II SA/Kr 67/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A.J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2008r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokat A.J. ( poprzednie nazwisko M. ) wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł ( słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) w tym 27,60 zł ( słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] lutego 2009r. przyznane zostało skarżącemu H.J. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie skargi K.J. oraz H.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. , zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] marca 2009r. na pełnomocnika H.J. została wyznaczona adwokat A.M. ( obecne nazwisko – J. ), wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...]. W dniu 22 marca 2011r. adwokat A.J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak wynika z akt sprawy – adwokat A.J. w dniu 16 września 2009r. sporządziła i wniosła w imieniu skarżącego H.J. skargę kasacyjną dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 czerwca 2009r. oddalającego skargę K.J. oraz H.J. na decyzję WINB w K. Adwokat A.J. wniosła o zasądzenie na swoją rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, gdyż wynagrodzenie za jej udział przed sądem I instancji zostało przyznane w II punkcie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 czerwca 2009r. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).