II SA/Kr 500/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawie ze skargi H.L. na decyzję Wojewody [....] z dnia 12 lutego 2016 r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i zmiany ostatecznej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H.L. wniosła, za pośrednictwem Wojewody [....] , skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [....] z dnia 12 lutego 2016 r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i zmiany ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze zawarto wniosek o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że obecnie sprawa nie jest jeszcze przesądzona, a natychmiastowa wykonalność decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki zarówno dla inwestora, który może ponieść szkody finansowe, narażając się na ewentualną rozbiórkę wykonanych robót budowlanych, jak i dla skarżącej, w sytuacji, gdy – zdaniem skarżącej – nawet pobieżna analiza akt wskazuje, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów procedury i prawa materialnego. | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: | | | | | |Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. | |718 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. | |61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi | |niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3| |p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na | |skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że wniesienie skargi nie| |pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją | |przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed| |sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Wniosek skarżącej o wstrzymanie zmierza więc do zastosowania przez | |sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. | |Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca | |zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na | |okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08,| |postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia| |w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., faktycznie | |zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z | |przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w | |postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie | |wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń| |w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej | |decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich | |informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." | |Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na | |przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. | |Skarżący powinien wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Wnosząc o wstrzymanie wykonania | |zaskarżonej decyzji wnioskodawca powinien nie tylko powołać stosowne przesłanki, które wskazał ustawodawca jako umożliwiające | |wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, ale również powinien te przesłanki uprawdopodobnić. | |W przedmiotowej sprawie skarżąca wskazała, że obecnie sprawa nie jest jeszcze przesądzona, a natychmiastowa wykonalność decyzji może | |spowodować trudne do odwrócenia skutki zarówno dla inwestora, który może ponieść szkody finansowe, narażając się na ewentualną | |rozbiórkę wykonanych robót budowlanych, jak i dla skarżącej, w sytuacji, gdy – zdaniem skarżącej – nawet pobieżna analiza akt wskazuje,| |że w sprawie doszło do naruszenia przepisów procedury i prawa materialnego. | |Skarżąca nie podała, na czym miałyby polegać nieodwracalne dla niej skutki wykonania zaskarżonej decyzji, nie sprecyzowała ani też nie | |przybliżyła, jaką szkodę poniosłaby w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Dla wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu | |administracyjnego decyzji nie wystarczy okoliczność, że zaskarżona decyzja będzie miała pewne konsekwencje w postaci zmiany dotychczas | |istniejącego stanu. | |Ponadto należy wyjaśnić, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z | |prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o | |wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie | |lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Sama potencjalna | |możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. | | | |Należy ponadto zważyć, że w orzecznictwie NSA podkreśla się, że prawo zabudowy (art. 4 Prawa budowlanego) jest prawem podmiotowym | |każdego, kto posiada prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w rozumieniu art.3 pkt 11 Prawa budowlanego). Zdaniem NSA | |prawo zabudowy stanowiąc realizację konstytucyjnej zasady ochrony własności podlega szczególnej ochronie. Wszelkie ograniczenia w tym | |zakresie (tj. wprowadzone przez prawo budowlane ograniczenia praw rzeczowych właściciela gruntu) muszą być podyktowane koniecznością | |ochrony dóbr o szczególnym znaczeniu – np. bezpieczeństwa, zapewnienia odpowiednich warunków zdrowotnych i higienicznych, ochrony | |środowiska. Powoduje to, iż w każdym przypadku zarówno sama ingerencja w omawiane prawo jak i zakres tej ingerencji musi być | |usprawiedliwiony dobrem ogółu. (por. A.Skoczylas: "Wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonalności pozwolenia na budowę w świetle | |orzecznictwa NSA", w: Administracja, 2006r., nr 2, s.24-25). | |Należy stwierdzić, iż wykonanie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i zmiany ostatecznej decyzji o | |pozwoleniu na budowę w zasadzie nie powoduje dla skarżącej trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej niebezpieczeństwo wystąpienia | |przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy przede wszystkim inwestora, a jedynie w niektórych przypadkach może odnosić | |się także do innych podmiotów. "Kontynuowanie prowadzonych przez inwestora prac budowlanych, zanim sąd rozstrzygnie wniesioną przez | |sąsiada skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się wyłącznie ryzyko inwestora, który musi być świadomy, że niekorzystne dla | |niego rozstrzygnięcie spowoduje konieczność poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wznoszonego obiektu budowlanego." - | |postanowienie NSA z dnia 3.03.2005r., sygn. akt II OZ 22/05. | |W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia po jej stronie żadnej z przesłanek z art. 61 § 3 | |ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który jest podstawą wniosku o wstrzymanie wykonania. Jak wskazano wyżej | |realizacja wolności zabudowy nie powoduje dla skarżącej trudnych do odwrócenia skutków, a nadto w całości ponosi je inwestor, a nie | |wnioskodawca. | |Podsumowując należy stwierdzić, że podmiotowi korzystającemu z wolnościowego prawa zabudowy należy zapewnić realny system gwarancji | |przed nieuzasadnioną ingerencją innych podmiotów w tą wolność. (zob. W.Jakimowicz: "Konstrukcja i istota wolnościowego prawa zabudowy",| |publ. w: Samorząd Terytorialny, 2005r., nr 6, s.59) | |Jeżeli więc, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego, wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę stanowi | |realizację "prawa zabudowy" (art. 4 Prawa budowlanego) to należy uznać, iż wstrzymanie wykonania takiej decyzji musi być zawsze | |traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe i może dotyczyć tylko tych przypadków, w których rzeczywiście zachodzi prawdopodobieństwo | |wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. | |Mając powyższe na względzie, skoro skarżąca, na której spoczywał ciężar uprawdopodobnienia przesłanek do zastosowania instytucji | |wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie uprawdopodobniła, że takie podstawy zachodzą, dlatego na podstawie art. 61 § 3 i 5 | |p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. | | |