II SA/Kr 601/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędzia WSA Piotr Fronc Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi S. L. i W. L. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 28 lutego 2025 r. znak: WI-I.7840.2.139.2024.MŁ w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją Nr 993/6740.1/2024 z dnia 25 października 2024 r., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 725) oraz art. 104 k.p.a. Prezydent Miasta Krakowa udzielił inwestorowi G. M. pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego na dz. nr [...] obr[...] j. ewid. K. , zatwierdził projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi, c.o., elektryczną, wod-kan., wentylacji mechanicznej oraz instalacjami zewnętrznymi, elektryczną, wod-kan. kanalizacją deszczową, zbiornikiem wód deszczowych, dojściem i dojazdem wraz z rozbiórką istniejącego budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w K.. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli W. L. i S. L.. Decyzją z dnia 28 lutego 2025 r. znak: WI-I.7840.2.139.2024.MŁ, Wojewoda Małopolski: - uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie rozbiórki istniejącego budynku mieszkalnego na dz. nr [...] obr. [...] ewid. K. i w tym zakresie (określając prawidłowo obręb ewidencyjny w którym znajduje się działka nr [...]) orzekł o rozbiórce istniejącego budynku mieszkalnego na dz. nr [...] obr[...] j. ewid. K. - w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczących projektu budowlanego określony został w art. 35 ust. 1 Pr. bud. W zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Wojewoda ustalił, że przedłożone w aktach organu I instancji oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki [...] zostało złożone w sposób prawidłowy przez Inwestora. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektonicznobudowlany, wykonane zostały w formie elektronicznej i jako załączniki do decyzji opatrzone zostały klauzulą stanowiącą o zatwierdzeniu niniejszego projektu (podpisem elektronicznym). Opracowanie zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie. Zawartość w/w opracowania jest kompletna. Załączone do dokumentacji projekty, tj. pzt oraz pab zostały opracowane przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia. Część rysunkową pzt, wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, sporządzonej przez uprawnionego geodetę. Główny projektant potwierdził zgodność treści mapy z jej oryginałem. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo ustalił krąg stron postępowania na podstawie obszaru odziaływania inwestycji, który obejmuje działki o nr: [...], [...], [...], [...], [...] Wojewoda podał, że przedmiotowa inwestycja obejmuje: 1) Rozbiórkę budynku mieszkalnego wolnostojącego, niepodpiwniczonego, jednokondygnacyjnego z poddaszem nieużytkowym i zlokalizowanego na dz. nr [...]. Stan techniczny budynku oceniono jako zły. Powierzchnia zabudowy wynosi 116 m2 (zgodnie z treścią aktualnego wypisu z rejestru gruntów znajdującego się w aktach sprawy tut. organu). W celu uzyskania pozwolenia na rozbiórkę w/w budynku, zgodnie z art. 30b ust. 3 Pr. bud. do dokumentacji dołączono: - zgodę właściciela obiektu budowlanego (elektroniczne akta org. I inst.); - szkic usytuowania obiektu budowlanego (karta 48 cz. opisowej p-ab); - opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; - projekt rozbiórki (karty 40-54 cz. opisowej do p-ab) sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, zweryfikowaną w elektronicznym systemie osób posiadających uprawnienia budowlane (e-crub). 2. Budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z wbudowanym garażem dwustanowiskowym, zagospodarowaniem terenu, niezbędną infrastrukturą techniczną oraz dojściem i dojazdem, zlokalizowanego na dz. nr [...]. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Teren inwestycji znajduje się poza obszarem Natura 2000. Dla terenu inwestycji obowiązuje uchwała nr LXXVI/2137/22 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 stycznia 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bielany" (Małop. z 2022 r. poz. 645.) - zwana dalej MPZP. Działki inwestycyjne znajdują się w terenie oznaczonym w MPZP symbolem: MN.14 – Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną. Cały obszar planu położony jest w granicy B. - T. Parku Krajobrazowego, gdzie obowiązują dodatkowe warunki zagospodarowania określone przepisami odrębnymi. Przedmiotowe zamierzenie nie narusza ustaleń planu w zakresie przeznaczenia terenu inwestycji. Przedmiotowa inwestycja spełnia wszelkie wymagania wynikające z ustaleń MPZP dla inwestycji zlokalizowanych w terenie MN.14, jak i ustaleń dotyczących całego obszaru tegoż planu: - elewacje budynku zaprojektowano w jasnej kolorystyce z zastosowaniem tynku i drewna elewacyjnego w naturalnym odcieniu; - dach nad częścią mieszkalną jest symetryczny, dwuspadowy o jednakowym kącie nachylenia 45ş z kalenicą równoległą do dłuższego boku budynku, pokryty dachówką w kolorze ciemny grafit. Nad częścią garażową (która wraz z częścią mieszkalną stanowi jeden budynek) zaprojektowano dach płaski z warstwą zapewniającą naturalną wegetację roślin; - zgodnie z § 14 ust 8. pkt 1 lit. a MPZP zapewniono dwa miejsca parkingowe w części garażowej budynku oraz jedno miejsce postojowe zewnętrzne; - w zakresie dopuszczalnego przeznaczenia terenu projektuje się obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, utwardzone dojście piesze i dojazd zapewniające skomunikowanie terenu działki z drogami publicznymi; - w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu uwzględniono wymagane wskaźniki i dopuszczalną wysokość budynku i jego poszczególnych części, tj.: . minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego określony dla terenu MN.14 w MPZP to 60%, projekt zakłada w/w wskaźnik na poziomie 60,25%; . wskaźnik intensywności zabudowy dla terenu MN.14 w MPZP powinien wynosić 0,1-1,2, projekt zakłada wskaźnik na poziomie 0,32; . maksymalna wysokość zabudowy dla terenu MN.14 w MPZP powinna wynosić: 9 m; projekt zakłada wysokość mniejszą niż 9,0 m, licząc zgodnie z MPZP od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia, usytuowanego ponad poziomem terenu istniejącego, do najwyżej położonego punktu budynku wynosi 8,88 m; . maksymalna wysokość budynku garażowego dla terenu MN.14 w MPZP powinna wynosić: 6 m, projekt zakłada wysokość 3,62 m, licząc zgodnie z MPZP od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia, usytuowanego ponad poziomem terenu istniejącego, do najwyżej położonego punktu budynku. Przedmiotowa inwestycja jest zgodna z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zaprojektowano budynek mieszkalny jednorodzinny wolnostojący z jednym lokalem mieszkalnym, NRO, tj. nierozprzestrzeniający ognia (konstrukcja murowana – bloczki gazobetonowe, ocieplenie - wełna mineralna). Budynek zaliczany jest do kategorii ZLIV (budynki mieszkalne)- zgodnie z § 209 ust. 2 pkt. 4 WT. Zgodnie z § 8 pkt. 1) WT, projektowany budynek ze względu na wysokość oraz ilość kondygnacji (tj. 2 kondygnacje nadziemne) zaliczono się do kategorii budynków niskich (N) w klasie "E" odporności pożarowej, zgodnie z § 213 pkt 1 lit. a WT. Projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny usytuowano zgodnie z §12 ust.1 WT, w odległościach od granic z działkami sąsiednimi: - 5,6 m od strony wschodniej, przy granicy z dz. nr [...]; - od 8.92 m do 8,96, m od strony zachodniej, przy granicy z dz. nr [...], [...]; - -od 3,12 m (ścianą bez okien) do 4,0 m (ścianą z oknami) od strony północnej; - od 4,02 m (ścianą z oknami) do 6,89 m od strony południowej. Odległość od najbliżej położonego budynku mieszkalnego w klasie ZL IV oraz budynku PM (dla Q<1000MJ/m2) na działce sąsiedniej – wynosi nie mniej niż 8,0 m, a najbliższy budynek sąsiedni znajduje się w odległości 8,59 m od projektowanego budynku jednorodzinnego. Obsługa komunikacyjna przedmiotowej inwestycji odbywać się będzie bezpośrednio z drogi publicznej poprzez istniejący zjazd indywidualny z terenu inwestycji na drogę publiczną, ul. O. dz. nr [...]. Do projektu budowlanego dołączono decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 20 września 2024 r. zezwalającą na przebudowę istniejącego zjazdu zwykłego z drogi publicznej, tj. ul. O. a także uzgodnienie z Zarządem Dróg Miasta K. z 29 maja 2024 r. dot. zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego. W związku z powyższym do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych zapewniono dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, spełniając przy tym warunki § 14 ust. 1 WT. Przedmiotowa inwestycja spełnia również wymaganą odległość budynku od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi publicznej (gminnej – ul. O. która winna wynosić co najmniej 6,0 m, zgodnie z treścią § 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 320). Inwestycja ta nie narusza zapisów dotyczących odległości budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów, umożliwiając tym samym naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, tzw. przesłaniania (§ 13 WT). Projektant wykonał szczegółową analizę zacieniania działek sąsiednich poprzez nowoprojektowaną zabudowę, z której wynika, że "maksymalny czas zacienienia potencjalnego pomieszczenia mieszkalnego nie będzie dłuższy niż 1h, zatem nadal zapewniony będzie czas wymagany § 60 warunków technicznych". Miejsce do gromadzenia odpadów stałych ma być zlokalizowane przy wschodniej granicy przedmiotowej działki. W związku z zapisami § 23 ust. 4 WT, nie jest wymagane zachowanie odległości, o których mowa w § 23 WT. Ścieki bytowe z projektowanego budynku zostaną odprowadzone do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej (przebijającej wzdłuż ul. O. poprzez istniejące na terenie inwestycji przyłącze. Zaopatrzenie w wodę nastąpi poprzez istniejące na terenie inwestycji przyłącze do miejskiej sieci wodociągowej. Zaopatrzenie w energię elektryczną nastąpi poprzez istniejące przyłącze, zestaw złączowo-pomiarowy od którego planuje się poprowadzić linię zalicznikową, tj. zewnętrzny odcinek wewnętrznej instalacji energii elektrycznej poprowadzonej do projektowanego budynku. Ogrzewanie obiektu odbywać się będzie poprzez użycie pompy ciepła. Zakłada się również wykorzystanie instalacji fotowoltaicznej. Wody opadowe z dachu budynku odprowadzone zostaną poprzez koryta montowane w systemie bezokapowym, a następnie poprzez rynny montowane wewnątrz warstwy termoizolacji ścian zewnętrznych, następnie poprzez projektowaną na terenie inwestycji sieć kanalizacji deszczowej - do szczelnego, prefabrykowanego i wykonanego z betonu zbiornika na wody opadowe zlokalizowanego pod poziomem terenu, który służył będzie do bieżącego utrzymania zieleni na terenie inwestycji (odl. klapy wpustowej zbiornika: 3,11 m i 3,8 m od granic działki). Odprowadzenie wód opadowych nie narusza stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz zapewnia ochronę wód zgodnie z przepisami odrębnymi. Przedmiotowe zamierzenie spełnia więc wymagania wynikające z § 23 oraz § 26 WT, w zakresie technicznego uzbrojenia nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy podał, że oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (czyli terenu inwestycji – dz. nr [...]) złożył inwestor pod rygorem odpowiedzialności karnej. Zgodnie z treścią aktualnego wypisu z rejestru gruntów dla dz. nr [...] (stan na dzień 30 grudnia 2024 r.) inwestor - G. M. jest jedynym właścicielem w/w nieruchomości. Wskazana powierzchnia działki wynosi 591,0 m2 i jest równa powierzchni terenu objętego przedmiotową inwestycją (podaną w projekcie budowlanym). Powyższe informacje znajdują również potwierdzenie w treści Ksiąg Wieczystych nr [...] prowadzonych dla w/w działki. Zgodnie z treścią działu II dotyczącego własności działki – Inwestor nabył w/w nieruchomość z dniem 22 marca 2024 r. na podstawie umowy sprzedaży. Z kolei z treści działu III dot. praw, roszczeń i ograniczeń wynika, że dz. nr [...] nie jest obciążona na rzecz osób trzecich żadnymi roszczeniami, prawami, ograniczeniami w użytkowaniu. W trakcie postępowania odwoławczego organ pozyskał kopię aktu notarialnego nr [...] z dnia 22 marca 2024 r., stanowiący umowę sprzedaży nieruchomości (dz. nr [...]), w którym sprzedający (poprzedni właściciel w/w działki) oświadczył, iż stan prawny nieruchomości, ujawniony w opisanej wyżej księdze wieczystej jest zgodny z jej rzeczywistym stanem prawnym i nie jest kwestionowany przez osoby trzecie. Z treści aktualnej Księgi Wieczystej [...] prowadzonej dla dz. nr [...] (należącej do odwołujących), która bezpośrednio sąsiaduje z dz. nr [...] wynika, że obecni właściciele nabyli nieruchomość w 2018 r. W treści odwołania podniesiono z kolei, że istniejące od 2001 r. ogrodzenie stanowi granicę prawną działki. Jednocześnie powołano się na możliwe nabycie fragmentu dz. nr [...] wraz z poprzednimi jej właścicielami w drodze zasiedzenia w dobrej wierze. W odniesieniu do ww. okoliczności organ wyjaśnił, że w sprawach dot. zasiedzenia właściwym organem rozstrzygającym jest Sąd Rejonowy obejmujący swoją właściwością obszar, na którym znajduje się zasiadywana nieruchomość i rozstrzygnięcia Sądu są dla organu wiążące. Nadto organ zauważył, że postanowieniem z dnia 30 listopada 2024 r. sygn. akt I Ns 1681/24 K Sąd Rejonowy dla Krakowa oddalił wniosek odwołujących się o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o zasiedzenie nieruchomości (tj. spornego fragmentu działki nr [...]), bowiem, zdaniem Sądu wnioskodawcy nie uprawdopodobnili zgłoszonego roszczenia. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział II Cywilny – Odwoławczy oddalił zażalenie na ww. postanowienie. W opinii odwołujących się granice prawne działek stanowią jednocześnie te wyznaczone w terenie (w przypadku przedmiotowej sprawy wyznaczone poprzez płot). Tymczasem granice prawne nieruchomości to m.in. określone w terenie granice, ustalone w wyniku prac geodezyjnych mających na celu założenie, aktualizację czy modernizację operatu ewidencyjnego. Odwołujący zarówno na etapie postępowania przed organem I instancji, jak i na etapie postępowania odwoławczego nie przedstawili wystarczających dowodów, wpływających na inny sposób rozstrzygnięcia sprawy niż ten przedstawiony w niniejszej decyzji. Wobec tego sporny fragment dz. nr [...] jest własnością inwestora, a co za tym idzie przedłożone przez Inwestora oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane złożono w sposób prawidłowy i zgodny ze stanem prawnym i faktycznym. Projektant w sposób prawidłowy objął terenem inwestycji granice ewidencyjne dz. nr [...]. Przedłożona do projektu budowlanego mapa do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu została sporządzona przez uprawnionego geodetę i przyjęta do państwowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych. Zdaniem organu odwoławczego decyzja organu I instancji wymaga jednak zreformowania w zakresie obrębu ewidencyjnego, w którym zlokalizowana jest przedmiotowa działka nr [...] (omyłka pisarska org. I instancji). Organ odwoławczy uznał, że niniejsze rozstrzygnięcie nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania, gdyż zarówno postępowanie prowadzone przez organ pierwszej instancji, jak również drugiej instancji było tożsame pod względem podmiotowym i przedmiotowym i dotyczyło tego samego wniosku Inwestora. Na powyższą decyzję W. L. i S. L. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji co do wskazania przyczyn odmowy wiarygodności przedstawionym przez skarżących dowodów w toku postępowania w postaci kopii oświadczeń podpisanych przez Uczestnika ad. 5) z dnia 13 października 2024 r. oraz przez A. P. z dnia 15 października 2024 r., podczas gdy dowody te wskazują na fakt, iż skarżący posiadają wraz z poprzednikami prawnymi, to jest z poprzednimi właścicielami działki nr [...], nieruchomość w granicach ustalonych drewnianym płotem od strony sąsiadującej z działką nr [...] od ponad 20 lat w dobrej wierze; - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się przez skarżących co do zebranych dowodów i materiałów w toku postępowania oraz zgłoszonych przez skarżących żądań poprzez brak zawiadomienia przez organ skarżących o zgromadzeniu materiału dowodowego w sprawie i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, co stanowiło brak zapewnienia skarżącym, czynnego udziału wtoku postępowania; - art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy organ odwoławczy powinien uchylić decyzję w całości i orzec o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego na działce nr [...] oraz o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej Inwestycji; - art. 32 ust. 4 pkt 2 Pr. bud. oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 Pr. bud. poprzez ich błędną wykładnię i stwierdzenie, że Inwestor przedłożył skuteczne oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podczas gdy w przedmiotowej sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości, czy część terenu objętego Inwestycją jest w posiadaniu skarżących, którzy nabyli tę część nieruchomości w drodze zasiedzenia; - § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: "Rozporządzenie") poprzez przyjęcie, iż projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny na terenie nieruchomości Inwestora usytuowano zgodnie z powyższym przepisem prawnym, podczas gdy w przedmiotowej sprawie istnieje uzasadniona wątpliwość, czy zachowano odpowiednią odległość projektowanego budynku od granicy z terenem nieruchomości nr [...], będącej własnością skarżących z uwagi na istnienie uzasadnionej przesłanki nabycia przez skarżących części terenu objętego Inwestycją, będącej w posiadaniu skarżących, w drodze zasiedzenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z 6 sierpnia 2025 r. skarżący zwrócili się o przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu uzupełniającego z dokumentów celem wykazania istnienia ogrodzenia na granicy działek nr [...] oraz [...] od 1979 r. oraz budowy w 2001 r. płotu granicznego między ww. działkami oraz braku sprzeciwu poprzedniego właściciela działki nr [...] co do budowy tego ogrodzenia. W piśmie tym zwrócono uwagę na nieprawidłowe, zdaniem skarżących, sporządzenie analizy zacieniania tzw. linijki słońca. Zakwestionowano rzetelność tego opracowania, w tym ze względu na brak podania wysokości zabudowy, rozkładu, lokalizacji okien w budynkach istniejących na działkach sąsiednich. Zwrócono również uwagę na nieprawidłowe wyznaczenie stron postępowania, w którym pominięto A. P., właścicielkę działki nr [...]. W piśmie z 4 sierpnia 2025 r. uczestnik postępowania G. M. wniósł o oddalenie skargi oraz przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci pełnej treści protokołu granicznego z 29 czerwca 2000 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W tak zakreślonych ramach skarga okazała się nieuzasadniona. Przedmiot kontroli Sądu stanowi decyzja Wojewody Małopolskiego z 28 lutego 2025 r., którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta Krakowa Nr 993/6740.1/2024 z dnia 25 października 2024 r., w zakresie rozbiórki istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] K. w K., a jednocześnie orzeczono o rozbiórce istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] w K. oraz utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję w takim zakresie, w jakim Prezydent Miasta Krakowa zatwierdził projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi, c.o., elektryczną, wod-kan., wentylacji mechanicznej oraz instalacjami zewnętrznymi, elektryczną, wod-kan. kanalizacją deszczową, zbiornikiem wód deszczowych, dojściem i dojazdem na dz. nr [...] obr[...] w K.. Podstawę materialnoprawną decyzji w sprawie pozwolenia na budowę kształtują w pierwszej kolejności przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725, dalej: P.b.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Zgodnie z art. 35 ust. 3 P.b. w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Z kolei, zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem, w sytuacji, gdy organ stwierdzi, że spełnione zostały wskazane wyżej wymagania, w tym inwestycja wydana została z poszanowaniem występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich (vide: art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b.), organ zobowiązany jest wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. W taki sposób może być zapewniona realizacja zasady wynikającej z art. 4 P.b., który stanowi, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Niezależnie od przywołanych przepisów Prawa budowlanego organy administracji wiążą przepisy proceduralne, z których wynika min. obowiązek zebrania materiału dowodowego, który pozwoli ustalić wszystkie okoliczności istotne w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.). Organ zobowiązany jest ocenić przy tym na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Ustalenia podjęte przez organ powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której należy wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się wydając decyzję. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Jak wynika z powyższego do podstawowych obowiązków organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie pozwolenia na budowę należy zweryfikowanie zgodności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 r. poz. 1225, dalej: r.w.t.). W przedmiotowej sprawie obowiązek ten został należycie zrealizowany. Po pierwsze, organy orzekające w sprawie zweryfikowały prawidłowo kompletność dokumentacji projektowej oraz wykonanie projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego przez osoby uprawnione. W zaskarżonej decyzji Wojewoda Małopolski dokonał wystarczających ustaleń w tym zakresie, które zresztą nie są kwestionowane (s. 4-5 decyzji). Po drugie, Wojewoda Małopolski dokonał prawidłowej analizy zgodności dokumentacji projektowej z uchwałą Nr LXXVI/2137/22 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 stycznia 2022 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bielany" w Krakowie, w którym działka stanowiąca teren inwestycji znajduje się w tym planie na obszarze MN.14 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Zweryfikowano w szczególności zachowanie parametrów zabudowy określonych w § 18 ust 2 pkt 4 planu miejscowego, tj. minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 60% (jest 60,25%,), wskaźnik intensywności zabudowy: 0,1 –1,2 (jest 0,32), maksymalna wysokość zabudowy: 9 m (jest 8,37 m), maksymalna wysokość dla budynków gospodarczych, garaży, wiat i altan: 6 m (jest 3,47 m). Kompleksowa analiza spełnienia tego wymogu zawarta jest w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (s. 7-9). Po trzecie, prawidłowo zweryfikowano wymóg zgodności dokumentacji projektowej z innymi przepisami prawa, w szczególności z przepisami techniczno-budowlanymi wynikającymi z r.w.t. Wojewoda Małopolski ustalił przede wszystkim zgodność projektowanego obiektu z przepisami § 12 r.w.t., w szczególności z ust. 1. Już w tym miejscu należy wskazać, że prawidłowo, na podstawie przedłożonego w sprawie rysunku projektu zagospodarowania terenu, sporządzonego na mapie do celów projektowych, ustalona została odległość od granicy z działką nr [...] (od 3,12 m ścianą bez okien, od 4,0 m ścianą z oknami). Rozwinięcie kwestii tej granicy będzie przedmiotem dalszych rozważań. Prawidłowo i przekonująco ustalono spełnienie innych wymogów określonych w r.w.t. (vide: s. 9-11 decyzji). Prawidłowo przyjęto, że z dokumentacji projektowej wynika, iż zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny stanowi budynek nierozprzestrzeniający ognia, zaliczony do kategorii ZLIV (budynki mieszkalne), zgodnie z § 209 ust. 2 pkt 4 r.w.t. Zgodnie z § 8 pkt 1 r.w.t., projektowany budynek ze względu na wysokość oraz ilość kondygnacji (2 kondygnacje nadziemne) zalicza się do kategorii budynków niskich (N) w klasie "E" odporności pożarowej, zgodnie z § 213 pkt 1 lit. a r.w.t. Zgodnie z treścią części opisowej projektu zagospodarowania terenu - odległość od najbliżej położonego budynku mieszkalnego w klasie ZL IV oraz budynku PM (dla Q<1000MJ/m2) na działce sąsiedniej – wynosi nie mniej niż 8,0 m, a najbliższy budynek sąsiedni znajduje się w odległości 8,59 m od projektowanego budynku jednorodzinnego. Sąd nie podzielił zarzutów skarżących sformułowanych w piśmie z 6 sierpnia 2025 r. nawiązujących do przepisów § 13 i § 60 r.w.t. Sąd zauważa, że elementem projektu zagospodarowania terenu jest analiza zacieniania sporządzona przez autora projektu, zawierająca część rysunkową oraz opisową. Część rysunkowa analizy sporządzona została na odwzorowaniu mapy ewidencyjnej i obrazuje lokalizację planowanej zabudowy względem granic działek i istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. Nie jest zasadny zarzut braku wykorzystania licencjonowanego programu do sporządzania tego rodzaju opracowań, skoro brak jest takiego wymogu prawnego. Projektant może wykazać zgodność z ww. przepisami w inny sposób. W niniejszej sprawie z analizy wynika, że biorąc pod uwagę gabaryty budynków sąsiednich, maksymalny czas zacienienia potencjalnego pomieszczenia mieszkalnego nie będzie dłuższy niż 1h, zatem nadal zapewniony będzie czas wymagany § 60 warunków technicznych. Nie mogły przy tym zostać uwzględnione zarzuty ograniczenia widoczności i obniżenia komfortu życia, jak też obniżenia wartości nieruchomości sąsiednich, na których znajduje się zabudowa szeregowa. Kwestie te nie stanowią okoliczności mających znaczenie przy ocenie legalności dokumentacji projektowej. Po czwarte, nie budzi wątpliwości Sądu złożone oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem Sądu nie doszło do w związku z treścią złożonego oświadczenia do naruszenia art. 32 ust. 1 pkt 2 P.b. Jak wynika z art. 4 P.b. każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zgodnie z art. 3 pkt 11 P.b. przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Inwestor, będący właścicielem działki nr [...], obecnie uczestnik postępowania G. M., złożył takie oświadczenie w odniesieniu do działki nr [...]. Zdaniem Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na kwestionowanie treści tego oświadczenia. Zauważyć należy, że w aktach sprawy zalegają wypisy z ewidencji gruntów oraz z księgi wieczystej dotyczące tej działki ([...]). Wynika z nich zgodnie, że działka nr [...] ma powierzchnię 591,0 m2 i taka powierzchnia przyjęta została w dokumentacji projektowej, w szczególności w projekcie zagospodarowania terenu. W przywołanej księdze wieczystej nie ma wzmianek o obciążeniach na rzecz osób trzecich roszczeniami, prawami, ograniczeniami w użytkowaniu. Dodatkowo organ odwoławczy skonfrontował treść oświadczenia z informacją zawartą w księdze wieczystej działki nr [...] ([...]) i również z niej nie wynikają prawa w stosunku do działki nr [...]. Nie podważa zaskarżonej decyzji argumentacja skarżących, którzy w toku postępowania administracyjnego wskazywali, że inwestor, planując inwestycję wykracza poza granicę własnej działki, ponieważ teren inwestycji obejmuje taką część działki nr [...], która została nabyta przez skarżących w drodze zasiedzenia, a skarżący nie udzielili inwestorowi zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem Sądu wskazane okoliczności nie stanowiły przeszkody do wydania decyzji i nie uzasadniają jej uchylenia. Skarżący nie wykazali bowiem, że są właścicielami spornej części nieruchomości, której granica – ich zdaniem – przebiega po linii istniejącego ogrodzenia między działkami nr [...] oraz [...]. Nie ulega wątpliwości, że skarżący zgłosili roszczenie, które wywodzą z zasiedzenia nieruchomości. Jednak to roszczenie może być rozstrzygnięte wyłącznie na drodze cywilnoprawnej. Wobec tego ani organ architektoniczno-budowlany, ani sąd administracyjny nie jest właściwy do oceny zasadności tego roszczenia, a tym samym do oceny zaoferowanych sądowi dowodów mających wskazywać na zasiedzenie. Podsumowując ten wątek Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie należało przyjąć, że organy orzekające w sprawie miały obowiązek oprzeć się na materiałach geodezyjnych przedstawionych w projekcie, jak też uwzględnić stan nieruchomości ujawniony w ewidencji gruntów i budynków oraz w księgach wieczystych. Skoro tak określony obowiązek został zrealizowany, decyzję należy uznać za prawidłową w omówionym aspekcie. Zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie wyjaśniły istotne dla sprawy okoliczności i nie doszło w tej sprawie do naruszenia przepisów procesowych, w tym przywołanych w skardze art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Przedstawione w zaskarżonej decyzji rozważania wskazują, że organ właściwie zinterpretował i zastosował normy prawa materialnego. Nie doszło również do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. i wyrażonej tam zasady zapewnienia czynnego udziału stronom postępowania. Niezasadnie skarżący zarzucili, że organ w ogóle nie zawiadomił ich o zgromadzeniu w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego i o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Wojewoda Małopolski skierował do stron postępowania, w tym skarżących, zawiadomienie z 9 stycznia 2025 r. o nowym terminie załatwienia sprawy (do 5 marca 2025 r.) i prawie zapoznania się z materiałem dowodowym, złożenia wyjaśnień, zastrzeżeń. Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżących o zawieszenie postępowania, datowany na 19 marca 2025 r., wpłynął po wydaniu decyzji i po terminie wskazanym w ww. zawiadomieniu. Tylko na marginesie, nawiązując do wcześniejszych rozważań, Sąd zauważa, że przedstawione we wniosku o zawieszenie okoliczności dotyczące postępowania przed Sądem Rejowym dla K. – K. o zasiedzenie nie uzasadniały zawieszenia postępowania. Nieskuteczny okazał się również zarzut pominięcia A. P., której – zdaniem skarżących – jako właścicielce działki nr [...], przysługiwał przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Podkreślić należy w tym kontekście, że zarzut pominięcia strony postępowania mógłby ewentualnie stanowić podstawę uchylenia decyzji jako wadliwość, o której stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jeśli zostałby zgłoszony przez samą zainteresowaną. Zauważyć trzeba, że ostatnio powołany przepis jako wadę decyzji uzasadniającą wznowienie postępowania wskazuje sytuację, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie podkreśla się jednak, że tak jak wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony, tak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym należy uwzględnić zasadę dysponowania przez samą stronę swoimi uprawnieniami związanymi z jej pominięciem przez organ administracji (por. np. wyrok NSA z 6 października 2022 r., II OSK 3351/19, LEX nr 3416357). Na podstawie powyższych rozważań Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wobec czego oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a.