II SA/Kr 580/24

PostanowienieWSA w Krakowie2024-12-11

Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieustanowienia przez skarżącego zamieszkałego za granicą pełnomocnika do doręczeń w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy skarżący zamieszkały za granicą nie ustanowi w wyznaczonym terminie pełnomocnika do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej, mimo wezwania sądu. Niewykonanie tego obowiązku, wynikającego z art. 299 § 2 i § 3 p.p.s.a., stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek wysłać postanowienie o odrzuceniu skargi również do skarżącego zamieszkałego za granicą, nawet jeśli nie ustanowił on pełnomocnika do doręczeń.
Stan faktyczny
Skarżący, będący spadkobiercami współwłaścicieli nieruchomości, wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarga została opłacona. Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie. Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do określenia naruszenia ich interesu prawnego, przedstawienia dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, podpisania skargi przez jedną z osób oraz podania numerów PESEL. Następnie skarżący zostali wezwani do podania kompletnego adresu jednej ze skarżących. Ostatecznie jeden ze skarżących, S. O., zamieszkały za granicą, został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie wykonali większości wezwań, w tym obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym wpis od skargi w kwocie 300 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W., M. K., M. C., S. U., A. W., J. K., G. W., O. W., A. W., A. W., M. G., S. G., R. K., H. G., E. S., T. K., K. K., R. K., P. K., M. K., J. O. i S. O. na uchwałę nr LXVI/1635/17 Rady Miasta Krakowa z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym wniesiony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej (art. 299 § 2 p.p.s.a.). W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1 (art. 299 § 3 p.p.s.a.). Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dwadzieścia dwie osoby fizyczne (spadkobiercy byłych współwłaścicieli nieruchomości oznaczonych jako część działek nr [...] i nr [...] w obr. [...] jedn. ewid. [...] w K. w granicach parcel l. kat. [...], l. kat. [...], l. kat. [...] gm. kat. [...] (KW nr [...])) wywiodły – opłaconą (k. 102) – skargę na plan miejscowy, wnosząc o: 1) stwierdzenie nieważności w części dotyczącej działki nr [...]; 2) zasądzenie solidarnie zwrotu kosztów postępowania; 3) wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w zaskarżonej części. Rada Miasta Krakowa wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a (brak wykazania naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia stosowani do wymagań przepisu szczególnego) albo pkt 6 p.p.s.a. (brak poprzedzenia bezskutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia). Zarządzeniem z 26 kwietnia 2024 r. (k. 103) skarżący zostali wezwani – pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez: 1) określenie naruszenia ich interesu prawnego lub uprawnienia, 2) przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, 3) podpisanie skargi przez A. W., 4) podanie numerów PESEL. Zarządzeniem z 26 czerwca 2024 r. (k. 150) skarżący zostali wezwani – pod rygorem zawieszenia postępowania – do podania kompletnego adresu skarżącej J. K. Zarządzeniem z 28 sierpnia 2024 r. (k. 204) skarżący S. O. został wezwany – pod rygorem odrzucenia skargi – do ustanowienia w terminie dwóch miesięcy pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Z akt sądowych wynika, że skarżący zadośćuczynili wyłącznie jednemu z trzech zarządzeń, tj. podali kompletny adres skarżącej J. K. (k. 197). W tym stanie rzeczy Sąd postanowił o odrzuceniu skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a. w przypadku S. O.) i zwróceniu kwoty 300 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niniejsze postanowienie podlega doręczeniu także skarżącemu S. O. (na adres w W.), który nie wykonał obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd przyjął bowiem (por. odmienne stanowisko – postanowienie WSA w Warszawie z 26 lipca 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2488/12), że nie należy na podstawie art. 300 p.p.s.a. w zw. z art. 1135[5] § 2 Kodeksu postępowania cywilnego pozostawiać postanowienia o odrzuceniu skargi w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Z porównania art. 299 § 3 p.p.s.a. (przepis dotyczący skarżącego) i art. 299 § 4 (przepis dotyczący uczestnika postępowania) wynika bowiem, że intencją ustawodawcy nie było – w przypadku takim jak w niniejszej sprawie – zwolnienie sądu z obowiązku wysyłania do skarżącego zamieszkałego za granicą dalszych wszelkich pism sądowych.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło