II SA/Kr 673/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Krystyna Daniel / spr. / Aldona Gąsecka- Duda Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2013 r. sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Gminy Łącko z dnia 21 grudnia 2012 r., nr 85/XXV/2012 w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko - część A stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały. A.K wniósł 26 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Łącko z 21 grudnia 2012 r. nr 85/XXV/2012 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko w zakresie przeznaczenia części działki nr [...]. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił naruszenie: - art. 9 ust. 1 i ust 4, art. 15 ust. 1 oraz 20 ust. 1 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2012 r. poz. 647) w zw. z § 2 ust. 1 pkt. 8 § oraz § 3 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. nr 213, poz. 1392) poprzez brak zgodności pomiędzy podjętą uchwałą, a ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko uchwalonym uchwałą Rady Gminy Łącko Nr 64/99 10 grudnia 1999 r., gdzie przedmiotowy teren oznaczony był jako teren osadniczy wskazany do ograniczonego rozwoju osadnictwa związanego głównie z gospodarką rolno - leśną i rekreacją z zakazem realizacji usług o charakterze uciążliwym, podczas gdy wprowadzona zaskarżoną uchwałą zmiana umożliwia realizację tego typu inwestycji; - art. 32 ust 1-3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieprzeprowadzenie analizy aktualności studium i obowiązującego planu miejscowego będących niezbędną przesłanką do podjęcia działania w sprawie zmian zagospodarowania przestrzennego; - art. 17 i art. 20 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez naruszenie procedury uchwalania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i brak prawidłowych zawiadomień o przystąpieniu do sporządzenia zmian planu zagospodarowania przestrzennego, a następnie o wyłożeniu projektu do wglądu, wystąpienia do właściwych organów o opinie i uzgodnienia, zorganizowania dyskusji publicznej; - art. 16 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez sporządzenie projektu zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w skali 1: 2000 pomimo obowiązujących w tym zakresie zasad sporządzenia projektu w skali 1:1000 i niezaistnieniu żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających odstępstwo od tej reguły; - art. 6 ust i 2 ust 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 140 kc i 144 kc poprzez przekroczenie zakresu władztwa planistycznego Gminy i uniemożliwienie skarżącemu i właścicielom działek sąsiednich zagospodarowanie terenu zgodnie z dotychczas obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego; - art. 2 i art. 7 Konstytucji w zw. z art. 184 Konstytucji poprzez podjęcie uchwały bez jej wyczerpującego uzasadnienia, noszącej znamiona arbitralności i niepoddające się kontroli i nadzorowi, z naruszeniem obowiązku działania na podstawie prawa i w sprzeczności z zasadą zaufania i jawności działania władzy publicznej. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że 21 grudnia 2012 r. Rada Gminy Łącko podjęła uchwałę NR 85/XXV/2012 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania Gminy Łącko - Część A w zakresie przeznaczenia części działki nr [...] położonej w Łącku na tereny obiektów i urządzeń łączności. Uchwała ta została podjęta z naruszeniem prawa i naruszeniem interesu prawnego niektórych mieszkańców Gminy, w związku z czym pismem z 8 lutego 2013 r. wezwali Radę Gminy Łącko do uchylenia w/w uchwały. Pismo to zostało do Rady Gminy wniesione w dniu 27 marca 2013 r. Rada Gminy Łącko na to wezwanie nie udzieliła w ustawowym terminie odpowiedzi. Swoje stanowisko zawarła jednak w piśmie datowanym na dzień 27 marca 2013 r., które skarżącemu A.K. zostało doręczone w dniu 3 kwietnia 2013 r. Z pisma tego wynika, że Rada Gminy całą procedurę uchwalania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uważa za prawidłową. Skarżący wskazał, że zgodnie z poprzednio obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z 28 lutego 2007r. (Dz. Urz. Wojew. Małopolskiego Nr 302 z 2007 r.) teren, na którym znajduje się przedmiotowa działka oznaczony był symbolem 4 ZŁ - 14 - teren zieleni leśnej i zalesień. Analogiczne było też przeznaczenie tego terenu także we wcześniej obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Gminnej Rady Narodowej z 29 marca 1988 r. Nr 122/XXIII/88, gdzie działka ewidencyjna nr [...] w Łącku położona była w terenie oznaczonym symbolem 03 RL - tereny lasów i zadrzewień, przeznaczenie terenu wyłącznie do funkcji zalesień. Takie przeznaczenie terenu pozostawało w całości w zgodzie z opracowanym przez Gminę Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko uchwalonym uchwałą Rady Gminy Łącko Nr 64/99 z 10 grudnia 1999 r., gdzie przedmiotowy teren oznaczony był, jako teren osadniczy wskazany do ograniczonego rozwoju osadnictwa związanego głównie z gospodarką rolno - leśną i rekreacją z zakazem realizacji usług o charakterze uciążliwym. Oznacza to, że dokonana zmiana miejscowego planu zagospodarowania narusza postanowienia studium. Obiekty i urządzenia łączności, niewątpliwie są obiektami o charakterze uciążliwym. Ta uciążliwość wynika wprost z § 2 ust. 1 pkt. 8 oraz § 3 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko gdzie stwierdzono, że instalacje radiokomunikacyjne radionawigacyjne oraz radiolokacyjne należą do przedsięwzięć, które mogą zawsze znacząco oraz potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Teren obiektów i urządzeń łączności ewidentnie zatem nie mieści się w pojęciu teren osadniczy wskazany do ograniczonego rozwoju osadnictwa związanego głównie z gospodarką rolno - leśną i rekreacją z zakazem realizacji usług o charakterze uciążliwym. Skarżący podkreślił, że jeszcze w 2009 r. o zmianę Studium w tym zakresie wnioskowała spółka cywilna A. jednakże, (co wynika z pisma Urzędu Gminy z 7 lipca 2009 r. znak [...] ) zmiany Studium nie dokonano, a to wobec spóźnionego złożenia wniosku. Zatem w przypadku gdyby przedmiotowy teren był, zgodnie ze studium, przeznaczony pod tereny obiektów i urządzeń łączności, to spółka nie musiałaby składać wniosku, jak też Gmina nie powoływała by się na to, że wniosek jest spóźniony. Podjęcie przez Gminę działań w sprawie zmian w zagospodarowaniu przestrzennym nie było poprzedzone przeprowadzeniem prawidłowej oceny aktualności dotychczas obowiązującego planu zagospodarowania, ani oceny ewentualnie złożonych wniosków o zmianę planu. Brak było także analizy aktualności studium i obowiązującego planu miejscowego, będącej niezbędną przesłanką do podjęcia działania w sprawie zmian zagospodarowania przestrzennego (art. 32 ust. 1-3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Zgodnie z wyjaśnieniami Rady Gminy przedmiotowy teren miał być w studium - czemu skarżący przeczy - oznaczony symbolem TSP z przeznaczeniem pod telewizyjną stację przemiennikową, a nie pod wieże telefonii komórkowej. Pojęcia te nie są tożsame. Fakt zaś, że Gmina przewiduje rozwój systemu łączności również poprzez realizację wież telefonii komórkowej tym bardziej wymagał dokonania oceny aktualności studium. Wieże telefonii komórkowej powinny powstawać bowiem w sposób usystematyzowany zabezpieczający prawidłowe funkcjonowanie łączności, a nie w sposób dowolny i przypadkowy. W ocenie skarżącego nie bez znaczenia jest również fakt, że wykazane wyżej działania Rady Gminy skutkują także tym, że w Gminie Łącko brak jest w istocie jakiejkolwiek polityki dotyczącej uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy, w tym także w zakresie terenów łączności. Występuje bowiem kilka "terenów łączności", tj. zarówno te które pomyłkowo wyznaczone zostały w innym miejscu, jak i te, które wynikają z przedmiotowej uchwały. Przy czym brak jest jakiegokolwiek dowodu wskazującego, że okoliczności te były przedmiotem rozważań i oceny przez organy Gminy. Oznacza to brak spójności i stanowi istotne naruszenie samej istoty planowania przestrzennego, którego celem jest określenie polityki przestrzennej gminy i wprowadzenie ładu przestrzennego. Dowodzi tego także fakt podejmowania przez Radę Gminy kilkunastu uchwał rocznie w sprawach dotyczących planowania przestrzennego. Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, iż przy uchwalaniu zmian planu także naruszono w sposób istotny obowiązującą w tym zakresie procedurę. Nie zostały bowiem zachowane obowiązujące przepisy dotyczące wprowadzania zmiany w planach zagospodarowania przestrzennego przewidzianych art. 14 - 24 w związku z art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W szczególności brak było prawidłowych zawiadomień o przystąpieniu do sporządzenia zmian planu zagospodarowania przestrzennego, a następnie o wyłożeniu projektu do wglądu, nie wystąpiono do właściwych organów o opinie o projekcie i nie uzgodniono projektu z organami określonymi w art. 17 pkt. 6 lit. b) ustawy. Rady Gminy nie wyjaśniła w jakiej prasie i w jakim dniu informacja ta została umieszczona, kiedy i na jaki okres została umieszczona na tablicy ogłoszeń. Nieuprawnione jest także przyjęcie, że ogłoszenie informacji na stronie internetowej spełnia warunki "sposobu zwyczajowo przyjętego w danej miejscowości". Podkreślił, że ogłoszenie w internecie ukazało się 21 lutego 2012 r., a zatem blisko rok po podjęciu uchwały. Przyjmując zaś, dzień 21 lutego 2012 r. jako dzień ogłoszenia, to nie została zachowana wymagana art. 17 ustawy kolejność działań Gminy tj. zawiadomienie właściwych instytucji i organów do uzgadniania projektu planu. Zawiadomienie takie powinno być dokonane po, a nie jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, przed ogłoszeniem o przystąpieniu do zmiany planu. Pismo nie wskazuje przy tym do jakich organów i instytucji zawiadomienie skierowano. Takie postępowanie wskazuje w ocenie skarżącego na zamiar wprowadzenia planowanych zmian po kryjomu i miało doprowadzić do uśpienia czujności zainteresowanych istnieniem wieży mieszkańców. Z naruszeniem art. 17 pkt 4 ustawy nie została sporządzona prognoza w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym w szczególności odnoszącego się do sytuacji po dopuszczalnej w świetle dokonanych zmian przeznaczenia terenu rozbudowie czy przebudowie i podniesieniu wysokości wieży do 50 m. Mieszkańcy nie zostali również zawiadomieni o wyłożeniu planu do wglądu i terminu publicznej dyskusji, w efekcie czego na zebraniu w dniu 17 lipca 2012 r. nikt się nie stawił. Skarżący nadmienił, że zarówno dalsze istnienie wieży przekaźnikowej czy też jej rozbudowa na wieżę służącą montażowi anten telefonii komórkowej, było oprotestowane przez mieszkańców, stąd gdyby wiedzieli o spotkaniu niewątpliwie wzięliby w nim udział. Zdaniem skarżącego ogłoszenie o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu nie może być uznane za prawidłowe, gdyż jest nieczytelne. Sygnalizowano zmianę planu "Część A" bez żadnego dalszego doprecyzowania, co w kontekście ilości podejmowanych uchwał (w latach 2011-2012 r. - 28 uchwał dot. planu miejscowego) nie może być uznane za właściwe poinformowanie mieszkańców. Ponadto z oficjalnej strony internetowej Gminy Łącko wynika, że spośród 9 uchwał podjętych na sesji Rady Gminy odbytej w dniu 21 grudnia 2012 r. wymienione zostały tylko dwie. Nie wspomniano o podjęciu uchwał w sprawie zmiany planu. Doszło również do naruszenia art. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż projekt zmian sporządzony został w skali 1:2000, pomimo obowiązującej w tym przypadku skali 1:1000, okoliczność zaś, że takie mapy istnieją w zasobach geodezyjnych nie ma i nie może mieć w sprawie żadnego znaczenia. Przy zastosowanej skali 1:2000 plan jest bowiem nieczytelny. Nie zmniejsza wagi tego naruszenia sporządzenie planu na aktualnej mapie odzwierciedlającej stan prawny zgromadzony w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Skarżący wskazał również, że zmiana planu zagospodarowania przestrzennego narusza jego interes prawny, gdyż wkracza w sferę jego indywidualnych praw, prawa do ochrony życia i zdrowia, prawa do spokojnego i niezakłóconego korzystania z własnych nieruchomości, prawa mieszkańców do współdecydowania zarówno o kierunkach zagospodarowania przestrzennego gminy jak i o szczegółowych postanowieniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy (poprzez możliwość składania stosownych uwag i wniosków do projektów planu a także obowiązek rozpatrzenia tych uwag przez organy gminy, udziału w publicznej dyskusji). Obiekty i urządzenia łączności należą do przedsięwzięć mogących wpływać na środowisko stwarzając jednocześnie, z uwagi na promieniowanie magnetyczne, zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców. Z uwagi na zasięg promieniowania elektromagnetycznego już obecnie skarżący doznaje utrudnienia życia codziennego wskutek zakłóceń w pracy różnego rodzaju urządzeń (np. samoczynne włączanie alarmów). Skutkuje to znacznym pogorszeniem jakości życia. Utrzymanie zaskarżonej uchwały skutkuje w praktyce niemożliwością zagospodarowania stanowiących ich własność nieruchomości zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem powodując również znaczne zmniejszenie ich wartości. Podkreślił, że zaskarżona uchwała narusza jego prawo własności nieruchomości. Zmiana dotyczy części działki [...] i dokonana została w sytuacji, gdy granice tej nieruchomości oraz granice sąsiedniej stanowiącej jego własność działki ew. [...] są sporne. Z Załącznika Nr 1 do zaskarżonej uchwały wynika zaś, że granice objętego zmianami terenu obejmują również część nieruchomości tych skarżących. Dla poparcia swoje argumentacji skarżący odwołał się do wyroku WSA we Wrocławiu z 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 629/11 i wyroku WSA w Poznaniu z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 564/11. Wreszcie, w ocenie skarżącego, w sprawie doszło do naruszenia władztwa planistycznego Gminy. Dotychczasowy i obecny sposób zagospodarowania przestrzennego wzajemnie się wykluczają. Taka zmiana dokonana bez właściwego uzasadnienia dowodzi arbitralności i dowolności wprowadzonych zmian. Nadto uwzględnienie w planach zagospodarowania przestrzennego dotychczasowego sposobu korzystania nie może się przy tym ograniczać wyłącznie do przedmiotowej działki, ale musi też obejmować sposób korzystania z działek sąsiednich. Przy czym chodzi przede wszystkim o korzystanie "legalne", gdyż tylko takie korzystać może z ochrony prawnej. Tymczasem wybudowana na działce [...] w latach 1990 - 1993 wieża antenowa wraz z budynkiem technicznym wzniesiona została nielegalnie. W stosunku do tych obiektów wszczęte zostało jeszcze w 2009 r. roku - na wniosek samej Gminy Łącko - postępowanie o nakazanie rozbiórki, jako że obiekty te zostały wzniesione nie tylko bez wymaganego pozwolenia, ale także na terenie, który nie dopuszczał tego rodzaju zabudowy, przez co wykluczona była możliwość ich legalizacji. Postępowanie to do chwili obecnej nie zostało zakończone. Okoliczności te dowodzą, że faktyczną przyczyną wprowadzonej zmiany nie jest zaspokojenie potrzeb w zakresie łączności telefonii komórkowej, ale zaspokojenie indywidualnego interesu właścicieli przedmiotowej działki i zalegalizowanie samowoli budowlanej. Również organ nadzoru budowlanego wyraził przekonanie co do zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi z uwagi na oddziaływanie wieży na sąsiednie nieruchomości, które są zainwestowane, a w planie oznaczone jako tereny budowlane. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Łącko, reprezentujący Radę Gminy wniósł o jej oddalenie i zwrot kosztów postępowania. W ocenie organu skarga nie jest zasadna. Procedura zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko w części dotyczącej działki nr [...] została zachowana. Organ nie dopuścił się żadnego naruszenia przepisu prawa. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko uchwalonego uchwałą Nr 64/99 Rady Gminy Łącko z 10 grudnia 1999 r. teren objęty zmianą miejscowego planu położony jest w obrębie wyznaczonej w Studium telewizyjnej stacji przemiennikowej, oznaczonej symbolem "TBS" i w pobliżu punktu widokowego. Dla obszaru Gminy Łącko Studium zakłada dalszy rozwój systemu łączności również poprzez realizację wież telefonii komórkowej według potrzeb. Zmiana miejscowego planu dotyczy terenu telekomunikacji, obejmującego istniejącą od kilkudziesięciu lat wieżę telekomunikacyjną wraz z antenami, urządzeniami zasilającymi i odbiorczo-przemysłowymi oraz zapleczem gospodarczo-technicznym. Z uwagi na fakt, iż w dotychczasowym planie teren łączności został wyznaczony omyłkowo w innym miejscu poniżej działki [...] , na działce [...], zasadnym było podjęcie działań zmierzających do wyprostowania błędu i podjęcie uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu, obejmującej teren istniejącej wieży telekomunikacyjnej w granicach ogrodzonej działki nr [...] położonej w Łącku. Nie zachodzi więc niezgodność Studium ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko. Następnie organ przedstawił szczegółowy przebieg procedury uchwalania planu. Podkreślił przy tym, że obwieszczenie Wójta Gminy Łącko o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu miejscowego w części dotyczącej działki nr [...] zostało ogłoszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Łącko w dniu 21 lutego 2012 r., w prasie lokalnej - Gazecie Wyborczej z 21 lutego 2012 r. oraz na stronie internetowej Gminy Łącko w dniu 21 lutego 2012 r. Termin składania wniosków ustalono do 14 marca 2012 r. Do projektu zmiany planu nie zostały zgłoszone przez mieszkańców żadne wnioski. Następnie Wójt Gminy Łącko wystąpił do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Krakowie Wydział Spraw Terenowych w Starym Sączu [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Nowym Sączu z prośbą o uzgodnienie zakresu i stopnia szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania na środowisko. Pismem z 21 lutego 2012 r. zawiadomił instytucje i właściwe organy o podjęciu przez Radę Gminy uchwały nr 44/VIJ/2011 z 04 maja 2011 r. w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko - Część ,.A" w zakresie dotyczącym działki nr [...], tj.: Wojewodę Małopolskiego, Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska Wydział Spraw Terenowych w Starym Sączu, Zarząd Województwa Małopolskiego w Krakowie, Zarząd Powiatu Nowosądeckiego, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Krakowie Delegatura w Nowym Sączu, Starostę Powiatowego w Nowym Sączu jako Organ Administracji Geologicznej, Wojewódzki Sztab Wojskowy w Krakowie, Karpacki Oddział Straży Granicznej w Nowym Sączu, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Krakowie, Agencję Wywiadu w Warszawie, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Nowym Sączu, Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie, Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w Warszawie, Małopolski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Krakowie, Inspektorat Rejonowy Rejon Nadzoru Urządzeń w Nowym Sączu. Wójt Gminy Łącko wystąpił także do instytucji i organów o zaopiniowanie i uzgodnienie projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko w części dotyczącej działki nr [...], tj.: Wojewody Małopolskiego, Zarządu Województwa Małopolskiego w Krakowie, Zarządu Powiatu Nowosądeckiego, Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie Delegatura w Nowym Sączu, Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Krakowie, Agencji Wywiadu w Warszawie, Karpackiego Oddziału Straży Granicznej w Nowym Sączu, Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie. Wszystkie wymienione organy wydały pozytywne opinie i uzgodnienia. Wójt Gminy Łącko ogłosił w dniu 26 czerwca 2012 r. w prasie lokalnej - Gazecie Wyborczej, na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy oraz na stronie internetowej Gminy Łącko o wyłożeniu projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na 7 dni przed terminem wyłożenia. W ogłoszeniu oznaczono termin wyłożenia zmiany planu w dniach od 03 lipca 2012 r. do 31 lipca 2012 r. oraz wyznaczono termin na składanie uwag w okresie do 14 dni od zakończenia terminu wyłożenia czyli do 14 sierpnia 2012 r. Wójt Gminy Łącko wyznaczył również na dzień 17 lipca 2012 r. dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie zmianami planu. Na termin dyskusji publicznej nie przybyła żadna osoba i nie zgłoszono żadnych uwag. Stosownie do art. 29 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Wójt Gminy Łącko w dniu 24 stycznia 2013 r. na stronie internetowej Gminy Łącko ogłosił zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowa uchwała została opublikowana na stronie internatowej Biuletynu Informacji Publicznej Gminy Łącko w zakładce prawo-uchwały. W związku z opublikowaniem tej uchwały w dniu 24 stycznia 2013 r. nie występuje ona wśród uchwał podjętych w 2012 r. Opublikowanie uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego nastąpiło w dniu 4 stycznia 2013 r., a więc zamieszczenie jej na stronie internatowej nastąpiło po stwierdzeniu jej zgodności z prawem przez organ nadzoru, tj. Wojewodę Małopolskiego. Nadto została opracowana prognoza oddziaływania na środowisko zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko "A" w zakresie działki nr [...]. W treści tego opracowania stwierdzono, że przedmiotowa zmiana przeznaczenia terenu nie zagraża porządkowi funkcjonalno-przestrzennemu rejonu opracowania. Wprowadzenie nowej zabudowy jest zgodne ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko, a także wskazano, że prognoza nie przewiduje negatywnego oddziaływania na rezerwaty przyrody, które zlokalizowane są w znacznej odległości od planowanej zmiany. Prognozowana zmiana planu zagospodarowania przestrzennego gminy Łącko, dotycząca przeznaczenia terenu w rejonie części działki nr [...] położonej w Łącku na tereny obiektów i urządzeń łączności, położona jest poza istniejącymi i potencjalnymi obszarami Natura 2000 i nie będzie wpływać niekorzystnie na cele i podmiot ochrony obszarów Natura 2000. Planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać w sposób niekorzystny na poszczególne elementy środowiska, tj. powietrze, glebę, wody powierzchniowe i podziemne, klimat akustyczny oraz świat roślin i zwierząt. Z uwagi na położenie rozpatrywanej stacji i przewidywane zasięgi rozchodzącego się zanieczyszczenia w postaci pola elektromagnetycznego, nie zachodzi obawa transgranicznego oddziaływania na środowisko. Przedmiotowa stacja nie będzie stanowiła zagrożenia dla środowiska ludzi i będzie spełniać wymagania zawarte w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Z 2003 r., Nr 192, poz. 1883). Jak wynika z treści tej prognozy nie ma żadnego zagrożenia dla mieszkańców zamieszkujących w sąsiedztwie działki nr [...]. Wymienione w skardze zagrożenia są jedynie oparte na przypuszczeniach skarżącego. Dokonana zmiana planu nie wpływa negatywnie na środowisko naturalne. Aspekt ewentualnego wpływu na otoczenie był brany pod uwagę stąd konieczność sporządzenia prognozy. W razie jakiegokolwiek zagrożenia dla środowiska i ludzi żaden organ opiniujący projekt zmiany planu nie wyraziłby opinii pozytywnej w tej kwestii. W tych okolicznościach twierdzenia przedstawione w skardze nie można uznać za zasadne. Zmiana miejscowego planu w żadnym wypadku nie ingeruje w nieruchomości sąsiednie, a w szczególności w nieruchomość A.K. Zmiana planu obejmuje jedynie środkową, ogrodzoną część działki nr [...], zabudowaną od dawna obiektami i urządzeniami systemu łączności. Nie dotyczy całej działki, a więc także tej części, która graniczy z działką nr [...] należącej do skarżącego. Pomimo zmiany planu A.K. może swobodnie rozporządzać swoją nieruchomością i korzystać z niej w sposób dotychczasowy. Bezpodstawny, w ocenie organu, jest również zarzut dotyczący art. 16 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko zatwierdzony uchwałą nr 11/2007 Rady Gminy Łącko z 28 lutego 2007 r. został opracowany w skali 1:2000. Tak więc zmiana do tego planu również musiała być opracowana w tej skali. W zasobach geodezyjnych i kartograficznych w Nowym Sączu dla Gminy Łącko istnieją jedynie mapy zasadnicze w skali 1:2000. Dlatego zmiana planu została wykonana w czytelnej technice graficznej tj. skali 1:2000. W kwestii zarzutu braku przeprowadzenia oceny aktualności dotychczas obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, analizy aktualności Studium organ podniósł, że takiej oceny i analizy nie przeprowadza się każdorazowo przed podjęciem uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu. Również nie doszło do naruszenia przepisów z powodu braku sporządzenia uzasadnienia do przedmiotowej uchwały. Żaden przepis nie przewiduje w takiej sytuacji wymogu uzasadnienia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana jest zatem pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Plan miejscowy zaś, jak stanowi art. 14 ust. 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), jest aktem prawa miejscowego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Zgodnie zaś z art. 147 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części stanowi naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie. Wskazanie w cytowanym przepisie podstaw nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzi do uznania, iż przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, według którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem (a więc z jakimkolwiek przepisem prawa) są nieważne, chyba że naruszenie prawa ma charakter nieistotny, wtedy zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym organ nadzoru lub na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Oznacza to, że rozstrzygnięcia nadzorcze wojewody albo orzeczenia sądu administracyjnego stwierdzające nieważność uchwał w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są wydawane w przypadku zajścia co najmniej jednej z podstaw nieważności wymienionych w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem pozostałe naruszenia prawa (niewymienione w powołanym wyżej przepisie) należałoby traktować jako nieistotne, a więc niebędące przyczyną nieważności uchwały (por.: T. Bąkowski: Komentarz do art. 28 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w: T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Zakamycze, 2004). Należy podkreślić, że nie każde naruszenie trybu postępowania powoduje nieważność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale tylko takie które ma charakter istotny. Interpretując przesłankę istotności naruszenia trybu sporządzania planu, w doktrynie zauważa się, że dla jej ustalenia decydujące znaczenie będzie miał wpływ naruszenia na treść planu. Przez istotne naruszenie należy bowiem rozumieć takie naruszenie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w których przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego. Ocena zaistnienia tej przesłanki wymaga zatem odrębnych rozważań w każdym indywidualnym przypadku, uwzględniając przede wszystkim, że celem omawianej regulacji jest zagwarantowanie praw podmiotów, które mogą zostać naruszone w wyniku sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania (Z. Niewiadomski, red. : Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz, W-wa C.H. Beck 2011, s. 264-265). Nadto wskazać trzeba, że w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., nr 142 poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem przesłanką skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę planistyczną, jest po pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a po drugie wykazanie naruszenia posiadanego interesu prawnego. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie wyczerpał tryb wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem poprzedził wniesienie skargi stosownym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a następnie stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. zachował termin do wniesienia skargi. W ocenie Sądu, skarżący posiada również interes prawny w zaskarżeniu uchwały, a to z uwagi na fakt, że działka nr [...] objęta zmianą planu na której dopuszczono realizację obiektów i urządzeń łączności graniczy z działką stanowiącą własność skarżącego (nr [...]). Dodatkowo można wskazać, że w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy nadzoru budowalnego dotyczącym na działce nr [...] wybudowanej wieży antenowej wraz z budynkiem technicznym jako samowoli budowlanej skarżącemu również przyznano status strony. Dalsze rozważania należy poprzedzić uwagami natury ogólnej. Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium (art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Szczególny charakter studium i jego znaczenie w procesie planistycznym podkreśla ustawodawca w art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowiąc, iż zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane. Zarówno plan miejscowy jak i studium składają się z części tekstowej i graficznej, a ustalenia studium, zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, zatem w celu zbadania zgodności planu miejscowego ze studium konieczne jest nie tylko porównanie tekstu planu z tekstem studium, ale i odniesienie się do części graficznej (rysunku) planu i studium. Zakres i sposób tego związania uzależniony jest od ustaleń zawartych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, od zakresu i szczegółowości ustaleń w części tekstowej studium a także stopnia powiązania części tekstowej z częścią graficzną. Zawsze jednak - niezależnie od "rozdziału" ustaleń pomiędzy część tekstową i część graficzną studium - podstawę do ustalenia, że plan miejscowy nie narusza postanowień studium stanowią łącznie część tekstowa oraz część graficzna planu miejscowego i studium. W studium dokonuje się kwalifikacji poszczególnych obszarów gminy i ich przeznaczenia. Chociaż nie ma ono mocy aktu powszechnie obowiązującego, nie jest aktem prawa miejscowego, to jako akt planistyczny określa politykę przestrzenną gminy i bezwzględnie wiąże organy gminy przy sporządzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Określone obszary gminy mogą być zatem przeznaczone w planie miejscowym pod zabudowę lub funkcję danego rodzaju, jeśli wcześniej w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmina wskaże te obszary jako przewidziane pod taką zabudowę lub taką funkcję. Ustalenia planu miejscowego są konsekwencją zapisów studium. W ramach uprawnień wynikających z władztwa planistycznego gmina może zmienić w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów gminy, ale tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zasadne będzie również zwrócenie uwagi, że stopień związania planów ustaleniami studium zależy w dużym stopniu od brzmienia ustaleń studium. Jednym z założeń polityki przestrzennej gminy jest stopień związania planowania miejscowego przez ustalenia studium, który może być, w zależności od szczegółowości ustaleń studium - silniejszy lub słabszy. Plan miejscowy nie może wprowadzać zmian w zakresie kierunków zagospodarowania i zasad zagospodarowania, a jedynie może doprecyzować je, uzupełnić, wzbogacić, a nie doprowadzić do ich całkowitej zmiany Inne przeznaczenie określonego terenu w planie miejscowym niż w studium należy zakwalifikować jako istotne naruszenie prawa tj. art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (por. wyrok NSA z 31. 05. 2010r., sygn. akt II OSK 575/10). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że z dołączonych akt planistycznych, w tym treści Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łącko (wraz z załącznikiem graficznym) wynika w sposób jednoznaczny, że zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego narusza postanowienia studium. Przede wszystkim należy wskazać, że w załączniku nr 1 do zaskarżonej uchwały (zał. graficzny), który w takim kształcie został również wysłany do innych organów celem zaopiniowania i uzgodnienia, zamieszczono wyrys ze studium, na którym zaznaczono czerwoną kropką miejsce objęte zmianą planu oraz wyjaśniono - w umieszczonej obok rysunku legendzie - że tereny oznaczone w studium kolorem pomarańczowym oznaczają "tereny osadnicze wskazane do ograniczonego rozwoju osadnictwa związanego głównie z gospodarką rolno-leśną i rekreacją, z zakazem realizacji obiektów o charakterze uciążliwym". Jednak analiza fragmentu wyrysu ze studium znajdującego się w załączniku nr 1 do zaskarżonej uchwały, jak również załącznika graficznego Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łącko prowadzi do wniosku, że obszar na którym dokonano zmiany planu, zaznaczony czerwoną nie znajduje się w terenie oznaczonym kolorem pomarańczowym, dla którego przewidziano opisane wyżej przeznaczenie, a w terenie oznaczonym kolorem zielonym, który w studium w legendzie opisano jako: "istniejące lasy pełniące funkcje ochronne i gospodarcze, ustawowo chronione przed zainwestowaniem nie związanym z gospodarką leśną". Zmiana planu miejscowego przewiduje zmianę przeznaczenia części terenów położonych we wsi Łącko oznaczonym symbolem 4.ZL.14 (tereny lasów) – część działki nr [...] na tereny obiektów i urządzeń łączności oznaczonych symbolem "T" - podstawowe przeznaczenie terenu - obiekty i urządzenia łączności obejmujące: 1) wieżę wraz z antenami, urządzeniami zasilającymi i odbiorczo-przesyłowymi, kable antenowe itp., 2) budynki gospodarczo-techniczne. Zestawienie zatem aktualnego przeznaczenia działki nr [...] wynikającego z zaskarżonej uchwały z przeznaczeniem przewidzianym w studium pozwala na wyciągnięcie jednoznacznego wniosku o sprzeczności między tymi aktami. Niezrozumiałe dla Sądu jest stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę, gdzie wskazano, że "zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łącko uchwalonego uchwałą Nr 64/99 Rady Gminy Łącko z 10 grudnia 1999 r. teren objęty zmianą miejscowego planu położony jest w obrębie wyznaczonej w Studium telewizyjnej stacji przemiennikowej, oznaczonej symbolem "TBS" i w pobliżu punktu widokowego. Dla obszaru Gminy Łącko Studium zakłada dalszy rozwój systemu łączności również poprzez realizację wież telefonii komórkowej według potrzeb. Zmiana miejscowego planu dotyczy terenu telekomunikacji, obejmującego istniejącą od kilkudziesięciu lat wieżę telekomunikacyjną wraz z antenami, urządzeniami zasilającymi i odbiorczo-przemysłowymi oraz zapleczem gospodarczo-technicznym. Z uwagi na fakt, iż w dotychczasowym planie teren łączności został wyznaczony omyłkowo w innym miejscu poniżej działki [...], na działce [...], zasadnym było podjęcie działań zmierzających do wyprostowania błędu i podjęcie uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu, obejmującej teren istniejącej wieży telekomunikacyjnej w granicach ogrodzonej działki nr [...] położonej w Łącku. Nie zachodzi więc niezgodność Studium ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Łącko." Odnosząc się do przedstawione argumentacji należy stwierdzić, że po pierwsze nieprawdziwe jest twierdzenie, że teren objęty zmianą miejscowego planu położony jest "w obrębie wyznaczonej w Studium telewizyjnej stacji przemiennikowej, oznaczonej symbolem TBS" (w studium - TSP). Teren telewizyjnej stacji przemiennikowej znajduje się bowiem wyraźnie poniżej terenu objętego zaskarżoną do sądu uchwałą. Ponadto, w ocenie sądu, postanowienia studium znajdujące się w części tekstowej należy wykładać tak, aby pozostawały w zgodzie z oznaczeniem terenów naniesionym na części graficznej, jak również w kontekście pozostałych zapisów studium. I tak należy podnieść, że istotnie w rozdziale 1 w punkcie 6 zatytułowanym "Infrastruktura techniczna" wskazano, że podstawowym celem rozwoju infrastruktury technicznej na obszarze gminy Łącko jest podniesienie standardu życia mieszkańców umożliwienie rozwoju gospodarczego i poprawa stanu środowiska. Dla osiągnięcia tego celu niezbędna jest rozbudowa istniejących i realizacja nowych systemów infrastruktury technicznej, zapewniających m in. łączną telekomunikacyjną i radiowo-telewizyjną. W związku z tym ustalono zasady i kierunki rozwoju infrastruktury technicznej przyjmując, że "dla polepszenia łączności telekomunikacyjnej należy rozbudować istniejący system w miarę potrzeb głównie poprzez realizację sieci rozdzielczej. Dopuszcza się realizację wieży telefonii komórkowej", wskazano również, że "łączność Radiowo- Telewizyjna zapewniona będzie przez Radiowo-Telewizyjny Ośrodek Nadawczy RTON a Przehybie i radiolinii Gubałówka-Przehyba. Przedmiotowy RTON obejmuje swoim zasięgiem znaczną część obszaru byłego województwa nowosądeckiego, wykorzystany jest również dla telefonii komórkowej. W przypadku złego odbioru programów na terenie gminy, wynikającego z trudnego ukształtowania terenu dopuszcza się lokalizację Telewizyjnej Stacji Przemiennikowej po uprzednim przeprowadzeniu badań teletransmisyjnych i uzyskaniu wymaganych uzgodnień. Dopuszcza się usytuowanie wież telefonii komórkowej w obszarze gminy wynikających z potrzeb." Dokonując wykładni powyższych postanowień należy jednak wziąć pod uwagę brzmienie zapisu zawartego w rozdziale 6 – "Infrastruktura techniczna", gdzie podano, że "rozwój systemów i stopień wyposażenia na obszarze gminy winien być zróżnicowany, dostosowany do ukształtowania terenu, charakteru zainwestowania i obecnych powiązań" (str. 30), jak i zapisu w rozdziale 3 zatytułowanym "Środowisko przyrodnicze", gdzie w pkt 4 wskazano, że "lasy i zadrzewienia docelowo powinny stać się dominującym sposobem użytkowania – w szczególności górskiej części gminy (strefa I i II). Wszystkie lasy jako ochronne podlegają ustawowemu zakazowi przeznaczania na cele nieleśne" (str. 11). W świetle powyższego, a także opisu przeznaczenia terenów oznaczonych kolorem zielonym zamieszczonego w rysunku studium nie ulega wątpliwości, że określenie "dopuszczenie usytuowania wież telefonii komórkowej w obszarze gminy wynikających z potrzeb" należy rozumieć w ten sposób, że jest to możliwe jedynie na takich terenach na których taka forma rozwoju infrastruktury technicznej nie jest zakazana, a zatem z wyłączeniem terenów przeznaczonych na między innymi na lasy chronione przed zainwestowaniem nie związanym z gospodarką leśną. W ocenie Sądu Skarżący zasadnie zarzucił również, iż zamieszczenie ogłoszenia o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, jak i o wyłożeniu projektu planu do wglądu w internecie nie spełniało ustawowego wymogu zawiadomienia "w sposób zwyczajowo przyjęty". Już na wstępie należy wskazać, że zaniechanie poinformowania społeczeństwa danej miejscowości w sposób zwyczajowo w tej miejscowości przyjęty o wszczętej procedurze planistycznej, dotyczącej określenia zasad zagospodarowania części obszaru miejscowości, w ocenie Sądu należy uznać za istotne naruszenie trybu sporządzania planu. Skutkiem takiego działania jest bowiem ograniczenie lokalnej społeczności możliwości składania uwag do projektu planu i pozbawienia jej wiedzy co do możliwości uczestnictwa w publicznej dyskusji nad projektem planu. Rozstrzygnąć zatem trzeba, czy zawiadomienie o podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego oraz o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu oraz terminie dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami poprzez zamieszczenie stosownego ogłoszenia w internecie może być uznane za sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości w rozumieniu art. 17 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dokonując tej oceny należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że gmina Łącko jest gminą wiejską, a zatem można się domyślać, że społeczność lokalna raczej nie korzysta na co dzień z Internetu, przy czym konstatacja ta dotyczy to zwłaszcza starszych mieszkańców. Ponadto niewielki obszar objęty zmianą zmniejszał prawdopodobieństwo, iż mieszkańcy będą dowiadywali się o planowanej zmianie od siebie wzajemnie. Podkreślić należy, iż na przestrzeni ostatnich kilku lat Gmina zmieniała miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 19 razy, a w samym w 2012 r. uchwalono 7 zmian (informacja Biuletyn Informacji Publicznej- ww.wrotamalopolski.pl/root_BIP/BIP_w_Malopolsce/gminy/root_Lacko/przedmiotowe/MPZP). Niewątpliwie przeprowadzanie poszczególnych zmian osobnymi aktami mogło powodować dezorientację poszczególnych mieszkańców gminy co do tego jaki obszar objęty jest kolejną zmianą. Ponadto Wójt Gminy Łącko przygotowując projekt zmiany planu w zakresie części działki nr [...] zapewne zdawał sobie sprawę, iż zaproponowanie brzmienia planu w obecnym kształcie musi wywołać protest okolicznych mieszkańców, zwłaszcza tych którym przyznano status strony w postępowaniu toczącym się przed organem nadzoru budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej jaką było posadowienie wieży antenowej wraz z budynkiem technicznym na działce nr [...] . Z przedłożonych wraz z skargą dokumentów wynika, że okoliczni mieszkańcy brali czynny udział w tym postepowaniu i przeciwstawiali się legalizacji inwestycji. W tej sytuacji ogłoszenie o przystąpieniu do zmiany planu i wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu w intenecie jako realizacja wymogu ogłoszenia "w sposób zwyczajowo przyjęty" musi budzić sprzeciw. Wydaje się bowiem, że skorzystanie z tradycyjnych metod dawałoby większe szanse lokalnej społeczności na dowiedzenie się o zainicjowanej procedurze zmiany planu. Dodatkowo należy wskazać, że z przedłożonych akt nie wynika, aby obwieszczenia wisiały na tablicy ogłoszeń wymagany okres czasu. Brakuje protokołów z tych czynności, czy chociażby oświadczenia Wójta Gminy w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż organ dopuścił się naruszenia art. 9 ust. 4, 20 ust. 1 i art. 17 pkt 1 w zw. z pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdzając, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej została podjęta z naruszeniem zasad jej sporządzania, na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o stwierdzeniu jej nieważności.