II SA/Kr 550/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi B.J., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 17 lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia skargę odrzucić. W dniu 5 marca 2012r. B.J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] lutego 2012r. znak [...] Tym postanowieniem uznano za nieuzasadnione zażalenie złożone przez B.J. w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie w terminie sprawy przez Burmistrza Miasta Z. W odpowiedzi na skargę SKO w N. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia tego rodzaju postanowienia do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie "ppsa" stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z treści skargi wynika, że skarżąca podważa zasadność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] lutego 2012r. znak: [...], którym uznano zażalenie skarżącej wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione. W ocenie Sądu skarga na takie postanowienie nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii postanowień, które, zgodnie z przytoczonym wyżej art. 3 ust. 2 pkt 2 ppsa, można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Niewątpliwie bowiem nie jest to postanowienie, które kończy postępowanie, lecz ma ono charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (podobnie WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, Lex Omega nr 504035). Postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest też postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których Kodeks wyraźnie taką możliwość ustanawia. Należy podkreślić, że przepisy kpa nie przewidują zaskarżenia postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro więc na postanowienie o uznaniu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej kwestii Sąd podziela stanowisko WSA w Warszawie zawarte w postanowieniu z dnia 19 października 2007r. sygn. akt II SAB/Wa 66/07 (Lex Omega nr 420139). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.