II SA/Kr 536/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi A. D., T. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala. Wójt Gminy B. z postanowieniem z 25 sierpnia 2011 r., na podstawie art. 66 ustawy z 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 póz. 1227 z późn. zm.) stwierdził brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu odnośnie budowy mostu na pot. B. w km 31+858 drogi krajowej nr [....] w B, Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli T.D. i A.D. , domagając się jego uchylenia. Zdaniem żalących się stanowiska Starosty Powiatowego oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego "nie są miarodajne", ponieważ planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. postanowieniem z 22 grudnia 2011 r., znak: [....] , na podstawie na podstawie art. 134 i art. 144 k.p.a. oraz art. 65 ust. 2 w związku z art. 63 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ podniósł, że Wójt Gminy B. w ramach prowadzonego postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia budowy mostu na pot. [....] w km 31+858 drogi krajowej nr [....] w B. , na podstawie art. 64 ustawy o dostępie do informacji o środowisku uzyskał stanowiska: organu ochrony środowiska - Starosty Powiatowego w Z. . z 18 sierpnia 2009r. znak [....] i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. z 29 lipca 2011 r. znak [....] . Organy te orzekły, że przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i może być zwolnione z obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Na tej podstawie organ - działając na podstawie przepisów art. 63 ust. 2 i art. 65 ustawy o dostępie do informacji o środowisku zaskarżonym postanowieniem stwierdził brak potrzeby sporządzania oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z przepisem art. 63 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku organ właściwy do wydania decyzji o i środowiskowych uwarunkowaniach - uwzględniając uwarunkowania określone w tym przepisie i po zasięgnięciu opinii organów, o których mowa w art. 64 ust. 1 -stwierdza obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Według przepisu art. 63 ust. 2 stosowne postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z przepisem art. 65 ust. 2, na postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1 przysługuje zażalenie. Oznacza to, że na postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 2 zażalenie nie przysługuje, a zatem zażalenie na wydane postanowienie jest niedopuszczalne. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli T.D. i A.D. , domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz "uchylenia, stwierdzenia nieważności" postanowienia Wójta Gminy B. z 25 sierpnia 2011 r. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że rozległa inwestycja planowana przez Generalna Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad zagraża środowisku i wymaga sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nie zgodzili się ze stwierdzeniem, że zażalenie jest niedopuszczalne, gdyż ich zdaniem obywatele mają prawo zaskarżania rozstrzygnięć, które zagrażają życiu, zdrowiu i mieniu. Skarżący odwołali się do trybu dokonywania uzgodnień określonego w art. 106 k.p.a. podkreślając, że w postępowaniach tych strony winny mieć zapewniony czynny udział zgodnie art. 10 § 1 k.p.a. Organ II instancji był zobowiązany, zdaniem skarżących, do przeprowadzenia postępowania w pełnym zakresie i merytorycznego zbadania sprawy. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wskazał, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia była kwestia procesowa niedopuszczalności zażalenia, natomiast wywody skarżących koncentrują na przeświadczeniu, że zamierzenie inwestycyjne wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływał na środowisko, która to kwestia nie była przedmiotem postępowania odwoławczego. Kolegium nie zgodziło się z zarzutem naruszenia zasady wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a., gdyż z uwagi na niedopuszczalność zażalenia nie zachodziła konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego przed organem II instancji 2 i orzekania w kwestiach merytorycznych. Niezasadne są także zarzuty naruszenia przepisów art. 10 § 1, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.Za nieuprawnione organ uznał także wywody w kwestii naruszenia art. 106 k.p.a., ponieważ przepis ten nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do kontroli administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 ustawy p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu aktu administracyjnego nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, póz. 1227 ze zm.) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Na postanowienie to -zgodnie z treścią art. 65 ust. 2 - przysługuje zażalenie. Natomiast zgodne z art. 63 ust. 2 postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie widzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. A zatem z ww. przytoczonych przepisów wynika, iż zażalenie na postanowienie przysługuje wyłącznie w sytuacji gdy organ postanowieniem nałoży obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, natomiast postanowienie wydane w trybie art. 63 ust. 2-a więc gdy organ nie widzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (jak to miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu) - jest niezaskarżałne. Sąd w całej rozciągłości podziela analogiczne stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 15 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Go 66/12 w 3 którym Sąd stwierdził, że z redakcji cytowanych przepisów dotyczących obu rodzajów postanowień wynika niewątpliwie, że prawodawca przewiduje możliwość kwestionowania w formie zażalenia jedynie postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Skoro w art. 63 ust. 1 ustawy prawodawca użył zwrotu "stwierdza w drodze postanowienia", wskazując, że na to postanowienie służy zażalenie i jednocześnie w kolejnym ustępie artykułu stanowi, że postanowienie wydaje się również jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, to należy uznać to za celowy zabieg legislacyjny, akcentujący odrębność procedur w zakresie wydawania tych postanowień. Gdyby prawodawca chciał by wszystkie postanowienia były kwestionowane w trybie zażalenia, w art. 65 ust. 2 ustawy znalazłoby się odwołanie do art. 63 ust. 2 bądź użyłby zwrotu: "na postanowienie w sprawie stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko służy zażalenie" - konstrukcji formułującej prawo do zażalenia na wszystkie rodzaje postanowień, które mogą być wydane w określonej materii. Stanowisko odnoście niedopuszczalności zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko jest przyjmowane w orzecznictwie i pogląd ten podziela w pełni Sąd orzekający w niniejszej sprawie (por. także wyrok WSA w W-wie z 26 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 53/10, wyrok WSA w Białymstoku z 29 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 372/09). Mając powyższe na uwadze należy ocenić, iż zaskarżone postanowienie SKO w N. , którym organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wójta Gminy B. z 25 sierpnia 2011 r., wydanym na podstawie art. 63 ust. 2 ww. ustawy, w którym stwierdzono brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu odnośnie budowy mostu na pot[....] w km 31+858 drogi krajowej nr [....] w B. jest prawidłowe, ponieważ ww. postanowienie jest niezaskarżalne. Nie zasługuje na aprobatę stanowisko skarżących, zgodnie z którym brak możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 63 ust. 2 cyt. ustawy narusza ich prawo do czynnego udziału w postępowaniu dotyczącym ochrony środowiska, szczególnie w sytuacji gdy planowana budowa mostu na 4 potoku [....] w km 31+858 wymaga w ich przekonaniu oceny oddziaływania na środowisko. Trzeba bowiem wskazać, że ww. postanowienie Wójta Gminy B. z 25 sierpnia 2011 r. jest postanowieniem wydanym w toku postępowania w przedmiocie wydania decyzji środowiskowej. A zatem wbrew zarzutom skarżących będą oni mogli kwestionować przedmiotowe postanowienie w odwołaniu od decyzji środowiskowej wydanej przez organ l instancji, zgodnie bowiem z art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może skarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych sprawy Wójt Gminy [....] wydał w dniu 29 września 2011 r. decyzję znak: [....] środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji od której przysługuje stronom prawo złożenia odwołania. Odnosząc się do pozostałych zarzutów należy wskazać, że są niezasadne. Przede wszystkim w świetle poczynionych uwag nie zasługuje na uwzględnienie zarzut art. 106 k.p.a., który nie stanowił podstawy rozstrzygnięcia. Ponieważ ze względu na niedopuszczalność zażalenia organ był zobowiązany do ograniczenia się do kwestii procesowych i nie rozpatrywał merytorycznie sprawy nie można mówić o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.