II SA/Kr 488/18

Kraków, dnia 24 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 25 października 2006 r. znak CXIX/1283/06 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę S. S. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł w dniu 23 lutego 2018 r. skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 25 października 2006 r. znak: CXIX/1283/06 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Górka Narodowa Zachód". W odpowiedzi na skargę Gmina Miejska Kraków działająca przez Prezydenta Miasta Krakowa i reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądów administracyjnych jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, ponieważ jej wniesienie nie zostało poprzedzone terminowym wyczerpaniem trybu zaskarżenia. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a.) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6). W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017r. poz. 935) tj. z dniem 1 czerwca 2017 r. modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g. "1. Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego." Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego tej ustawy - art. 17 ust. 1 - do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym, zaś z art. 17 ust. 2 wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (ustawa o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie niniejszej ustawy. Zatem jak wynika z przytoczonej regulacji intertemporalnej, w sprawach dotyczących aktów organów gminy nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostaną po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Skoro zaś zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 25 października 2006 r. nr CCXIX/1283/06 podjęta została przed wejściem w życie przepisów zmieniających, skutkuje to koniecznością zastosowania w tym stanie faktycznym przepisów poprzednio obowiązujących ustaw. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem - w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej art. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie dnia 1 czerwca 2017 r., "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Jak zostało już wyżej zasygnalizowane stosownie do art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawodawca zastrzegł tym samym, że odformalizowany tryb zaskarżania uchwał jednostek samorządu terytorialnego będzie miał zastosowanie tylko jeśli skarżony akt wydany został po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej z 7 kwietnia 2017 r. W przeciwnym razie konieczne jest respektowanie poprzednio obowiązujących wymogów w zakresie poprzedzenia skargi do sądu administracyjnego wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zatem w sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017r. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do zapisu art. 52 § 1 i § 4 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa, w przypadku innych aktów, nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi poprzez przedstawienie dowodu, iż przed wniesieniem skargi na uchwałę Redy Miasta Krakowa z dnia 25 października 2006 r. wezwano właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 15 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego odpowiedział na wezwanie. W załączeniu przedłożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wraz z potwierdzeniem nadania. Nadto pełnomocnik przedłożył odpowiedź udzieloną przez przewodniczącego Rady Miasta Krakowa wskazującą na otrzymanie wezwania przez właściwy organ. Z pisma z dnia 19 stycznia 2018 r. Rady Miasta Krakowa wynika, że pismo Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 16 stycznia 2018 r. nie jest stanowiskiem Rady Miasta Krakowa wezwanej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządnie gminnym i ma jedynie charakter informacyjny. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie Sąd nie może liczyć 30 – dniowego terminu do złożenia skargi od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Z potwierdzenia nadania wynika, że skarżący wysłał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do Prezydenta Miasta Krakowa w dniu 20 grudnia 2017 r. Z pisma Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 16 stycznia 2018 r. wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone Prezydentowi Miasta Krakowa w dniu 22 grudnia 2017 r. Skarga na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 25 października 2006 r. została wniesiona w dniu 23 lutego 2017 r., zatem został uchybiony 60 dniowy termin do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi rozpoczął dla strony skarżącej bieg w dniu 23 grudnia 2017 r. i upłynął w dniu 20 lutego 2018 r. Zatem ostatnim dniem do złożenia przedmiotowej skargi, aby nie przekroczyć 60 dniowego terminu był 20 lutego 2018 r. Skarga została więc wniesiona przez skarżącego trzy dni po upływie 60-dniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a., przy tym jednocześnie ze skargą strona skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym skargę, jako spóźnioną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wedle którego Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.