II SA/Kr 722/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Magda Froncisz SWSA Piotr Fronc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi Firma A na decyzję Wojewody z dnia 15 marca 2021 r, [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Starosta Krakowski decyzją z 26 czerwca 2019 r. Nr [...], znak: [...] orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu R. S. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Rozbudowa istniejących boksów magazynowo-garażowych z przeznaczeniem na hale magazynowo-usługowe, wraz z wewnętrznymi instalacjami: elektryczne, wod-kan., pompa ciepła, na działce nr [...] w miejscowości K., gm. Krzeszowice". Wojewoda Małopolski , po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez Firma A - decyzją z dnia 5 marca 2020 r., znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Jako podstawę prawną tej decyzji powołał art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 poz. 256) - zwanej dalej k.p.a. Wyrokiem z 29 maja 2020 r. sygn. II SA/Kr 433/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił opisaną wyżej decyzję Wojewody Małopolskiego, nakazując temu organowi merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 15 marca 2021 r., znak [...] JS utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2020.256 ze zm.) zwanej dalej kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2020.1333 t.j. ze zm.) zwanej dalej Pb. W uzasadnieniu decyzji w pierwszej kolejności wskazano, że w sprawie zastosowanie znajduje ustawa Prawo budowlane w stanie prawnym sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r., na mocy art. 25 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.471 ze zmianami), który brzmi: Do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Dalej przytoczono wskazania zawarte w wyroku WSA w Krakowie i wskazano, że Wojewoda Małopolski działając w trybie art. 136 kpa, pismem z 13.10.2020 r., znak: [...], wezwał Starostę Krakowskiego do uzupełnienia materiału dowodowego i udzielenia niezbędnych wyjaśnień w tej sprawie. Starosta Krakowski udzielił odpowiedzi pismem z 30.12.2010 r., znak: [...], przy którym przesłał wymagane dokumenty oraz wyjaśnienia. Z przedstawionych wyjaśnień Starosty [...] wynika, że w odniesieniu do działek nr [...] nie toczy się postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, a także w sprawie pozwolenia na budowę drogi, z przebiegiem wynikającym wg ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego, planowanej po fragmentach tych działek. Równocześnie, Małopolski Urząd Wojewódzki, działając w trybie art. 50 kpa, pismem z 13.10.2020 r., znak: [...], wezwał Firma A do złożenia wyjaśnień i dostarczenia dodatkowych dowodów, opisanych w następującym zakresie: 1. W związku z wyeliminowaniem skarżącej Spółki z kręgu stron postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, należy szczegółowo wyjaśnić, jakich konkretnie czynności procesowych, a zwłaszcza takich, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, została pozbawiona Spółka, i czynności te należy wprost wymienić. 2. W oparciu o ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Krzeszowice uchwalonego Uchwałą Nr XXXVI 1/458/2017 Rady Miejskiej w Krzeszowicach z dnia 23 listopada 2017 r. (Dz.Urz.Woj.Małop.2017.8942), należy dokładnie wyjaśnić, jakie jest planowane zagospodarowanie działek nr [...] należących do skarżącej Spółki; najlepiej przedstawić sporządzoną przez uprawnionego projektanta szkicową koncepcję zagospodarowania terenu ww. działek. 3. Należy wykazać, na czym polegają wprowadzone w związku z planowaną inwestycją na działce nr [...] ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowie działek nr [...] należących do skarżącej Spółki; a więc wykazać, że planowana inwestycja na działce nr [...] w jakikolwiek sposób ogranicza możliwe zagospodarowanie, wynikające z ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działek nr [...] należących do skarżącej Spółki i dokładnie określić na czym to ograniczenie polega; najlepiej przedstawić analizę sporządzoną przez uprawnionego projektanta. (Spółka może dodatkowo wskazać konkretne przepisy prawa materialnego, które jej zdaniem zostały naruszone planowaną inwestycją, w stopniu ograniczającym zagospodarowanie, w tym zabudowę jej nieruchomości, oraz przedstawić na tę okoliczność stosowne dowody). Celem żądanych dodatkowych wyjaśnień i uzupełnienia dowodów było wykazanie legitymacji prawnej Spółki, do bycia stroną postępowania i prawa do złożenia odwołania, a więc udowodnienie, że działki nr [...] i nr [...] należące do skarżącej Spółki, znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu, objętego zaskarżoną decyzją Starosty Krakowskiego z 26.06.2019 r. Nr AB.V. 1.761.2019, znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Termin na realizację obowiązków wynikających z tego wezwania wyznaczono do 31.12.2020 r. W związku z wnioskiem Spółki o przedłużenie tego terminu do 26.02.2021 r., organ II instancji pismem z 19.02.2021 r., znak: [...], poinformował tę Spółkę, że termin wykonania ww. wezwania przedłużony został do 5.03.2021 r. W wymaganym terminie Firma A złożyło wyjaśnienia i rysunki, przy piśmie z 10.02.2021 r. W wyjaśnieniach m.in. podano, że projektowany budynek wprowadza ograniczenia określone w § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a ograniczenie to wynika z wymaganej odległości, wskazanej w § 271 ust. 3 tegoż rozporządzenia, dla usytuowania ewentualnego obiektu z pomieszczeniem zagrożonym wybuchem, którego budowa jest możliwa na działce należącej do Spółki. Po przeprowadzeniu ponownej analizy całości akt sprawy, ustalono co następuje. Działki nr [...], pozostające w użytkowaniu wieczystym skarżącej Spółki -Firma A znajdują się w obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Krzeszowice, uchwalonym uchwałą Nr XXXVI 1/458/2017 Rady Miejskiej w Krzeszowicach z dnia 23 listopada 2017 r. (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2017 r., poz. 8942 ze zm.), w jednostce strukturalnej planu oznaczonej symbolem: P2 - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, oraz symbolem: KDL - drogi lokalne. Zgodnie z częścią graficzną planu, przez część graniczących ze sobą działek: nr [...] oraz działki inwestycyjnej nr [...] przebiega projektowana komunikacja drogowa z oznaczeniem KDL - drogi lokalne. Obszar oznaczony symbolem KDL w zasadzie rozdziela od siebie działki [...] W związku z tym, większa część działki nr [...], w części nieobjętej symbolem KDL zostaje poza odziaływaniem planowanej inwestycji na działce nr [...], ponieważ znajduje się za pasem projektowanej drogi lokalnej. Natomiast niewielka pozostała część działki nr [...], usytuowana od północy poza pasem drogi lokalnej KDL, w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji projektowanej na działce nr [...], oraz przylegająca do niej działka nr [...], granicząca z działką inwestycyjną nr [...], mogą być wykorzystane przez skarżącą Spółkę na cele inwestycyjne, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc pod budowę obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. W ocenie organu odwoławczego działka nr [...] i wyżej wymieniona część działki nr [...], należące do skarżącej Spółki, znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu, ponieważ projektowany na działce sąsiedniej nr [...], budynek o wymiarach ok. 24 m x 48 m, ze ścianą o wysokości ok. 7 m i długości ok. 48 m usytuowany został w odległości 4,2 m - 9,94 m od granicy działek sąsiednich należących do skarżącej Spółki. Takie zbliżenie projektowanego dużego obiektu do granicy sąsiednich działek powoduje, że istnieje potencjalna możliwość oddziaływania obiektu na sąsiednie działki. Zauważono, że dla prawidłowego sporządzenia projektu budowlanego wymagane było przeprowadzenie przez inwestora i projektanta oględzin obiektów usytuowanych na sąsiednich działkach w celu ustalenia faktycznego obciążenia ogniowego istniejącej hali należącej do skarżącej Spółki, i przyjęcie przez to prawidłowych założeń w projekcie budowlanym. Tym samym wykluczenie Spółki z udziału w postępowaniu spowodowałoby, że nie mogłaby ona zapoznać się z projektem budowlanym i przed wydaniem decyzji wypowiedzieć w przedmiocie wykazania ewentualnego naruszenia jej interesu prawnego; co nie powinno mieć miejsca. W tych okolicznościach stwierdzono, że błędne było stanowisko organu I instancji, że skarżąca Spółka nie jest stroną postępowania. Zastosowanie w projekcie ściany oddzielenia pożarowego, od strony działek skarżącej Spółki, jakkolwiek zapewnia spełnienie obowiązujących przepisów pożarowych, i w związku z tym upoważnia do wydania pozwolenia na budowę, to jednak nie skutkuje wyłączeniem działek skarżącej Spółki z obszaru oddziaływania obiektu. Czym innym jest bowiem obszar oddziaływania obiektu budowlanego, a czym innym spełnienie wymaganych przepisów niezbędnych do zatwierdzenia projektu i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec powyższego, pismo skarżącej Spółki z 2.07.2019 r., przesłane wraz z aktami sprawy przez Starostę Krakowskiego, w trybie art. 133 kpa, przy piśmie z 16.07.2019 r., znak: [...], uznano za odwołanie od decyzji Starosty [...] z 26.06.2019 r. Nr [...], znak: [...] Inwestor złożył w dniu 28.05.2018 r. wniosek o pozwolenie na budowę. Do wniosku dołączył 4 egz. projektu budowlanego, zawierającego wymagane opinie i uzgodnienia, oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Planowana inwestycja dotycząca rozbudowy istniejących boksów magazynowo-garażowych z przeznaczeniem na hale magazynowo-usługowe, nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Krzeszowice, uchwalonego uchwałą Nr XXXVI 1/458/2017 Rady Miejskiej w Krzeszowicach z dnia 23 listopada 2017 r. Projekt zagospodarowania terenu (k. 41 projektu) jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi . Projekt zagospodarowania terenu opracowany został na mapie do celów projektowych, sporządzonej w skali 1:500, w oparciu o operat techniczny wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co zostało potwierdzone odpowiednimi pieczęciami na tej mapie i opatrzone podpisem osoby działającej z upoważnienia Starosty Krakowskiego w dniu 25.05.2016 r. Projektowany budynek usytuowany został w zbliżeniu do odległości 4,2 m od granicy działek sąsiednich, co nie narusza przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065). Projekt budowlany sporządzony został prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz z rzeczoznawcą do spraw sanitarno-higienicznych. Z projektu budowlanego wynika, że od strony działek nr [...] zaprojektowano równolegle do ich granic, ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 240 na całej długości, oraz taką samą ścianę oddzielenia przeciwpożarowego (REI 240) prostopadle do granic tych działek, w miejscu największego zbliżenia projektowanego budynku do tych działek, na odległość 4,20 m, co w odniesieniu do istniejących budynków na sąsiedniej działce spełnia wymagania przeciwpożarowe wynikające z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065 t.j.). W szczególności, w projekcie (k. 3-1) zawarte są dokładne wyjaśnienia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, potwierdzające, że przyjęte rozwiązania techniczno-budowlane zapewniają spełnienie wymagań w zakresie odległości pomiędzy budynkami sąsiednimi i od granic działki, określonymi w § 271 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb i sporządzony został oraz sprawdzony przez osoby uprawnione, legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi (art. 35 ust. 1 ustawy Pb) i aktualnymi na dzień sporządzenia projektu zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projekt zawiera wymagane opinie i uzgodnienia związane z planowaną inwestycją. Projektanci, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, do projektu budowlanego dołączyli oświadczenia, o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Planowana inwestycja polega na rozbudowie istniejących boksów magazynowo-garażowych, a nie na budowie nowego obiektu, co wynika z uzupełnionych rysunków projektu budowlanego dokonanego przez projektanta. Planowana inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839), ani nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, zgodnie z przepisami o ochronie środowiska albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego), w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2021.247.t.j.). Powyższe łącznie wyczerpuje zatem wymogi przewidziane przez przepisy art. 32 ust. 1 i 4 oraz art. 33 ust. 2 Pb. Skarżącej Spółce zapewniono czynny udział w postępowaniu, możliwość zapoznania się z aktami i składania zastrzeżeń. W związku z zarzutami zgłoszonymi przez stronę odwołującą się, należy ponadto wyjaśnić, co następuje. Kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej przy wydawaniu pozwolenia na budowę określa przepis art. 35 ust. 1 Pb, zgodnie z którym organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 Pb, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Jak wskazuje organ odwoławczy - w badanej sprawie nie stwierdzono, aby art. 35 ust. 1 Pb został naruszony. W odwołaniu mogą być zawarte różne zarzuty, jednak skuteczne są tylko takie, które wskazują na naruszenie interesu prawnego odwołującego się, a nie jego interesu faktycznego, a więc naruszenie konkretnego przepisu obowiązującego prawa. Przeprowadzona analiza zarzutów strony skarżącej zgłoszonych w odwołaniu nie doprowadziła do ustalenia, że badana decyzja Starosty Krakowskiego z 26.06.2019 r. Nr [...], znak: [...], narusza jakiś konkretny przepis obowiązującego prawa. Jakkolwiek w piśmie z 10.02.2021 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. organu, skarżąca Spółka wskazała, że wydana decyzja utrudni swobodne przyszłe zagospodarowanie działki nr [...], to taki zarzut nie podlega ocenie organu odwoławczego, ponieważ badany może być wpływ projektowanej inwestycji jedynie na obiekty istniejące lub te na które wydano już pozwolenie na budowę, a nie na obiekty, które dopiero mogą teoretycznie powstać w przyszłości. W ocenie organu odwoławczego nie ma także podstaw do uznania tego zarzutu, z tego powodu, że w projekcie budowlanym zachowane są wymagane prawem odległości projektowanego budynku od działek należących do skarżącej Spółki. Planowana przez skarżącą Spółkę budowa pomieszczenia zagrożonego wybuchem nie jest realna, z uwagi na zbyt małe rozmiary działki inwestycyjnej nr [...] i wynikające stąd ograniczenia, ponieważ strefa zagrożenia wybuchem powinna znajdować się na działce inwestycyjnej lub działkach do których inwestor posiada tytuł prawny, a nie na działkach sąsiednich. Zgodnie z art. 20 Prawa budowlanego, pełną odpowiedzialność za projekt budowlany ponosi projektant. Badana decyzja w świetle przepisów ustawy Prawo budowlane i przepisów wykonawczych do tej ustawy - nie budzi zastrzeżeń organu odwoławczego, dlatego nie znaleziono podstaw do jej uchylenia, w myśl żądania wyrażonego w treści odwołania. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Firma A , nie podnosząc jakichkolwiek zarzutów ani argumentów przeciwko zaskarżonej decyzji (k - 3). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 4 listopada 2021 r. uczestnik postępowania R. S. wniósł o oddalenie skargi, bowiem wydana decyzja nie narusza praw skarżącej, a w projekcie budowlanym zachowane zostały wszelkie wymagania wynikające z przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 poz. 1842 ze zmianami) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Wobec braku możliwości technicznych przeprowadzenia rozprawy zdalnej, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 listopada 2021 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonawszy kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a wniesiona skarga nie może odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. – ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27.06.2014 r., sygn. II FSK 1889/12 (LEX nr 1518953) uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. W prawomocnym wyroku z dnia II SA/Kr 433/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprzeciw od decyzji kasatoryjnej Wojewody Małopolskiego z dnia 5 marca 2020 r , znak [...] stwierdził, że kontrolowana decyzja była drugą decyzją kasatoryjną wydaną w sprawie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji : "Rozbudowa istniejących boksów magazynowo-garażowych z przeznaczeniem na hale magazynowo-usługowe, wraz z wewnętrznymi instalacjami: elektryczne, wod-kan., pompa ciepła, na działce nr [...] w miejscowości K., gm. Krzeszowice", jednak żadna z wymienionych w niej kwestii nie uzasadniała zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Wyjaśnienia wymagało czy Spółka Baumix powinna być stroną postępowania, pomimo, że inwestor zastosował ścianę oddzielenia przeciwpożarowego od strony nieruchomości należącej do Spółki Baumix. Spółka Baumix nie wykazała, że wyeliminowanie jej z kręgu stron postępowania uniemożliwiło wykonanie jakichkolwiek czynności procesowych , zwłaszcza takich , które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Prowadząc ponownie postępowanie organ II instancji powinien wyjaśnić okoliczności podnoszone w sprzeciwie a dotyczące zapisów planu miejscowego w odniesieniu do działek nr [...] oraz ewentualnego postępowania dotyczącego zezwolenia na realizację inwestycji drogowej obejmującej również te działki, następnie czy planowana inwestycja w jakikolwiek sposób ogranicza zagospodarowanie tego terenu. W kwestii wskazywanych przez Wojewodę Małopolskiego elementów, które jego zdaniem wymagały uzupełnienia przed organem I instancji – wskazano, że mogą one zostać wyjaśnione w postępowaniu przed organem II instancji. W szczególności sposób użytkowania planowanej inwestycji został określony w projekcie budowlanym jako "hale magazynowo – usługowe". Organ pierwszej instancji uznał takie określenie za wystarczające i tak określoną inwestycję za zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z kolei treść projektu budowlanego została określona w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1935). Organ II instancji nie wskazał, który przepis tego rozporządzenia wymaga szczegółowego określenia planowanej działalności. Skoro brak było podstaw prawnych do żądania tak szczegółowego określenia przyszłej działalności, to nie można czynić z tego braku wymagającego wyjaśnienia w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Oprawa projektu budowlanego oraz wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – mogły zostać uzupełnione w ramach postępowania odwoławczego, na podstawie art. 136 k.p.a. Również ewentualne wątpliwości, co do zakresu inwestycji (czy faktycznie polega na rozbudowie istniejących boksów magazynowo-garażowych, czy też na rozbiórce tych boksów i budowie nowego obiektu budowlanego) mogły zostać wyjaśnione w postępowaniu przed organem II instancji. W ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewoda Małopolski przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe i ponowną analizę zebranego materiału dowodowego, prawidłowo uznając, że Firma A . przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Działka nr [...] i część działki nr [...], należące do skarżącej Spółki, znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu, ponieważ projektowany na działce sąsiedniej nr [...], budynek o wymiarach ok. 24 m x 48 m, ze ścianą o wysokości ok. 7 m i długości ok. 48 m usytuowany został w odległości 4,2 m - 9,94 m od granicy działek sąsiednich należących do Spółki [...]. Takie zbliżenie projektowanego dużego obiektu do granicy sąsiednich działek powoduje, że istnieje potencjalna możliwość oddziaływania obiektu na sąsiednie działki. Stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W myśl ust. 4 art. 35 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z powołanym wyżej art. 32 ust. 4 tej ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2214 oraz z 2019 r. poz. 125 i 730), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ odwoławczy doszedł do prawidłowego wniosku, że wszystkie wymienione wyżej warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione i wydał decyzję utrzymująca w mocy decyzję uwzględniającą wniosek inwestora. W szczególności zbadano zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Krzeszowice (uchwała Nr XXXVII/458/2017 Rady Miejskiej w Krzeszowicach z dnia 23 listopada 2017 r), kompletność projektu budowlanego, i zgodność projektu zagospodarowania terenu ( k - 41) z przepisami , w tym techniczno - budowlanymi, sporządzenie projektu budowlanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, uzgodnienia z rzeczoznawcami do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i sanitarno – higienicznych, złożenie przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prawidłowo odniesiono się również do uwag i zarzutów uczestnika. Od strony działek nr [...] zaprojektowano równolegle do ich granic, ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 240 na całej długości, oraz taką samą ścianę oddzielenia przeciwpożarowego (REI 240) prostopadle do granic tych działek, w miejscu największego zbliżenia projektowanego budynku do tych działek, na odległość 4,20 m, co jak wyjaśniono - w odniesieniu do istniejących budynków na sąsiedniej działce spełnia wymagania przeciwpożarowe wynikające z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065 t.j.). Skarga Firma A nie zawiera żadnych zarzutów wobec wydanej decyzji, a mimo to zmierza do jej zakwestionowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W powyższych okolicznościach Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7 i 77 § 1 oraz 80 k.p.a. oraz zasad postępowania administracyjnego. Zaskarżona decyzja okazała się prawidłowa, dlatego Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.