II SA/Kr 528/12

Kraków, dnia 7 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] " o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 528/12 w sprawie ze skargi A.F. na decyzję Wojewody z dnia 16 lutego 2012 r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku Wyrokiem z dnia 23 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2012 r. [...] i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Pismem z dnia 23 listopada 2012 r. Stowarzyszenie [...]" wniosło o dokonanie wykładni prawnej ww. wyroku Sądu poprzez precyzyjne wskazanie, czy kwestionując zjawisko kumulacji pola elektromagnetycznego sąd miał na uwadze tylko i wyłącznie kwalifikację inwestycji w świetle przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząca oddziaływać na środowisko, czy też objął tym również wytyczne dotyczące ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji, jak również poprzez wskazanie, czy organy badały, a sąd kontrolował również § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r., który potwierdza, iż istnieje potrzeba zsumowania mocy anten w konkretnych przypadków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) dalej w skrócie p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Podkreślić należy, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, Komentarz do art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.). Podobne wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 lutego 2012 r. sygn. akt I OZ 78/12 stwierdzając, że uwzględnienie wniosku o wykładnię może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość, co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Nie jest natomiast możliwe w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 158 p.p.s.a. i w ramach wykładni uzasadnienia wyroku, domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia wyroku wydanego w ramach kontroli kasacyjnej, skoro została ona w sposób właściwy i dostatecznie rozbudowany przedstawiona w jego motywach. Nie jest również możliwe domaganie się usunięcia uchybień czy wadliwości, jakie w ocenie strony znalazły się w rozstrzygnięciu (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 698/10). Ponadto podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1381/11, z dnia 23 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1224/10). W ocenie sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę, żądanie strony wykracza poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku. Wyrok z dnia 23 października 2012 r. jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie, którego treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 p.p.s.a., a jego uzasadnienie zawiera motywy uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie sądu wniosek o wykładnię wyroku nie zmierzał do wyjaśnienia niejasności czy wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia ale dążył do poszerzenie uzasadnienia wyroku o inne niż w nim (uzasadnieniu) zawarte elementy istotne zdaniem wnioskodawcy oraz miał na celu udzielanie przez sąd odpowiedzi na kreowane przez niego pytania. Za przytoczonym wyżej Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1381/11. powtórzyć należy, iż wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Tym samym wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.