II SA/Kr 706/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lipca 2024 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa – [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 28 marca 2024 r. znak SKO-Oś-4170-4/24 w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko skargę oddala. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r. znak: GPI.6220.9.2023 Wójt Gminy Nowy Targ w pkt I wyrzeczenia stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa obwodnicy Nowego Targu w ciągu DK49" przez inwestora G. . W pkt II poinformowano, że w ramach oceny oddziaływania na środowisko, raport o oddziaływaniu na środowisko powinien być wykonany zgodnie z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2023 r., po. 1094), w szczególności zawierać elementy, wyszczególnione w kolejnych 41 punktach. Powyższe postanowienie zostało poprzedzone uzyskaniem postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 14 lipca 2023 r. (znak: OO.420.1.197.2023.MSI), postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 9 listopada 2023 r. (znak: KR.RZŚ.4901.76.2023.MG) oraz opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Nowym Targu z dnia 28 czerwca 2023 r. (znak: NNZ.90831.3.22.2023), w których zgodnie wskazano na konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko. Od powyższego postanowienia wnioskodawca złożył zażalenie, w którym nie zakwestionował obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wynikającego z pkt I, lecz poszczególne obowiązki nałożone w pkt II tego postanowienia, tj.: ppkt 1, 2, 5 lit. a) i c), 7, 9, 10, 13, 19, 20, 29, 30, 31, 32, 33, 40 i 41. Strona zarzucała zaskarżonemu postanowieniu naruszeniu przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez wybiórcze rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, w szczególności pominięcie informacji zamieszczonych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, co skutkowało nałożeniem obowiązku zamieszczenia w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko informacji nieadekwatnych lub zbyt szczegółowych na obecnym wstępnym etapie realizacji. Nadto odwołująca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 4 w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 68 ust. 1 cyt. ustawy środowiskowej poprzez nałożenie obowiązku uwzględnienia w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko informacji wykraczających poza zakres raportu określony w art. 66 ust. 1 ustawy środowiskowej, a także informacji, których pozyskanie nie uwzględnia współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejących możliwości technicznych i dostępności danych przykładowo poprzez nałożenie obowiązku dokładnej inwentaryzacji dendrologicznej z oceną gatunku, obecnego stanu drzewa oraz pomiaru jego średnicy, obowiązku uzupełnienia opisu krajobrazu o dokumentacje fotograficzną w ujęciach panoramicznych oraz przedstawienia wizualizacji planowanego przedsięwzięcia, obowiązku analizy skali i zasięgu nocnej emisji sztucznego światła pochodzącego z terenu przedsięwzięcia i obiektów kubaturowych oraz oceny wpływu emisji na przyrodę ożywioną w zasięgu oddziaływania, obowiązek określenia krotności wykonywania pomiarów w ramach analizy porealizacyjnej, a także art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 63 ust. 4 ustawy środowiskowej zw. z art. 6 k.p.a. poprzez wskazanie w pkt 11.13 zaskarżonego postanowienia wariantów alternatywnych, podczas gdy wprowadzenie takich wymogów nie wynika z usytuowania, charakteru i skali oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a jedynie z konsultacji społecznych, a ponadto wprowadzając tak szczegółowe wymogi co do analizy wariantowej organ działał bez podstawy prawnej, ponieważ przepis art. 68 ust. 2 pkt 2) lit. a ustawy środowiskowej dopuszcza jedynie możliwość wskazania przez organ "rodzajów wariantów alternatywnych wymagających zbadania", a tymczasem organ wskazał konkretne szczegółowe warianty przedsięwzięcia, a nie jedynie ich rodzaj, a co więcej wskazane wymogi względem analizy wariantowej naruszają przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej, ponieważ warianty te nie mogą zostać uznane za racjonalne warianty alternatywne. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 28 marca 2024 r. nr SKO-OŚ-4170-4/24 w pkt I uchylono zaskarżone postanowienie w części obejmującej pkt II ppk 19 i 20, a w pkt II zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu organ odwoławczy ocenił, że skala inwestycji, jej lokalizacja w bezpośrednim sąsiedztwie obszarów chronionych, a także prognozowane negatywne oddziaływania przedsięwzięcia na świat zwierzęcy oraz zdrowie ludzi, przemawiają za potrzebą przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Za zasadne uznał zarzuty dotyczące obowiązków wymienionych w pkt II ppkt 19 i 20 zaskarżonego postanowienia i w tym zakresie zmienił merytorycznie wyrzeczenie (pkt I postanowienia Kolegium). W pozostałym zakresie zarzuty zostały uznane za bezpodstawne, co dało podstawę do utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia w pozostałym zakresie (pkt II postanowienia Kolegium). Odnośnie zarzutów dotyczących podpunktów 1, 2, 10, 29, 30, 31 i 32, Kolegium wskazało, że bezzasadnym jest oczekiwanie strony, by określając zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i stopień szczególności danych, które powinny być zawarte w tym opracowaniu, organ brał pod uwagę przyjęty przez wnioskodawcę system realizacji przedsięwzięcia - w tym przypadku tzw. "zaprojektuj i zbuduj". Ponadto zawarte tam wymagania dot. obowiązku przedstawienia w raporcie środowiskowym wszystkich obiektów, instalacji i urządzeń istniejących i planowanych do realizacji w ramach inwestycji wraz z załącznikiem graficznym obrazującym te elementy infrastruktury (ppkt 1 i 2), informacji na temat zakresu i sposobu prowadzenia prac w obrębie cieków wodnych, w tym związanych z budową mostu na Białym Dunajcu (ppkt 10, 29 i 30), informacji co do sposobu organizacji procesu budowlanego, lokalizacji zaplecza budowy (ppkt 32), a nadto obowiązku przedstawienia planu sytuacyjnego obrazującego planowane rozwiązania z zakresu odprowadzania wód opadowych i roztopowych (pppkt 31) - poza ppkt 2 stanowią dosłowne powielenie wymagań określonych w pkt 6, 20, 21, 22 i 23 oraz uszczegółowienie pkt 1 postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 14 lipca 2023 r. (znak: OO.420.1.197.2023.MSI) oraz nie wykraczają w istocie poza ramy określone przez ustawodawcę dla tego rodzaju opracowań w przepisie art. 66 ust. 1 ustawy środowiskowej. Nie budził również zastrzeżeń organu odwoławczego treść pkt II ppkt 5 lit. a) i c) zaskarżonego postanowienia. W ppkt 5, organ pierwszej instancji uszczegółowił określony w pkt 4 postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 14 lipca 2023 r. wymóg przedstawienia w raporcie zakresu niezbędnej wycinki drzew i krzewów oraz działań kompensujących wycinkę. W tym zakresie organ wydający zaskarżone postanowienie nakazał przedstawienie wyników inwentaryzacji dendrologicznej oraz szczegółowych informacji dotyczących zieleni kolidującej z przedsięwzięciem, w tym m.in. informacji o obwodzie pnia mierzonym na wysokości 130 cm, o stanie zdrowotnym drzew przeznaczonych do wycinki oraz informacji dotyczących usuwanego drzewostanu leśnego (ppkt 5 lit. a tiret pierwsze i trzecie), a także przedstawienie rozwiązań, które w sposób rzeczywisty zrekompensują utracone usługi ekosystemu (ppkt 5 lit. c). Zdaniem organu odwoławczego tak sformułowane wymagania co do przyszłego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko należy uznać za dopuszczalne i mieszczące w granicach przewidzianych w art. 66 i art. 68 ustawy środowiskowej, a jednocześnie uzasadnione lokalizacją przedsięwzięcia, które na znacznym odcinku przebiegać będzie przez tereny niezurbanizowane, i w sąsiedztwie obszarów cennych przyrodniczo. Zauważono ponadto, że wyniki inwentaryzacji przyrodniczej, w świetle art. 66 ust. 1 pkt 2a ustawy środowiskowej stanowią obligatoryjny załącznik do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przy czym ustawa nie określa zakresu informacji jakie to opracowanie winno zawierać. Z kolei z art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b) ustawy środowiskowej wynika, że organ, określając zakres raportu, może - kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wskazać zakres i szczegółowość wymaganych danych pozwalających scharakteryzować przedsięwzięcie, rodzaje oddziaływań oraz elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy. Zdaniem organu, informacje o obwodzie pnia mierzonym na wysokości 130 cm czy też o stanie zdrowotnym drzew przeznaczonych do wycinki należy uznać za informacje z całą pewnością istotne. Również zobowiązanie inwestora do przedstawienia w raporcie informacji dotyczących usuwanego drzewostanu leśnego nie stanowi naruszenia prawa. Wszak jeżeli autor raportu uważać będzie ten wymóg za bezprzedmiotowy, to nie ma żadnych przeszkód aby w treści przyszłego raportu wskazał, że realizacja inwestycji nie wiąże się z koniecznością usunięcia drzewostanu leśnego. Natomiast przedstawienie przez wnioskodawcę rozwiązań mających zrekompensować utracone usługi ekosystemu w ocenie organu odwoławczego mieści się w wynikającym z art. 66 ust. 1 pkt 9 ustawy środowiskowej wymogu przedstawienia w raporcie opisu przewidywanych działań mających na celu kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko wraz z oceną ich skuteczności. Co do określonych przez organ pierwszej instancji - w pkt II ppkt 7 postanowienia - wymagań przyszłego raportu środowiskowego w zakresie opisu krajobrazu oraz analizy oddziaływania przedsięwzięcia na ten element środowiska, Kolegium stanęło na stanowisku, że zasadniczo wymagania te nie wykraczają poza ramy wynikające z art. 66 ust. 1 pkt 3a, 6 i 6a ustawy środowiskowej. Co więcej, dyspozycja art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b) ustawy środowiskowej umożliwia organowi wydającemu postanowienie określające zakres raportu, wskazanie zakresu i szczegółowości wymaganych danych, które zostały uzasadnione m.in. tym, że obszar lokalizacji przedsięwzięcia stanowi ważne miejsce wypoczynku i rekreacji mieszkańców, posiada wysokie walory krajobrazowe oraz przebiegają przez niego popularne szlaki rowerowe, co tłumaczy konieczność poczynienia rzetelnej i dokładnej oceny wpływu realizacji przedmiotowej inwestycji drogowej na krajobraz. Kolegium nie znalazło również podstaw do podważenia zasadności nałożenia na wnioskodawcę - w pkt II ppkt 9 zaskarżonego postanowienia - obowiązku przeanalizowania w raporcie środowiskowym kwestii oddziaływania przedsięwzięcia w zakresie emisji sztucznego światła. Choć kwestie te nie są uregulowane w przepisach, to jest problemem dostrzeganym przez organy państwowe i przedmiotem zainteresowania m.in. Rzecznika Praw Obywatelskich. W kwestii pkt II ppkt 13 zaskarżonego postanowienia Kolegium wskazało, że w świetle art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy środowiskowej, określając zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko organ jest uprawniony do wskazania m.in. rodzajów wariantów alternatywnych wymagających zbadania. W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego zarówno nakładając obowiązek uwzględnienia przy analizie wariantowej innych wariantów lokalizacyjnych, jak i technologicznych organ pierwszej instancji działał w granicach dopuszczonych ww. przepisem. Organ pierwszej instancji słusznie dostrzegł problem tożsamego przebiegu projektowanej obwodnicy we wszystkich wariantach przedstawionych przez wnioskodawcę w KIP, co naraża na zarzut pozorności. Za niezrozumiałe uznano zastrzeżenia strony dotyczące pkt II ppkt 33 postanowienia, w którym organ - w ślad za Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie - nakazał wnioskodawcy przedstawienie w raporcie planowanego sposobu postępowania z zanieczyszczonym gruntem wydobytym w trakcie realizacji przedsięwzięcia na jednej z działek objętych inwestycją. Organ odwoławczy zapewnił, że nie podważa wiarygodności wyjaśnień co do podjętych przez wnioskodawcę prób zainicjowania postępowania mającego na celu usunięcie odpadów z przedmiotowej działki. Niemniej powyższe nie czyni wymogu zawartego w pkt II ppkt 33 postanowienia, bezzasadnym. Nałożenie na inwestora obowiązku zawarcia informacji w tym zakresie w raporcie środowiskowym, nie może być kwalifikowane jako np. próba nałożenia obowiązku przeprowadzenia remediacji terenu czy usunięcia odpadów, gdyż nie ma do tego podstawy prawnej. Wreszcie, kwestionowane podpunkty 40 i 41 z punktu II zaskarżonego postanowienia stanowią transpozycję postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 9 listopada 2023 r., które nie zostało zaskarżone. Od powyższego postanowienia skargę złożył Skarb Państwa – [...], zaskarżając je w części dot. pkt II, zarzucając: I. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 124 ust. 2 k.p.a. poprzez pominięcie przez SKO części zarzutów zgłoszonych przez stronę skarżącą w treści zażalenia na postanowienie Wójta oraz poprzez nieodniesienie się w treści uzasadnienia postanowienia SKO do podniesionych przez stronę skarżącą w zażaleniu na postanowienie Wójta uwarunkowań środowiskowych, społecznych i technicznych (faktycznych i prawnych), które powinny być uwzględnione przy określeniu zakresu i treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko 2. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez wybiórcze rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, skutkujące zaniechaniem wszechstronnego rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego oraz pominięcie w ustaleniach faktycznych okoliczności wynikających z materiału dowodowego przedłożonego przez [...], w szczególności pominięcie informacji zamieszczonych w przedłożonej w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia oraz innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy lub załączonych do zażalenia na postanowienie Wójta co skutkowało utrzymaniem w mocy przez SKO obowiązku zamieszczenia w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko informacji nieadekwatnych lub zbyt szczegółowych względem planowanego przedsięwzięcia na obecnym wstępnym etapie jego realizacji, co dotyczy wszystkich utrzymanych w mocy zaskarżonych punktów postanowienia Wójta. Bądź tak jak w przypadku pkt 11.13 postanowienia Wójta utrzymanie w mocy obowiązku, który jest wprost sprzeczny z przepisami prawa; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z art. 63 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Wójt był uprawniony do wskazania skonkretyzowanych szczegółowo wariantów alternatywnych skutkujące utrzymaniem w mocy obowiązku określonego w pkt 11.13 postanowienia Wójta, który dotyczy "analizy wariantowej" - tj. uwzględnienia w Raporcie OOŚ: (i) wariantu zakładającego przebieg drogi uwzględniający uwagi społeczne, tzn. poprowadzenie obwodnicy południową stroną rezerwatu "Bór na Czerwonem", (ii) wariantu zakładającego możliwość włączenia obwodnicy do drogi DK49 poprzez połączenie z nowo wykonaną obwodnicą wsi Waksmund-Ostrowsko Łopuszna oraz (iii) wariantu zakładającego zmniejszenie liczby pasów, podczas gdy wprowadzenie takich wymogów nie wynika z usytuowania, charakteru i skali oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a jedynie z konsultacji społecznych, a ponadto wprowadzając tak szczegółowe wymogi co do analizy wariantowej Wójt działa sprzecznie z prawem (bez podstawy prawnej), ponieważ przepis art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. a u.o.o.ś. dopuszcza jedynie możliwość wskazania przez organ "rodzajów wariantów alternatywnych wymagających zbadania", a Wójt wskazał konkretne szczegółowe warianty przedsięwzięcia a nie ich rodzaj; 2. art. 66 ust.1 pkt 5 u.o.o.ś. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie (niezastosowanie) skutkujące utrzymaniem w mocy obowiązku wskazanego w pkt 11.13 postanowienia Wójta; podczas gdy narzucone przez Organ warianty nie mogą zostać uznane za racjonalne warianty alternatywne 3. art. 66 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 4 u.o.o.ś. w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 68 ust. 1 u.o.o.ś. poprzez utrzymanie w mocy nałożonych na [...] obowiązków w zakresie wskazanym w pkt II postanowienia SKO tj. obowiązku uwzględnienia w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko informacji wykraczających poza treść i zakres raportu określony w przepisie art. 66 ust. 1 i art. 68 u.o.o.ś., a także informacji, których pozyskanie nie uwzględnia współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejących możliwości technicznych i dostępności danych, przykładowo poprzez nałożenie obowiązku dokładnej inwentaryzacji dendrologicznej z oceną gatunku, obecnego stanu drzewa oraz pomiaru jego średnicy, obowiązku uzupełnienia opisu krajobrazu o dokumentacje fotograficzną w ujęciach panoramicznych oraz przedstawienia wizualizacji planowanego przedsięwzięcia, obowiązku analizy skali i zasięgu nocnej emisji sztucznego światła pochodzącego z terenu przedsięwzięcia i obiektów kubaturowych oraz oceny wpływu emisji na przyrodę ożywioną w zasięgu oddziaływania, obowiązek określenia krotności wykonywania pomiarów w ramach analizy porealizacyjnej. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie pkt II postanowienia SKO oraz o uchylenie pkt II.1, II.2, II.5 lit. a i c, II.7, II.9, II.10, 11.13, 11.20, 11.29, 11.30, 11.31, 11.32, 11.33, 11.40 i 11.41 postanowienia Wójta i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu organowi oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się zatem do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się naruszeń prawa. Kontrola ta powinna zawsze przebiegać na trzech płaszczyznach: 1) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji lub innego aktu) lub działania z prawem materialnym, 2) dochowania wymaganej prawem procedury, 3) respektowania reguł kompetencji. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023, poz.1634, dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Ramy prawne sądowej kontroli skarżonej decyzji w aspekcie prawa materialnego wyznaczają przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania skarżonego postanowienia (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1094, ze zm., dalej ustawa u.i.o.ś.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 Konstytucji RP ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych. W celu realizacji tego obowiązku ustawodawca wyposażył organy władzy publicznej w szereg instrumentów prawnych pozwalających wywiązywać się z tego obowiązku. Jednym z takich instrumentów jest postępowanie w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy u.i.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu, f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie, g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek, b) obszary wybrzeży i środowisko morskie, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej, k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe; 3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, g) możliwości ograniczenia oddziaływania. W świetle art. 62 ust. 1 ustawy u.i.o.ś. w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, b)dobra materialne, c) zabytki, ca) krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-ca, e) dostępność do złóż kopalin; 1a) ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 3) wymagany zakres monitoringu. W myśl art. 62 ust. 2 ustawy o.u.i.ś. w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 określa się, analizuje oraz ocenia oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, biorąc pod uwagę także skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi realizowanymi, zrealizowanymi lub planowanymi przedsięwzięciami. Zgodnie z art. 63 ust. 4 ustawy u.i.o.ś. w w/w postanowieniu organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68. Zgodnie z tym przepisem organ, określając zakres raportu, uwzględnia stan współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych (art. 68 ust. 1 ustawy u.i.o.ś.) Organ, określając zakres raportu, może - kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: 1) odstąpić od wymagań co do zawartości raportu, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4, 13, 15 i 16; nie dotyczy to dróg publicznych oraz linii kolejowych - będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) wskazać: a) rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania, b) zakres i szczegółowość wymaganych danych pozwalających scharakteryzować przedsięwzięcie, rodzaje oddziaływań oraz elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy, c) zakres i metody badań. Z kolei w myśl art. 66 ust. 1 ustawy u.i.o.ś raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz elementy szczegółowo wskazane w tym przepisie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje. Poza sporem pozostaje, że planowane przedsięwzięcie polegające na "Budowie obwodnicy N. T. w ciągu DK49" w świetle § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których wymagane jest sporządzenie oceny odziaływania na środowisko. Natomiast zarzuty skargi sprowadzają się do postawienia organowi zarzutów, iż nałożył obowiązek zamieszczenia w raporcie o odziaływaniu inwestycji na środowisko informacji nieadekwatnych lub zbyt szczegółowych na obecnym etapie realizacji przedsięwzięcia, pominięcie informacji zamieszczonych w KIP, a w konsekwencji naruszenie także przepisów postępowania przez wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego. Zarzuty te dotyczą pkt II.1, II.2, II.5 lit. a i c, II.7, II.9, II.10, 11.13, 11.20, 11.29, 11.30, 11.31, 11.32, 11.33, 11.40 i 11.41 skarżonego postanowienia. Ocena zasadności zarzutów skargi powinna być poprzedzona rozważaniami na temat celów, jakim służy nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania inwestycji na środowisko. Otóż służy ono realizacji konstytucyjnego obowiązku organu ochrony środowiska. Realizując ten obowiązek organ wyrażając zgodę na realizację przedsięwzięcia określa jednocześnie warunki, których spełnienie zapewni ochronę środowiska, umożliwiając jednocześnie inwestorowi realizację jego zamierzenia. W wyniku nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania inwestycji na środowisko inwestor zobowiązany będzie przedłożyć raport, którego treść jest determinowana postanowieniem wydanym na podstawie art. 63 ustawy. Raport o odziaływaniu inwestycji na środowisko umożliwia ocenę odziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Powinien zatem uwzględniać, w ramach zakreślonych przez przepisy prawa, wszystkie te aspekty, które pozwolą na dokonanie pełnej, kompleksowej oceny wpływu zamierzenia na środowisko. Zauważyć przy tym należy, że każde przedsięwzięcie jest inne z uwagi na jego umiejscowienie, elementy środowiska, na które może wpływać. W rezultacie w ramach zakreślonych przepisami prawa treść postanowienia, a co za tym idzie raportu jest zindywidualizowana i zrelatywizowana do tych charakterystycznych dla danego przedsięwzięcia elementów. Wiedzę o tych uwarunkowaniach organ czerpie m.in. z karty informacyjnej przedsięwzięcia, ale także ze stanowiska organów wyspecjalizowanych opiniujących zgodnie z art. 64 ustawy u.i.o.ś. oraz własnych ustaleń. W orzecznictwie wskazuje się, że treść art. 63 ustawy z 2008 r. należy odczytywać w kategorii wytycznych dla organu prowadzącego postępowanie, które służą do przeprowadzenia prawidłowej oceny materiału dowodowego dotyczącego stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (wyrok NSA z 17 stycznia 2018 r. II OSK 820/16). W kontekście rozpoznawanej sprawy i zarzutów skargi należy także zwrócić uwagę na treść art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy u.i.o.ś, przy czym w orzecznictwie wskazuje się, że pozostawiono uznaniu organu, czy nałoży na wnioskującego o decyzję środowiskową dodatkowe obowiązki, czy nie.(wyrok NSA z 18 listopada 2016 r. II OSK 346/15). W przedmiotowej sprawie organ I instancji uznał za zasadne nałożenie obowiązku sporządzenia raportu, dodatkowo akcentując szczególne okoliczności opisywane przez organy opiniujące. Organ II instancji zmodyfikował treść rozstrzygnięcia organu I instancji w zakresie określonym w pkt II ppkt 19 i 20, w pozostałym zakresie utrzymał postanowienie w mocy. Takie działanie należy ocenić jako prawidłowe. W ocenie Sądu organy nakładając obowiązek przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko zamierzenia inwestycyjnego nie wykroczyły poza zakres wyznaczony przepisami prawa materialnego wynikający z art. 62, art. 63 ust. 1 w zw. z art. 64 ustawy u.i.o.ś. Odnosząc się do poszczególnych zakwestionowanych w skardze punktów skarżonego postanowienia stwierdzić należy, co następuje. Jeśli chodzi o zakwestionowany pkt II. 1 i 2 skarżonego postanowienia wskazać należy, że znajduje on oparcie w materiale dowodowym. W szczególności zgodnie z KIP oprócz budowy odcinka drogi krajowej nr 49 pełniącej funkcję południowej obwodnicy Nowego Targu zaplanowano budowę szeregu innych budowli i urządzeń m.in. mostu na Białym Dunajcu, obiektów inżynierskich, konstrukcji oporowych, urządzeń ochrony środowiska (s. 7-8 KIP). W KIP wskazano, że parametry i istotne cechy przedsięwzięcia są uzależnione od wariantu przebiegu przedsięwzięcia. Załącznik graficzny, o którym mowa w pkt II.2 ma charakter komplementarny względem pkt II. 1 i stanowi jego uzupełnienie. Wobec powyższego w świetle zadań i celów raportu zasadne jest nałożenie obowiązku, aby okoliczności te uwzględnić w raporcie i poddać ocenie całe przedsięwzięcie, to jest nie tylko budowę samej drogi, ale także wszystkie budowle, obiekty i urządzenia towarzyszące wraz z ich umiejscowieniem i wpisuje się w charakterystykę przedsięwzięcia i jego skalę (art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy). Odnosząc się do pkt II. 5 lit. a i c znajdują one oparcie w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 14 lipca 2023 r. (k. 193 administracyjnych akt sprawy, pkt 4). Ocena możliwego odziaływania na środowisko przedsięwzięcia, które wiąże się z wycinką drzew wymaga uwzględnienia czy, ile, jakie drzewa zostaną usunięte. Informacje wymagane w pkt II. 5 lit. a i c nie wykraczają poza art. 63 ust. 1 pkt 2 i art. 66 ust. 1 pkt 2, 2a, 2b ustawy u.i.o.ś. Odnosząc się do pkt II. 7 skarżonego postanowienia znajduje oparcie w świetle art. 63 ust. 1 pkt 2 i art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy u.i.o.ś. Zgodnie z tym przepisem nakładając obowiązek przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko organ bierze pod uwagę także usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem walorów przyrodniczych i krajobrazowych. Przyznać należy, że pkt II. 7 jest bardzo szczegółowy. Jednak w świetle akt sprawy taki stopień szczegółowości jest uzasadniony charakterystyką przedsięwzięcia i jego umiejscowieniem i wynikają z uzasadnienia postanowienia organu I instancji, w którym zwrócono uwagę na wysokie walory przyrodnicze i krajobrazowe terenu, w którym przebiegać ma inwestycja. Jest to bowiem miejsce wypoczynku i rekreacji lokalnej ludności w postaci malowniczych szlaków rowerowych, ale także jego realizacja może wiązać się z odziaływaniem na obszary Natura 2000 (Torfowiska Orawsko-Nowotarskie i Górny Dunajec). Na powyższe okoliczności zwracał uwagę RDOŚ w swojej opinii z 14 lipca 2023 r. (k. 196-197 administracyjnych akt sprawy). Odnosząc się do obowiązku nałożonego w pkt II.9 stwierdzić należy, że wpisuje się on w ramy analizy odziaływania inwestycji na środowisko. Zgodnie z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. d określając obowiązek przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko organ nakładający obowiązek uwzględnia emisje i występowanie innych uciążliwości. Bez wątpienia nocna emisja sztucznego światła pochodząca z oświetlenia terenu i obiektów kubaturowych nie jest obojętna z punktu widzenia występujących na tym terenie gatunków zwierząt. Jakkolwiek brak jest prawnie określonych norm emisji (jak np. w przypadku emisji hałasu), niemniej jednak kwestia emisji sztucznego światła coraz częściej jest brana pod uwagę jako element negatywnego odziaływania na środowisko, stąd nałożenie obowiązku uwzględnienia tej kwestii w gruncie rzeczy w sposób ogólny (przeanalizować skalę, zasięg i ocenić wpływ na przyrodę ożywioną) nie wykracza zdaniem Sądu poza ramy zakreślone w w/w przepisach ustawy i znajduje oparcie także w świetle art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy. Odnosząc się do obowiązku nałożonego w pkt II. 10 wskazać należy, że znajduje on oparcie w postanowieniu Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 9 listopada 2023 r. (k. 113 administracyjnych akt sprawy). Jednym z podlegających uwzględnieniu kryteriów w ramach usytuowania przedsięwzięcia jest wpływ na wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe, co wynika z art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. k ustawy u.i.o.ś i pozostaje w zgodzie z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy ). Jeśli chodzi o obowiązek określony w pkt II. 13 wskazać należy, co następuje. Jak już wskazano zgodnie z art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy u.i.o.ś, Organ, określając zakres raportu, może - kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może wskazać rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania. Przy czym w orzecznictwie wskazuje się, że pozostawiono uznaniu organu, czy nałoży na wnioskującego o decyzję środowiskową dodatkowe obowiązki, czy nie.(wyrok NSA z 18 listopada 2016 r. II OSK 346/15). W pkt II. 13 taki dodatkowy obowiązek został nałożony. Sądowi znane jest stanowisko doktryny odnośnie do pojęcia "rodzaje wariantów" zaprezentowane w skardze. Z punktu kryterium rodzajowego, gdyby się sztywno trzymać wykładni zaprezentowanej przez skarżącego, wariant ten można określić jako wariant społecznie oczekiwany. Po pierwsze, nałożenie tego warunku mieści się w granicach uznania organu. Z zaskarżonego postanowienia oraz z uzasadnienia postanowienia organu I instancji wynika, że u podstaw konieczności analizy tego wariantu leży konflikt społeczny. Przeanalizowanie tego wariantu wychodzi naprzeciw rozpoznaniu, a co za tym idzie minimalizowaniu konfliktów społecznych wynikających z realizacji przedsięwzięcia. Jest to z kolei istotny element przyszłego raportu (art. 66 ust. 1 pkt 6 i 6a w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 15). Wprawdzie sam sprzeciw społeczeństwa nie jest podstawą do odmowy wydania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, jednak może być elementem branym pod uwagę w ocenie przebiegu przedsięwzięcia. Skarżący wskazuje, że społecznie oczekiwany wariant jest niemożliwy do zrealizowania. Jednak nie został on wskazany w KIP, zatem nie było to przedmiotem badania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nałożony w pkt II. 13 obowiązek nie wpływa na wynik sprawy w stopniu uzasadniającym uchylenie skarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów dotyczących pkt II. 20 był on przedmiotem reformatoryjnego orzeczenia organu odwoławczego. W porównaniu z rozstrzygnięciem organu I instancji nadano mu bardziej ogólne brzmienie. Dotyczy on wpływu planowanego zamierzenia inwestycyjnego na klimat akustyczny i znajduje oparcie w postanowieniu RDOŚ z dnia 14 lipca 2023 r. oraz nie wykracza poza okoliczności, które uwzględnia się nakładając obowiązek sporządzenia raportu (art. 63 ust. 1 pkt d i g ustawy u.i.o.ś.). Ponadto w ocenie Sądu trafnie zwraca uwagę organ na okoliczność, iż w treści decyzji środowiskowej w świetle art. 82 ust. 1 pkt 5 można nałożyć obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej. Wytypowanie w raporcie miejsc, w których może dochodzić do przekroczenia wartości dopuszczalnych emisji (hałasu) posłużyć ma ocenie, czy w konkretnej sprawie i z uwagi na konkretne uwarunkowania taki obowiązek trzeba nałożyć. Odnosząc się do zarzutów dotyczących punktu II.29 co do zasady z uwagi na to, iż zmierza on do oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko wodne i umożliwia następnie sformułowanie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w tym aspekcie mieści się w ramach art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. k i art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy u.i.o.ś.). Sąd dostrzega, że oczekiwanie organu wskazania rodzajów planowanych do zastosowania materiałów jest wymogiem bardzo szczegółowym. Jednakże wadliwość ta w ocenie Sądu nie ma wpływu na wynik sprawy i zasadniczy kierunek tego postępowania, to jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko. Odnosząc się do zarzutów dotyczących punktów II. 30-32 odnosi się do zabezpieczenia środowiska wodno-gruntowego. Są to obowiązki sformułowane w sposób ogólny i zdaniem Sądu nie wykraczają poza dopuszczalne przepisami prawa kryteria brane pod uwagę przy określeniu obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania inwestycji na środowisko w świetle wytycznych wynikających dla organu z art. 63 ust. 1 i 66 ust. 1 pkt 8 ustawy u.i.o.ś. Odnosząc się do zarzutów pod adresem obowiązku zakreślonego w pkt II. 33 tut. Sąd przychyla się do stanowiska organu odwoławczego, że kwestia właściwego i bezpiecznego dla środowiska postępowania z zanieczyszczonym gruntem, który zostanie wydobyty w trakcie realizacji przedsięwzięcia musi być przedmiotem zainteresowania organu określającego środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia także w świetle art. 63 ust. 1 lit. f i art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy u.i.o.ś. Odnosząc się zaś do zarzutów dotyczących ppkt II. 40 i 41 wskazać należy, że transponują one do skarżonego postanowienia warunki wynikające z postanowienia Dyrektora RZGW w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 9 listopada 2023 r. wydanego na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c ustawy u.i.o.ś. Także te uwarunkowania mieszczą się w ramach zakreślonych w art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. k ustawy i zgodnie z art. 64 ust. 5 postanowienia w sprawie uzgodnień, o których mowa w ust. 1b-1d, wiążą organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Uzasadnienie skarżonego postanowienia wskazuje na uwarunkowania wynikające z art. 63 ust. 1 ustawy, które stały się podstawą określenia zakresu raportu. Podsumowując, nie budzi wątpliwości Sądu, że w przedmiotowej sprawie istniały podstawy do nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko, zaś zakres raportu określony przez organ nie wykracza poza ramy prawne wynikające z art. 63 ust. 1 i ust. 4 w zw. z art. 68 i art. 66 ustawy u.i.o.ś. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenia przepisów postępowania, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł o oddaleniu skargi.