II SA/Kr 586/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Magda Froncisz Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2025 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję nr 168/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 26 marca 2025 r., znak WOB.7721.441.2024.KJAS w przedmiocie nienałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz K.K. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – powiat grodzki decyzją z dnia 9 grudnia 2024 r. działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. nie nałożył na inwestora K.K. będącego jednocześnie właścicielem działki nr [...] obr. [...] P. w K. przy ul. P. w K. wykonania określonych czynności lub robót mających na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych związanych z ułożeniem geokraty na terenie działki nr [...] obr. [...] – ze względu na zgodność zrealizowanych robót budowlanych z prawem. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 5 marca 2024r. przeprowadzono czynności kontrolne przedmiotowej nieruchomości, ustalając, iż działka nr[...] obr. [...] przy ul. P. w K. jest zabudowana dwoma budynkami. Obiekt widoczny na mapie ewidencyjnej w północnej części dziatki nr [...] w granicy z dz. nr [...] nie istnieje. Teren od strony wschodniej (ul. P. w chwili czynności kontrolnych nie ogrodzony. Wiadomym z urzędu jest, że przedmiotowa działka znajduje się w obszarze obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "P. -K. " uchwalonego uchwałą nr XXXIII/412/11 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 grudnia 2011 r. Przedmiotowa działka nr [...] obr. [...] leży na terenie oznaczonym w planie jako NA5 — teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gdzie minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego ma wynosić 60%. Ustalono, że nawierzchnia wjazdu na teren działki nr [...] wykonana jest z kostki betonowej (fragment znajdujący się na działce nr [...] własność ZDNIK). Nawierzchnia terenu działki nr [...] wykonana z geokraty o wymiarach 0,50 x 0,50 m, z wypełnionymi otworami gruntem. Teren w części ograniczony obrzeżami betonowymi (krawężnikami) o szerokości 0,06 m., a częściowo fragmentem istniejącego muru ceglanego. Obrzeż, oraz istniejący mur z cegły zaznaczono na szkicu sytuacyjnym. W chwili czynności kontrolnych, roboty nie były prowadzone, a na ternie widoczna pryzma ziemi (gruntu). Z powyższych czynności sporządzono protokół oraz wykonano dokumentację fotograficzną. Z przedłożonej opinii projektanta wynika, że działka nr [...] obr. [...] przy ul. P. w K. zabudowa jest dwoma budynkami istniejącymi co najmniej od lat 60 tych XX wieku. Miejscowy plan zagospodarowania terenu przestrzennego obowiązujący na przedmiotowym terenie obowiązuje od 20 stycznia 2012 r. Ponadto w dniu wejścia w życie działka nr [...] obr. [...] nie spełniała wymogu w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej ze względu na istniejącą zabudowę. W ocenie autora opinii prace związane z ułożeniem geokraty i ustabilizowaniem przedmiotowego terenu nie powinny być poddawane ocenie w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej z obowiązującym planem miejscowym. W przedmiotowej opinii autor dokonał obliczenia powierzchni biologicznie czynnej dla części niezabudowanej dz. nr [...] obr. [...] w K. przyjmując do obliczeń, iż powierzchnia położonej geokraty to 204 m2 x 0,88 współczynnik powierzchni biologicznie czynnej zgodnie z deklaracją właściwości użytkowych nr [...] co daje wynik 179,50 m2. Dla powierzchni niezabudowanej działki autor opinii obliczył, że wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynosi 67 %, a z obliczeń wynika, że dla części na której wykonano ułożenie geokraty zachowano współczynnik powierzchni biologicznie czynnej zgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (wskaźnik te wynosi 67% przy wymaganym 60%). W ocenie organu wykonane na terenie działki nr [...] obr. [...] prace związane z ułożeniem geokraty, stanowiącej wzmocnienie nawierzchni z wypełnieniem otworów geokraty gruntem (ziemią), jak również wyjaśniania zawarte w opinii stanowią podstawę do zakończenia prowadzonego postępowania administracyjnego i nie nakładania na właściciela wykonania określonych czynności lub robót mających na celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych związanych z ułożeniem geokraty na terenie działki nr [...] obr. [...] . Po rozpatrzeniu zgromadzonego w aktach materiału dowodowego, w tym opinii osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane organ stwierdził, że nie ma konieczności wykonania dodatkowych robót budowlanych bądź czynności w myśl art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji złożył K.K. . Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 26 marca 2025 r. nr 168/2025 utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem postępowania pozostaje utwardzenie wjazdu na teren działki nr [...] z kostki betonowej. Nawierzchnia terenu działki nr [...] wykonana z geokraty o wymiarach 0,50 x 0,50 m, z wypełnionymi otworami gruntem. Teren w części ograniczony obrzeżami betonowymi (krawężnikami) o szerokości 0,06 m a częściowo fragmentem istniejącego muru ceglanego. Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. I tak, po myśli art. 29 ust. 4 pkt 4 ustawy nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzaniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. W ocenie MWINB przedmiotowe roboty budowlane odpowiadają dyspozycji ww. przepisu, w związku z czym nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia. Jednakże należy zaznaczyć, iż zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny jeśli realizacja obiektu budowlanego nie wymaga ani uzyskania pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia, to organy nadzoru budowlanego mogą jedynie prowadzić tzw. postępowanie naprawcze pod kątem sprawdzenia, czy obiekt budowlany nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia dla środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ustawy Prawo budowlane) jeśli istnieją uzasadnione podstawy do przyjęcia, że obiekt budowlany tego rodzaju zagrożenia może stwarzać (wyrok NSA z 21.04.2022 r., II OSK 1526/19). MWINB przychylając się do powyższego poglądu stwierdził, że należało zbadać zgodność wykonanych robót budowlanych z przepisami. Do takich przepisów należy zaliczyć w szczególności przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowa działka znajduje się w obszarze obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "P. -K. " uchwalonego uchwałą nR XXXIII/412/11 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 grudnia 2011 r. Przedmiotowa działka nr [...] obr. P. leży na terenie oznaczonym w mpzp jako NA5 — teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gdzie minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego ma wynosić 60%. Poddając analizie zgodność przedmiotowych robót z mpzp należy zaznaczyć, iż w treści opinii mgr inż. arch. R.S. autor dokonał obliczenia powierzchni biologicznie czynnej dla części niezabudowanej dz. nr [...] obr. [...] w K. przyjmując do obliczeń, iż powierzchnia położonej geokraty to 204 m2 x 0,88 współczynnik powierzchni biologicznie czynnej zgodnie z deklaracją właściwości użytkowych nr [...] co daje wynik 179,50 m2. Dla powierzchni niezabudowanej działki autor opinii obliczył, że wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynosi 67%, a z obliczeń wynika, że dla części na której wykonano ułożenie geokraty zachowano współczynnik powierzchni biologicznie czynnej zgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odpowiadając na zarzut skarżącego dotyczący braku wyznaczonych miejsc postojowych MWINB wskazał, iż przedmiotem postępowania nie jest budowa parkingu dla którego należy wyznaczyć miejsca parkingowe. MWINB wskazuje, iż do kompetencji nadzoru budowlanego należy weryfikacja wykonanych przez inwestora robót budowlanych, a z akt przedmiotowej sprawy jasno wynika, iż K.K nie wykonał żadnych miejsc postojowych, które należy rozumieć jako wydzielone z przestrzeni wyznaczone miejsca postojowe służące do parkowania samochodów. Na marginesie należy jeszcze wskazać, iż zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 7 Prawa budowlanego nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa stanowisk postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie, z wyjątkiem sytuowanych na obszarze Natura 2000. Organ odwoławczy wskazuje, iż skoro realizacja stanowisk postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie pozostaje zwolniona z reglamentacji Prawa budowlanego, to inwestor może je wykonać bez konieczności dokonywania zgłoszeń czy uzyskiwania pozwoleń, o ile są zgodne z przepisami. Z kolei w odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku włączenia wskazanych przez skarżącego akt postępowań skargowych do akt niniejszego postępowania organu I instancji MWINB wskazał, iż PINB w uzasadnieniu skarżonej decyzji zaznaczył, iż sprawy prowadzone pod znakami RPE.5011.1496.2023.MMA oraz RPA.050.584.2024.MMA stanowiły wyłącznie akta skargowe w sprawach, które zostały następnie przesądzone w wyroku WSA w Krakowie z dnia 3 października 2024r. sygn. akt II SAB/Kr 159/24, tj. w zakresie zasadności wszczęcia niniejszego postępowania oraz przyznania K.K. statusu strony. Organ powiatowy prawidłowo wykazał, że po analizie dostępnego projektu budowlanego tj. zagospodarowania terenu sporządzonego przez uprawnionego projektanta na mapie do celów projektowych można wywnioskować, że rzędne terenu działki sąsiedniej nr [...] były i są wyżej niż teren działki nr [...] . Wskazać należy, iż choćby w centralnej części działki [...] rzędna terenu wynosi 202,06 m.n.p.m., gdzie na działce nr [...] rzędna w centralnej części działki wynosi 200,85 m.n.p.m., co daje 1,21 m różnicy w pionie pomiędzy poziomem terenu działki nr [...] , a działką nr [...] Dalej, przy wjeździe na teren działki nr [...] (rzędna wynosi 201,03 m.n.p.m.) a terenu działki nr [...] (200,85 m.n.p.m.) co daje różnicę 0,18 m. Wobec powyższego naturalny spadek terenu ukształtowany był w kierunku działki nr [...] Dalej zaznaczyć należy, iż do opinii projektanta przedłożonej w PINB w dniu 11 kwietnia 2024 r., została dołączona mapa inwentaryzacji ekokraty na działce nr [...] , sporządzona w dniu 3 kwietnia 2024 r., przez geodetę uprawnionego. PINB prawidłowo ustalił, że z przedmiotowej mapy wynika, iż po wykonaniu robót związanych z ułożeniem geokraty rzędne działki nr [...] są niższe w stosunku do rzędnych znajdujących się na zagospodarowaniu terenu zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 września 2023 r. stanowiącej załącznik do pozwolenia na budowę. W centralnej części działki zamiast 202,06 m.n.p.m., aktualnie jest 201,90 m.n.p.m. Na wjeździe na teren działki nr [...] rzędna wynosiła 201,03 m.n.p.m., a aktualnie wynosi 200,98 m.n.p.m. W narożu południowozachodnim rzędna terenu wynosiła 201,68 m.n.p.m., aktualnie wynosi 201,43 m.n.p.m. Reasumując, PINB prawidłowo w treści skarżonej decyzji stwierdził, że w wyniku przedmiotowych robót budowlanych nie podniesiono terenu na działce nr [...] . Reasumując wszystkie powyższe ustalenia, brak jest jakichkolwiek przesłanek uzasadniających prowadzenie postępowania legalizacyjnego lub naprawczego wobec dotychczas przeprowadzonych robót budowlanych polegających na wykonaniu utwardzenia terenu i umieszczenia geokraty, na działce nr [....] obr. [...] w K Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł K.K. zarzucając niewyjaśnienie wszystkich istotnych aspektów sprawy oraz brak zajęcia stanowiska wobec dostarczonych przez skarżącego dowodów. Skarżący stwierdził, że organy nie przeprowadziły wizji lokalnej z udziałem stron postępowania. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji organu nadzoru budowlanego, o odmowie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem organu, roboty budowlane wykonane przez inwestora (utwardzenie terenu geoktatą), zwolnione były z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę oraz nie wymagały zgłoszenia, zaś w zakresie wymogu zachowania terenu biologicznie czynnego przedmiotowej działki, roboty te były także zgodne z zapisami obowiązującego dla tego obszaru miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie sądu decyzja jest wadliwa. Zgodnie z dyspozycją art 50 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 z późn. zm.(dalej; ustawa), w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach. Z kolei przepis art. 51 ust. 1 przesądza, iż przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (pkt1) albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (pkt. 2). Przepis art. 51 ust. 7 stanowi, iż przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Przytoczone wyżej przepisy regulujące tzw. postępowanie naprawcze, mają zastosowanie w sytuacji, kiedy organ nadzoru budowlanego stwierdzi, że przy wykonywaniu robót budowlanych nastąpiły nieprawidłowości o różnym charakterze, poza tzw. samowolą budowlaną. Ugruntowanym w orzecznictwie jest pogląd prawny (podziela go też organ), że roboty budowlane nie objęte wymogiem uzyskania pozwolenia na budowę ani też nie objęte procedurą zgłoszeniowa mogą być przedmiotem postępowaniem, o którym mowa w wyżej przytoczonej regulacji, w sytuacji, kiedy organ nadzoru budowlanego stwierdzi, że wykonywane są one w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska, lub wykonywane są niezgodnie z przepisami. Stanowisko to jest zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r. II OPS 1/16 w której wskazano, że do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine. Czym innym jest bowiem kwestia tzw. zgody budowlanej (uzyskanie wymaganego pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia), a czym innym kwestie związane z bezpieczeństwem i szeroko rozumianą legalnością prowadzonych robót budowlanych. Co do niezgodności robót budowlanych z przepisami, to w ocenie sądu przepisy, o których mowa w art 50 ust 1 pkt 4 to między innymi, przepisy techniczno-budowlane, przepisy ochrony środowiska czy w końcu zapisy aktów prawa miejscowego. Dla poparcia tej tezy warto przytoczyć pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2023 r. II OSK 2650/20, w którym wskazano, ze budowa obiektu budowlanego, gdyby nawet nie wymagała pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, dokonana wbrew postanowieniom tego planu, jest innym przypadkiem samowoli budowlanej, polegającym na budowie tego obiektu niezgodnie z przepisami w świetle art. 50 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 P.b. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2022 r. II OSK 684/19, z dnia 6 grudnia 2017 r., II OSK 151/17, z dnia 30 stycznia 2020 r., II OSK 696/1, z dnia 14 stycznia 2025 r. II OSK 1063/22). Przyjmując zatem prawidłowe założenia materialno-prawne, w ocenie sądu, organ wadliwie ocenił zgodność robót budowlanych będących przedmiotem postępowania (utwardzenie terenu) z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "P. -K. . Jak wskazuje organ, minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego w obszarze NA5 — teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w którym położona jest utwardzona działka, to 60%. Uwzględniając nieutwardzony geokratą teren tej działki (teren biologicznie czynny) to 67 %. Dalej organ wskazuje, że obliczając tą wartość uwzględniono wyłącznie niezabudowaną część działki nr [...] , przy czym organ oparł się w tych ustaleniach na przedłożonej przez inwestora "opinii projektanta" oraz jego ocenie prawnej. Postępowanie takie jest jaskrawię wadliwie. Organ nie może wyłącznie opierać się na dostarczonej przez inwestora prywatnej opinii, tym bardziej, jeżeli zawiera ona oczywiste przekłamania, nieścisłości lub jest oparta o wadliwe założenia. Po pierwsze, utwardzenie terenu tzw. geokratą w pewnych warunkach nie oznacza wyłączenie tak utwardzonego obszaru z terenu biologicznie czynnego. Jeżeli technologia wykonania geokraty zapewnia naturalną wegetację roślin oraz retencję wód opadowych i roztopowych, można tak utwardzony teren zaliczyć do terenu biologicznie czynnego (por wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2021 r. II SA/Kr 1324/20, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 grudnia 2024 r. II SA/Bk 739/24). Organ nie dokonał jednak żadnych ustaleń w tym zakresie, a materiał fotograficzny zamieszczony w aktach administracyjnych, zdaje się możliwość taką wykluczać. Po drugie utwardzenie terenu jest zwolnione z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę oraz dokonania zgłoszenia (art 29 ust 4 pkt 4 ustawy Prawo budowlane) wyłącznie, jeśli dotyczy działki budowlanej a utwardzenie to pełni rolę służebną względem zabudowy planowanej lub istniejącej. Z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę nie jest natomiast zwolnione utwardzenie terenu służące samoistnym celom, takim jak tworzenie placów składowych, manewrowych, miejsc postojowych - poza wyjątkiem, o którym mowa w art. 29 ust 2 pkt 7 ustawy Prawo budowlane (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2024 r. II OSK 794/23). Dokonując ustaleń w tym zakresie organ powinien kwestie tą należycie ocenić i uzasadnić, czego zdaniem sądu nie dokonał. Przede wszystkim jednak wskazać należny, że pojęcie "teren biologicznie czynny" jest definiowany przez art. 2 pkt 28 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.). jako teren zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych i roztopowych, teren pokryty ciekami lub zbiornikami wodnymi, z wyłączeniem basenów rekreacyjnych i przemysłowych, a także 50 % powierzchni tarasów i stropodachów oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2. Ta sama ustawa w art. 2 pkt 29a, stanowi, że udział powierzchni biologicznie czynnej to stosunek sumy powierzchni biologicznie czynnych znajdujących się na działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Pojęcie to definiowane jest także przez § 5. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "P. -K. , który stanowi, że następujące określenia stosowane w uchwale oznaczają: wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej - należy przez to rozumieć parametr wyrażony jako procentowy udział powierzchni terenu zieleni w powierzchni terenu inwestycji, z zastrzeżeniem, że w obliczeniu wskaźnika nie uwzględnia się powierzchni zieleni projektowanej na dachach, tarasach i ścianach budynków. Jak wynika z ustaleń organu, teren działki nr [...] jest zabudowany dwoma budynkami. Teren zajęty pod tą zabudowę nie został przez organ uwzględniony przy obliczaniu powierzchni terenu biologicznie czynnego działki, co w sposób oczywisty narusza regulację zawartą w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ale też regulację ustawową, Żadne reguły nie umożliwiają obliczania terenu biologicznie czynnego dla niezabudowanego obszaru działki. Obszar zajęty pod zabudowę kubaturową jest wyłączony z terenu biologicznie czynnego poza wyjątki, o których mowa w art. 2 pkt 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. w zakresie 50 % powierzchni tarasów i stropodachów oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2. Bez znaczenia jest, kiedy dana działka została zabudowana. Dla oceny legalności robót budowlanych na działce już zabudowanej, dokonywanych po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w kontekście zachowania powierzchni biologicznie czynnej, zabudowę tą należy bezwzględnie uwzględnić. Działkę taką można utwardzić w takim stopniu, w jakim przy uwzględnieniu zabudowy istniejącej ma zapewniony, wymagany przepisami planu miejscowego, obszar terenu biologicznie czynnego, rozumiany jako stosunek sumy powierzchni biologicznie czynnych (terenów zapewniających naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych i roztopowych), znajdujących się na działce budowlanej do powierzchni tej działki. Wyłączanie obszaru działki zajętej już pod zabudowę, z terenu, dla którego organ oceniający zgodność robót budowlanych, z zapisami planu miejscowego, jest działaniem jaskrawo sprzecznym z obowiązującymi regulacjami. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni wyżej zaprezentowane stanowisko. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c a także 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.