II SA/Kr 674/17

Kraków, dnia 9 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G., J. K., A. S. i M. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi I. G., J. K., A. S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek. W niniejszej sprawie skarżący złożyli pismem z dnia 6 października 2017r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując, iż skoro Sąd wyznaczył rozprawę to upewnił skarżących, że braki formalne zostały uzupełnione i nie będą stanowić podstawy do odrzucenia skargi. Ponadto w uzupełnieniu wniosku podnieśli, że przesyłki były doręczane w okresie wakacyjnym. Sąd zważył, co następuje. W niniejszej sprawie stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 czerwca 2017r. skarżący: A. S. i M. S. solidarnie oraz J. K. i I. G. zostali wezwani do uiszczenia wpisów od skargi w kwocie [...]zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem Referendarza WSA w Krakowie z dnia 30 maja 2017 roku, każdy ze skarżących został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi bezpośrednio pod skargą oraz nadesłanie 34 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem przez wszystkich skarżących lub własnoręcznie podpisanych (z pouczeniem, iż wykonanie tego obowiązku przez jednego skarżącego zwalnia pozostałych) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącym J. K. i I. G. zobowiązania te zostały skutecznie doręczone - w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., - w dniu 26 czerwca 2017 roku (k. 47 i 48). Żadna ze skarżących braków skargi nie uzupełniła. Skarżąca M. S. zobowiązanie do uzupełnienia braków skargi odebrała osobiście w dniu 23 czerwca 2017 roku (k. 40). Skarżąca M. S. braków skargi osobiście nie uzupełniała. Skarżący A. S. zobowiązanie do uzupełnienia braków skargi odebrał osobiście w dniu 13 czerwca 2017 roku (k. 33). Termin do uzupełnienia braków upływał zatem w dniu 20 czerwca 2017 roku. Skarżący uiścił natomiast wpis od skargi w dniu 23 czerwca 2017 roku, czyli 3 dni po terminie, a braki formalne skargi uzupełnił 26 czerwca 2017 roku, czyli 6 dni po terminie. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku zawinienia w uchybieniu terminu można więc mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dna 15 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 708/10). Z Z informacji podanych przez wnioskodawców wynika, iż pomimo, że byli oni pouczeni o skutku nieuzupełnienia braków w terminie, nie uzupełnili w/w braków formalnych i fiskalnych w terminie, lecz w związku z wyznaczeniem rozprawy byli przekonani, iż pomimo tych braków formalnych i nieterminowego opłacenia skargi, nie będzie to powodem odrzucenia skargi. W ocenie Sądu, okoliczność podana we wniosku nie może wyłączyć winy w niezachowaniu terminu do uzupełnienia braków skargi. Wyżej wskazane normy w zakresie przywracania terminu nakazują dochowania obiektywnej staranności w dbałości o własne sprawy i jedynie użycie największego w danych warunkach wysiłku, mogłoby wyłączyć winę. Powyższego wymogu skarżący nie dochowali, gdyż nie dołożyli żadnego starania w zachowaniu terminu. Z przepisu tego wynika, iż choćby lekkie niedbalstwo nie wyłącza winy. Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ ich zachowanie wskazuje na to, że pomimo precyzyjnego wezwania do uzupełnienia braków, nie podjęli starań o jego wypełnienie, zaś informację o wyznaczeniu rozprawy, otrzymali w sierpniu 2017r. kiedy termin do uzupełnienia braków upływał miesiąc wcześniej. Kwestia wyznaczenia terminu rozprawy nie ma zatem żadnego związku z okolicznościami dotyczącymi uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi, gdyż przyczyny te wystąpiły dużo wcześniej niż podjęto czynności wyznaczenia rozprawy. Dokonanie doręczeń w okresie wakacyjnym też nie usprawiedliwia skarżących, gdyż wnosząc skargę winni oni byli zapewnić odbiór potencjalnej korespondencji, która w związku z wniesieniem skargi była przewidywalna. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.