II SA/Kr 53/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 17listopada 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] uchylił postanowienie Prezydenta Miasta K. o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Do skargi wniesionej na to postanowienie E. T. dołączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc, że "wstrzymanie zawieszenia postępowania - co nastąpiło po ostatecznej decyzji organu II instancji - powoduje dalszy nieskrępowany jego bieg w sytuacji, w której nieustalone są jeszcze wszystkie strony przedmiotowego postępowania". Zdaniem skarżącej do czasu prawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania, dalsze prowadzenie postępowania może grozić niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków tj. braku zapewnienia właściwego udziału osób uprawnionych do występowania w charakterze strony. Skarżąca wyraziła obawę, że do czasu rozpoznania jej skargi przez sąd administracyjny przedmiotowe postępowanie administracyjne może zostać zakończone, wskutek czego może dojść do znacznego spadku wartości nieruchomości. Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Problem wykonania aktu administracji dotyczy więc tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Taki właśnie charakter ma zaskarżone postanowienie. Nie można się zgodzić ze skarżącą, iż wstrzymanie wykonania kasatoryjnego postanowienia II instancji spowoduje "wykonalność" postanowienia o zawieszeniu postępowania i w konsekwencji wstrzymanie biegu postępowania administracyjnego. Należy podkreślić, że organu obu instancji wskazały na konieczność ustalenia prawidłowego kręgu stron postępowania w niniejszej sprawie. Do czasu ustalenia stron postępowania, a w szczególności następców prawnych nieżyjących stron nie jest możliwe wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę administracyjną. Obawy skarżącej dotyczące skutków niewstrzymania zaskarżonego postanowienia są więc pozbawione podstaw. Warto w tym miejscu przywołać postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. I FZ 281/06 (OSP 2007/6/76), gdzie stwierdzono, że nie nadaje się do wykonania postanowienie organu egzekucyjnego o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania. Z kolei w postanowieniu z 14 lipca 2010 r., sygn. II OSK 1271/10 (LEX nr 673862) wskazano, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Postanowienie to dotyczy jedynie kwestii procesowej, a w efekcie nie kreuje po stronie skarżącego żadnych praw ani obowiązków. Zatem nie może ono spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, argumenty wskazane przez skarżącą nie mogą zostać uwzględnione i dlatego podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji postanowienia.