II SA/Kr 690/10

sygn. akt II SA/Kr 690/10 Kraków, dnia 23 września 2011 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2010r., znak [...] w przedmiocie przekazania wniosku do organu właściwego postanawia: przywrócić skarżącemu M. J. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2011r., sygn. akt II SA/Kr 690/10. Wyrokiem z dnia 7 marca 2011r., sygn. akt II SA/Kr 690/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2010r., znak [...] w przedmiocie przekazania wniosku do organu właściwego. Pismem z dnia 11 marca 2011r. (data stempla pocztowego) M. J. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku. Uzasadnienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2011r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 18 maja 2011r. ustanowił dla M. J. radcę prawnego. Dnia 2 czerwca 2011r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. została zawiadomiona o treści postanowienia. OIRP pismem z dnia 9 czerwca 2011r. wyznaczyła radcę prawnego O. G. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego M. J.. O. G., działając imieniem skarżącego, wniósł w dniu 29 czerwca 2011r. (data stempla pocztowego) skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2011r., sygn. akt II SA/Kr 690/10, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pismo w sprawie wyznaczenia go pełnomocnikiem otrzymał w dniu 16 czerwca 2011r., zaś z aktami sprawy zapoznał się w dniu 22 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia przez sąd pierwszej instancji uzasadnione jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie terminu uznaje się wówczas za niezawinione przez stronę. Przyjmuje się również, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym wyznaczony pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dniu upływu 30 dni od zawiadomienia go o wyznaczeniu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 stycznia 2009r., sygn. akt II GZ 8/09, Lex Omega nr 551906; z dnia 3 września 2010r., sygn. akt I GZ 234/10, Lex Omega nr 741241; z dnia 1 października 2010r., sygn. akt I OZ 725/10, Lex Omega nr 741980). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 7 marca 2011r. upłynął w dniu 9 maja 2011r. Wyznaczony pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 22 czerwca 2011r., zatem tę datę należy uznać za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego należało wniosek uwzględnić, co Sąd uczynił, orzekając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.