II SA/Kr 683/16

sygn. akt II SA/Kr 683/16 Kraków, dnia 26 lipca 2016 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 18 kwietnia 2016r., sygn. [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 18 kwietnia 2016r., sygn. akt[...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja w razie pozostania w obrocie prawnym spowoduje negatywne skutki w postaci naruszenia praw rzeczowych stron, a także straty materialne – straty w produkcji Małej Elektrowni [...] (należącej do skarżącego). Nadto skarżący zwrócił podniósł – w ramach uzasadniania wniosku o wstrzymanie wykonania– szereg zarzutów co do prawidłowości decyzji, wskazując na jej wady prawne oraz brak konkretności i precyzyjności rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol.: Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W niniejszej sprawie należy wskazać, że nie mogły odnieść skutku te argumenty skarżącego, które opierały się na podkreślaniu wad zaskarżonej decyzji. Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, Lex Omega nr 1479276 oraz z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 428/14, Lex Omega nr 1467730). Ponadto podkreślić należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, decyzja ta nie powoduje bowiem powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony oraz nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3139/13, Lex Omega nr 1420326. W szczególności decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania nie uprawnia inwestora do realizacji planowanej inwestycji, ale stanowi jeden z etapów uzyskiwania niezbędnych pozwoleń. Sama decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie może zatem – jak chciał wykazać skarżący – powodować skutków w postaci naruszenia praw rzeczowych stron czy strat w produkcji elektrowni skarżącego. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.