie się wiązał się ze zmianą rzeźby terenu, braków w materiale dowodowym. W kontekście powyższych uwag organ przytoczył treść pism pełnomocnika inwestora z 20 września 2012 r. i 30 września 2012 r. stanowiące jego odpowiedź na zastrzeżenia. Odnośnie zawiadamiania o toczącym się postępowaniu Spółdzielni Mieszkaniowej [...] wyjaśnił, iż zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni sprawuje z mocy ustawy spółdzielnia mieszkaniowa i jest to zarząd powierzony, który powstaje i jest wykonywany, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni (art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w zw. z art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali). Wskazał, że w dokumentacji projektowej naniesiono zakres korony drzewa, a istnienie pomnika, niezależnie od sposobu w jaki jest zaznaczony, nie wyklucza wykonywania w jego otoczeniu prac budowlanych. Żaden zapis uchwały [...] Rady Miasta K. nie zabrania prowadzenia prac budowlanych w otoczeniu pomnika przyrody. Wszelkie uzgodnienia i zgody są wydane w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy. Odnośnie możliwości dojazdu na teren inwestycji nadmienił, iż inwestor przedłożył oświadczenie o warunkach przyłączenia do dróg lądowych wydane przez zarządcę drogi tj. ZIKiT (pismo z 20 lutego 2012r.). Odwołanie od ww. decyzji wniósł J.P. . Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie następujących przepisów: art. 5 ust 1, 1)d; art. 5 ust 1,2)7; art. 5 ust 2; art. 20 ust 1.1; art. 32 ust 1,1)2); art. 35 ust 1,1; art. 81 ust 1, 1)a)ustawy prawo budowlane, art. 4 i 6; art. 44; art. 45 ust 1.,1,2,3,4,7; art. 127ustawy o ochronie przyrody ,art. 6; art. 7; art. 8; art. 9; art. 10 kpa, uchwały Nr [...] Rady Miasta K. (w całości zawyj. § 3 ust. 4 ). W ocenie odwołującego się zarówno wyznaczenie dojazdu, jak i sam projekt budowlany stają w sprzeczności z zapisami ww. uchwały w zakresie rosnącego na działce nr [...] dębu szypułkowego będącego pomnikiem przyrody. Nie uwzględniono, że zostanie dokonana zmiana rzeźby terenu, naruszenie struktur wodnych, zanieczyszczenie gleby, naruszenie i zniszczenie struktury korzeniowej, zmiana sposobu użytkowania ziemi. Dalsze zagrożenia związane są z użytkowaniem zrealizowanego obiektu. Domagał się sprawdzenia, czy przy sporządzaniu karty informacyjnej przedsięwzięcia została umieszczona informacja o drzewie. W ocenie odwołującego się materiał przedstawiony przez projektanta nie odnosi się do zapisów chroniących pomnik przyrody. Nieuzasadnione było oparcie się organu I instancji na wyjaśnieniach projektanta, a zarzucenie jemu jako stronie, nieprzedstawienie żadnych opinii, czy ekspertyz potwierdzających zgłoszone zarzuty. Wskazał, że 16 października 2012 r. zwrócił się do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w K. o wyrażenie opinii dot. zagrożenia zniszczenia pomnika przyrody na skutek rozbudowy i przebudowy zjazdu, deklarując, że po wpłynięciu odpowiedzi niezwłocznie ją przedłoży. Domagał się również wezwania do sporządzenia opracowań – przez biegłych, na koszt Prezydenta Miasta K. - o zgodności projektu z zapisami prawa oraz skutkach oddziaływania inwestycji na pomnik przyrody w oparciu o oryginał projektu budowlanego. Nadto odwołujący się zarzucił wyznaczenie zbyt długiego, ponad 7-dniowego terminu na uzupełnienie projektu budowlanego przez inspektora, niedopełnienie obowiązków w zakresie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, wprowadzenie go w błąd przez organ, niepoinformowanie o konieczności przedłożenia ekspertyz na poparcie swoich zarzutów, brak umożliwienie mu zapoznania się z pismem inwestora z 28 września 2012 r. i sporządzenia odpowiedzi. Podtrzymał swoje wcześniejsze zarzuty podniesione pismach wniesionych w toku postępowania. Decyzją z [...] marca 2013 r., znak: [...] Wojewoda , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, iż nie znajdują one potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Podnoszone w odwołaniu kwestie są, w ocenie organu II instancji, subiektywnymi opiniami skarżącego i zarzutami nie popartymi żadnymi kontrdowodami. Organ I instancji podjął wystarczające czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego postanowieniem z 6 września 2012 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym. Inwestor dokonał uzupełnień w dniach: 8 sierpnia 2012 r., 29 sierpnia 2012 r., 18 września 2012 r. oraz odniósł się (pisma z dnia 19 września 2012 r. i z 28 września 2012 r.) do zastrzeżeń pod adresem dokumentacji budowlanej planowanej inwestycji. Wojewoda wyjaśnił, że termin 7 dni do uzupełnienia braków formalnych podania wynika z art. 64 § 2 k.p.a., natomiast prawo budowlane nie narzuca terminu na usunięcie nieprawidłowości w projekcie. Zdaniem organu odwoławczego nie doszło do naruszenia art. 7, art. 8, art. 9 kpa. Zapewniono stronom również czynnego udziału w postępowaniu stosownie do treści art. 10 § 1 kpa. Odnośnie zakazów ustanowionych w § 3 uchwały Nr [...] Rady Miasta K. z 20 października 2010 r. organ odwoławczy podniósł, że z analizy projektu budowlanego nie wynika, że postanowienia ww. uchwały zostały naruszone. Zgodnie ze stanowiskiem projektanta zawartym w piśmie z 28 września 2012 r. projekt nie przewiduje wykonania nasypu lub wgłębienia. Powierzchnia terenu pozostanie płaska, łagodnie wznosząc się ku budynkowi — co zgodne jest z ukształtowaniem terenu, punktowe, płytkie, odkrycie terenu w pobliżu drzewa, na trasie planowanej drogi wykazało, iż teren za wykonanym zjazdem przysypany jest gruzem ceglanym sięgającym 30-50 cm pod powierzchnią terenu, z wylewką betonową na fragmencie za wjazdem na działkę. Teren porasta trawa więc gruz nie jest widoczny bez jej zdjęcia. Zastąpienie gruzu kruszywem i piaskiem nie stanowi pogorszenia warunków gruntowych. Nadto po wykonaniu przebudowy wjazdu w otoczeniu dębu nadal będzie zapewniony teren zielony biologicznie czynny, umożliwiający wegetację roślin. Organ podzielił stanowisko projektanta o braku naruszenia zakazów ww. uchwały. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody organ odwoławczy wskazał, że nie dopatrzył się braku realizacji przez organ I instancji zapisów ww. ustawy, nie może także stwierdzić nieprawidłowości trybu podejmowania zaskarżonej decyzji. Nie negując, że pomniki przyrody są formą ochrony przyrody, organ II instancji stwierdził, iż projekt budowlany uwzględnia istnienie pomnika (dębu), i fakt ten nie wyklucza wykonywania w jego otoczeniu prac budowlanych. Usytuowanie pomnika przyrody było znane Prezydentowi Miasta K. , wydającemu skarżone pozwolenie na budowę. Nadto Wojewoda podał, że art. 45 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody wskazuje jedynie możliwość wprowadzenia wymienionych tam zakazów w stosunku do m. in. pomników przyrody i nie ma przełożenia do konkretnego pomnika. Konkretyzację zakazów dotyczących przedmiotowego pomnika zawiera uchwała nr [...] Rady Miasta K. Organ II instancji nie dopatrzył się również umyślnego naruszania zakazów obowiązujących w stosunku do pomnika przyrody (dębu) noszące znamiona wykroczenia. Cytując treść art. 5. 1d i pkt 7 oraz ust. 2, art. 20 ust. 1 , art. 32 ust. 1 , art. 35 ust. 1 i art. 81 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ odwoławczy wskazał, że analiza dokumentacji technicznej dokonana przez organ II instancji, nie ujawniła negatywnego wpływu planowanej inwestycji na pomnik przyrody. Pomnik przyrody nie jest objęty ochroną konserwatorską (jak to określa odwołujący się). Są to dwie różne formy ochrony, wynikające z różnych ustaw. Przepis art. 5 ust. 2 ustawy odnosi się do obiektów wybudowanych i użytkowanych, a zatem nie ma zastosowania w trybie przygotowania inwestycji do realizacji. Wyjaśnił również, że w toku postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę organy administracji badają projekt budowlany pod kątem i w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Art. 20 tej ustawy może być podstawą ewentualnych postępowań prowadzonych z tytułu odpowiedzialności zawodowej projektanta, bowiem zostały w nim zdefiniowane obowiązki projektanta. Skarżący natomiast naruszenie tego przepisu wiąże z wymaganiami dotyczącymi innego postępowania, stąd zarzut ten nie może mieć znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia. Nadto formułowane zarzuty są na tyle nieprecyzyjne, iż uniemożliwiają ich ocenę. Organ odwoławczy podkreślił, że za rozwiązania projektowe dotyczące inwestycji odpowiada projektant oraz sprawdzający, którzy dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Do dnia wydania decyzji skarżący nie przedstawił odpowiedzi z Wydziału Kształtowania Środowiska odnośnie wyjaśnienia wątpliwości, jakie skarżący ma odnośnie opinii z 17 września 2012 r., która nie neguje lokalizacji inwestycji w pobliżu dębu ani nie zakazuje prowadzenia wszelkich prac w otoczeniu drzewa. Wojewoda wskazał, że projekt budowlany przedstawia obiekt zaprojektowany w odległościach od granic terenu inwestycji zgodnych z zapisami § 12 (min. 4 m) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 690 ze zm.). Obiekt posiada powierzchnię zabudowy 39,38% powierzchni terenu a powierzchnia biologicznie czynna inwestycji wynosi 30,18%. Pozostaje to w zgodzie z zapisami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, która nakłada obowiązek realizacji inwestycji o powierzchni zabudowy kubaturowej od 37,2% do 44,6% pow. terenu objętego wnioskiem oraz powierzchni biologicznie czynnej minimum 30%. Projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych (z 3 lipca 2012 r.). Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i przeniesionej na inwestora decyzją z 28 czerwca 2012 r. znak: [...]. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami tej decyzji, a także wymaganiami ochrony środowiska. Do wniosku załączono decyzję znak: [...] z 22 listopada 2011 r. zatwierdzającą podział działki nr [...] obr. [...] na działki nr [...] oraz [...] . W zakresie objętym przedmiotową decyzją inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Uprawniony projektant i sprawdzający dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wobec spełnienia wymagań, o których mowa w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1ustawy Prawo budowlane organ I instancji był uprawniony do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji i udzieleniu inwestorowi pozwolenia na jej budowę. J.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody . Wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w odwołaniu oraz zastrzeżeniach znajdujących się w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie na etapie procedowania w pierwszej instancji. Kwestionuje zwłaszcza umieszczenie dojazdu oraz przeprowadzenie podziemnych linii infrastruktury w przestrzeni stanowiącej teren objęty zakazami z Uchwały Rady Miasta K. [...] a odnoszących się do ochrony rosnącego na działce [...] dębu szypułkowego. Podkreślił, że wnioskodawca zaprojektował wymienione elementy inwestycji łamiąc zapisy uchwały oraz nie przedstawił żadnej wiarygodnej ekspertyzy czy opinii dowodzącej, że przeprowadzenie prac budowlanych zgodnie z projektem nie łamie tych zakazów. Ponadto przeprowadzone postępowanie jest obciążone licznymi nieprawidłowościami proceduralnymi. Bezzasadnie organy orzekające w sprawie uznały za wiarygodne i wystarczające oświadczenia osoby uprawnionej dot. nienaruszania przez projekt zakazów wynikających z zapisów Uchwały [...] Rady Miasta K. i odpowiednich paragrafów Ustawy o Ochronie Przyrody. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie odpowiadają prawu. W niniejszej sprawie sądowej weryfikacji poddana została decyzja Wojewody z 8 marca 2013 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 2 października 2012 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z jednopoziomowym garażem podziemnym, instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji, wentylacji mechanicznej, elektryczną, niskoprądową, cieplną wraz z przebudową istniejącego wjazdu, przebudową kanalizacji teletechnicznej, budową wewnętrznego układu komunikacji, zalicznikowej linii kablowej, instalacji oświetlenia terenu, kanalizacji niskoprądowej, sieci wodociągowej, przyłączy wody i kanalizacji na działkach: [...] ,[...] ,[...] itd... (przed podziałem [...] ) obr. [...] w K". Już na wstępie należy wskazać, że stosownie bowiem do treści art. 7 k.p.a. obowiązkiem organu jest podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Obowiązek ten organy realizują w sposób wyznaczony treścią art. 77 i art. 80 k.p.a. Stąd też to organ administracji publicznej, a nie strona postępowania ma obowiązek zebrać w sposób wyczerpujący, a następnie rozpatrzyć cały materiał dowodowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 9 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA 1631/03; podobnie wyrok NSA z 23 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA 274/02; wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2002 r., sygn. akt V SA 115/01). Oznacza to, że organ musi zebrać ogół dowodów, których rozpatrzenie jest konieczne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. A zatem postępowanie dowodowe nie może zostać zakończone dopóki organ nie ustali czy w rozpoznawanej sprawie stan faktyczny przewidziany w normie prawnej wystąpił, czy też nie. Natomiast dokonane ustalenia stanu faktycznego, stanowiące podstawę podjętego w sprawie rozstrzygnięcia powinny znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji. Zgodnie z przepisem l art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji winno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Oznacza to, że winno ono zawierać umotywowaną ocenę stanu faktycznego w świetle podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz wskazywać związek między tą oceną a rozstrzygnięciem. Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko. Stosownie do ust. 2 cyt. przepisu organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. A zatem w przypadku braku planu miejscowego organ architektoniczny przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy. Organ nie może zatwierdzić projektu budowlanego w razie ustalenia jakichkolwiek odstępstw w projekcie od warunków zawartych w decyzji o warunkach zabudowy. Należy bowiem pamiętać, że decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę – w sytuacji braku planu miejscowego - jest wydawana w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy. Pozwolenie na budowę nie może zatem przekraczać ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 31. 05. 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2281/10, CBOSA; wyrok WSA w Olsztynie z 3.10. 2012 r. , sygn.. akt II SA/Ol 451/12, Lex 1235181). W związku z powyższym należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie został zatwierdzony projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, w którym parametr wysokości budynku został wyznaczony w sposób odbiegający od ustalonych warunków zabudowy. Jak bowiem wskazują na to rysunki projektu elewacji płd. – wsch. j i elewacji pn.-zach. (projekt architektoniczny tom. II a) wysokość budynku mieszkalnego wielorodzinnego wynosi w jego przeważającej jego części nieco ponad 15 m, a więc mniej niż ustalono w warunkach zabudowy, natomiast z opisu projektu budowlanego dotyczącego gabarytów przedmiotowego budynku wynika, że wysokość elewacji nad poziom terenu wynosi od 15,8 do 17,8 m. ( t. I projektu budowlanego - dokumentacja techniczna). Mając na uwadze treść art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane należy stwierdzić, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy z 19. 10. 2011 r. utrzymanej w mocy decyzją SKO w K. z 28. 06. 2012 r. w zakresie ustalonego w załączniku nr 1 parametru wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej. Parametr ten został ustalony w punkcie II. 1 d warunków zabudowy "na 18,0 m", przy czym wskazując na "względy techniczne" dopuszczono możliwość realizacji wysokości budynku z tolerancję ± 2%. Oznacza to, że ustalenie parametru wysokości w zatwierdzonym projekcie na 15,8 m lub mniej nie odpowiada wartości tego parametru ustalonego w warunkach zabudowy, które nie dopuszczają większej tolerancji niż ± 2% tj. 0,36 m. Podstawowa kwestia sporna w rozpatrywanej sprawie dotyczy zgodności projektu zagospodarowania działki z odrębnymi przepisami , w tym techniczno-budowlanymi o czym stanowi art. 35 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem J.P. , podnoszonym już w trakcie postępowania przed organem I instancji przedmiotowy projekt budowlany w zakresie w jakim odnosi się do przebudowy istniejącego zjazdu narusza zakazy zawarte w § 3 uchwały Rady Miasta K. nr [...] z 20. 10. 2010 r., wydanej w sprawie utworzenia pomników przyrody na terenie miasta K. - w odniesieniu do znajdującego się na terenie objętym projektem pomnika przyrody – dębu szypułkowego , oznaczonego nr [...] (załącznik nr 1 do ww. uchwały) rosnącego na działce nr [...] obr.[...] przy ul.[...] , a poprzez to narusza także przepisy ustawy z 16. 04. 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 , poz. 627 ze zm. ). Ze stanowiskiem skarżącego nie zgadzają się natomiast organy obu instancji wskazując, że istnienie pomnika przyrody na terenie projektowanej inwestycji stosownie do postanowień ww. uchwały Rady Miasta K. z 20.10. 2010 r. nie wyklucza wykonania robót budowlanych w jego otoczeniu, jak również że dokonana analiza projektu nie wskazuje, iż realizacja inwestycji będzie prowadzić do naruszenia zakazów uchwały. Z przedłożonych do akt administracyjnych dokumentów wynika, iż na działce nr [...] objętej decyzją o pozwoleniu na budowę znajduje się drzewo-dąb szypułkowy uznany za pomnik przyrody, w odniesieniu do którego w § 3 uchwały Rady Miasta K. nr [...] z 20. 10. 2010 r. wraz załącznikiem nr 1 ustanowiono zakazy : 1. zakaz niszczenia, uszkadzania lub przekształcania obiektu, 2. zakaz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu w obrębie korony drzewa, 3. uszkadzanie i zanieczyszczanie gleby w obrębie rzutu korony, 4. umieszczanie tablic reklamowych w obrębie 6 m. od pnia, 5. dokonywanie zmiany stosunków wodnych, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody albo racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej lub rybackiej. Powyższe zakazy są zgodne z treścią art. 45 ust. 1 pkt 1-5, 7 i 11 ustawy o ochronie przyrody. Obowiązek przestrzegania nakazów ww. uchwały nr [...] Rady M. K. został wskazany także w decyzji o warunkach zabudowy z 19. 10. 2011 r. (załącznik nr 1 punkt II.2.a). Obowiązek ten został wskazany w treści pisma zastępcy dyrektora Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. z 17 września 2012 r., w którym wyrażono została opinia o konieczności zaprojektowania i wykonania przedmiotowej inwestycji w taki sposób oraz przy użyciu takich materiałów i technologii, aby nie doszło do naruszenia ww. zakazów, również na etapie użytkowania np. poprzez przedostawanie się do gleby zanieczyszczeń z jezdni i chodnika. Znaczące jest również pismo Wydziału Kształtowania Środowiska UMK z 11 grudnia 2012 r., w którym podniesiono, iż wskazane byłoby maksymalne odsunięcie pnia przedmiotowego drzewa przez rezygnację z chodnika oraz wykonanie systemu napowietrzania gleby wokół pnia przedmiotowego drzewa. W tym miejscu warto zauważyć, że przebudowa istniejącego zjazdu przewidziana w zatwierdzonym projekcie budowlanym obejmuje teren znajdujący się w obrębie korony przedmiotowego dęby szypułkowego będącego pomnikiem przyrody, przy czym o ile istniejący zjazd ma 3,8 m szerokości , to zgodnie z zatwierdzonym projektem po przebudowie szerokość zjazdu ulegnie poszerzeniu do 5,5 m, a dodatkowo od strony przedmiotowego drzewa zrealizowany zostanie chodnik o szerokości 1,5 m wykonany z kostki brukowej wibroprasowanej o wysokości 6 cm, położonej na 3 cm podsypki cementowo-piaskowej i 20 cm kruszywa łamanego, stabilizowanego mechanicznie. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w ocenie Sądu organy obu instancji nie wyjaśniły należycie kwestii dostosowania zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie planowanej przebudowy zjazdu do wymagań ww. uchwały, do czego były zobowiązanie stosownie do treści art. 7, 77 p 1 i 107 § 3 kpa. Jak bowiem wynika z uzasadnień decyzji organu I i II instancji organy nie zebrały w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i oparły się jedynie na materiale dowodowym przedstawionym przez inwestora. Z uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej wynika bowiem, że organ poprzestał na przedstawieniu dokumentów złożonych przez inwestora wraz z projektem i wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, wskazał chronologicznie jakie pisma były kierowane do organu przez strony po wszczęciu postepowania, w tym inwestora oraz przytoczył obszerne fragmenty pism: J.P. , Spółdzielni Mieszkaniowej [...] oraz pełnomocnika inwestora J.B. i projektanta inwestycji mgr. Inż., arch. T.L. z 19. 09. 2012 r. oraz 20. 09. 2012 r. Obszerne fragmenty pism pełnomocnika inwestora i projektanta cytowane w uzasadnieniu wskazują na niezasadność zarzutów J.P, i Spóldzielni Mieszkaniowej [...] oraz koncentrują się na wykazaniu, iż wbrew obawom J.P realizacja przedmiotowej inwestycji nie spowoduje naruszenia zakazów dotyczących drzewa – pomnika przyrody na działce nr [...] . Odnosząc się do poszczególnych zarzutów w wyżej wskazanych pismach szczegółowo wyjaśniono, że realizacja zjazdu zgodnie z projektem nie spowoduje uszkodzenia lub zniszczenia przedmiotowego drzewa – pomnika przyrody. Problem jednak w tym, że poza przytoczeniem pism z 19 i 20 września 2012 r. Prezydent Miasta K. ograniczył się do ogólnikowego stwierdzenia, iż w jego ocenie złożone przez projektanta wyjaśnienia w sposób wyczerpujący odnoszą się do uwag stron postępowania tj. Spółdzielni Mieszkaniowej [...] i J.P., , a organ nie znajduje podstaw do ich kwestionowania. Takie sformułowanie uzasadnienia uchybia normie z art. 107 § 3 kpa, zgodnie z którą uzasadnienie faktyczne powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Także uzasadnienie decyzji organu II instancji w znacznej części powiela błędy decyzji pierwszoinstancyjnej i nie wskazuje, aby organ odwoławczy rozpoznawał sprawę ponownie do czego był zobowiązany zgodnie z zasadą dwuinstancyjności (art. 15 kpa). Nie można bowiem uznać za prawidłowe uzasadnienia, które ograniczone zostało do przytoczenia treści wielu przepisów prawnych in extenso wymienionych w odwołaniu, przy braku odniesienia się do poszczególnych zarzutów odwołania. Nie jest wystarczające wskazanie, iż to uprawniony projektant ponosi odpowiedzialność za przyjęte w projekcie rozwiązania, składając oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ II instancji nie może ograniczyć się do wskazania, iż w jego ocenie organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń, tym bardziej, ze jak to wynika z uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej w istocie były to ustalenia inwestora. Konkludując, w ocenie Sądu organ II instancji nie rozpoznał po raz drugi przedmiotowej sprawy i nie przeprowadził postępowania uzupełniającego mimo, iż nie wszystkie istotne kwestie podnoszone przez odwołującego się zostały wyjaśnione. W związku z tym należy podkreślić, że organy obu instancji nie dokonały żadnych własnych ustaleń i ocen, bezkrytycznie przyjmując wyjaśnienia inwestora. Nie ustosunkowały się nie tylko do zastrzeżeń skarżącego, ale nie odniosły się do uwag zawartych w pismach Wydziału Kształtowania Środowiska w zakresie w jaki wskazano na zasadność rezygnacji z chodnika i zwrócenia uwagi na konieczność napowietrzania gleby znajdującej się wokół drzewa –pomnika przyrody na dz. nr [...] (pismo z 11 grudnia 2012 r.) Organy nie wyjaśniły czy w obszarze chronionego obiektu ze względu na wybudowanie wybrukowanego chodnika i poszerzenie jezdni w kierunku chronionego drzewa, może – jak naprowadza skarżący – nastąpić niekorzystna dla drzewa zmiana stosunków wodnych. Nie rozważono kwestii eksploatacji przedmiotowego zjazdu pod kątem zanieczyszczenia gleby wokół drzewa w szczególności w okresie zimowym. Samo stwierdzenie, że drzewo i tak jest narażone ze względu na bliskie sąsiedztwo z ulicą [...] stanowi dodatkowy powód wnikliwego zanalizowania wpływu przebudowy przedmiotowego zjazdu pod kątem cytowanej uchwały nr [...] i zakazów w niej umieszczonych. A tego organy nie wykonały. Nie sposób również nie zauważyć, że w bezpośrednim pobliżu pnia drzewa na mapie przedstawiającej projekt zagospodarowania działki zaznaczono jedną z instalacji infrastruktury, która jednak nie została w projekcie w żaden sposób opisana. Oznacza to zatem, że organ I instancji nie uczynił zadość wymogom przepisu art 7, art. i 77§ 1 i 107 § 3 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni powyższe uwagi i ustali w oparciu o wszelkie możliwe dowody, które są zgodne z prawem - w tym ewentualnie ekspertyzę wykonaną przez osoby dysponujące wiedzą specjalistyczną - czy realizacja inwestycji w zakresie przedmiotowego zjazdu – nie doprowadzi do naruszenia zakazów z uchwały Rady Miasta K. nr [...] Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt I sentencji. W punkcie II sentencji orzeczono, na podstawie art 152 p.p.s.a, o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji.