II SA/Kr 577/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 21 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz [...] Sp. z o.o. w K. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. IISA/Kr 557/12 UZASADNIENIE Prezydent Miasta K. decyzją znak [....] z dnia 5 grudnia 2011r. stwierdził wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19.02.2007r., znak: [....] udzielającej [....] Spółce z o.o. z siedzibą w K. , ul. [....] zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów. Na uzasadnienie wskazano co następuje. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 19.02.2007r., znak: [....] , udzielił [....] Spółce z o.o. z siedzibą w K. , ul. [....] zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów. Zgodnie z wydanym zezwoleniem, działalność w zakresie zbierania odpadów, [....] Spółka z o.o. mogła prowadzić na terenie punktu skupu surowców wtórnych zlokalizowanego w K. przy ul. [....] (wg. punkt 1.2. orzeczenia zezwolenia). Punkt 1.3. tego zezwolenia stanowił, że zbierane odpady będą magazynowane w obrębie nieruchomości zlokalizowanej w K. przy ul[....] , do której [....] Spółka z o.o. posiada tytuł prawny - na terenie hali magazynowej. [....] Spółka z o.o. występując o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów przedstawiła w w/w wniosku możliwości techniczne i organizacyjne pozwalające należycie wykonywać działalność w zakresie zbierania odpadów, odwołując się do dysponowania - na podstawie umowy najmu - ogrodzonym terenem o powierzchni ok. 400 m2, w skład którego wchodziła hala magazynowa o pow. 200 m2 i plac magazynowy o powierzchni ok. 180 m2, i załączyła umowę najmu z dnia 01.06.2004r. wraz z aneksem, zawartą z Przedsiębiorstwem Wielobranżowym [....] , właścicielem działki nr [....] , wraz załącznikiem graficznym, na którym kolorem pomarańczowym oznaczono część terenu wynajmowanego celem prowadzenia zbierania odpadów. W dniu [....] .10.2011 r. na terenie nieruchomości przy ul. [....] została przeprowadzona kontrola w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie środowiska, w tym gospodarowania odpadami oraz warunków prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów. Kontrola ta spowodowana została pismem mieszkańców ul. [....] i [....] , w którym wskazują na uciążliwość spowodowaną prowadzeniem przez [....] Spółkę z o.o. "działalności związanej ze skupem i przeładunkiem złomu" na działce nr [....] obręb [....] jedn. ewiden. [....] . Podczas przeprowadzanej kontroli stwierdzono, że [....] Spółka z o.o. nie prowadzi już działalności na działce nr [....] , ale na terenie działki nr [....] obręb [....] . Działka ta pozostaje w posiadaniu spółki na podstawie umowy najmu zawartej w dniu [....] 02.2011r. z Przedsiębiorstwem [....] Sp. z o.o. Działalność w zakresie zbierania odpadów prowadzona jest w dwóch miejscach: w hali magazynowej znajdującej się przy budynku biurowym PPHU [....] Sp. z o.o., oraz na części utwardzonego placu od strony ul. [....] . Ustalono, że działka o nr [....] , na cele związane ze zbieraniem złomu, wykorzystywana jest przez [....] Spółkę z o.o. od 2011r., w związku ze sprzedażą działki o nr [....] ., a więc działki, która opisywana była we wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów z dnia 22.11.2005r. i z dnia 08.01.2007r., w oparciu o który Spółka ta uzyskała zezwolenie na zbieranie odpadów. Organ I Instancji podał, że jego zdaniem bezprzedmiotowość decyzji polega na tym, że działalność w zakresie zbierania odpadów nie jest prowadzona w miejscu wyznaczonym tą decyzją, a więc na terenie punktu skupu surowców wtórnych, który funkcjonował w obrębie działki nr [....] obr. [....] , co więcej nie jest możliwe powrotne prowadzenie zbierania odpadów na tejże działce z uwagi na fakt, że została sprzedana przez Wynajmującego, a zatem [....] Spółka z o.o. utraciła posiadany tytuł prawny do miejsca magazynowania odpadów wymaganego przepisem art. 63 ust. 1 ustawy o odpadach. Ponadto nastąpiła nieodwracalna zmiana stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie w/w zezwolenia: wyburzono halę magazynową i rozpoczęto budowę budynków mieszkalnych. Prowadzenie zbierania odpadów na działce nr [....] nie jest tożsame ze zbieraniem odpadów na działce nr [....] . Wygaszenie decyzji Prezydenta Miasta K. , udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów leży w interesie społecznym, ponieważ na podstawie tej decyzji - jako bezprzedmiotowej - nie może być prowadzona działalność w zakresie zbierania odpadów. Od decyzji Prezydenta Miasta K. odwołanie wniosła [....] spółka z o.o. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania I Instancji w całości. Decyzji zarzucono naruszenie art. 8, 107 § 1 KPA oraz art. 110 i 162 § 1 KPA Decyzją z dnia 1 marca 2012r. znak [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzje organu I Instancji. Na uzasadnienie wskazano, że zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśniecie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Wskazano, że okolicznościami, które nie są kwestionowane w sprawie jest prowadzenie obecnie w oparciu o decyzję z 19 lutego 2007r. działalności przez [....] Sp z o.o. z siedzibą w K. w innym punkcie nieruchomości przy ul. [....] niż pierwotnie tj. obecnie na działce [....] , a uprzednio na działce [....] . Zdaniem Kolegium nastąpiła w rozważnej sprawie zmiana stanu faktycznego uniemożliwiająca dalsze wykonywania decyzji z dnia 19 lutego 2007r., [....] . Bezprzedmiotowość decyzji z dnia 19 lutego 2007r. polega na tym, że działalność w zakresie zbierania odpadów nie jest prowadzona w miejscu wyznaczonym tą decyzją, a więc na terenie punktu skupu surowców wtórnych, który funkcjonował w obrębie działki nr [....] obr. [....] . Decyzja z dnia 19 lutego 2007r., określa miejsce na którym odwołujący może prowadzić działalność w zakresie zbierania odpadów, gdzie określono w pkt 1.2 decyzji "Miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów. Działalność w zakresie zbierania odpadów może być prowadzona na terenie punktu skupu surowców wtórnych zlokalizowanych w K. , przy ul. [....] ". Natomiast pkt 1.3.1 decyzji brzmi:" Odpady przyjęte od innych ich posiadaczy o rodzajach wyszczególnionych w powyższym punkcie 1.1 będą magazynowane w obrębie części nieruchomości zlokalizowanej w K. , ul. [....] -do której [....] Sp. z o.o. posiada tytuł prawny". Powyższe określenie miejsca prowadzenia działalności i magazynowania odpadów zdaniem Kolegium należy odczytywać łącznie z uzasadnieniem samej decyzji, w którym to uzasadnieniu wskazano, iż organ ograniczył miejsce magazynowania pozyskanych przez wnioskodawcę odpadów do miejsca wyznaczonego w aspekcie przepisów prawa budowlanego tj. hali magazynowej dla której spełniony został warunek art. 28 ustawy o odpadach i zaznaczono, iż działalność może być prowadzona jedynie w obrębie wyznaczonego punktu skupu surowców wtórnych zlokalizowanego w K. ul. [....] . Co więcej w uzasadnieniu decyzji powyższy punkt skupu surowców wtórnych określono w aspekcie posiadanej decyzji z dnia 15.12.1998r. znak: [....] tj. udzielającej "Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu [....] pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania dwóch hal magazynowych i budynku biurowo-usługowego zaplecza po zakładzie [....] przy ul. [....] w K. działka [....] obr. [....] na cele skupu złomu metali nieżelaznych". Miejsce określone w zezwoleniu jako miejsce zbierania w rym magazynowania odpadów wbrew twierdzeniom odwołania nie odnosiło się do dowolnego miejsca na terenie nieruchomości położonych w K. przy ul. [....] lecz dot. miejsca znajdującego się w obrębie punktu skupu surowców wtórnych na działce nr [....]. Powyższe z kolei prowadzi do przyjęcia, iż organ I instancji zasadnie przyjął, iż ze względu na fakt, iż punkt skupu surowców wtórnych aktualnie nie istnieje (został wyburzony), a w tym miejscu prowadzona jest inwestycja budowlana czego odwołujące strony nie kwestionują, decyzja z 19 lutego 2007r. stała się bezprzedmiotowa, a jej wygaszenie leży w interesie społecznym. Co więcej w rozważnej sytuacji niewątpliwie za wygaszeniem decyzji przemawia interes społeczny także w tym sensie, że brak wygaszenia decyzji powodowałby stan niepewności i pozostawienie decyzji w obrocie mogłoby prowadzić do niekontrolowanego składowania lub magazynowania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym, które nie zostało określone jako miejsce magazynowania odpadów w stosownej decyzji i które nie było przedmiotem analizy merytorycznej i prawnej pod kątem możliwości składowania lub magazynowania odpadów. Wobec powyżej wskazanego stanu faktycznego i prawnego Kolegium uznało za niezasadny zarzut naruszenia art. 110 KPA tj. gwarancji trwałości decyzji, gdyż w rozważanej sprawie zmieniły się istotne elementy decyzji, co wpłynęło na zastosowanie kodeksowego trybu wygaszenia tej decyzji. wypływająca z art. 110 KPA zasada związania organu administracji publicznej wydaną decyzją nie ma charakteru bezwzględnego w tym sensie, iż związanie oznacza w aspekcie proceduralnym to, że decyzja, która została doręczona (ogłoszona) stronie, nie może być zmieniona ani uchylona przez organ, który ją wydał, inaczej niż w postępowaniu administracyjnym przewidzianym w kodeksie i z udziałem stron tego postępowania. W rozważnej sprawie ponieważ zdaniem organu I i II instancji spełnione zostały przesłanki z art. 162 kpa zastosowano tryb wygaszenia decyzji przy udziale strony postępowania. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 8 kpa, Kolegium stwierdziło, iż zasada pogłębiania zaufania do organów państwa nie stoi na przeszkodzie temu, aby przeprowadzić postępowanie jeśli istnieją ku temu stosowne przesłanki. Z decyzja organu II Instancji nie zgodziła się [....] spółka z o.o. i wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. art. 7 KPA poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego skutkującego błędnym wygaszeniem decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 lutego 2007r. 2. art. 8 KPA poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 lutego 2007r., mimo wcześniejszego udzielenia przez pracownika organu I Instancji informacji iż brak jest podstaw do wygaszenia decyzji, a także mimo że skarżący działając w zaufaniu do jej treści mógł przypuszczać ze nadal decyzja będzie funkcjonować w obrocie prawnym oraz poprzez błędne stwierdzenie, że decyzja nie wywoła dla Skarżącej negatywnych skutków prawnych 3. art. 105 KPA poprzez nieumorzenie postępowania, pomimo iż prowadzenie tego postępowania było bezprzedmiotowe 4. 107 §1 i §3 KPA poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 lutego 2007 z błędnym powołaniem się na okoliczność, że w uzasadnieniu wygaszonej decyzji wskazano konkretne miejsce prowadzenia działalności i magazynowania odpadów mimo iż uzasadnienie nie jest częścią dyspozytywną decyzji 5. art. 110 KPA poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 lutego 2007z błędnym powołaniem się na okoliczność, że w uzasadnieniu wygaszonej decyzji wskazano konkretne miejsce prowadzenia działalności mimo iż uzasadnienie decyzji nie jest częścią dyspozytywną decyzji a organ związany jest rozstrzygnięciem decyzji w którym oznaczono miejsce prowadzenia działalności i magazynowania odpadów przy ul. [....] w K. , do której skarżący ma tytuł prawny 6. art. 162 KPA poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 lutego 2007 mimo braku jej bezprzedmiotowości oraz mimo braku przepisu prawa, interesu społecznego lub interesu strony, który byłby podstawą jej wygaśnięcia 7. art. 28 ust. 5 pkt. 2 , art. 63 ust. 1 i ust. 6 pkt. 6 ustawy o odpadach, poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 19 lutego 2007r., mimo, ż nie jest konieczne oznaczenie miejsca magazynowania odpadów w sposób bardziej szczegółowy niż oznaczenie terenu do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny. Samorządowe Kolegium odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 poz 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. W wyniku dokonanej przez Sąd oceny postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 162 § 1 pkt. 1 KPA organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W niniejszym przypadku przepis ten oznacza, że organ administracji publicznej jest obowiązany stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli spełnione są łącznie dwie przesłanki: 1. decyzja stała się bezprzedmiotowa, 2. stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie społecznym lub w interesie strony. W niniejszej sprawie problem prawny sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 19 lutego 2007r znak [....] stała się bezprzedmiotowa, a zatem czy zachodzi przesłanka do stwierdzenia jej wygaśnięcia w trybie art. 162 KPA. Zdaniem organów obu instancji decyzja stała się bezprzedmiotowa, gdyż zmieniło się miejsce zbierania i magazynowania odpadów, które szczegółowo ustalone zostało w uzasadnieniu decyzji. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela tego poglądu. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z art. 107 § 1 i 3 KPA decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Nie ma wątpliwości zatem, że uzasadnienie jest częścią decyzji administracyjnej, ale nie ulega też wątpliwości, że przepis rozróżnia uzasadnienie decyzji od jej rozstrzygnięcia (sentencji). Sentencja powinna być sformułowane jasno i precyzyjnie, w ten sposób by rozstrzygnięcie było zrozumiałe dla stron nawet bez uzasadnienia, które nie zawsze musi być składnikiem decyzji. Inaczej rzecz ujmując, rozstrzygnięcie (osnowa decyzji) musi być sformułowane w taki sposób, aby nie było wątpliwości, czego ono dotyczy, jakie uprawnienia zostały przyznane lub jakie obowiązki zostały na stronę nałożone (tak wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2010 r. III SA/Kr 586/10). W niniejszej sprawie organ administracyjny przed wydaniem decyzji z dnia 19 lutego 2007r zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, prowadził obszerne postępowanie wyjaśniające. Między innymi w dniu [....] grudnia 2006r. przeprowadzone zostały oględziny nieruchomości przy ul. [....] . Z treści protokołu wynika, że organ już choćby na podstawie tej naoczni miał wiedzę o tym, że nieruchomość przy ul. [....] obejmuje znaczny obszar i różne miejsca pod tym adresem mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów. Zobowiązał nawet wnioskodawcę do sprecyzowania takiego właśnie konkretnego miejsca, co też wnioskodawca uczynił. Mając świadomość wszystkich ww. okoliczności organ jednakże określił w sentencji decyzji miejsce prowadzenia działalności: na terenie punktu skupu surowców wtórnych zlokalizowanego przy [....] , a ponadto: odpady będą magazynowane w części nieruchomości zlokalizowanej w K. , ul. [....] – do której [....] spółka z o.o. posiada tytuł prawny. Gdyby organ rzeczywiście chciał bardziej szczegółowo określić miejsce wykonywania działalności, mógł przynajmniej wskazać numer działki ewidencyjnej przy ul. [....] . Trzeba też zaznaczyć, że sformułowanie "punkt skupu surowców wtórnych" nie ma swojej definicji ustawowej, zatem można przyjąć, że znajduje się tam, gdzie zgodnie z pozwoleniem (decyzją ) może być i jest prowadzony skup tych surowców. Nie jest to zatem jakieś szczególne określenie które wskazuje na konkretne miejsce przy ul. [....] . Obecnie skutkami swojego niedopatrzenia czy też braku precyzji organ chce obciążyć Skarżącą, która rację ma twierdząc, że miała prawo mniemać, że każda hala magazynowa i utwardzony plac który położony jest przy ul. [....] do której ma tytuł prawny - jest objęty zezwoleniem. [....] spółka z o.o. posiada tytuł prawny do nieruchomości położonej przy ul. [....] w K. – działki nr [....] obr. [....] , na podstawie umowy najmu zawartej w dniu 10 lutego 2011r. z Przedsiębiorstwem [....] sp. z o.o., a działalność prowadzona jest w hali magazynowej oraz na części placu utwardzonego przy ul. [....] . Ten stan faktyczny odpowiada sentencji decyzji z dnia 19 lutego 2007 r. Prezydenta Miasta K. Wobec powyższego zdaniem Sądu nie została spełniona przesłanka bezprzedmiotowości decyzji administracyjnej, pozwalająca na jej wygaszenie. Na marginesie można tylko zauważyć, że organy obu Instancji dość lakonicznie odniosły się do kolejnych przesłanek jakimi są: "interes społeczny i interes strony". Zdaniem Sądu proste porównanie "interesu społecznego" (za który organ uważa wyeliminowanie z obrotu decyzji administracyjnej jego zdaniem bezprzedmiotowej ) oraz "interesu strony" (którego organ w ogóle nie dostrzega ani nie definiuje) prowadzi do wniosku, że organ wydając przedmiotową decyzję w ogóle tych kwestii nie rozważył. Strona jest wszak przedsiębiorcą, który nie przystąpił do prowadzenia swojej działalności gospodarczej nielegalnie, ale uzyskał niezbędną i wystarczająca decyzję udzielająca zgody na ten rodzaj działalności jakim jest zbieranie odpadów. Zatrudnia zapewne pracowników, płaci podatki i jest jednym z licznych elementów gospodarki krajowej tworzących PKB. Okoliczności te i wiele innych składają się właśnie na "interes strony" i w żadnym wypadku organ nie może tracić również tej przesłanki z pola widzenia dokonując rozstrzygnięcia. Dokonywana obecnie przez organ interpretacja własnej decyzji, polegająca na tym, że rozstrzygnięcia poszukuje w jej uzasadnieniu (którego również mogłoby w decyzji nie być) rażąco zdaniem Sądu narusza art. 8 KPA. Zasada pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej konstytuowana tym przepisem polega w pierwszej kolejności na przestrzeganiu zasad i reguł postępowania przyjętych w KPA, poczynając od zasad ogólnych przez rozwiązania przyjęte w przepisach szczególnych. Zasada ta stanowi w istocie klamrę która spina całość ogólnych zasad postępowania, jest to bowiem zasada najszersza pod względem zakresu i najbardziej doniosła pod względem politycznym. O sile państwa i skuteczności jego działania decyduje zaufanie obywateli do władzy państwowej. To właśnie organy administracyjne na co dzień realizują "styk" władzy i obywatela Poszanowanie tej zasady leży zatem nie tylko w interesie obywateli ale również w sferze ochrony interesów państwa. Przepis ten to także gwarancja ochrony jednostki i jej praw wobec władczego działania organu. (B. Adamiak, J. Borkowski, KPA. Komentarz , wyd. 12 Warszawa 2012). Decyzja naruszając tę podstawowa zasadę nie może zdaniem Sądu pozostać w obrocie prawnym. Ponownie rozstrzygając sprawę, organ weźmie pod uwagę poglądy prawne wyrażone w niniejszym rozstrzygnięciu. Decyzje organów obu instancji na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 poz 270) należało uchylić. O kosztach postępowania orzeczono jak w pkt. II sentencji wyroku na zasadzie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 poz 270).