II SA/Kr 553/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. S. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w sprawie ze skarg W. S. i S. S.-B. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2018 r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia odmówić Ł. S. dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika Pismem z dnia 11 lipca 2018 r. Ł. S. złożył wniosek od dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w sprawie ze skarg W. S. i S. S.-B. na decyzję Wojewody z dnia 1 marca 2018 r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja dotyczy inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w K.. Inwestor zawarł z wnioskodawcą w dniu 2 marca 2018 roku umowę Nr [...] dotyczącą wykonania w przedmiotowym budynku robót budowlanych obejmujących m. in. instalacje wewnętrzne c.o., instalacje wod. - kan., instalacje wewnętrzne kanalizacji deszczowej oraz instalację hydrantową p. poż. Wysokość wynagrodzenia za roboty budowlane objęte przedmiotową umową wynosi blisko [...] złotych netto. Jest to podstawowe zlecenie, które realizuje obecnie firma wnioskodawcy, a zatem jakiekolwiek zakłócenie procesu budowalnego związanego ze wznoszeniem budynku objętego kwestionowaną w niniejszym postępowaniu decyzją w sposób bezpośredni wpłynie na sytuację prawną i finansową firmy wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazał, że posiada interes prawny niezbędny do uczestniczenia w niniejszym postępowaniu i powołał się na art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie wnioskodawcy, pojęcie interesu prawnego, o którym mowa w powyższym przepisie, nie zostało ustawowo zdefiniowane. Należy jednak stanąć na stanowisku, że w niniejszej sprawie wnioskodawca posiada interes prawny w uczestnictwie w prowadzonym postępowaniu. Orzeczenie, które ma zostać wydane w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, dotyczy bowiem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych, w oparciu o którą to decyzję wnioskodawca prowadzi objęte umową roboty budowlane. Prowadzone przez Sąd postępowanie dotyczy zatem interesu wnioskodawcy, który polega na sprawnym zrealizowaniu planowanej inwestycji, z czym z kolei związana jest wypłata wynagrodzenia za wykonanie przedmiotu umowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W ocenie Sądu w odniesieniu do wnioskodawcy Ł. S. przesłanki te nie zachodzą, ściśle biorąc – wynik postępowania nie dotyczy jego interesu prawnego. O tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego, tamże). "Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które mogą stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Aktualność interesu prawnego oznacza, że nadaje się on do urzeczywistnienia w danej sytuacji faktycznej i prawnej i wiąże się z realnością, co oznacza, że powinien on istnieć w dacie stosowania norm. O interesie prawnym osobistym, własnym i indywidualnym można zaś mówić, gdy przypisać go można do zindywidualizowanego podmiotu w tym znaczeniu, że akt prawny skierowany do danego podmiotu musi wpływać na jego sytuację prawną" (wyrok NSA z dnia 3 września 2014 r., II OZ 783/14, CBOSA). Zawarta przez wnioskodawcę z inwestorem umowa o wykonanie robót budowalnych w ramach zamierzenia budowlanego, którego dotyczy zaskarżona decyzja, nie kreuje po jego stronie interesu prawnego w rozumieniu art. 33 § 2 p.p.s.a.; nie tworzy żadnej relacji materialnoprawnej pomiędzy treścią odnośnego rozstrzygnięcia o jego sytuacją prawną. Zawarta we wniosku argumentacja i dążenie wnioskodawcy do prowadzenia procesu budowlanego w sposób niezakłócony wskazują co najwyżej na jego interes faktyczny. A ten nie stanowi podstawy do dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.