II SA/Kr 511/17

WyrokWSA w Krakowie2017-07-04

Skład orzekający: Jacek Bursa, Beata Łomnicka, Paweł Darmoń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stronom postępowania, które nie wniosły zażalenia na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie o wznowieniu postępowania?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że skarżącym A.C. i G.P. nie przysługuje interes prawny do jej wniesienia. Zgodnie z art. 149 § 1, § 3 i § 4 k.p.a., zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, a nie na postanowienie o jego wznowieniu. Postanowienie o wznowieniu postępowania jest aktem procesowym, który jedynie otwiera postępowanie i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, a zatem nie podlega zaskarżeniu przez strony, które nie wniosły zażalenia na postanowienie odmawiające wznowienia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A.C. i G.P. na postanowienie Wojewody o wznowieniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Wniosek o wznowienie złożyła Ż.K., sąsiadka, która twierdziła, że powinna być stroną postępowania. Organ I instancji odmówił wznowienia, uznając brak oddziaływania inwestycji na działkę sąsiadki. Wojewoda uchylił postanowienie organu I instancji i wznowił postępowanie, uznając, że inwestycja oddziałuje na działkę sąsiadki ze względu na usytuowanie miejsc postojowych. Skarżący A.C. i G.P. zarzucili Wojewodzie błędną ocenę stanu faktycznego i pominięcie zmiany wydanego pozwolenia na budowę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Beata Łomnicka SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A.C. i G.P. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 30 stycznia 2017 roku, znak: [....] w przedmiocie wznowienia postępowania skargę oddala Starosta K. postanowieniem z 10.08.2016 r., znak: [...] , odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [...] z 13.04.2016 r., znak: [...] , wydanej dla A.C. i G.P. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu podano, iż wniosek Ż.K. o wznowienie jako współwłaścicielki działki nr [...] sąsiadującej z działką inwestycyjną nr [...] w B. , która podniosła, iż powinna być stroną postępowania i bezpodstawnie została pominięta. W ocenie organu winien on zbadać w pierwszej kolejności, czy wniosek pochodzi od podmiotu, który jest stroną i dopiero po przeprowadzeniu takiego wstępnego postępowania i pozytywnego ustalenia tej przesłanki następuje wznowienie. Wg organu I instancji obszar oddziaływania ma decydujące znaczenie w niniejszej sprawie dla rozstrzygnięcia tej kwestii, lecz z usytuowania spornej inwestycji wynika brak oddziaływania na działkę wnioskującej. W zażaleniu Ż.K. podniosła, że: jako współwłaścicielka działki nr [...] (bezpośrednio sąsiadującej z działką inwestycyjną nr [...] ) oraz działki nr [...] winna być stroną postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę pięciu budynków z uwagi na usytuowanie ich ścian z otworami drzwiowymi w odległości 3 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną; brak możliwości parkowania samochodu przed garażem, co skutkuje koniecznością parkowania na drodze dojazdowej do jego posesji; zalewanie sąsiednich nieruchomości z uwagi na brak zbiornika gromadzącego wodę deszczową wraz z instalacją rozsączającą (konieczne przy tak zagęszczonej zabudowie) oraz generowanie uciążliwości i sporów z ekipami budowlanymi już na etapie realizacji inwestycji (utrudniony dostęp śmieciarek i innych pojazdów, np. Straży Pożarnej i karetki pogotowia), zagrożenie porządku publicznego i bezpieczeństwa. Ponadto zatwierdzone projekty budowlane są niezgodne: z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie: kształtu dachu budynku (§13 ust. 7.3 MPZP), nowoczesnego charakteru projektowanej zabudowy (§13 ust. 1 MPZP), odpowiedniej ilości miejsc postojowych - brak miejsca przed garażem na wymagane drugie miejsce postojowe (§13 ust. 6.6 MPZP), zbyt małej powierzchni działki na sytuowanie 5 budynków - około 400 m2 na każdy dom (§14 ust. 1 MPZP), wskaźnik zabudowy terenu większy niż 40% (§16 pkt 4.1 MPZP), nie zapewnienie minimum 60% powierzchni terenu inwestycji jako biologicznie czynnej (§16 ust. 4.4 MPZP); z warunkami technicznymi w zakresie: zbyt małej odległości zewnętrznego miejsca postojowego i projektowanych budynków od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...] Występuje problem ograniczenia dopływu światła dziennego, zacieniania budynków mieszkalnych usytuowanych na nieruchomościach sąsiednich, zasłaniania widoku, przenikania kurzu, dymu i zapachów oraz proponuje ograniczenie zakresu inwestycji do budowy 4 budynków mieszkalnych oraz budowę odprowadzenia wody deszczowej z całej inwestycji. Postanowieniem z dnia 30.01.2017r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2016.290 ze zm.), uchylił zaskarżone postanowienie w całości i w tym zakresie na postawie art. 149 § 1 kpa wznowił na wniosek Ż.K. postępowanie zakończone ostateczną decyzją Starosty K. nr [...] z 13.04.2016 r., znak: [...]. W uzasadnieniu podano, iż organ I instancji określając obszar oddziaływania V etapu przedmiotowej inwestycji, nie uwzględnił przepisu § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422) w zakresie stanowisk postojowych dla samochodów osobowych. Zaprojektowane miejsce postojowe przed garażem budynku B5 musi mieć długość minimum 5 m, co oznacza, że częściowo znajduje się ono na terenie sąsiedniej działki nr [...] będącej współwłasnością skarżącej. Zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki (rys. nr Z-1, strona 18 projektu budowlanego), budynek [...] zlokalizowany jest w odległości 3,0 m od północno-zachodniej granicy działki nr [...] . Natomiast ściana tego budynku z bramą garażową znajduje się w odległości mniejszej niż 5,0 m. Potwierdza to rzut parteru (rys. nr A-01, strona 46 projektu), na którym zwymiarowano odległość osi ściany z bramą od osi ściany z wejściem do budynku jako 95 cm, co oznacza, że ściana z bramą garażową została zaprojektowana w odległości około 3,95 m od granicy z działką nr [...] . Zatem Z.K. posiada indywidualny, konkretny i obiektywnie sprawdzalny interes prawny uprawniający do uczestnictwa w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją nr [...] z 13.04.2016 r. Natomiast analiza wszystkich zarzutów skarżącej, nastąpi na merytorycznym etapie postępowania prowadzonego przez organem I instancji, który w decyzji wydanej na podstawie art. 151 kpa po uwzględnieniu uwag stron, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia ustosunkuje się do wszystkich merytorycznych zarzutów. Zgodnie z procedurą wznowienia postępowania szczegółowe badanie obszaru oddziaływania planowanej inwestycji i ustalenie kręgu stron postępowania winno być ponownie przeprowadzone po wznowieniu. Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli A.C. oraz G.P. , zarzucając naruszenie: art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, poprzez dokonanie błędnej oceny stanu faktycznego polegającej na błędnym odczytaniu projektu budowlanego oraz pominięciu istotnej w sprawie okoliczności, a mianowicie zmiany wydanego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu podano, iż dokładna analiza projektu budowlanego zatwierdzonego wraz z pozwoleniem na budowę z dnia 13.04.2016 r., znak: [...] wskazuje, że miejsce postojowe, na które powołuje się Wojewoda [...] znajduje się w całości na działce nr [...] i nie wkracza na działkę nr [...] . Błędnie organ II instancji odczytał z projektu zagospodarowania działki lub terenu orientację miejsca postojowego. Przyjął bowiem, że jego usytuowanie jest prostopadłe do działki nr [...] podczas gdy projekt budowlany przewiduje miejsce postojowe usytuowane równolegle do działki nr [...] . Tym samym, skoro ściana z bramą garażową została zaprojektowana w odległości 4 m od granicy z działką nr [...] , to ta odległość pomniejszona została o szerokość miejsca postojowego (2,3 m), a nie o jego długość (5 m). Tym samym miejsce postojowe nie zostało zaprojektowane częściowo na działce nr [...] , lecz w całości na działce nr [...] Niezależnie od powyższego w chwili wydania postanowienia Wojewody [...] z dnia 30.01.2017 r., w obrocie prawnym nie funkcjonowała już decyzja Starosty K. z dnia 13.04.2016 r., znak: [...] w zakresie, w jakim została poddana ocenie przez Wojewodę [...] w sprawie o wznowienie postępowania. Starosta K. bowiem decyzją z dnia 28.10.2016 r., znak: [...] zmienił ostateczne pozwolenie na budowę z dnia 13.04.2016 r., znak: [...] m.in. w zakresie projektu zagospodarowania dotyczącego zmiany lokalizacji budynku poprzez przesunięcie go o 1m w kierunku granicy południowej (w głąb działki). Tym samym wraz z wydaną decyzją z dnia 28.10.2016 r. ściana z bramą garażową została zaprojektowana w odległości 5 m od granicy z działką nr [...] a zatem nie ulega wątpliwości, że Ż.K. nie posiada indywidualnego, konkretnego i obiektywnie sprawdzalnego interesu prawnego uprawniającego do uczestnictwa w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną z dnia 13.04.2016 r., zmienioną ostateczną decyzją z dnia 28.10.2016 r., znak: [...] , ponieważ miejsce postojowe w całości zostało zlokalizowane na działce nr [...] , pomimo że wraz z przesunięciem budynku zmieniła się orientacja miejsca postojowego z równoległej na prostopadłą do działki nr [...] . W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż o ile uwzględnia ocenę skarżących co do usytuowania miejsca postojowego, to nie ma to znaczenia dla sprawy, gdyż po zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę, organ I instancji de facto działał nieprawidłowo nie uwzględniając tej zmiany, co oznacza wadliwość jego decyzji. Z kolei Ż.K. złożyła nowy wniosek o wznowienie co do zmienionej decyzji i uwzględnienie skargi odebrałoby jej, przy przyjęciu rozpatrywania tylko wniosku co do pierwotnej decyzji, prawo do żądania wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Zarzuty podniesione w skardze są, w ocenie Sądu, niezasadne, stąd skarga została oddalona. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 149 § 1, § 3 i § 4 kpa zarówno wznowienie, jak i odmowa wznowienia postępowania następują w drodze postanowienia, jednakże zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że zamiarem ustawodawcy było przyznanie uprawnień procesowych do kwestionowania w drodze instancyjnej jedynie rozstrzygnięcia odmawiającego uwzględnienia wniosku o wznowienie. Z uwagi na to, w ocenie Sądu, po stronie skarżących brak jest interesu prawnego do kwestionowania zaskarżonego postanowienia, gdyż dotyczy ono wznowienia postępowania, a jak wskazano wyżej na postanowienie o wznowieniu zażalenie nie przysługuje. Zgodnie natomiast z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest podmiot, który posiada interes prawny do zakwestionowania aktu administracyjnego. W niniejszej sprawie o ile wznowienie nastąpiło po zażaleniu Ż.K. , więc formalnie prawo do skargi przysługuje, lecz nie występuje interes prawny po stronie A.C. oraz G.P. . Oceny tej nie zmienia fakt, że postanowienie o wznowieniu postępowania zostało wydane przez organ II instancji na skutek rozpatrzenia zażalenia Ż.K. od postanowienia o odmowie wznowienia. Postanowienie o wznowieniu postępowania jest jedynie postanowieniem wszczynającym postępowanie i nie może zawierać innych treści, poza wskazaniem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. Postanowienie to jest tylko aktem procesowym, nierozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie. Należy podkreślić, że rozdział 12 kpa "Wznowienie postępowania", a konkretnie art. 149 § 1, wyraźnie nie przewiduje zaskarżenia postanowienia o wznowieniu postępowania – por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 250/16. Niezależnie jednak od powyższego skarżone rozstrzygnięcie organu II instancji mimo wadliwego uzasadnienia jest prawidłowe, a uchybienia w zakresie uzasadnienia jak i podnoszone przez skarżących, nie miały wpływu na wynik sprawy. Interes prawny Ż.K. jako strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę wynika z usytuowania spornej inwestycji w stosunku do jej działki nr [...] . Przy określaniu obszaru oddziaływania nie uwzględniono § 23 i 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422) w zakresie usytuowania śmietnika i trzepaka, co do których wymagana jest odległość co najmniej 10 m. Przepisy te wyraźnie wskazują, iż warunki dotyczące spornego pozwolenia na budowę będą miały wpływ na kwestie usytuowania śmietnika i trzepaka na działce wnioskodawczyni np. przy granicy działki ze względu na konieczność zachowania odległości wymaganych wyżej powołanymi normami. W przedmiotowym wypadku, ściana z drzwiami zarówno pierwotnego, jak i zmienionego budynku, czego konsekwencją była zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę, usytuowana jest w odległości mniejszej niż 10 metrów od granicy działki skarżącej, co wpływa na zagospodarowanie jej działki w zakresie usytuowania śmietnika i trzepaka. Dlatego jej działka znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji zarówno przed, jak i po zmianie projektu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku, oddalając skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło