II SA/Kr 716/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.K. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 31 marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 31 marca 2015 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia 17 września 2014 r. znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Wznowienie eksploatacji i przeróbki wapieni dewońskich z udokumentowanych złóż [...] , na działkach nr ew.: [...] ,[...] ,[...] itd.... obręb [...] gmina K. oraz przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył S.K. . W skardze podtrzymał wszystkie zarzuty i argumentację podniesione w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 17 września 2014 r. i zarzucił obrazę przepisów prawa oraz nieuwzględnienie istotnych kwestii formalnych jak i merytorycznych dotyczących przedmiotu sprawy, co narusza jego interes prawny i faktyczny dotyczący działek nr [...] i [...] położonych w miejscowości D. i znajdujących się w obszarze oddziaływania środowiskowego planowanego przedsięwzięcia. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podał, że: "Mając na uwadze, iż zaskarżana decyzja SKO w K. jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta i Gminy K. dopuszczają do naruszenia konkretnych przepisów prawa przez Inwestora projektującego wskazane na wstępie przedsięwzięcie, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę, we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. Chodzi zatem o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. in.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 694/04; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 52/05). W badanej sprawie żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została, w ocenie Sądu, przez skarżącego wykazana. Jak zaznaczono wyżej wstrzymanie wykonalności uzależnione jest tylko i wyłącznie od niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ale chodzi tu o szkodę i skutki o charakterze kwalifikowanym, a nie normalne następstwa wykonania decyzji. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia, czyli decyzji nie podlegającej "wykonaniu" w wąskim znaczeniu tego terminu, rozumianym jako konieczność spowodowania (w sposób dobrowolny lub przymusowy) zaistnienia takiego stanu rzeczy, który będzie zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Jednakże Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, w myśl którego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. może w konkretnym przypadku polegać na wstrzymaniu ("zawieszeniu") skutków prawnych, jakie decyzja ta wywołuje. Decyzja ta zapada w postępowaniach stanowiących etapy poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, nie wiążą się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania zarówno dla stron, jak również dla innych podmiotów, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonych decyzji. Innymi słowy, żadna z tych decyzji nie może być egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym. Decyzja środowiskowa nie upoważnia jeszcze do rozpoczęcia inwestycji. Do tego niezbędna jest ostateczna decyzja udzielająca pozwolenia na budowę. Sama obawa, że w przyszłości takie pozwolenie może zostać wydane, nie uzasadnia jeszcze wstrzymywania na obecnym etapie wykonania decyzji środowiskowej. Strona nie wskazała zatem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku powoduje, że Sąd nie może zweryfikować czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na koniec należy podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.