II SA/Kr 628/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy za skargi L.K. na decyzję Wojewody [....] z dnia 9 marca 2017 r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. L.K. – dalej skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę decyzję Wojewody [....] z dnia 9 marca 2017 r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę w imieniu skarżącego podpisał radca prawny S.K. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa. Konieczne zatem stało się wezwanie pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 23 maja 2017 r. wezwał radcę prawnego S.K. występującego w imieniu skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mimo upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi. W piśmie z dnia 15 maja 2017 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) - dalej jako "P.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei w myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Na tle art. 46 § 3 P.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Omawiane braki skargi mogą być uzupełniane w następstwie wezwania przez sąd w terminie i ze skutkiem określonym w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. Strona powinna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania w ogóle, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Mając na uwadze dobro prawem chronione jakim jest prawo do sądu, stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, wówczas ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Okoliczność, że strona jest reprezentowana przez pełnomocnika w niczym nie zmienia powyższego, co do znaczenia i charakteru prawa do sądu. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela (pełnomocnika) i w zakresie jego umocowania powoduje bowiem powstanie praw lub obowiązków bezpośrednio po stronie reprezentowanego. Tym samym wszelkie działania i zaniechania pełnomocnika w podejmowaniu określonych czynności procesowych odnoszą skutek prawny wobec mocodawcy (por. postanowienie NSA z 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2179/13, LEX nr 1452753). Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Referendarz Sądowy wezwał radcę prawnego S.K. do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi tj. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni. Brak ten nie został jednak usunięty ani w powyższym terminie, ani później. W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Na marginesie wskazać należy w odniesieniu do treści pisma z dnia 15 maja 2017 r. cofającego skargę wniesioną w tej sprawie, że wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, niedopuszczalne było umorzenie postępowania zainicjowanego skargą, która została odrzucona jako dotknięta brakiem uniemożliwiającym nadanie jej biegu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt II OSK 1829/07; z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 oraz z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2453/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wolnej od braków formalnych. Nieuzupełnienie wskazanych braków skutkować musi każdorazowo odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia. Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie, pomimo stosownego wezwania, w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braku formalnego skargi, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.