II SA/Kr 594/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca 2015 r. wniosku strony skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] " z siedzibą w K. w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 marca 2015 r. [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją z dnia 16 marca 2015 r. [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 12 sierpnia 2013 r. o stwierdzeniu z urzędu wygaśnięcia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i umorzyło postępowanie I instancji. Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. strona skarżąca wniosła skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Na uzasadnienie podniesiono, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnej do odwrócenia szkody. Strona Skarżąca podniosła, że realizacja przez inwestora inwestycji spowoduje nieodwracalne skutki, a teren w planach zagospodarowania przestrzennego nie jest przewidziany dla takich inwestycji o jakie ubiega się inwestor. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zdaniem Sądu, żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez stronę skarżącą uprawdopodobniona. Przedmiotem skargi jest decyzja o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 12 sierpnia 2013 r. o stwierdzeniu z urzędu wygaśnięcia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i umorzeniu postępowanie I instancji We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca nie przytoczyła takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania tej decyzji. Także z okoliczności sprawy nie wynika, aby udzielenie ochrony tymczasowej było konieczne. Sąd wskazuje, iż prawda jest, że inwestor może obecnie starać się o decyzję o pozwoleniu na budowę, a budowa obiektu prowadzi do powstania zmian w rzeczywistości, nie jest jednak procesem nieodwracalnym. Wstrzymanie wykonania decyzji nie jest instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Normalne następstwa procesu inwestycyjnego, chociaż przez strony zainteresowane mogą być postrzegane jako negatywne czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu. Dlatego twierdzenie strony skarżącej, że w wyniku wykonania decyzji dojdzie do realizacji inwestycji, nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nadto w orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżących (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12). Wskazywane przez skarżących okoliczności nie odpowiadają żadnej z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Sam fakt, że inwestor może wybudować obiekt do czasu rozpoznania sprawy, nie uprawdopodabnia jeszcze, że stronie zostanie wyrządzona szkoda. Nadto sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do wstrzymania procesu budowlanego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji (por. II OZ 1059/05). Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.