II SA/Kr 488/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie: WSA Jacek Bursa Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na niewykonanie przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Kr 219/22 oddala skargę. A. B. w dniu 7 marca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (za pośrednictwem organu administracji publicznej) skargę na niewykonanie przez Wójta Gminy K. prawomocnego wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. II SAB/Kr 219/22. Wyrokiem tym, wydanym na skutek rozpatrzenia skargi A. B., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobowiązał Wójta Gminy K. do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku skarżącego o naruszenie stosunków wodnych na działce nr [...] ze szkodą dla działki nr [...]; stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania. Powołując się na art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w górnej granicy określonej przez § 6 tego przepisu. Skarżący zaznaczył, że Wójt Gminy K. w sposób szczególnie uporczywy od 2012 roku ignoruje prawomocne wyroki sądów wydane w tej sprawie. Skarżący przed wniesieniem skargi wezwał organ do wykonania wskazanego wyroku pismem z 20 lutego 2024 r., a Wójt do dnia wniesienia skargi nie wydał decyzji administracyjnej kończącej postępowanie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie zaznaczając, że decyzję kończącą postępowanie wydał 30 stycznia 2024 r., doręczył ją skarżącemu 13 lutego 2024 r., a w dniu 22 lutego A. B. wniósł od niej odwołanie. Tym samym w dacie wniesienia niniejszej skargi czyli 7 marca 2024 r. wyrok WSA w Krakowie w sprawie sygn. II SA/Kr 219/22 był już wykonany. Zaznaczono również, że organ prowadził postępowanie na podstawie kserokopii akt administracyjnych jeszcze przed uprawomocnieniem się wskazanego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Gminy wyrokiem z dnia 5 grudnia 2023 r. sygn. II OSK 1115/23. Akta administracyjne zwrócono z NSA 9 lutego 2024 r. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie skarżący spełnił wskazany w art. 154 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku, wzywając organ pismem z dnia 20 lutego 2024 r. do wykonania wyroku w sprawie sygn. II SAB/Kr 219/22. Przewidziana w art. 154 p.p.s.a. instytucja służy zwalczaniu uporczywej, niejako kwalifikowanej bezczynności organu, który już wcześniej prawomocnym wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania został zobowiązany do wydania aktu administracyjnego - a mimo to w dalszym ciągu już po wyroku kontynuuje stan bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania. Co istotne – rozpoznając skargę na niewykonanie wyroku Sąd nie bada treści ewentualnej decyzji administracyjnej i nie odnosi się do jej prawidłowości. Te elementy mogą być przez strony kwestionowane w drodze odwołania od decyzji oraz w dalszej kolejności ewentualnej skargi do sądu administracyjnego. Zakresem badania w tym trybie objęte jest jedynie to, czy organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności, czy też nie. Nie jest prawdą zawarte w skardze (k. 3 akt sądowych) twierdzenie, jakoby do czasu wniesienia skargi Wójt Gminy K. nie wydał decyzji kończącej postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] ze szkodą dla działki nr [...]. Na k. 15 akt znajduje się kopia wydanej w tej sprawie decyzji z 30 stycznia 2024 r., doręczona skarżącemu 13 lutego 2024 r. (k. 21 akt sądowych). Niewątpliwie więc w dacie wniesienia skargi rozpoznawanej obecnie przed Wójtem Gminy K. nie toczyło się już postępowanie, którego dotyczył wyrok w sprawie II SAB/Kr 219/22. Tylko na marginesie można zauważyć, że zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia. W niniejszej sprawie natomiast decyzja Wójta Giny K. została wydana jeszcze przed zwrotem akt administracyjnych organowi po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. III OSK 1115/23 – co miało miejsce 9 lutego 2024 r. Oznacza to, że Wójt Gminy K. podjął działania zmierzające do wykonania wyroku jeszcze zanim zmaterializował się obowiązek takiego działania. Tym bardziej więc nie można zarzucać mu uchybień w zakresie wykonania wspomnianego wyroku. Z powyższych względów skarga na niewykonanie wyroku jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.