II SA/Kr 565/12

Kraków, dnia 9 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na uchwałę Rady Miasta Lubień z dnia 7 września 2007r. Nr XVII/67/2007 w przedmiocie nie wyrażenia zgody na ustanowienie służebności przejazdu po działkach stanowiących mienie gminne postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie w piśmie z dnia 27 lutego 2012r. M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Lubień z dnia 7 września 2007r. Nr XVII/67/2007, mocą której organ ten nie wyraził zgody na ustanowienie służebności przejazdu po działkach nr ew. [...] ,[...] [...] [...] stanowiących własność Gminy na rzecz każdoczesnych właścicieli działek nr ew. [...] ,[...] ,[...] położonych w Lubniu. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności tejże uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Lubień wniosła o jej odrzucenie, względnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. póz. 270 - dalej w skrócie "p.p.s.a."), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 2 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga M.M. nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w tym w pkt 6 tego przepisu, ponieważ nie dotyczy ona aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Również z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U z 2001 Nr 142 póz. 1591 j.t.) wynika, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, lecz przepis ten wyraźnie wskazuje, że dotyczy to spraw z zakresu administracji publicznej. Skarżona w niniejszej sprawie uchwała dotyczy praw majątkowych Gminy i jest wykonywaniem typowych uprawnień właścicielskich. Należą one do sfery prawa cywilnego i nie można ich zaliczyć do spraw podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. W zakresie służebności przejazdu skarżącemu służy ochrona prawna w oparciu o przepisy prawa cywilnego, które wprowadzają możliwość wytaczania stosownych powództw do sądu powszechnego. Z akt sprawy wynika przy tym, że kwestia służebności została rozstrzygnięta postanowieniem sądu powszechnego - Sądu Rejonowego w M. z dnia 1 kwietnia 2010 r. [...], którym ustalono na rzecz nieruchomości skarżącego służebność przejazdu i przechodu. Kwestia wykonania przez Gminę Lubień postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 1 kwietnia 2010r również nie należy do kompetencji sądów administracyjnych, który nie jest organem kompetentnym do egzekwowania wyroków sądów cywilnych. Skutek taki może odnieść skarżący wszczynając postępowanie egzekucyjne w trybie kodeksu postępowania cywilnego. Zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.