II SA/Kr 644/22

II SA/Kr 644/22 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 25 marca 2022 r. znak WI-I.7840.16.79.2021.KL w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 25 marca 2022 r. znak WI-I.7840.16.79.2021.KL orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Nowotarskiego z dnia 20 września 2021 r. znak BA.6740.1.725.2021.MMI o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę Z. M. dla inwestycji pn. "budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, powtarzalnych wraz z infrastrukturą techniczną na dz. ewid. Nr [...] w miejscowości S. , gmina [...], powiat nowotarski, woj. małopolskie (obręb [...] [...], jednostka ewidencyjna [...]). W uzasadnieniu decyzji organ streścił przebieg postępowania w sprawie. Wskazano, że podstawowym dowodem w postępowaniu o pozwolenie na budowę jest projekt zagospodarowania terenu wraz z projektem architektoniczno-budowlanym (art. 33 ust. 2 pkt 1 Pb). Z projektu budowlanego wynika, że planowana inwestycja na działce nr [...], dotyczy budowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Inwestor nie składał oświadczenia posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Pb, dotyczącego działek nr [...] i [...], których odwołujący jest właścicielem, i z projektu zagospodarowania terenu wynika, że nie planuje zmiany sposobu ich zagospodarowania, ani innych robót budowlanych wymuszających taką zmianę (k. 4 dokumentacji projektowej). Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno- budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania terenu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (art. 35 ust. 1 pkt 1 a Pb). W terenie, w którym znajduje się działka nr [...], objęta omawianą inwestycją, obowiązuje uchwała [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] zwana dalej mpzp. Z załącznika graficznego do ustaleń mpzp wynika, że działka nr [...], objęta planowaną inwestycją znajduje się w granicach jednostki strukturalnej planu o symbolu M z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową Jednorodzinną (§ 8 ust. 1 mpzp). Zgodnie z ustaleniami mpzp dotyczącymi kształtowania nowej, przebudowywanej i remontowanej zabudowy, określono wysokość obiektów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej maksymalnie do 10 m, licząc od poziomu terenu przy głównym wejściu do budynku do najwyżej położonej kalenicy dachu (§ 7 ust. 2 mpzp). Każdy z planowanych budynków ma wysokość 7,90 m (k. 20, 29), liczoną zgodnie z określoną zasadą. Zgodnie z ustaleniami mpzp dach obiektów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej powinien być dwuspadowy, ewentualnie wielospadowy, symetryczny, o nachyleniu połaci od 35°-50° o nadwieszonych okapach; z pokryciem dachówką lub elementy o fakturze dachówek (§ 7 ust. 2 mpzp). Planowane budynki mają dachy dwuspadowe o nachyleniu 40° (k. 17, 26). W § 7 ust. 4 lit. a mpzp ustalono, iż powierzchnia biologicznie czynna działki położonej na terenach mieszkalnictwa jednorodzinnego nie może być mniejsza niż 50% jej powierzchni - z informacji podanych w opisie do projektu zagospodarowania terenu (k. 2) wynika, że wymóg ten został spełniony. Oznacza to że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z ustaleniami mpzp. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. pkt 2 Pb). W uzasadnieniu decyzji wykazano, że projekt zagospodarowania działki lub terenu czyni zadość wymogom przepisów prawa. W dalszej części uzasadnienia odniesiono się do zarzutów odwołania. Odnosząc się do podważenia przebiegu granicy między działką nr [...], objętą projektem budowlanym a działką nr [...], należącą do skarżącego, wskazano, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie do celów projektowych przygotowanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego prowadzonego przez Starostę Nowotarskiego 12 kwietnia 2021 r. pod numerem P.1211.2021.2337. Z informacji zawartych na tejże mapie do celów projektowych wynika, że została ona sporządzona na podstawie operatów nr P.1211.2019.2055 z 14 maja 2019 r. P.1211.2016.1309 z 4 kwietnia 2016 r. oraz na podstawie mapy ewidencyjnej GK.6640.508.2021. Jest to dokument pozostający w obiegu prawnym. Organy administracji publicznej orzekają w świetle stanu prawnego aktualnego w dniu rozstrzygnięcia. Wszczęcie postępowania o ustalenie przebiegu spornej granicy nie powoduje wstrzymania obowiązywania operatu przyjętego 12 kwietnia 2021 r. do zasobu geodezyjnego. W zakresie braku udziału skarżącego w postępowaniu o pozwolenie na budowę należy wyjaśnić, że zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 14 czerwca 2021 r. (k. 19 akt organu I instancji), jak i decyzja z 20 września 2021 r. kończąca postępowanie (k. 41 akt organu I instancji) były skarżącemu doręczone, czego dowodem są zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach organu I instancji. Pismami z 30 czerwca 2021 r. i z 11 sierpnia 2021 r. organ I instancji odpowiadał na wystąpienia skarżącego. Nie można zatem potwierdzić, zarzutu, że skarżący nie brał udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Działanie organów administracji publicznej określa prawo (art. 6 kpa). Brak wpływu strony na działanie organu administracji publicznej, które wykraczałoby poza ustalone uprawnienia organu (jak w tym przypadku podnoszenie kwestii przebiegu granic ewidencyjnych w postępowaniu o pozwolenie na budowę) nie jest brakiem udziału strony w postępowaniu. Nawiązując do opinii skarżącego, iż działka nr [...] nie jest działką budowlaną należy wyjaśnić, że zgodnie z § 3 ust. 1a warunków technicznych przez działkę budowlaną rozumie się nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Z mapy do celów projektowych z 12 kwietnia 2021 r., na których sporządzono projekt zagospodarowania terenu, działka nr [...], objęta inwestycja ma powierzchnię 0,1048 ha (10,48 ara) posiada długość ok. 68 m i szerokość ok. 15 m, na terenie o łagodnym nachyleniu południowym, posiada dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniające wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z przepisów technicznych i aktów prawa miejscowego (M z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - § 8 ust. 1 mpzp). Zatem działka nr [...] jest działką budowlaną. Odnosząc się do podniesionego braku uczestnictwa w postępowaniu właścicielki działki nr [...], pomimo iż przez działkę nr [...] przebiega instalacja wodociągowa dostarczająca wodę do tej działki, należy wyjaśnić, że budynek mieszkalny jednorodzinny o wysokości 7,90 m na działce nr [...] jest usytuowany w odległości 9,36 m od granicy działki nr [...], znajdującej się na południe od niego. Taka konfiguracja i parametry nieruchomości powodują, że nie można stwierdzić oddziaływania planowanej inwestycji na działkę sąsiednią powodującego ograniczenia w jej zabudowie w rozumieniu prawa budowlanego (art. 3 ust. 20 p.b). Na mapie do celów projektowych nie zaznaczono na terenie działki nr [...] instalacji wodociągowej, obsługującej działkę nr [...], jak również przywołana księga wieczysta prowadzona dla działki nr [...] nie zawiera informacji o ustalonej służebności w tym zakresie. Nie stwierdza się zatem naruszenia prawa w tym zakresie. Odwołujący nie przedstawił dowodów potwierdzających naruszenie praw właścicielki działki nr [...]. Z mapy do celów projektowych wynika, że po działce nr [...] przebiega instalacja wodociągowa obsługująca planowane na niej budynki mieszkalne jednorodzinne, jak również niezależnie od niej po sąsiedniej działce nr [...] przebiega instalacja wodociągowa, która nie ma związku z działką nr [...], objętą planowaną inwestycją. Na powyższą decyzję skargę złożył J. K., zarzucając: 1) naruszenie art. 7 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie, że inwestor posiada prawo ingerencji w działki nr [...], nr [...] - należące do skarżącego i działkę nr [...] - należącą do R. A., gdy w rzeczywistości takie prawo mu nie przysługuje, a ingerując w działki skarżącego i Pani R. A. narusza ich prawo własności; naruszenie art. 77 par. 1 k.p.a., które w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie przez organ, że planowana inwestycja będzie mieścić się na działce budowlanej, podczas gdy do czasu ustanowienia spornych granic przedmiotowa działka w ogóle nie była kwalifikowana jako działka budowlana z uwagi na jej parametry; 2) naruszenie art. 12 rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich położenie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja będzie usytuowana na działce budowlanej i w konsekwencji będzie spełniać wymogi techniczne, o jakich mowa w podanym przepisie, podczas gdy po dokonaniu rozgraniczenia działki inwestora z działkami skarżącego planowana inwestycja może nie spełniać tych warunków; 3) naruszenie art. 97 par. 1 pkt. 4 k.p.a. które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niezastosowania przez organ obligatoryjnej przesłanki do zawieszenia postępowania do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej rozgraniczenia działek skarżącego i działki inwestora, podczas gdy wynika postępowania rozgraniczeniowego ma wpływ na udzielenie inwestorowi pozwolenia na budowę, a więc oddziałuje na niniejsze postępowanie; 4) naruszenie art. 8 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie przez organ, iż skarżący miał zapewnioną możliwość czynnego udziału w postępowaniu przed Organem I instancji; naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i błędne rozpatrzenie materiału dowodowego w szczególności zastrzeżeń zgłaszanych przez skarżącego do Organu 1 instancji, co w konsekwencji narusza uzasadniony interes skarżącego i miało istotny wpływ na wynik sprawy; 5) naruszenie art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., które w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie przez organ zasady prowadzenia postępowania w sposób staranny, zgodny z przepisami prawa oraz zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób niewyczerpujący w szczególności poprzez błędne przyjęcie, że działka inwestora nie oddziałuje na działkę nr [...] należącą do R. A., gdy w rzeczywistości taki stan występuje; 6) naruszenie art. 8 k.p.a. art. 77 par. 1 k.p.a. mające istotny wpływ na wynik poprzez niezapewnienie R. A., której działka znajduje się w bezpośrednim oddziaływaniu działki inwestora czynnego udziału w postępowaniu prowadzonym zarówno w I jak i w II instancji; 7) Naruszenie przepisów prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik postępowania tj.; art. 35 ust. 4 Prawa Budowlanego poprzez jego zastosowanie i wydanie pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy pozwolenie na budowę nie powinno zostać wydane z uwagi na nieprawidłowy, kwestionowany przebieg granic pomiędzy działkami. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności z prawem skarżonej decyzji stwierdza, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji w przedstawionym powyżej stanie faktycznym stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 t. prawo budowlane (dalej jako p.b.). W art. 34 p.b. określone zostały wymogi formalne projektu budowlanego. W powołanym przepisie wskazano m.in., że zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zakres i treść projektu budowlanego powinna uwzględniać warunki ochrony przeciwpożarowej. Dokonując oceny projektu budowlanego pod względem formalnym stwierdzić należy, że został on sporządzony przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami (k. 5-11 projektu budowlanego z dnia 2 maja 2021 r.). Analiza zawartości opracowania prowadzi do wniosku, że zostały w nim ujęte wszystkie elementy określone w art. 34 ust. 3 p.b. W myśl art. 35 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1)zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c)ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3)kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem sprawdzeniu podlega także dołączenie wymaganych przepisami prawa opinii, pozwoleń i sprawdzeń o oświadczeń, posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych. Zarówno w decyzji organu I instancji, jak i obszernie w decyzji organu II instancji projekt budowlany został przeanalizowany pod kątem spełnienia wymagań wynikających z przepisów prawa budowlanego, w szczególności przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Szczegółowa analiza została zawarta na s. 3 uzasadniania skarżonej decyzji. Przechodząc do badania zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Główny zarzut skarżącego sprowadza się do tego, iż zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy toczy się postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące przebiegu granicy między działką nr [...], objętą projektem budowlanym a działką nr [...], należącą do skarżącego. Jak podnosi skarżący jego rezultat może mieć wpływ na wynik sprawy bowiem może się okazać, że działka nr [...] nie jest działką budowlaną ponieważ z racji ustalonego przebiegu granic nie posiada odpowiedniej powierzchni. Skarżący zwraca uwagę, że w tym stanie rzeczy postępowanie powinno było być zawieszone. Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, ze zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sadów administracyjnych co do zasady organy w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę nie kontrolują rozwiązań projektowych zawartych w projekcie budowlanym, a jedynie kontrolują projekt zagospodarowania terenu, co wyraźnie wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy. (tak wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1160/18). Organ architektoniczno-budowlany prowadzący postępowanie o pozwolenie na budowę nie ma obowiązku badania zgodności ze stanem faktycznym przebiegu granicy uwidocznionej na mapie dla celów projektowych istniejącej pomiędzy działką inwestora a działką sąsiednią. Ustalenie przebiegu granic na gruncie możliwe jest jedynie w postępowaniu rozgraniczeniowym, prowadzonym na podstawie ustawy z 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przebieg tych granic może być kwestionowany tylko w postępowaniu rozgraniczeniowym, gdyż organy architektoniczno-budowlane nie są właściwe do załatwiania spraw z zakresu geodezji i kartografii.(wyrok NSA z dnia 24 września 2019 r. sygn. akt II OSK 2448/18). Wreszcie NSA wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu rozgraniczeniowym nie jest rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, ponieważ z uwagi na wymóg złożenia jedynie oświadczenia, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, kwestia tego zagadnienia w sprawie w ogóle nie występuje (wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. II OSK 2080/15). Ponadto, jak słusznie wskazuje organ II instancji, projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie do celów projektowych przygotowanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego prowadzonego przez Starostę Nowotarskiego 12 kwietnia 2021 r. pod numerem P.1211.2021.2337. Z informacji zawartych na tejże mapie do celów projektowych wynika, że została ona sporządzona na podstawie operatów nr P.1211.2019.2055 z 14 maja 2019 r. P.1211.2016.1309 z 4 kwietnia 2016 r. oraz na podstawie mapy ewidencyjnej GK.6640.508.2021. Jest to dokument pozostający w obiegu prawnym. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, sprawdzając zgodność projektu z przepisami prawa, nie był kompetentny do jego zakwestionowania. W świetle przedłożonych akt sprawy nie znajduje także uzasadnienia zarzut niezapewnienia R. A. czynnego udziału w postępowaniu. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że działka Pani R. A. znajduje się poza obszarem odziaływania inwestycji, mając na uwadze charakter inwestycji (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), okoliczność, że pomiędzy działką inwestora a działką [...] znajdują się tereny zielone. Zatem w świetle art. 28 ust. 2 p.b. nie służy jej przymiot strony postępowania. Odnosząc się do braku zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu, stwierdzić należy, że zarzut ten jest nieuzasadniony. Z akt sprawy wynika coś przeciwnego. Zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 14 czerwca 2021 r. (k. 19 akt administracyjnych organu I instancji), jak i decyzja z 20 września 2021 r. kończąca postępowanie (k. 41 akt administracyjnych organu I instancji) były skarżącemu doręczone, czego dowodem są zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach organu I instancji. Pismami z 30 czerwca 2021 r. i z 11 sierpnia 2021 r. organ I instancji odpowiadał na wystąpienia skarżącego (k. 25 i 35 administracyjnych akt sprawy organu I instancji). Skarżący wniósł także odwołanie od decyzji organu I instancji. Powyższe świadczy o jego aktywności w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z powyższego sądowa kontrola skarżonej decyzji nie wykazała naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń prawa procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a skarga została oddalona.