II SA/Kr 562/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Mirosław Bator (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 r. sprawy ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 13 kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej skargę oddala. Decyzją z dnia 8 marca 2016 r. nr [....] Prezes Sądu Okręgowego w K. działając na podstawie art. 104 oraz art. 107 K.p.a. oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odmówił uwzględnienia wniosku R.S. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej przesłania wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w roku 2015 w sprawach rejestrowanych w repertorium C pod symbolem 056 i 056s. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r., Prezes Sądu Okręgowego w K. poinformował wnioskodawcę, iż żądane dane mają charakter informacji przetworzonej. Celem jej udzielenia konieczne jest przygotowanie ponad czterdziestu akt spraw sądowych oraz kopiowanie i anonimizacja przedmiotowych orzeczeń wraz z uzasadnieniami. Z uwagi na powyższe Prezes Sądu Okręgowego w K. zawiadomił wnioskodawcę, iż wyżej wymienione informacje przetworzone mogą być udzielone po wykazaniu przez wnioskodawcę w terminie 14 dni, iż udzielenie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W wyznaczonym terminie wnioskodawca, pismem z dnia 1 marca 2016 roku, udzielił odpowiedzi, iż nie zgadza się z zakwalifikowaniem żądanej informacji do kategorii informacji przetworzonej. Wyżej wymieniony poinformował, iż orzecznictwo sądów administracyjnych wyraźnie potwierdza, iż żądana informacja publiczna jest informacją prostą nie wymagającą wykazania interesu publicznego. W związku z powyższym wnosi o udostępnienie żądanej informacji. W ocenie Prezesa Sądu Okręgowego w K. przedmiotowy wniosek w zakresie przesłania wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w roku 2015 w sprawach rejestrowanych w repertorium C pod symbolem 056 i 056s nie może być uwzględniony. Stwierdził, że wniosek ten dotyczy informacji przetworzonej. Celem przesłania żądanych danych konieczne jest przygotowanie ponad czterdziestu akt spraw sądowych, kopiowanie i anonimizacja przedmiotowych orzeczeń wraz z uzasadnieniami. W konsekwencji udzielenie informacji w zakresie objętym wnioskiem wymagałoby dokonania wielu czynności sprawdzających. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku w dniu 4 sierpnia 2015 roku, w sprawie o sygn. akt I OSK 1645/14 również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona. Od tej decyzji odwołanie wniósł R.S. zarzucając jej naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez przyjęcie, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji przetworzonej; art. 61 ust 1 – ust. 33 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez odmowę dostępu do żądanych przez niego zanonimizowanych wyroków wraz z uzasadnieniami; art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 104 § 1 K.p.a. poprzez wydanie decyzji odmawiającej udzielenia żądanej informacji publicznej; art. 7 oraz art. 8 K.p.a. poprzez odmowę udzielenia żądanych informacji publicznych. Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie decyzją z dnia 13 kwietnia 2016 r. nr [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, że uzyskanie żądanej informacji publicznej w postaci wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w roku 2015 w sprawach rejestrowanych w repertorium C pod symbolem 056 i 056s stosownie do zapisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi informację przetworzoną. Organ II instancji nie podzielił stanowiska wnioskodawcy, że wnioskowana przez niego informacja ma charakter prosty i w związku z tym nie wymaga od podmiotu, który się jej domaga wykazania, że ma ona szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego. Uznał, że o ile sama anonimizacja konkretnego dokumentu nie oznacza, iż informacja prosta staje się informacją przetworzoną, to jednak konieczność dokonania anonimizacji większej ilości dokumentów nie może być obojętna dla oceny, czy ostatecznie wnioskowana informacja ma charakter prosty, czy też przetworzony. W sytuacji, w której podmiot zobowiązany do udzielenia informacji musi wykonać czynności polegające na wytypowaniu i zestawieniu orzeczeń spełniających parametry przywoływane przez wnioskodawcę konieczne jest najpierw przeprowadzenie analizy zbioru orzeczeń pod względem prawidłowości i kompletności wygenerowanej liczby wyroków, a następnie dokonanie anonimizacji znacznej ilości tak wysegregowanych orzeczeń. Powyższe w ujęciu całościowym winno być postrzegane jako przekształcenie informacji prostej w przetworzoną z uwagi choćby na konieczny nakład pracy związany z opracowaniem takiej informacji. Anonimizacja niewielkiej ilości postanowień nie stanowi przekształcenia informacji prostej w przetworzoną, na co zwrócono uwagę powyżej, ale już konieczność anonimizacji ponad 40 orzeczeń, jak w realiach niniejszej sprawy, wraz z uprzednimi niezbędnymi czynnościami analitycznymi, bez wątpienia prowadzi do przekształcenia informacji prostej w przetworzoną i wymaga wykazania przez wnioskodawcę, że żądana informacja ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego. Udzielenie żądanej przez wnioskodawcę informacji nie sprowadza się jedynie do wyboru niewielkiej liczby orzeczeń i, po ich anonimizacji, udostępnienia tak opracowanej informacji prostej. Organ celem zanonimizowania ponad 40 orzeczeń, po wcześniejszym ich wyselekcjonowaniu z określonego zbioru orzeczeń, zobowiązany będzie do oddelegowania pracownika celem wykonania tych czynności. Proces anonimizacji jest czasochłonny i gdy sprowadza się do jego przeprowadzenia wobec kilku dokumentów nie może być jeszcze postrzegany jako zakłócający normalny tok funkcjonowania instytucji, jednak, gdy istnieje konieczność zanonimizowania kilkudziesięciu orzeczeń, tak jak w przypadku wniosku R.S. , wówczas konieczne jest wygospodarowanie w obrębie administracji sądowej pracownika lub nawet pracowników, którzy będą realizować tylko i wyłącznie tę czynność, bez możliwości wykonywania swoich normalnych, codziennych obowiązków. W świetle powyższego organ przyjął, że na gruncie niniejszej sprawy zasadnie organ I instancji wezwał wnioskodawcę o wykazanie, zgodnie z zapisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, że udostępnienie mu żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego prawidłowo przyjmując, że informacja publiczna, której żąda stanowi informację przetworzoną. Trafnie przyjęto, iż aktualnie Prezes Sądu Okręgowego w K. nie dysponuje informacją w kształcie żądnym przez wnioskodawcę, a żeby ją wygenerować, potrzebne będzie wykonanie wielu czynności sprawdzających. Celem pozyskania informacji w kształcie sformułowanym przez wnioskodawcę konieczne będą czynności, na które składają się analiza, zbioru orzeczeń oraz anonimizacja wybranych postanowień. W związku z tym, aby uczynić zadość wnioskowi organ byłby zmuszony do wytworzenia faktycznie nowej informacji, co oznacza, że wnioskodawca winien wcześniej wykazać, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 przywołanej ustawy, iż żądana przez niego informacja ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego, co stanowi warunek udzielenia informacji publicznej przetworzonej. Tymczasem wnioskodawca odpowiadając na skierowane do niego wezwanie tego nie uczynił. Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowi wniósł R.S. domagając się jej uchylenia. Kwestionowanej decyzji zarzucił naruszenie: 1/ art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskutek przyjęcia, wbrew utrwalonemu orzecznictwu, że wniosek skarżącego dotyczył informacji przetworzonej i uzależnienie jej udostępnienia od wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, 2/ art. 61 ust 1 – ust. 33 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez odmowę dostępu do żądanych przez niego zanonimizowanych wyroków wraz z uzasadnieniami mimo braku konieczności ochrony praw i wolności innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochrony porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa, 3/ art. 61 ust 1 – ust. 33 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez ich niezastosowanie przy wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, 4/ art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 104 § 1 K.p.a. poprzez wydanie decyzji odmawiającej udzielenia żądanej informacji publicznej wskutek nieuwzględnienia, że załatwienie sprawy przez organ I instancji nastąpiło w niewłaściwej formie tj. w drodze wydania decyzji o odmownie udzielenia informacji publicznej, zamiast udostępnienia mu żądanej informacji; 5/ art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwowych oraz nieuwzględnienia interesu obywatela w zaskarżonej decyzji. W konkluzji R.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej P.p.s.a.), sprowadza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli była decyzja odmawiająca udostępnienia skarżącemu żądanej informacji. Kwestią sporną było nie tyle to, czy wnioskowana przez R.S. informacja publiczna w postaci wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w 2015 r. w sprawach rejestrowanych w repertorium C pod symbolem 056 i 056s jest informacją publiczną i czy Prezes Sądu Okręgowego w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia takiej informacji, co kwestia tego, czy żądane informacje są tzw. informacją prostą, jak wywodzi skarżący, czy też przetworzoną, jak twierdzi organ. W konsekwencji przesądzić także należało, czy – stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej skarżący będąc podmiotem wnioskującym o udostępnienie informacji publicznej zobowiązany był wykazać, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ulega wątpliwości, że Prezes Sądu Okręgowego w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania posiadanych informacji publicznych. Zgodnie bowiem z treścią art. 4 ust. 1 tej ustawy zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. W świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie budzi również wątpliwości, że wyrok sądu powszechnego wraz z jego integralną częścią, jaką jest jego uzasadnienie, stanowi informację publiczną. Z dniem 1 stycznia 2015 r. przepis art. 13 ustawy z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1662) uzupełnił treść art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. "a" o tiret trzecie ustawy, zaliczając wprost treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu do kategorii danych publicznych. W konsekwencji tej zmiany, w obowiązującym obecnie stanie prawnym nie budzi wątpliwości Sądu, że żądane przez skarżącego informacje w postaci odpisów wyroków wraz z uzasadnieniem, w jakiejkolwiek kategorii spraw rozstrzyganych przez sąd powszechny, stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlegają co do zasady udostępnieniu w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawo dostępu do informacji publicznej wynika wprost z Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP). Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do kwestii charakteru informacji publicznej, której żądał R.S. , tj. do oceny, czy jego wniosek informacyjny dotyczy informacji publicznej prostej, czy przetworzonej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji, pojęcia "informacji przetworzonej". Z tego względu w literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych, dokonano wykładni tego pojęcia. Za informację prostą uznano taką informację, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Może być ona pozbawiona danych wrażliwych, podlegających ochronie (np. danych osobowych), nie staje się jednak przez to informacją przetworzoną. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, Lex Polonica numer 3036000). Również wtedy, gdy organ administracji publicznej posiada w swoich zbiorach dane objęte wnioskiem, to wykonanie prostych czynności technicznych polegających na zliczeniu decyzji nie może być uznany za przetworzenie informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2010 r. I OSK 1798/10, Lex Polonica nr 2473692). W doktrynie i orzecznictwie uznano, że informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (M. Bernaczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda, Biuletyn Informacji Publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005, s. 87). Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadanie skutkom tego działania cechy informacji publicznej (por. wyrok WSA w Krakowie z 26 września 2005 r., II SA/Kr 984/05, niepubl.). Informacja publiczna przetworzona, o której mowa w artykule 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usunięcia danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia a 2012 r. I OSK 202/12, Lex nr 1264654). Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo zakwalifikowały żądaną przez skarżącego informację publiczną, jako informację przetworzoną, właśnie z uwagi na żądaną ilość przedmiotowych orzeczeń i konieczność dokonania wielu czynności wymagających dużego nakładu pracy, połączonego z wysiłkiem intelektualnym, co niewątpliwie spowodowałoby dezorganizację pracy Sądu. Odwołać się w tym miejscu należy do stanowiska przyjętego w wyroku z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 826/13 przez WSA w Szczecinie, a podzielanego w pełni przez skład orzekający w niniejszej sprawie, gdzie Sąd stwierdził, iż, "w określonych okolicznościach zakres realizacji prawa do informacji publicznej, związany z zaspokojeniem zainteresowania podmiotu wnoszącego o udostępnienie informacji publicznej, może przybrać taką skalę, która uzasadnionym czyni uznanie żądanej informacji za informację publiczną o charakterze przetworzonym. Taka sytuacja występuje, gdy ilość czynności jakie musiałby podjąć podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, osiągnie poziom mogący zdezorganizować pracę tego podmiotu." W świetle powyższego należy przyjąć, jak to już wyżej Sąd podkreślił, że żądana przez skarżącego informacja jest informacją przetworzoną, a świadczy o tym nie tylko ilość orzeczeń wraz z uzasadnieniami, ale zwłaszcza fakt, że z doświadczenia zawodowego Sądowi jest wiadomym, iż uzasadnienia zapadłych wyroków liczą częstokroć od kilkunastu do kilkudziesięciu i więcej stron, co niewątpliwie przekładałoby się na ogromny nakład pracy i środków finansowych organu w zrealizowaniu żądania skarżącego. Podsumowując, wskazać należy zgodnie z poglądem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 5 marca 2015r., I OSK 865/14, iż "informacja publiczna przetworzona nie posiada na gruncie obowiązującego prawa definicji legalnej, jednak można wskazać, iż charakter taki mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie)". Wobec powyższego Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie - wbrew twierdzeniu skarżącego - nie mamy do czynienia z informacją prostą, lecz niewątpliwie żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie można w niniejszej sprawie mówić o anonimizacji "prostej", oznaczającej wyłącznie czynność techniczną, dokonywaną na poszczególnych informacjach prostych (wyrokach sądów wraz z uzasadnieniami). W tym stanie rzeczy, organ był nie tylko uprawniony, lecz i zobowiązany do wezwania skarżącego zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy - do wykazania szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych wnioskiem wyroków wraz z uzasadnieniami. Skoro zaś skarżący nie wykazał istnienia tej okoliczności (przesłanki), to decyzja o odmowie udostępnienia żądanych informacji (dokumentów) była w pełni zasadna, zwłaszcza, że w orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym domaganie się dostępu do informacji publicznej mającej charakter przetworzony, jest zasadne jedynie wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, iż jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. (por. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1365/11, Lex nr 1083943). Reasumując, w ocenie Sądu zespół czynności i czas, który organ musiałby poświęcić na anonimizację żądanych przez skarżącego orzeczeń przed ich udostępnieniem skarżącemu, w pełni przemawia za uznaniem, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie zaś informację prostą. Uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.