II SA/Kr 653/15

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udrożnienia rowu i do zlikwidowania przeszkody w odpływie wody p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokat M. B., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej , ul. [...] , [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł ( słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy ) w tym 41,40 zł ( słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 lipca 2015r. przyznane zostało skarżącym prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ich skargi na decyzję SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2015r. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej [...], Dziekan ORA zarządził w dniu 11 sierpnia 2015r., iż na pełnomocnika skarżących K. i M. B. został wyznaczony adwokat B. M., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], ul. [...]. W dniu 14 października 2015r. postanowieniem referendarza sądowego, pełnomocnikowi skarżących zostało przyznane wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną stronie w I instancji. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2015r. została złożona przez pełnomocnika skarżącego skarga kasacyjna, która wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018r. została oddalona. W postępowaniu w II instancji, na mocy zawiadomienia ORA w [...], pismem z dnia 8 listopada 2017r. na nowego pełnomocnika skarżących wyznaczyła adwokat M. B. z Kancelarii Adwokackiej w [...], ul. [...]. Pełnomocnik z urzędu K. i M. B. – adwokat M. B. w dniu 30 stycznia 2018r. wzięła udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie osobiście. Na rozprawie przed NSA w Warszawie , a także w odrębnym piśmie skierowanym do WSA w Krakowie z dnia 8 marca 2018r., pełnomocnik skarżących złożyła wniosek o przyznanie jej wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącym w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym skargą kasacyjną z dnia 10 grudnia 2015r. i zakończonym wyrokiem NSA z dnia 30 stycznia 2018r oddalającym skargę K. i M. B.. Pełnomocnik złożyła jednocześnie oświadczenie, iż opłaty, o które wnosi nie zostały zapłacone w całości ani w części przez skarżącego. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony radca prawny , adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje zaś rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie natomiast z brzmieniem § 22 w/w rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie , orzekając co do wynagrodzenia za postępowanie kasacyjne - należy zatem zastosować przepisy poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. 163 poz.1348), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem II instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie ( w której przedmiotem zaskarżenia jest m.in. zobowiązanie podatkowe nieobjęte wpisem stosunkowym - rozporządzenie RM z 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ) wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 2 pkt 2c – stawka minimalna przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w II instancji ten sam adwokat , nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej – 75% stawki, nie mniej nic 120 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 18 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).