II SA/Kr 492/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 lutego 2015 r. nr: [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli budynku postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 lipca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, a także uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł. Pisma zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2015 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, zarządzenia sądu nie zostały wykonane. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Tytułem wyjaśnienia sąd informuje, że wezwanie zostało skierowane osobiście do skarżącego, albowiem J. S. która wniosła skargę w imieniu skarżącego, mimo żądania sądu, nie przedłożyła stosowanego pełnomocnictwa. Wzywając skarżącego do uzupełnienia braków, sąd działał zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z 21 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1397/11, gdzie stwierdzono, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, bądź która pełnomocnictwa takiego nie przedstawiła, jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.