II SA/Kr 637/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2010 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: skargę odrzucić. postanowienia z dnia 29 października 2012 r. Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Co do rygoru niezastosowania się przez stronę do zarządzenia przewodniczącego z wezwaniem o uiszczenie opłaty (wpisu) przepis art. 220 § 3 jest normą szczególną w stosunku do normy ogólnej zamieszczonej w art. 220 § 1. Tym samym skarga do sądu administracyjnego, od której nie został uiszczony wpis (skarga nieopłacona) podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie w odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2010 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, skarżący A. F. pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. złożył wniosek o zwolnienie go od tej opłaty ze względu na trudną sytuację materialną spowodowaną złym stanem zdrowia wnioskodawcy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2012 r., skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2012 r. pozostawił w/w wniosek A. F. bez rozpoznania uzasadniając to tym, iż został wniesiony bez zachowania wymaganej prawem formy, a wezwanie do uzupełnienia braków nie zostało przez skarżącego wykonane. W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od w/w zarządzenia Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2012 r. Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolniono A. F. o od kosztów sądowych oraz ustanowiono mu adwokata z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 29 lutego 2012 r. (data wpływu do tut. Sądu) wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną M. F. oraz dwiema córkami: I. i B.. Miesięczny dochód rodziny wynosi 2.000 zł brutto i stanowi go wynagrodzenie za pracę M. F.. Wnioskodawca wskazał, że w skład majątku skarżącego wchodzi jedynie dom o powierzchni poniżej 60 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 32 arów. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że jest osobą schorowaną, po przebytych trzech zawałach serca, z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Do końca stycznia 2012 r. A. F. pobierał rentę w wysokości ok. 700 zł. Od lutego 2012 r. nie otrzymuje tego świadczenia i oczekuje na komisję lekarską. Skarżący ma na utrzymaniu dwie córki pobierające naukę w szkołach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na zasadzie art. 249 p.p.s.a, postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 637/10 cofnął przyznane A. F. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznane prawo w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że A. F. wprowadził Sąd w błąd co do swojej sytuacji majątkowej. Przede wszystkim w oświadczeniu majątkowym złożonym w dniu 27 lutego 2012 r. (k. 126 - 127 akt sądowych), stanowiącym podstawę przyznania prawa pomocy, skarżący zataił fakt, że jest wraz z żoną M. F. współwłaścicielem działki o funkcji handlowo – usługowej nr [...] obr. [...] położonych w L. o powierzchni 0.0858 ha, co jednoznacznie wynika ze znajdujących się w aktach sprawy: protokołu przesłuchania stron z dnia 9 września 2008 r. (k. 106 akt adm.) oraz wypisu z rejestru gruntów (k. 94 akt administracyjnych). W w/w oświadczeniu majątkowym skarżący wskazał jedynie, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 32 arów. Ponadto Sąd na podstawie akt sprawy prowadzonych do sygn. II SA/Kr 1/08 stwierdził, że A. F. jest również współwłaścicielem działek nr [...], [...] i [...] położonych w L.. Dodać należy, iż skarżący w w/w sprawie także usiłował wprowadzić tut. Sąd w błąd podając nieprawdziwe dane na temat swojej sytuacji majątkowej. Podobnie wyglądał sytuacja w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 400/09 gdzie we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zataił informacje o swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej, mimo oświadczenia złożonego w pkt 13 wniosku, iż znana mu jest treść art. 233 § 1 kk. W ustawowym terminie skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie z dnia 6 czerwca 2012 r. nie zgadzając się z nim. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 686/12 oddalił zażalenie A. F. stwierdzając, że nie ma ono usprawiedliwionych podstaw, podkreślając przy tym, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie trafnie uznał, że skarżący w złożonym przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej w sposób rzetelny i prawdziwy. Wobec powyższego sekretariat WSA w Krakowie wezwał A. F., w związku z uprawomocnieniem się zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2010 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2010 r. znak: [...] w kwocie 500 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 października 2012 r., w zakreślony terminie nie wykonał on zarządzenia, ograniczył się jedynie do przesłania do tut. Sądu pisma, w którym stwierdził, że nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi, Sąd przypisuje mu składniki majątkowe, których w rzeczywistości nie posiada oraz że nieprzyznanie prawa pomocy pozbawiło skarżącego prawa do sądu. Mając zatem na uwadze powyższe, wobec nie uzupełnienia braków skargi, podlega ona odrzuceniu, o czym orzeczono jak sentencji, działając na podstawie przepisów wskazanych na wstępie, tj. art. 220 § 3 oraz w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.