II SA/Kr 590/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 3 marca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 3 marca 2016 r. znak: [...] uchylające w całości postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 12 stycznia 2016 r. znak: [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 29 października 2014 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia pn.: "Zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczo-garażowego (zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 22.12.2014 r. znak: [...] na zakład usługowy - przerób i obróbka drewna", W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że utrzymanie w obrocie prawnym skarżonego postanowienia do czasu jego prawomocnej oceny przez Sąd naraża go na konieczność poniesienia kosztów sporządzenia opracowania, które w konsekwencji, po prawomocnym rozpoznaniu zagadnienia zasadniczego i wszystkich kwestii wpadkowych, może się okazać zbędne i bezcelowe. Poniesione koszty nie będą skarżącemu powetowane. Podniósł również, że występuje wysokie prawdopodobieństwo wycofania skarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W pierwszej kolejności należało ocenić dopuszczalność wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia. Należy zauważyć, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295), (por. postanowienia NSA z 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, orzeczenia dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw, ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Taki właśnie charakter ma zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie kasatoryjne, które nie posiada ze swej istoty przymiotu wykonalności. Poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia nie nastąpiło merytoryczne "załatwienie sprawy", lecz uchylenie postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach opisanego na wstępie przedsięwzięcia. Należy więc stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie przyznaje żadnych uprawnień, ani też nie nakłada obowiązków, których wykonanie mogłoby, w razie uchylenia postanowienia przez Sąd, doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy też zaakcentować, że prowadzenie postępowania przez organ I instancji na skutek uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie jest wykonywaniem postanowienia. Zatem zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. i nie może do niej mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w tym przepisie. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ma miejsce wówczas, gdy nie będzie możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia bądź powrót do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1369/15 oraz z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12. Sąd nie ma obowiązku "poszukiwania" w aktach sprawy przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązki w tym zakresie obciążają wnioskodawcę. Stąd też uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest uzasadnione. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2016 r. sygn. II OZ 727/16). Uprawdopodobnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może opierać się wyłącznie na twierdzeniach strony. Zawarta we wniosku argumentacja winna być zatem poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które realnie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, czego skarżący nie uczynił. Ogólnikowe twierdzenia skarżącego o konieczności poniesienia kosztów sporządzenia opracowania są niewystarczające do uznania wniosku za zasadny. Należy też podkreślić, że dla kwestii zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie ma znaczenia wyrażone w skardze przekonanie strony o dużym prawdopodobieństwie uchylenia zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 2016 r., sygn. II GZ 575/16). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.