II SA/Kr 671/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-08-26

Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Iwona Niżnik-Dobosz, Agnieszka Nawara-Dubiel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, wydane na podstawie art. 111 § 1 k.p.a., jest zaskarżalne do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, wydane na podstawie art. 111 § 1 k.p.a., nie jest postanowieniem zaskarżalnym do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie kończy ono postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, a jego zgodność z prawem podlega ocenie sądu administracyjnego na etapie kontroli ostatecznej decyzji kończącej postępowanie.
Stan faktyczny
Strona J. W. złożyła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 marca 2015 r. odmawiające uzupełnienia decyzji tego organu z dnia 30 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie WSA: Iwona Niżnik- Dobosz Agnieszka Nawara- Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2015 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji postanawia skargę odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., w skrócie: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a § 2 art. 3 cyt. ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na formy działania administracji publicznej wymienione w tym przepisie. Biorąc pod uwagę art. 3 § 2 p.p.s.a należy stwierdzić, iż kwestionowane rozstrzygnięcie nie należy do żadnej z wymienionych w nim zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej, w szczególności nie jest postanowieniem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czyli rozstrzygnięciem wymienionym w art. 3 § 2 pkt 4 cyt. ustawy. Postanowienia wydane na podstawie art. 111 § 1 k.p.a nie są żadnym z postanowień, o którym mowa w treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., podczas gdy zaskarżeniu do sądu mogą podlegać tylko takie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo które kończą postępowanie bądź rozstrzygają sprawę co do jej istoty. Do takich postanowień nie można zaliczyć postanowienia nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 marca 2015 r. o odmowie uzupełnienia decyzji tego organu z dnia 30 stycznia 2015 r. znak: [...]. Zauważyć też należy, iż zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Orzeczenie to nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. Dlatego ocena jego zgodność z prawem została dokonana przez sąd administracyjny na etapie kontroli ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie (wyrok z dnia 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 445/15). Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło